ตอนที่ 108 — บทที่ 108

ในที่สุด กู่หงก็มองเย่จิ่นด้วยสายตาเปี่ยมความหวังและเอ่ยว่า “เย่จิ่น พอเธอไปถึงโรงเรียนไลอัน โรงเรียนทั้งโรงเรียนต้องสั่นสะเทือนเพราะเธอแน่” เมื่อได้ยินเช่นนั้น เย่จิ่นก็เพียงแค่ยิ้มแต่ไม่ได้ตอบอะไร แม้ในใจของเธอจะเต้นแรงไม่หยุด ในชีวิตก่อนหน้าเธอเป็นเพียงคนธรรมดา ไม่เคยคาดคิดเลยว่าชีวิตนี้จะได้รับการปฏิบัติราวกับตัวเอกในนิยาย ยิ่งคิดถึงโรงเรียนไลอัน เธอก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะเมื่อคิดถึงว่าอีกไม่นาน เย่เส้าฮัวเองก็คงต้องมาที่นี่ด้วย เธอรอแทบไม่ไหวที่จะได้เห็นสีหน้าตกตะลึงของเย่เส้าฮัวเมื่อเห็นความสามารถของเธอ ในเวลานั้นเอง คนรับใช้คนหนึ่งก็เคาะประตูแล้วเข้ามา พร้อมยื่นแหวนมิติให้เย่จิ่นด้วยท่าทีเคารพ “คุณหนูเย่จิ่น ท่านผู้อาวุโสใหญ่ได้ข่าวว่าคุณหนูจะไปโรงเรียนไลอัน จึงให้ฉันนำเงินและแกนพลังเวทมาให้” เย่จิ่นรับแหวนมิติไปและมองดูด้านในอย่างประทับใจในความใจกว้างของผู้อาวุโสใหญ่ ภายในมีเหรียญทองหนึ่งหมื่นเหรียญ พร้อมแกนเวทระดับหนึ่งอีกหนึ่งร้อยชิ้น และระดับสองอีกห้าสิบชิ้น ซึ่งเทียบเท่ากับทรัพย์สินทั้งหมดของจอมเวทระดับสี่เลยทีเดียว “ผู้อาวุโสใหญ่คนนี้ช่างเอาใจเก่งจริงๆ” กู่หงพ่นลมหายใจเบาๆ พร้อมแสยะยิ้ม เมื่อครั้งที่เย่เส้าฮัวแสดงความสามารถด้านพลังจิตระดับ S เขารู้สึกทึ่งอยู่ไม่น้อย แต่เมื่อได้เห็นความทุ่มเทของเย่จิ่นและพัฒนาการที่น่ากลัวของเธอ เขาก็เลิกใส่ใจเย่เส้าฮัวไปเลย สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ เย่เส้าฮัวมองการณ์ไม่ไกล ทุกคนในทวีปพลังเวทล้วนรู้ดีว่า โรงเรียนไลอันนั้นมีระบบการเรียนการสอนพลังเวทที่สมบูรณ์แบบที่สุด อาจารย์ที่นั่นก็ล้วนแล้วแต่เป็นจอมเวทระดับห้าขึ้นไป ห้องสมุดในโรงเรียนยังมีหนังสือครอบคลุมทุกแขนง ที่สำคัญที่สุดคือมีของวิเศษซึ่งช่วยฝึกฝนพลังจิตได้ดีอย่างมาก การอยู่ที่โรงเรียนไลอันหนึ่งวันให้ประโยชน์มากกว่าการฝึกข้างนอกถึงสามวัน ทุกคนจึงไม่รอช้า รีบไปเรียนที่โรงเรียนไลอันทันทีเพื่อดูดซับความรู้ แต่เย่เส้าฮัวกลับเลือกจะไปฝึกฝนในป่าปีศาจแทน กู่หงไม่ได้คิดว่านั่นเป็นความพยายาม แต่กลับคิดว่าเย่เส้าฮัวนั้นมองการณ์ไม่ไกล เธอคิดว่าพลังจิตระดับ S ของตัวเองนั้นยิ่งใหญ่เพียงพอ แต่หารู้ไม่ว่าเมื่อสองเดือนผ่านไป นักเรียนใหม่คนอื่นๆ จะพัฒนาทักษะการใช้พลังเวทได้ก้าวไกลไปมากแล้ว ในขณะที่เธอจะยังอยู่กับที่ ทั้งสองจึงมุ่งมั่นเตรียมตัวออกเดินทางไปยังโรงเรียนไลอันในวันรุ่งขึ้น โดยไม่คิดถึงเรื่องนี้อีก อีกด้านหนึ่ง… “ท่านผู้อาวุโสใหญ่ ผมดูไม่ผิดแน่นอน” คนสนิทของผู้อาวุโสใหญ่พูดเสียงเบา “คุณหนูเย่จิ่นใช้พลังจอมเวทระดับหนึ่งไล่จอมเวทระดับสองให้ถอยไป คนธรรมดาที่เป็นจอมเวทระดับหนึ่งจะเอาชีวิตรอดจากเธอไม่ได้เลย คนที่สนามฝึกเห็นเหตุการณ์ก็มีมากมาย” ดูเหมือนว่าเหตุการณ์จะวนกลับมาสู่เส้นทางเดิมของประวัติศาสตร์อีกครั้ง ผู้อาวุโสใหญ่สูดลมหายใจลึก เขาไม่อาจปล่อยให้ตระกูลเย่ต้องพบจุดจบอีกครั้ง โชคดีที่เขาได้วางแผนเตรียมพร้อมไว้แล้ว