ตอนที่ 47 — บทที่_0047_นี่เป็นผลงานของเจ้าตัวแสบสองคนนี้แท้ ๆ

บทที่ 47 นี่เป็นผลงานของเจ้าตัวแสบสองคนนี้แท้ ๆ

ประธานเหลียงเองก็ชอบเด็ก เห็นแบบนั้นก็รีบสำรวจตามตัวทันที พอพบว่าไม่มีอะไรที่เด็กน่าจะชอบ เขาก็ถอดนาฬิกาปาเต็ก ฟิลลิปส์ที่ส่องประกายระยิบระยับที่ข้อมือออกมาแกว่งไปมาตรงหน้าเด็กน้อยเพื่อหยอกเล่น

คุณนายเหลียงปัดมือเขาออกทันทีพลางดุด่า “คุณจะเอานาฬิกาเหม็น ๆ นั่นออกมาทำไม เล่อเป่าใส่ไม่ได้เสียหน่อย นี่มันแกล้งเด็กเล่นชัด ๆ

ถ้าไม่มีอะไรจะให้ ก็ให้เงินไปเลยสิ”

นาฬิการาคาหลายล้านถูกคุณนายเหลียงรังเกียจจนไม่มีชิ้นดี

ประธานเหลียงเก็บนาฬิกากลับไปเงียบ ๆ แล้วหยิบเช็คออกมาส่งให้สวี่เล่อตัวดูอย่างอารมณ์ดี “เล่อเป่า หนูเลือกตัวเลขให้คุณปู่หน่อยสิ เดี๋ยวคุณปู่จะให้เงินไปซื้อของอร่อย ๆ ดีไหมจ๊ะ”

สวี่เล่อตัวไม่รู้ว่าเช็คคืออะไร แต่เธอรู้ว่าการให้เงินซื้อของอร่อยก็คือการเก็บค่าคุ้มครอง เธอจึงชูนิ้วอ้วน ๆ ออกมานิ้วหนึ่ง “เล่อเป่าเลือก 6 ค่า!”

เธอจำตัวเลขได้มากที่สุดแค่ 6 เท่านั้น แน่นอนว่าต้องเลือกเลขที่มากที่สุด!

ประธานเหลียงก้มหน้าลงเขียนตัวเลข 6,000,000 ลงบนเช็ค แล้ววางมันลงบนมือสวี่เล่อตัวอย่างร่าเริง “เล่อเป่า นี่คือเงิน 6,000,000 นะ เอาไปซื้อของอร่อยให้หมดเลย”

กู้เยี่ยนฉือรู้สึกเสียดายสุด ๆ เลย!

ทำไมยัยหนูตัวแสบถึงพูดแค่เลข 6 กันนะ

รู้อย่างนี้เขาน่าจะสอนเด็กคนนี้ให้นับเลขดี ๆ นับไปให้ถึง 10 เลย จะได้เอามา 10,000,000

กลับไปต้องสอนเด็กคนนี้ให้นับเลขให้ได้!

รับรองว่าครั้งหน้าจะไม่มีทางพลาดโอกาสรวยแบบนี้อีกเด็ดขาด!

สวี่เล่อตัวยังไม่รู้เลยว่าตนเองกำลังจะถูกป้าป๋าจับให้นับเลข เธอกอดเช็คกับกำไลไว้พลางยิ้มแป้นอย่างมีความสุขที่สุด

ปากเล็ก ๆ นั่นราวกับเติมน้ำผึ้งไว้จนหวานจ๋อย “ขอบคุณคุณปู่มากนะคะ เล่อเป่ารักคุณปู่ที่สุดเลย! ม้วบ ๆ ค่า~”

ประธานเหลียงถูกเด็กน้อยหยอกจนหัวเราะร่า เขาแย่งจะอุ้มเด็ก แต่คุณนายเหลียงที่ยังกอดไม่พอไม่ยอมให้ ประธานเหลียงต้องอ้อนอยู่นานกว่าจะได้อุ้มเด็กอ้วนสมใจอยากจนยิ้มจนแก้มจะแตก

กู้กวานเซี่ยมองดูบรรยภาพที่อบอุ่นและมีความสุขของพวกเขาจนเล็บมือแทบจะหัก!

ทำไมเรื่องดี ๆ ทุกอย่างถึงได้เกิดขึ้นกับกู้เยี่ยนฉือและไอ้เด็กนั่นไปเสียหมด!

