ตอนที่ 51 — ตอนที่ 51 จัดการคนชั่ว (1)

"ได้เลยค่ะ" หลินจู๋จิ่วผุดลุกขึ้นมานั่งอย่างกระฉับกระเฉงพลางบิดขี้เกียจ เธอออกไปล้างหน้าล้างตาแปรงฟัน แล้วกลับมานั่งล้อมวงกินอาหารเช้าร่วมกับคุณปู่และซิ่งเอ๋อร์บนเตียงเตา อาหารเช้าคือซุปต้มข้าวโพดกับผักดองเค็ม

พอกินอาหารเช้าเสร็จ หลินจู๋จิ่วก็ออกไปนำเนื้อกวางโรที่เหลือซึ่งแขวนตากลมไว้ข้างนอกเข้ามา ใส่ลงในอ่างเคลือบลายมงคล* ตั้งไว้ใกล้ๆ เตาไฟเพื่อให้เนื้อละลายน้ำแข็ง ประเดี๋ยวพอโม่แป้งข้าวโพดเสร็จแล้วจะได้นวดแป้งและสับไส้เกี๊ยวต่อ

ส่วนคุณปู่ก็นั่งสานตะกร้าไม้ไผ่อยู่ข้างเตาไฟตามเดิม รอให้ถึงวันนัดตลาดนัดในตำบลอีกสองวันค่อยนำไปขาย

เดิมทีหลินซิ่งเอ๋อร์ก็เย็บรองเท้าผ้าเสร็จไว้สองคู่เพื่อเตรียมนำไปขายที่ตลาดนัดเช่นกัน แต่ตอนนี้เสบียงอาหารในบ้านคล่องตัวขึ้นแล้ว เธอจึงไม่คิดจะขายรองเท้าคู่นั้นอีก ตั้งใจว่าจะนำมาดัดแปลงแก้ไขเพื่อเย็บให้คุณปู่กับเสี่ยวจิ่วใส่คนละคู่แทน

หลินจู๋จิ่วก้มลงมองดูรอยแตกตรงปลายนิ้วมือของหลินฝูถัง เห็นว่าสมานตัวดีขึ้นมากแล้ว ในใจก็รู้สึกเบาใจและปลาบปลื้มยินดี

"คุณปู่คะ ขี้ผึ้งตลับเปลือกหอยนั่นต้องทาทุกวันนะคะ ต่อให้ต้องทำงานหยาบก็ไม่ต้องกลัวว่านิ้วมือจะแตกอีกแล้ว แล้วก็คุณปู่ไม่ต้องลำบากเหน็ดเหนื่อยสานตะกร้าพวกนี้หรอกค่ะ หนูหาเลี้ยงคุณปู่ได้สบายมากเลยนะคะ"

หลินฝูถังหยิบกล้องยาสูบขึ้นมาพลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "มือมันอยู่ว่างๆ ไม่ได้หรอก พอมีงานในมือคนเราถึงจะรู้สึกอุ่นใจมั่นคง"

หลินซิ่งเอ๋อร์พันผ้าพันคอเสร็จก็เดินเข้ามาแตะบ่าหลินจู๋จิ่วเบาๆ

"เสี่ยวจิ่ว ปล่อยให้คุณปู่ทำไปเถอะจ้ะ พี่จะไปขอยืมล่อที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านก่อน เธอช่วยกวาดทำความสะอาดครกโม่หินรอหน่อยนะ"

"หนูไปด้วยสิคะพี่"

"ได้สิ ถ้าอย่างนั้นเธอไปหยิบหมวกมาสวมไว้ด้วยนะ ข้างนอกอากาศหนาวมาก"

หลินจู๋จิ่วเดินไปหยิบหมวกขนสัตว์มาสวม ซุกมือทั้งสองข้างไว้ในแขนเสื้อแล้วเดินตามหลังหลินซิ่งเอ๋อร์ออกไป

ทว่าทันทีที่หลินซิ่งเอ๋อร์เปิดประตูรั้วลานบ้านออก ร่างของเด็กน้อยตัวดำมะเมื่อมคนหนึ่งก็กลิ้งผลุนผลันเข้ามาด้านใน

เสื้อผ้าบนร่างกายขาดวิ่นรุ่งริ่ง ห่อหุ้มด้วยเสื้อหนังแกะเก่าซอมซ่อจนแยกไม่ออกแล้วว่าเป็นสีดำหรือสีขาว ใบหน้าก็มอมแมมดำปี๋ เส้นผมยุ่งเหยิงพันกันเป็นสังกะตังจนหวีไม่เข้า มีเพียงดวงตาสะลึมสะลือคู่นั้นที่ดำขลับเป็นประกายสุกใส และมองไม่ออกเลยว่าเป็นเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิง ส่วนสูงดูราวเจ็ดหรือแปดขวบ ผอมแห้งจนหนังหุ้มกระดูก

