อัปเดตใหม่! กดอารมณ์กลางตอน เมาท์กันหลังอ่านจบ และโหมดสงบสำหรับสายอ่านเงียบ

เคยไหม ฟังนิยายอยู่ดี ๆ ก็เจอฉากที่ใจหล่นตุ้บ อ่านไปอีกสองบรรทัดน้ำตาก็เริ่มมา แต่รอบข้างไม่มีใครให้หันไปเขย่าแขนแล้วพูดว่า

“เธอ! เมื่อกี้มันอะไรกัน!”

กว่าจะได้เล่าให้ใครฟัง เราก็อ่านเลยไปอีกสามตอน จำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำว่าเจ็บตรงประโยคไหน

อัปเดตรอบนี้ของ Kid-cat เลยขอจับความรู้สึกเหล่านั้นมาใส่ที่อยู่ให้เรียบร้อย คุณสามารถกดบอกอารมณ์ได้ทันทีตรงจังหวะที่รู้สึก ไม่ว่าจะกำลังฟังหรือกำลังอ่าน และระบบจะจำไว้ให้ด้วยว่าเราหัวเราะ น้ำตาซึม หรือตกใจแรงตรงไหน

พูดง่าย ๆ คือ ต่อไปนี้ความรู้สึกจะไม่ลอยหายไปในอากาศแล้วค่ะ

กดอารมณ์ได้กลางตอน รู้สึกเมื่อไรก็กดเมื่อนั้น

บนหน้าเล่นนิยายเสียง จะมีราวอารมณ์ลอยอยู่ข้างปกให้เลือก 5 แบบ

รัก · ซึ้ง · ขำ · ตกใจ · เศร้า

รู้สึกปุ๊บ กดปั๊บ ไม่ต้องรอให้จบตอน เสียงไม่หยุด ไม่มีหน้าต่างเด้งมาขัดจังหวะ และไม่ต้องออกจากบรรยากาศของเรื่องเพื่อไปกรอกอะไรยาว ๆ

จุดพิเศษคือมันไม่ใช่แค่ปุ่มไลก์ธรรมดา เพราะระบบจะจำ นาทีที่คุณกด เอาไว้ด้วย

โน้ตอารมณ์แต่ละอันจะกลายเป็นจุดสีเล็ก ๆ อยู่บนแถบคลื่นเสียง มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่า

• นาทีนี้ขำจนเกือบสำลัก
• ช่วงนี้ใจเต้นแรงผิดปกติ
• ตรงนี้ผู้เขียนทำร้ายจิตใจเราเรียบร้อย

เผลอกดผิดก็ไม่ต้องทำหน้าเหวอ แตะที่โน้ตเพื่อลบได้เลย

และสำหรับสายเปิดนิยายฟังไปด้วย ทำงานบ้านไปด้วย เล่นเกมไปด้วย หรือนอนกลิ้งไปด้วย ต่อให้ตัวเล่นถูกย่อลงมาเป็นแถบเล็กด้านล่างจอ ปุ่มอารมณ์ก็ยังอยู่ให้กดเหมือนเดิม ไม่ต้องย้อนกลับไปหน้าเล่นเต็มให้เสียอารมณ์

ฝั่งนิยายอ่าน อีโมจิจะไปเกาะตรงประโยคนั้นเลย

ส่วนนิยายอ่าน เราทำให้ความรู้สึกลงไปอยู่ใกล้กับเนื้อเรื่องมากขึ้นอีกนิด

เมื่อคุณกดอารมณ์ อีโมจิจะเด้งออกจากปุ่ม แล้วลอยไป เกาะอยู่ท้ายประโยคของย่อหน้าที่กำลังอ่าน พร้อมกับที่ย่อหน้านั้นวาบสีขึ้นมาเบา ๆ หนึ่งครั้ง เหมือนระบบกำลังบอกว่า

“รับทราบ คุณโดนประโยคนี้เล่นงานแล้ว”