ครั้งนี้เธอไม่เพียงแต่ทำเรื่องที่เหลียงเยวี่ยสั่งมาพังไม่เป็นท่า แต่ยังล่วงเกินตระกูลเหลียงอีกด้วย ต่อไปเรื่องต่าง ๆ คงจะลำบากมากแน่ ๆ

จบสิ้นแล้ว ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว!

เซี่ยจือเหยาเห็นสีหน้าที่ราวกับฟ้าถล่มของเธอ ก็รู้สึกสะใจอยู่ข้าง ๆ “ใครบางคนเมื่อกี้ยังทำท่าหยิ่งยโสอยู่เลยไม่ใช่เหรอคะ

ทำไมตอนนี้ถึงได้หงอยเป็นไก่เหงาล่ะ

หรือว่ารู้ตัวแล้วว่าตัวเองกำลังจะจบเห่?

คดีลักพาตัวน่ะต้องติดคุกนะคะ

ไอ้หยา แบบนี้จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

ดาราหนุ่มของเธอรู้หรือเปล่าว่าสายเปย์ของตัวเองเป็นโจรลักพาตัว?

เธอลองทายดูสิว่าเขาจะคิดยังไง?

เขาจะตีตัวออกห่างจากเธอหรือเปล่านะ”

กู้กวานเซี่ยจ้องเขม็งด้วยความโกรธจัด อยากจะข่วนหน้าที่มีแต่ความภาคภูมิใจของเซี่ยจือเหยาให้เละเสียจริง

เซี่ยจือเหยาไม่ให้โอกาสเธอหรอก พอพูดจบเธอก็ประคองแขนคุณนายเหลียงเดินตามพวกเขาไปทันที

ครั้งนี้เธอถือว่าทำความดีความชอบครั้งใหญ่ ตระกูลเหลียงต้องขอบคุณเธออย่างดีแน่ ๆ ส่วนกู้กวานเซี่ยน่ะเหรอ

เธอต้องยุให้คุณนายเหลียงลงโทษให้หนักเลย!

ในที่สุดคดีทั้งสองคดีก็นำมารวมกัน และเมื่อมีสามีภรรยาตระกูลเหลียงเข้ามาเกี่ยวข้อง คดีก็ถูกตัดสินอย่างรวดเร็ว

กู้กวานเซี่ยที่ลักพาตัวคน แม้ในตอนท้ายจะตกลงยอมความกับผู้เสียหายได้โดยการเสียค่าปรับเท่านั้น แต่เรื่องนี้กลับถูกเซี่ยจือเหยาที่เป็นนกต่อกระจายข่าวไปจนถึงปักกิ่ง

เธอไม่เพียงแต่ต้องเสียเพื่อนอย่างเหลียงเยวี่ยไป แต่ชื่อเสียงในแวดวงสังคมชั้นสูงของปักกิ่งยังเหม็นโฉ่ไปหมด แม้แต่ดาราหนุ่มคนนั้นก็ยังปฏิเสธที่จะติดต่อกับเธอ

สวี่ฮุ่ยหลินแม่ของกู้กวานเซี่ยต้องพยายามอย่างหนัก กว่าจะทำให้เรื่องนี้ดูเบาลงและดูดีขึ้นในสายตาของกู้ซ่งเหนียนป้าป๋าของกู้เยี่ยนฉือ

การจะปิดบังให้มิดชิดนั้นเป็นไปไม่ได้ เธอจึงทำได้เพียงสร้างภาพให้กู้กวานเซี่ยดูเหมือนเป็นเหยื่อผู้บริสุทธิ์ที่ถูกหลอกลวง

และต้องลงโทษกู้กวานเซี่ยอย่างหนักต่อหน้ากู้ซ่งเหนียน เรื่องนี้ถึงจะถือว่าจบลงได้

คนตระกูลจี้มีความผิดหลายกระทง ทั้งใช้ความรุนแรงแทรกแซงเสรีภาพในการแต่งงาน และพยายามข่มขืนโดยใช้ยา จึงถูกปรับและจำคุกเป็นเวลา 3 ปี

ส่วนสองพ่อลูกตระกูลหลิว เนื่องจากลูกชายมีความบกพร่องทางสติปัญญาและมีข้อสงสัยว่าอาจถูกหลอกลวง อีกทั้งเถ้าแก่หลิวมีทัศนคติในการยอมรับผิดที่ดีและให้ความร่วมมือในการชี้ตัวผู้กระทำผิดคนอื่น ๆ ในตระกูลจี้ จึงได้รับเพียงโทษปรับเท่านั้น

