ตอนที่ 137 — ตอนที่ 137 เผชิญหน้าโดยตรง (2)

ครอบครัวที่มีภูมิหลังเส้นสายหยั่งรากลึกเช่นนี้ การจะรู้จักมักคุ้นกับคนบ้านตระกูลหลินย่อมไม่นับเป็นเรื่องคอขาดบาดตายอะไร ยิ่งไปกว่านั้นหลินเจิ้นหนานก็ถูกประหารชีวิตไปแล้ว ปัจจุบันตระกูลหลินก็เป็นเพียงแค่ชาวบ้านธรรมดาที่มีมลทินติดตัวอยู่บ้าง ไม่ใช่บุคคลสำคัญที่จะดึงดูดความสนใจจากเบื้องบนอีกต่อไป

ครอบครัวธรรมดาทั่วไปอย่างฉีฮวนคิดจะเล่นงานพวกเขาย่อมเป็นเรื่องง่ายดาย ทว่าหากเป็นตระกูลซ่ง คิดจะเอาเรื่องนี้มาเป็นประเด็นเล่นงานย่อมไม่มีทางเป็นไปได้ ดีไม่ดีอาจจะพลอยลากเอาตาเฒ่าจ้าวให้ติดร่างแหเดือดร้อนไปด้วย! ซ่งจื้อเฉิงเป็นถึงผู้บังคับบัญชาสายตรงของตาเฒ่าจ้าวเชียวนะ

เดิมทีตั้งใจจะเกี่ยวดองเป็นญาติกับตระกูลซ่ง ทว่าคนบ้านนี้กลับไปร่วมมือกับตระกูลหลินมาแสดงอำนาจสั่งสอนเธอเสียอย่างนั้น ทำให้ตอนนี้เธอตกอยู่ในสถานะขี่เสือลืมลง ลำบากใจเหลือแสน

เดิมทีเธอเริ่มวิ่งเต้นหาเส้นสายเพื่อจะส่งครอบครัวตระกูลหลินไปอยู่หมู่บ้านชาวประมงอันห่างไกล ทว่ากลับช้าไปก้าวเดียว หากรู้ล่วงหน้าว่าสองพี่น้องบ้านตระกูลหลินจะเป็นตัวสร้างปัญหาใหญ่โตเช่นนี้ เธอคงชิงลงมือส่งพวกเขาไปให้ไกลพ้นหูพ้นตาแต่แรกแล้ว

ฟางเหม่ยหัวตบต้นขาตนเองด้วยความเจ็บใจ ใครจะไปรู้ว่าสองพี่น้องคู่นี้จะกลายเป็นหนามยอกอกได้ขนาดนี้

หากเวลานี้ตระกูลซ่งคิดจะยื่นมือเข้ามาเป็นที่พึ่งพิงหนุนหลังให้สองพี่น้องตระกูลหลิน เช่นนี้แล้วจะทำอย่างไรดี? คิดเสียใจตอนนี้ก็สายเกินแก้เสียแล้ว

“ร้อนใจจะตายอยู่แล้ว! หลานหลานเวลานี้หายตัวไปอยู่ที่ไหนกันนะ?”

ที่บ้านตระกูลซ่ง หวังฮุ่ยฟางและหลินซิ่งเอ๋อร์กำลังช่วยกันนวดแป้งห่อเกี๊ยว ตอนที่ไปซื้อกระดูกหมูก็ได้ซื้อเนื้อหมูสดติดไม้ติดมือกลับมาด้วย วันนี้หวังฮุ่ยฟางจึงลงมือทำเกี๊ยวไส้หมูผักกาดดองซึ่งเป็นเมนูถนัดที่สุดของเธอ

หลินซิ่งเอ๋อร์นวดแป้งอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางช่ำชองเป็นอย่างยิ่ง ส่วนหวังฮุ่ยฟางกำลังสับไส้เกี๊ยว ด้านฉีฮวนก็ช่วยล้างผักกาดดอง ทั้งสามคนพูดคุยหัวเราะร่าเริงกันอยู่ในห้องครัวอย่างอบอุ่น

ในห้องครัวมีคนช่วยงานเพียงพอแล้ว ซ่งเซิ่งซีและหลินจู๋จิ่วจึงออกมายืนสนทนากันอยู่ข้างนอก

ซ่งเซิ่งซีหยิบเสื้อไหมพรมที่ถักเสร็จแล้วตัวนั้นออกมาส่งให้หลินจู๋จิ่ว “นี่เป็นเสื้อไหมพรมที่คุณแม่ฉันถัก แขนเสื้อสั้นไปหน่อย พอดีเหมาะที่จะให้เธอใส่ เธอลองสวมดูสิ น่าจะตัวใหญ่ไปนิด แต่ใส่แล้วอบอุ่นก็ใช้ได้แล้ว เป็นเด็กผู้ชายไม่ต้องไปใส่ใจรูปลักษณ์ภายนอกมากนักหรอก ช่วงนี้ใบหน้าของเธอดูขาวผ่องขึ้นนะ แอบทาครีมหิมะมาหรือเปล่าเนี่ย?”

