ตอนที่ 1 — บทที่ 1 เกิดใหม่

"ชิงชิงแค่อยากได้คำขอโทษจากเธอสักคำ มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ?"

เสียงชายที่เต็มไปด้วยความโกรธตะโกนขึ้นข้างหู

หือ?

เสิ่นซินเย่ว เงยหน้าขึ้นด้วยความสับสน

เมื่อกี้เธอไม่ได้เพิ่งสละชีวิตเพื่อผนึกจอมปีศาจที่ทำร้ายโลกมนุษย์ไปหรอกหรือ?

ทำไมแค่พริบตาเดียวถึงมาอยู่ที่นี่แล้ว?

ในห้องแต่งหน้าอันหรูหรา คนกลุ่มหนึ่งกำลังจ้องมาที่เธอด้วยสายตาโกรธเคือง

บนพื้นคือชุดราตรีสีน้ำเงินเข้าที่ถูกตัดจนขาดวิ่น ไข่มุกกลิ้งเกลื่อนอยู่เต็มพื้น เด็กสาวคนหนึ่งมีตาแดงช้ำ กำลังถูกหญิงสาวอีกคนโอบกอดไว้ บนมือของเธอเต็มไปด้วยรอยลวกน้ำร้อน

ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดอีกครั้งว่า "ซินเย่ว ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเราเลี้ยงดูเธอจนเสียคน ถึงได้กลายเป็นแบบนี้!"

เมื่อเห็นใบหน้าทั้งหมดตรงหน้า ความทรงจำที่เคยถูกลืมเลือนกลับเริ่มชัดเจนขึ้นมา

สีหน้าของเสิ่นซินเย่วค่อยๆ เย็นลง

คนเหล่านี้คือ "ครอบครัว" และ "คู่หมั้นในนาม" ของเธอในชาติก่อน

เธอเป็นลูกสาวตัวปลอมที่ถูกอุ้มผิดตัว ในบ้านตระกูลถานเธอมีชีวิตอย่างไร้กังวลอยู่สิบกว่าปี จนวันหนึ่ง ถานเหวินซวน พ่อบ้านถาน ได้พบลูกสาวแท้ๆ ที่หายไปโดยบังเอิญ — ถานชิงชิง

การตรวจดีเอ็นเอยืนยันความจริงดังกล่าว ชั่วข้ามคืน ชีวิตของเสิ่นซินเย่วพลิกผันอย่างสิ้นเชิง

พ่อแม่เสียใจที่ลูกสาวแท้ๆ ต้องพลัดพรากไปอยู่นอกบ้านนานหลายปี จึงพยายามชดเชยความรักที่ขาดหายทั้งหมดให้ในคราวเดียว

พวกพี่ชายยิ่งแล้วใหญ่ รักใคร่เอาใจน้องสาวแท้ๆ คนนี้ราวกับแก้วตาดวงใจ ส่วนเสิ่นซินเย่ว ซึ่งเป็นแค่ตัวปลอมที่แย่งตัวตนของลูกสาวแท้ๆ มานานหลายปี ก็กลายเป็นคนไร้ตัวตนในบ้าน

เธอไม่ยอมรับความจริงว่าไม่ได้เป็นลูกสาวของตระกูลถาน แต่ผลตรวจดีเอ็นเอก็ยืนยันชัดเจน เธอเคยคิดจะหนีไปให้พ้นๆ แต่เป็นถานชิงชิงที่จับมือเธอไว้ พูดกับเธอด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า

"พี่ซินเย่ว อย่าไปเลยนะคะ ความสัมพันธ์ทางสายเลือดมันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ? ไม่ว่าอย่างไรพี่ก็เป็นลูกสาวของบ้านถานเสมอ ฉันก็อยากมีพี่สาวสักคนจริงๆ อีกอย่าง ถ้าพี่จากไปแบบนี้ พ่อแม่กับพี่ชายๆ ก็คงเสียใจมากเลยนะ"

เสิ่นซินเย่วตอนนั้นเหมือนคนหลงทาง แค่ไม่กี่คำก็ทำให้เธอหลงเชื่อไปหมด

เธอจริงใจต่ออีกฝ่ายอย่างเต็มที่ แต่ใครจะรู้ว่าถานชิงชิงที่ดูเหมือนสนิทสนมกับเธอนั้น กลับเล่นละครตบตาได้เก่งยิ่งนัก

ด้วยแผนการต่างๆ ที่วางไว้อย่างมีเป้าหมาย เสิ่นซินเย่วก็ค่อยๆ กลายเป็นคนขี้อิจฉาในสายตาของพ่อแม่และพี่ชาย เป็นคนเลวที่รับไม่ได้กับการกลับมาของลูกสาวแท้ๆ ความบาดหมางระหว่างเธอกับครอบครัวจึงยิ่งลึกขึ้นทุกที

เพราะรู้สึกว่าแย่งชีวิตของอีกฝ่ายมา เสิ่นซินเย่วจึงรู้สึกผิดอยู่ตลอด ไม่เคยคิดว่าอาจมีบางอย่างผิดปกติกับถานชิงชิงเสียเอง แถมบางครั้งที่รู้สึกอึดอัด ยังเอาเรื่องนั้นมาระบายกับ "น้องสาวแสนดี" คนนี้อีกด้วย

ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าเกิดขึ้นในวันจัดงานวันเกิดของถานชิงชิงกับเสิ่นซินเย่วที่ตั้งใจให้ทั้งสองเฉลิมฉลองร่วมกัน และยังเป็นเวทีสำหรับเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของถานชิงชิงต่อสังคม