และในตอนนั้นเอง ผลตรวจสายเลือดก็ออกมาแล้ว จี้เหอคือลูกสาวแท้ ๆ ที่พลัดพรากจากกันไปนานหลายปีของตระกูลเหลียงจริง ๆ

เมื่อจี้เฟิงและจูหงทราบข่าว ทั้งคู่ก็รู้สึกเสียใจจนแทบจะกระอักเลือดออกมา

ทั้งที่พวกเขาเกือบจะได้ก้าวเข้าสู่ตระกูลเศรษฐีอยู่แล้วเชียว เหลือเพียงก้าวเดียวเท่านั้น!

แต่กลับทำไพ่ในมือที่ถืออยู่ดี ๆ พังพินาศไปหมด!

ถ้าตอนนั้นไม่บังคับให้จี้เหอสละงาน และไม่แนะนำจี้เหอให้รู้จักกับลูกชายปัญญาอ่อนของเถ้าแก่หลิว ตอนนี้คนที่ได้นั่งรถหรูก็คงจะเป็นครอบครัวของพวกเขาไปแล้ว!

แต่ทำผิดก็คือทำผิด จะมาเสียใจทีหลังก็ไม่มีประโยชน์

เมื่อผลตรวจสายเลือดออกมา จี้เหอก็ตัดสินใจที่จะกลับไปพร้อมกับสามีภรรยาตระกูลเหลียง แน่นอนว่าเรื่องนี้มีกู้เยี่ยนฉือและคนอื่น ๆ คอยช่วยพูดเกลี้ยกล่อมด้วย

การเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเหลียง อย่างไรเสียก็ย่อมดีกว่าเป็นพนักงานเสิร์ฟในเมืองเล็ก ๆ แถบชนบทแน่นอน

จี้เหอยังอายุน้อย เธอควรจะมีอนาคตที่ดีกว่านี้ ไม่ควรต้องมาเสียเวลาทิ้งไปในเมืองชนบทแห่งนี้เลย

ในช่วงเวลานี้ สามีภรรยาตระกูลเหลียงเองก็ได้ยินเรื่องราวบางอย่างเกี่ยวกับจี้เหอมาบ้างแล้ว พวกเขารู้ว่าเธอต้องลำบากและถูกหลอกลวงมาตั้งแต่เด็กจนโต

และภายหลังกู้เยี่ยนฉือและคนอื่น ๆ ก็ได้รับเธอไว้ ให้งานทำ ให้เช่าบ้าน แม้กระทั่งช่วยแก้ปัญหาเรื่องที่จะถูกบังคับให้แต่งงานกับคนปัญญาอ่อนอีกด้วย

ในขณะที่พวกเขารู้สึกสงสารจี้เหอ พวกเขาก็รู้สึกขอบคุณกู้เยี่ยนฉือและคนอื่น ๆ จากใจจริง

หากไม่มีพวกกู้เยี่ยนฉือ จี้เหอคงจะพังพินาศไปแล้ว!

การยื่นมือเข้ามาช่วยด้วยความหวังดีเพียงครั้งเดียวของพวกเขา ไม่เพียงแต่ช่วยชีวิตจี้เหอไว้ แต่ยังช่วยตระกูลเหลียงทั้งตระกูลไว้อีกด้วย

บุญคุณในครั้งนี้ ตระกูลเหลียงควรจะต้องจดจำไว้ให้มั่น!

ก่อนจากไป ประธานเหลียงได้ให้คำมั่นสัญญากับกู้เยี่ยนฉือว่า ในอนาคตหากมีเรื่องอะไรที่ต้องให้ตระกูลเหลียงช่วย ตระกูลเหลียงจะยื่นมือเข้ามาช่วยอย่างแน่นอน

บุญคุณของตระกูลเหลียงนั้นมีมูลค่ามหาศาลมาก กู้เยี่ยนฉือไม่คิดเลยว่าการมาครั้งนี้จะได้รับผลพลอยได้ที่คาดไม่ถึงเช่นนี้