ไม่เช่นนั้นหากเกิดโศกนาฏกรรมขึ้นอีก ตระกูลเย่ก็จะยังคงไม่รอดพ้นจากชะตากรรม เมื่อนึกได้เช่นนั้น เขาจึงเรียกประชุมสมาชิกตระกูลเย่ทั้งหมดในคืนนั้นทันที เมื่อท่านกงจวินเดินทางมาถึง ผู้อาวุโสใหญ่ก็เอ่ยแผนการที่เขาคิดมาตลอดว่า “ท่านหัวหน้าตระกูล เรามาแยกตระกูลกันเถอะ” คำพูดนี้เปรียบเหมือนระเบิดที่ถูกโยนใส่กลางสมาชิกตระกูลเย่ “แยกตระกูล?” ท่านกงจวินที่ยังสงสัยว่าทำไมผู้อาวุโสใหญ่ถึงรีบเรียกประชุมกลางดึก เมื่อได้ยินจึงตกใจพูดว่า “ท่านอาวุโส นี่ท่านพูดจริงหรือ?” ผู้อาวุโสใหญ่ส่ายหน้า “ข้าไม่ได้ล้อเล่น วันนี้แหละ ท่านทั้งไม่คิดถึงภาพรวม แถมยังใจอ่อนเกินไป เหมือนกับเย่เส้าฮัว ตระกูลเย่จะต้องมาพินาศเพราะท่านกับลูกสาวของท่านสักวันหนึ่งแน่ แถมม้วนคัมภีร์พลังเวทสามม้วนในศาลบรรพบุรุษ ซึ่งเป็นไพ่ตายของตระกูลเย่ ท่านก็ยังเอาไปให้เธอใช้ในป่าปีศาจ นอกจากนี้ เย่จิ่นก็เป็นลูกบุญธรรมของท่านแล้ว ไม่ใช่หรือ? ท่านไม่คิดจะเตรียมอะไรให้เธอบ้างหรือ?” ทุกสิ่งล้วนผ่านการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนโดยผู้อาวุโสใหญ่ “แม้ท่านจะไม่เห็นด้วย เราก็จะประกาศแยกตระกูลเย่แห่งเมืองชางอวิ๋นเอง ข้าจัดหาที่ตั้งไว้แล้วในอาณาจักรชางหลาง ไม่ต้องห่วง ของในเมืองชางอวิ๋นข้าจะไม่แตะ แต่คุณหนูเย่จิ่นจะไปกับข้าด้วย ใครในตระกูลที่ต้องการร่วมทางกับข้าก็เตรียมตัว” ท่านกงจวินยังไม่ทันได้ตอบอะไร ขณะนั้นเองที่หัวหน้าคนรับใช้ก็เข้ามาอย่างเร่งรีบพร้อมกล่าวว่า “ท่านกงจวิน เรื่องใหญ่เกิดขึ้นแล้ว! มีคนจากสมาคมนักรบรับจ้างมาแจ้งว่าเกิดคลื่นสัตว์อสูรเล็กๆ ในป่าปีศาจ และคุณหนูก็ยังอยู่ในนั้น!” “ว่าอะไรนะ!?” ท่านกงจวินลุกขึ้นด้วยสีหน้าตกใจ เหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างกระทันหันเกินไป เขาอยากถามผู้อาวุโสใหญ่เกี่ยวกับคำพูดของเขา แต่เมื่อได้ยินเรื่องของเย่เส้าฮัว ก็ไม่มีเวลาจะสนใจอะไรอีก คลื่นสัตว์อสูรเป็นสิ่งที่อันตรายมาก ผู้อาวุโสใหญ่เมื่อได้ยินข่าวนี้ ก็ยิ่งมั่นใจว่าเขาต้องแยกตระกูล หลังจากเกิดใหม่ ผู้อาวุโสใหญ่ใช้ประโยชน์จากข้อมูลล่วงหน้าเพื่อสะสมเหรียญทองจำนวนหนึ่ง ซึ่งเพียงพอที่จะไปตั้งตัวในอาณาจักรชางหลาง อีกทั้งยังได้ช่วยชีวิตจอมเวทสองสายระดับสามคนหนึ่งโดยบังเอิญ ซึ่งไม่ด้อยไปกว่าท่านกงจวิน ดังนั้น แม้ไม่มีการคุ้มครองจากท่านกงจวิน เขาก็สามารถยืนหยัดในอาณาจักรชางหลางได้ แต่เรื่องเหล่านี้เขาไม่ได้บอกใคร รวมถึงท่านกงจวินด้วย เพราะกลัวว่าหากพูดออกไป ทุกคนจะตัดสินใจติดตามเขาไปยังอาณาจักรชางหลาง ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากให้เย่เส้าฮัวและพวกได้ประโยชน์ไปแม้แต่น้อย ชีวิตก่อนหน้านี้ เหตุการณ์ก็เกิดขึ้นราวช่วงนี้เช่นกัน จากนั้นท่านกงจวินก็กลับจากป่าปีศาจในสภาพที่พิการครึ่งหนึ่ง ทำให้ตระกูลเย่หมดโอกาสที่จะฟื้นตัว ผู้อาวุโสใหญ่จึงต้องรีบแยกตระกูลก่อนที่ท่านกงจวินจะได้รับบาดเจ็บ หากปล่อยให้เขากลับมา คงจะพึ่งพาเย่จิ่นมากขึ้น จนทำให้เขาไม่ยอมแยกตระกูลแล้ว คงจะไม่สามารถปลีกตัวออกมาได้อีก