ก่อนกด จะมีวงประกับลูกศรเล็ก ๆ ชี้ให้ดูก่อนว่าอีโมจิจะไปลงตรงย่อหน้าไหน จึงไม่ต้องลุ้นว่าจะเผลอเอาหัวใจไปแปะผิดฉาก

โน้ตอารมณ์เหล่านี้จะยังอยู่เมื่อคุณกลับมาอ่านครั้งต่อไปด้วย เหมือนรอยเท้าเล็ก ๆ ของความรู้สึกที่เราเคยทิ้งไว้ และแน่นอนว่าแตะเพื่อลบได้ ถ้าวันนั้นอินเกินเหตุไปนิด

บนคอมพิวเตอร์ ราวอารมณ์จะกางอยู่ข้างบทความให้กดได้ตลอด ส่วนบนมือถือจะถูกเก็บไว้ในปุ่มมุมขวาล่าง แตะครั้งเดียวก็เปิดใช้งานได้ ไม่บังเนื้อหาและไม่แย่งพื้นที่อ่าน

ใกล้จบตอนเมื่อไร การ์ดสรุปอารมณ์จะโผล่มาเมาท์ด้วย

เมื่อฟังหรืออ่านมาถึงช่วงท้ายตอน จะมีการ์ดสรุปโผล่ขึ้นมาบอกว่า ตอนนี้ทำให้คนส่วนใหญ่รู้สึกอะไรมากที่สุด

รักกันทั้งหมู่บ้าน หรือโดนนักเขียนหักหัวใจพร้อมกันครึ่งเว็บ ก็จะเห็นเป็นสัดส่วนของแต่ละอารมณ์ตรงนั้นเลย อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าเราไม่ได้ร้องไห้อยู่คนเดียวแบบโดดเดี่ยวใต้ผ้าห่ม

ในการ์ดเดียวกันยังมีอีกสองส่วนที่น่าแวะ

วงคุยหลังตอน

อ่านจบแล้วมีอะไรค้างอยู่ในใจ พิมพ์ทิ้งไว้ได้เลย ไม่ต้องตั้งชื่อกระทู้ ไม่ต้องคิดหัวข้อให้เหมือนกำลังส่งรายงาน แค่เขียนความรู้สึกลงในช่องเดียวแล้วส่ง

ถ้าข้อความมีสปอยล์ ก็ติ๊กบอกไว้ได้ คนที่ยังไม่พร้อมจะเห็นข้อความเป็นแถบเบลอ และต้องแตะเปิดเอง ไม่มีการโดนสปอยล์แบบเดินอยู่ดี ๆ แล้วรถบรรทุกพุ่งชน

ข้อความที่พิมพ์ตรงนี้จะเชื่อมไปอยู่ในกระทู้ของเรื่องตามปกติ ไม่ได้แยกเป็นอีกห้องจนทุกคนงงว่าต้องไปคุยกันที่ไหน

การ์ดนักเขียน

อ่านจบแล้วติดใจ อยากรู้ทันทีว่าคนเขียนคือใคร ก็มีการ์ดนักเขียนพร้อมปุ่มติดตามวางอยู่ตรงนั้นเลย

เพราะจังหวะที่เพิ่งอ่านจบใหม่ ๆ นี่แหละ คือช่วงที่เรามักคิดว่า

“คนเขียนคนนี้เป็นใคร ขอไปดูเรื่องอื่นก่อน”

สำหรับนิยายเสียง การ์ดทั้งหมดจะอยู่ต่อจากตัวเล่นทันที และจะมีป้ายเล็ก ๆ ชวนให้เลื่อนลงไปดู ไม่อย่างนั้นหลายคนอาจไม่รู้ว่าข้างล่างยังมีวงคุยรออยู่ ป้ายนี้ไม่หยุดเสียง และกดปิดได้หากต้องการฟังต่อแบบยาว ๆ