ครั้งนี้คงต้องขอบคุณกู้กวานเซี่ยกับเซี่ยจือเหยา เจ้าตัวแสบสองคนนี้จริง ๆ

หากไม่มีพวกเธอมาวุ่นวายอยู่ตรงกลาง จี้เหอก็คงยังไม่รู้เรื่องที่พ่อแม่แท้ ๆ ของเธอมีตัวตนอยู่

และสามีภรรยาตระกูลเหลียงก็คงไม่มีทางหาเธอเจอได้เร็วขนาดนี้

และคงไม่เห็นผลงานการช่วยคนในครั้งนี้ของพวกเขา และเขาก็คงจะไม่ได้รับบุญคุณจากตระกูลเหลียงอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น สวี่เล่อตัวยังได้รับของขวัญมูลค่ากว่า 10,000,000 มาฟรี ๆ อีกต่างหาก

ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้เจ้าตัวแสบสองคนนี้เลยนะเนี่ย

ตอนนี้สวี่เล่อตัวยังไม่มีบัตรประชาชน จึงไม่สามารถเปิดบัญชีธนาคารให้เธอได้ กู้เยี่ยนฉือจึงใช้บัตรประชาชนของตนเองเปิดบัญชีให้เธอใบหนึ่ง แล้วเอาเงินหลายล้านนั่นรวมทั้งกำไลหยกไปฝากไว้ในธนาคาร

ต่อไปนี้เงินพวกนี้ก็จะเป็นเงินส่วนตัวของสวี่เล่อตัวแล้ว

เมื่อไหร่ที่กลับไปถึงตระกูลกู้ ได้เข้าทะเบียนบ้านตระกูลกู้และมีบัตรประชาชนเป็นของตัวเองแล้ว เขาค่อยโอนเงินพวกนี้คืนเข้าบัญชีในชื่อของสวี่เล่อตัวเอง

ถึงแม้เขาจะขาดแคลนเงิน แต่เงินของลูกสาว ต่อให้เขาจะจนแค่ไหนเขาก็ไม่มีทางเอามาใช้เด็ดขาด

ยังดีที่ตอนนี้เขาไม่ขาดแคลนเงินแล้ว หลังจากที่เหลียงสื่อกรุ๊ปได้ลูกสาวแท้ ๆ กลับคืนมาและจัดการกับคุณหนูตัวปลอมเรียบร้อยแล้ว หุ้นของคังเจี้ยนการแพทย์ก็พุ่งทะยานสูงขึ้นราวกับติดจรวด

หุ้นมูลค่ากว่า 1,000,000 ที่เขาซื้อไว้ตอนราคาต่ำสุด ในตอนนี้ราคาพุ่งสูงขึ้นอย่างมหาศาล

เมื่อขายออกมาแล้วเขาจะได้เงินถึง 20,000,000 เลยทีเดียว

ตอนนี้ไม่ขาดแคลนเงินแล้ว แต่ขาดแคลนคนทำงาน

หลังจากจี้เหอไปแล้ว ในร้านก็ไม่มีพนักงานเสิร์ฟอีก พวกเขาจึงต้องรับสมัครคนเพิ่ม

จากประสบการณ์ของจี้เหอครั้งก่อน ครั้งนี้พวกเขาจึงไม่ได้กำหนดเงินเดือนไว้สูงมากนัก ให้พอ ๆ กับค่าจ้างในท้องถิ่นคือ 3,500 ต่อเดือน

พวกเขารับสมัครคนทั้งหมด 3 คน เป็นพนักงานเสิร์ฟ 2 คน และพนักงานเก็บเงิน 1 คน

ส่วนในครัวก็ยังคงเป็นอาณาเขตของลู่สืออันเช่นเดิม

เพียงแต่ไม่มีใครช่วยสวี่เล่อตัวทำผมแล้ว กู้เยี่ยนฉือจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไปขอความช่วยเหลือจากหลี่ฉินอีกครั้ง

หลี่ฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอส่งวิดีโอมาให้เขาเป็นกองพะเนิน

กู้เยี่ยนฉือบันทึกวิดีโอไว้ทุกไฟล์ และถือโอกาสถามเธอเรื่องอนุบาลแถวอู๋ถงหลี่ด้วย

สวี่เล่อตัวออกไปเดินเที่ยวเล่นทุกวันแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องดีเลย แม้แต่นับเลขยังไม่เป็นเลย ต่อไปจะสืบทอดกิจการได้ยังไง

เขาช่างเป็นกังวลจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว!

[จบตอน]