ครึ่งชั่วโมงก่อนงานเริ่ม ถานชิงชิงนัดเสิ่นซินเย่วมาพบกันในห้องแต่งหน้า ใครจะรู้ว่าเธอเพิ่งเปิดประตูเข้ามาก็เห็นเศษชุดราตรีกระจัดกระจายเต็มพื้นแล้ว

บนโต๊ะข้างๆ ยังวางกรรไกรอยู่หนึ่งอัน เสิ่นซินเย่วหยิบขึ้นมาด้วยสัญชาตญาณ พริบตาต่อมา ถานชิงชิงก็พาหรงเหิง บุตรชายคนโตของบ้านหรง ซึ่งหมั้นหมายกับลูกสาวบ้านถานตามธรรมเนียม มาเปิดประตูเข้าพอดี

เหตุการณ์หลังจากนั้นก็ราวกับถูกกำหนดไว้แล้ว ถานชิงชิงร้องไห้ราวดอกแพร์เปียกน้ำค้าง หรงเหิงก็โกรธจัด กล่าวหาว่าเธอเป็นต้นเหตุ เสิ่นซินเย่วถึงจะพูดเท่าไหร่ก็ไม่มีใครฟัง

เสียงโกลาหลนั้นเรียกให้ผู้คนมากมายมารวมตัวกัน พอเห็นภาพตรงหน้า ถานเหวินซวนก็โกรธจนหน้าดำหน้าแดง ตัดสินใจทันทีว่าเสิ่นซินเย่วทำไปเพราะอิจฉาถานชิงชิงที่เป็นลูกแท้ๆ จึงตั้งใจทำลายงาน!

เสิ่นซินเย่วพยายามอธิบายอย่างหมดหนทาง แต่ไม่มีใครสนใจ ฟากถานชิงชิงยังยกน้ำร้อนมาให้เธอ บอกให้ค่อยๆ พูดอย่างใจเย็น

ใครจะคิดว่าตอนเธอยื่นมือไปรับน้ำร้อนนั้นเอง ถานชิงชิงกลับแกล้งทำแก้วหล่น น้ำร้อนที่เต็มแก้วสาดลงบนมือตัวเองต่อหน้าทุกคน!

เสิ่นซินเย่วตกใจจนพูดไม่ออก ตอนนี้ถึงเธอจะโง่แค่ไหน ก็เข้าใจทุกอย่างในทันที!

ถูกหลอกให้เล่นเป็นตัวตลกอยู่ในกำมือของคนอื่นมานานนับปี ในที่สุดความรู้สึกทั้งหมดก็ระเบิดออกมา เธอร้องไห้ฟูมฟายบอกความจริงต่อหน้าทุกคน ว่าทุกอย่างเป็นแผนของถานชิงชิง แต่ไม่มีใครเชื่อเธอ

ทุกคนมองเธอด้วยแววตาผิดหวัง ถานเหวินซวนก็บังคับให้เธอขอโทษถานชิงชิง ในที่สุดเสิ่นซินเย่วก็ทนไม่ไหว วิ่งหนีออกไป ถานชิงชิงก็วิ่งตาม

ทั้งสองถูกลักพาตัวไปพร้อมกัน

แต่พ่อแม่และพี่ชายทั้งสาม กลับเลือกช่วยถานชิงชิงก่อน

ส่วนเสิ่นซินเย่ว ก็ถูกฆ่าทิ้งอย่างเลือดเย็น

“ระบบ เกิดอะไรขึ้น?”

เสิ่นซินเย่วถามขึ้นในหัว

หลังจากที่เธอตาย วิญญาณก็ถูกระบบพาไปเกิดใหม่ในดินแดนบำเพ็ญเซียนแห่งหนึ่ง ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมาเธอฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง ในที่สุดก็กลายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรอันดับหนึ่งของสำนักเซวียนเหมิน แล้วจู่ๆ พอสละชีพเพื่อผนึกปีศาจก็กลับมาโลกเดิมอีกครั้ง?

【เป็นแบบนี้ค่ะโฮสต์ เพราะว่าคุณยอมเสียสละชีวิตเพื่อปราบจอมปีศาจ ถือเป็นบุญกุศลยิ่งใหญ่ ระบบจึงให้โอกาสเกิดใหม่หนึ่งครั้ง หวังว่าคุณจะใช้ชีวิตให้มีความสุขนะคะ~】

เสิ่นซินเย่ว: “……”

ที่แบบนี้ จะกลับมาทำไมให้เสียเวลา?

【งั้น…จะตายอีกรอบเลยไหมคะ?】

เสิ่นซินเย่วสีหน้าเรียบเฉย “ไปให้พ้น”

เงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็ถามขึ้นอีกว่า “แล้วพลังฝึกฝนกับพลังวิญญาณของฉันล่ะ? ฉันรู้สึกว่ามันยังอยู่ แต่เหมือนถูกอะไรบางอย่างกดไว้ ใช้ได้แค่บางส่วนเอง”

【เป็นเพราะกฎแห่งโลกใบนี้ค่ะ】

ระบบอธิบายว่า 【คุณน่าจะรู้สึกได้ว่าโลกนี้มีพลังวิญญาณเบาบางมาก เพื่อไม่ให้โลกเสียสมดุล กฎของโลกจะกดพลังของสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเอาไว้ หลังจากก่อตั้งประเทศแล้วห้ามกลายเป็นปีศาจก็คือหลักการเดียวกันค่ะ】

“แล้วพลังฝึกฝนของฉัน…”

【ฟื้นกลับมาได้ แต่ต้องใช้พลังบุญกุศลมหาศาล】

“โอเค เข้าใจละ ตอนนี้ไปได้แล้ว”