ทั้งหลินจู๋จิ่วและหลินซิ่งเอ๋อร์ต่างก็ชะงักอึ้งไปครู่หนึ่ง ดูท่าว่าเด็กคนนี้คงจะนั่งพิงหลับอยู่ตรงหน้าประตูรั้วบ้านของพวกเธอเป็นแน่

พอเด็กน้อยเห็นคนทั้งสอง ก็รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นถอยกรูดไปจนถึงหน้าประตูรั้ว กำลังจะหันหลังวิ่งหนี แต่ถูกหลินจู๋จิ่วเอ่ยปากเรียกไว้เสียก่อน "เดี๋ยวก่อน เธอหิวใช่ไหม"

เด็กคนนั้นพยักหน้ารับอย่างซื่อตรง

"พี่คะ บ้านเรายังมีข้าวโพดเหลืออยู่อีกครึ่งชาม ไปเอามาให้เด็กคนนี้กินเถอะค่ะ"

หลินซิ่งเอ๋อร์เดินกลับเข้าไปในบ้าน นำข้าวโพดชามนั้นออกมา แล้วรินน้ำร้อนใส่ลงไปจนเต็มชาม

เด็กคนนั้นรับชามไปแล้วแทบจะเทกลืนลงท้องในคราวเดียวโดยไม่เคี้ยวเลยแม้แต่คำเดียว แสดงให้เห็นว่าหิวโหยทรมานมากเพียงใด

พอกินเสร็จ เด็กน้อยก็ใช้สองมือประคองชามส่งคืนให้หลินซิ่งเอ๋อร์ จากนั้นก็โค้งคำนับให้อย่างนอบน้อมลึกซึ้ง แล้วหันหลังวิ่งเตลิดมุ่งหน้าไปยังทางเข้าหมู่บ้านทันที

หลินซิ่งเอ๋อร์มองตามแผ่นหลังของเด็กน้อยพลางถอนหายใจยาว "ยุคสมัยนี้เด็กจรจัดไร้บ้านมีไม่น้อย บางครั้งก็มีมาขอทานถึงหน้าประตูบ้าน แต่บ้านเราก็แทบไม่มีเสบียงเหลือพอจะเจียดให้พวกเขาได้จริงๆ"

"ถึงจะเป็นอย่างนั้น คุณปู่ก็ยังยอมสละวัววัวโถวครึ่งหนึ่งของตัวเองให้เด็กๆ เสมอ คุณปู่เคยบอกว่า แม้พวกเราจะไม่มีกำลังพอที่จะเลี้ยงดูพวกเขาได้ แต่ขอเพียงมีเด็กแบบนี้มาเคาะประตูบ้าน แม้พวกเราจะมีข้าวต้มเพียงคำเดียว ก็ต้องยอมแบ่งให้เขาครึ่งคำ"

คนบ้านตระกูลหลินล้วนเป็นคนจิตใจดีมีเมตตาทั้งสิ้น โดยเฉพาะคุณปู่หลิน นับเป็นวีรบุรุษที่ควรค่าแก่การเคารพนับถืออย่างแท้จริง หลังจากหลินเจิ้นหนานประสบเคราะห์กรรม ชายชราต้องเผชิญกับความโหดร้ายเย็นชาของโลกใบนี้มามากเหลือเกิน ทว่าภายในจิตใจของเขากลับยังคงรักษาความซื่อสัตย์สมถะและความเมตตาการุณย์เอาไว้ได้เสมอ

คนเฒ่าคนแก่ที่มีจิตใจประเสริฐเช่นนี้ ย่อมต้องมีอายุมั่นขวัญยืนถึงร้อยปีอย่างแน่นอน

คนทั้งสองจึงมุ่งหน้าไปยังบ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน อากาศในวันนี้หนาวเหน็บอย่างยิ่ง เวลานี้ไม่ต้องทำงานในไร่นา ชาวบ้านในหมู่บ้านส่วนใหญ่จึงยังคงนอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม มีเพียงวันนี้ที่บ้านตระกูลหลินมีข้าวโพดให้โม่ หลินซิ่งเอ๋อร์ดีใจมากถึงได้ตื่นแต่เช้าตรู่ถึงเพียงนี้

หมายเหตุ

• อ่างเคลือบลายมงคล (双喜盆: ซวงสี่เผิน): อ่างเคลือบโลหะสีแดงประดับอักษรจีน 'ซวงสี่' (มงคลคู่/ความสุขทวีคูณ) นิยมใช้เป็นของใช้ในครัวเรือนและของขวัญมงคลในยุค 70s—80s