เจอความคิดเห็นที่พูดแทนใจ กดอีโมจิให้เลย

บางครั้งเราไถอ่านความคิดเห็นของคนอื่นแล้วเจอประโยคที่ตรงใจมาก

“ใช่! นี่แหละที่ฉันกำลังจะพูด”

แต่จะให้พิมพ์ซ้ำอีกครั้งก็ไม่รู้จะเติมอะไร ตอนนี้จึงสามารถกดอีโมจิให้ความคิดเห็นนั้นได้เลย โดยใช้ชุดอารมณ์เดียวกับที่กดในตอน

หนึ่งคนเลือกได้หนึ่งอารมณ์ต่อหนึ่งข้อความ

• กดอารมณ์เดิมซ้ำอีกครั้ง คือเอาออก
• กดอารมณ์ใหม่ คือเปลี่ยนใจ
• ไม่ต้องพิมพ์ “จริงมาก” ซ้ำกันสิบคนให้พื้นที่สนทนายาวเป็นหางว่าว

เล็ก ๆ แต่ช่วยให้บรรยากาศการคุยกันมีชีวิตขึ้นเยอะเลย

โหมดสงบ สำหรับคนที่ไม่ได้มาเข้าสังคม

เราเข้าใจดีว่าไม่ใช่ทุกคนที่เปิดนิยายมาแล้วอยากคุย

บางคนเปิดฟังก่อนนอน บางคนอ่านเพื่อพักหัว บางคนอยากอยู่กับตัวละครเงียบ ๆ โดยไม่มีอะไรโผล่มาสะกิดว่า “มาคุยกันไหม”

อัปเดตนี้จึงมี โหมดสงบ เพิ่มเข้ามาในหน้าโปรไฟล์

เมื่อเปิดใช้งาน วงคุยหลังตอนและป้ายชวนคุยจะหายไปทั้งหมด เหลือเพียงเนื้อเรื่องกับตัวเล่น ให้คุณเสพเรื่องได้แบบนิ่ง ๆ สบาย ๆ อยากกลับมาร่วมวงเมื่อไรก็ปิดโหมดได้ทันที ทุกอย่างจะกลับมาเหมือนเดิม

ตัวสวิตช์ถูกออกแบบเป็นแถบใหญ่ แตะตรงไหนก็ได้ และมีข้อความบอกชัดเจนว่าตอนนี้กำลังเปิดหรือปิดอยู่ ไม่ต้องนั่งเพ่งสีปุ่มแล้วสงสัยว่าตกลงฉันเปิดหรือยังนะ

ปลดล็อกหลายตอนจากสารบัญ กดเดียวไม่ต้องเดินอ้อม

ก่อนหน้านี้ ถ้าอยากปลดล็อกหลายตอน คุณต้องออกจากหน้าที่กำลังอ่านหรือฟัง แล้วไปเลือกเปิดทีละตอน เหมือนเดินซื้อของทีละชิ้นทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าจะเอาหมดตะกร้า

ตอนนี้เปิดสารบัญขึ้นมา จะเห็นปุ่มบอกชัด ๆ ว่า

• ยังเหลือตอนที่ล็อกอยู่กี่ตอน
• ต้องใช้เหรียญรวมทั้งหมดเท่าไร

จากนั้นกดครั้งเดียวเพื่อปลดล็อกตอนที่เหลือได้เลย

แต่ไม่ต้องกลัวว่าจะนิ้วลั่นแล้วเหรียญหายวับ เพราะระบบจะถามยืนยันก่อนเสมอ ปุ่มแรกที่กดยังไม่ตัดเหรียญ

ตอนที่คุณเคยซื้อไปแล้วจะขึ้นเครื่องหมายถูกแทนราคา เพื่อให้รู้ชัดว่าเคยจ่ายแล้ว ไม่ต้องมานั่งระแวงว่าระบบกำลังจะคิดเงินซ้ำหรือเปล่า