ความจริงแล้วในใจของซ่งเซิ่งซีกำลังคิดว่า เหตุใดหลินจู๋จิ่วถึงดู… สะสวยขึ้นเรื่อยๆ เช่นนี้นะ!

เด็กหนุ่มดีๆ ไฉนถึงได้หน้าตาหมดจดน่ารักน่าเอ็นดูขึ้นทุกวัน ผิวพรรณก็เปล่งปลั่งเนียนละเอียดยิ่งขึ้น

เจ้าหนุ่มนี่ตัวเตี้ย ช่วงนี้ดูเหมือนจะอวบขึ้นมานิดหน่อย แต่ก็ยังจัดว่าผอมบางอยู่ดี ดูอย่างไรก็ไม่ค่อยเหมือนลูกผู้ชายอกสามศอกสักเท่าไร แต่ก็ไม่ควรจะโตไปในทางหวานแหววเหมือนผู้หญิงขนาดนี้สิ

มันช่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!

ร่างเดิมนั้นเมื่อก่อนเคยผอมโซผิวเหลืองซีด ขาดสารอาหารอย่างเห็นได้ชัด ทว่าช่วงนี้หลินจู๋จิ่วแช่น้ำพุโอสถอยู่เป็นประจำ อาหารการกินก็อุดมสมบูรณ์ขึ้นมาก ผิวพรรณย่อมเปล่งปลั่งสดใส หน้าตาก็ดูมีชีวิตชีวาขึ้นเป็นธรรมดา

ช่วงนี้เธอยังรู้สึกว่าหน้าอกของเธอเริ่มเจ็บตึงขึ้นมาบ้าง และมีความเป็นไปได้ที่จะเริ่มเจริญเติบโตตามวัย

ยังดีที่ตอนนี้เสื้อผ้าที่สวมใส่ทั้งตัวใหญ่หลวมและหนาหลายชั้น มิฉะนั้นคงต้องหาผ้ามาพันรัดหน้าอกเอาไว้เสียแล้ว

หลินจู๋จิ่วรับเสื้อไหมพรมที่ซ่งเซิ่งซีส่งให้แล้วส่งยิ้มให้เขา

“ผมจะไปทาของพรรค์นั้นได้อย่างไรกันครับ ของพวกนั้นมีไว้ให้ผู้หญิงใช้ต่างหาก พี่อย่ามาดูถูกผมนะ ถึงผมจะตัวเตี้ยไปหน่อย แต่ผมก็เป็นลูกผู้ชายแมนทั้งแท่งนะ” เธอตบอกตนเองดังปักๆ

เจ็บชะมัด!

“พี่ใหญ่ซ่งเองก็ผิวพรรณดีเหมือนกัน พี่ก็เป็นลูกผู้ชายแมนทั้งแท่งเหมือนกันนี่ครับ”

ซ่งเซิ่งซีหัวเราะชอบใจ “รู้จักต่อปากต่อคำแล้วนี่! เจ้าเด็กตัวแสบ”

เธอถอดเสื้อโค้ตตัวนอกออกแล้วสวมเสื้อไหมพรมเข้าไป สมกับที่เป็นผลงานเปี่ยมไออุ่นจากหัวใจของคนเป็นแม่ ทุกฝีเข็มถักทออย่างประณีตบรรจง ลายเปียเกลียวด้านหน้าก็เป็นลวดลายยอดนิยมในยุคนี้ แม้เสื้อจะตัวใหญ่โคร่งไปมาก เพราะอย่างไรเสียซ่งเซิ่งซีก็สูงกว่าเธอตั้งหนึ่งช่วงศีรษะ เธอแทบจะใส่คลุมเป็นกระโปรงได้เลยทีเดียว ทว่ามันทั้งอบอุ่นและดูสวยงามเป็นอย่างยิ่ง

หลินจู๋จิ่วเหน็บชายเสื้อส่วนที่ยาวเกินเข้าไปในขอบกางเกง มีสีหน้าท่าทางพึงพอใจอย่างยิ่ง

“อบอุ่นมากจริงๆ ครับ ขอบคุณครับพี่ใหญ่ซ่ง ขอบคุณคุณป้าด้วยนะครับ”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกเจ้าหนู เรื่องมหาวิทยาลัยฉันจัดการให้เรียบร้อยหมดแล้ว ต้นเดือนหน้านายก็แค่ไปรายงานตัวก็พอ ในเมื่อต้นเดือนหน้านายต้องมารายงานตัวที่มหาวิทยาลัย ฉันก็จัดเตรียมเก็บกวาดห้องพักของนายไว้ให้เรียบร้อยแล้วด้วย นายขนกระเป๋าสัมภาระมาก็เข้าอยู่ได้ทันที”