หากเรื่องมีจำนวนตอนเยอะมาก ระบบจะทยอยปลดล็อกเป็นรอบ ๆ พร้อมบอกตรง ๆ ว่ารอบนี้ปลดกี่ตอน และยังเหลืออีกเท่าไร ไม่มีการทำงานเงียบ ๆ แล้วปล่อยให้คนอ่านงงอยู่หน้าจอ

สำหรับนิยายอ่าน ปุ่มสารบัญบริเวณท้ายบทก็เปลี่ยนพฤติกรรมใหม่แล้ว เมื่อกด สารบัญจะกางขึ้นมาตรงหน้านั้นทันที โดยไม่พาคุณออกจากบทที่กำลังอ่านค้างอยู่

ฝั่งนักเขียนก็ได้ยินเสียงหัวใจของคนอ่านชัดขึ้น

อัปเดตรอบนี้ไม่ได้มีของใหม่เฉพาะฝั่งนักอ่าน นักเขียนเองก็ได้เครื่องมือเพิ่มขึ้นสองอย่าง

1. มีคนกดติดตามเมื่อไร รู้ทันที

จากเดิมที่การกดติดตามค่อนข้างเงียบ นักเขียนต้องเข้าไปเปิดดูตัวเลขเองว่ามีใครเพิ่มมาหรือไม่

ต่อจากนี้ เมื่อมีคนกดติดตาม ระบบจะแจ้งเตือนให้ทันที ทั้งผ่านกระดิ่งบนเว็บไซต์และทาง LINE

อย่างน้อยจะได้รู้ว่ามีใครบางคนอ่านจบแล้วคิดว่า

“คนนี้เขียนต่อเถอะ ฉันรออยู่”

2. ดูได้ว่าคนอ่านรู้สึกตรงช่วงไหน

ในหน้าจัดการผลงาน จะมีแท็บอารมณ์เพิ่มเข้ามา นักเขียนสามารถดูได้ว่า

• ตอนไหนมีคนกดอารมณ์เยอะ
• อารมณ์ส่วนใหญ่เป็นแบบไหน
• ความรู้สึกกระจุกอยู่ในช่วงใดของตอน

จึงพอมองเห็นได้ว่าฉากไหนทำงาน ฉากไหนทำคนอ่านหัวเราะ และฉากไหนทำให้ทุกคนพร้อมใจกันส่งอีโมจิเศร้า

แน่นอนว่ามีกติกาความเป็นส่วนตัวกำกับไว้ หากช่วงใดมีคนกดน้อยเกินไป ระบบจะไม่แสดงรายละเอียด เพื่อป้องกันไม่ให้คาดเดาได้ว่าใครกดอะไรไว้ตรงไหน

นักเขียนจะเห็นเป็นภาพรวมของคนอ่าน ไม่เห็นข้อมูลรายบุคคลค่ะ

สรุปแบบคนเพิ่งอ่านจบ

อัปเดตรอบนี้ตั้งใจทำให้ทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างอ่านและฟัง มีที่ให้วาง

• ขำตรงไหนก็เก็บไว้ตรงนั้น
• ใจเต้นตรงไหนก็ย้อนกลับมาดูได้
• อ่านจบแล้วอยากเมาท์ก็มีวงคุยรอ
• อยากอยู่เงียบ ๆ ก็เปิดโหมดสงบได้

รวมถึงการปลดล็อกหลายตอนที่สะดวกขึ้น และเครื่องมือใหม่ที่ช่วยให้นักเขียนมองเห็นเสียงตอบรับจากคนอ่านได้ชัดกว่าเดิม

ลองกลับไปเปิดตอนที่ค้างไว้ แล้วกดสักหนึ่งอารมณ์ดูค่ะ

บางทีตรงฉากที่คุณนั่งยิ้มอยู่คนเดียว อาจมีคนอีกครึ่งเว็บกำลังกรี๊ดอยู่ตรงเดียวกันก็ได้