ตอนที่ 23 — บทที่ 23

เสิ่นซินเย่ว ปลอบว่า “ไม่ต้องห่วงนะ เสี่ยวกุ้ยจะไม่เป็นอะไร และเรื่องนี้ก็ทำให้เธอมองเห็นธาตุแท้ของครอบครัวนั้นได้ สำหรับฟางโม่โม่แล้ว มันถือเป็นเรื่องดีอย่างหนึ่ง หยุดขาดทุนให้ทันเวลา”

พอเธอพูดแบบนี้ ทุกคนก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

“ต่อไป เราจะเชื่อมสายกับผู้โชคดีรายต่อไปนะคะ 【AAAแม่ลิงสุดฮอต】”

กล้องเปิดขึ้น หน้าจอก็ปรากฏหญิงสาวหน้าตาอิดโรยคนหนึ่ง

“อาจารย์คะ”

เธอมีรอยคล้ำใต้ตาสองข้าง “หนูอยากให้คุณช่วยดูให้หน่อยค่ะ ปีนี้หนูจะสอบเข้าปอโทติดไหม”

【โอ้ๆ พี่สาวคนนี้ฉันนึกว่าโดนอะไรสูบพลังไปเสียอีก ที่แท้ก็เป็นคนสอบปอโทนี่เอง งั้นก็พอเข้าใจได้】

【ข้างบน แกว่ากระทบใครอีกวะ】

【แม่ลิงสุดฮอตนี่ดูไม่เห็นจะฮอตเลยนะ~】

【อาจจะฮอตเกินไปก็เลยโดนสอบปอโทดูดพลังจนเป็นแบบนี้แหละ】

【ขำตายแล้ว สตรีมเมอร์ช่วยดูให้หน่อยเถอะ เด็กคนนี้สภาพไม่ค่อยดีเลย เหมือนเพิ่งไปทำเคมีมา】

เสิ่นซินเย่ว มองหน้าซูบเซียวของแม่ลิงสุดฮอต แล้วขมวดคิ้วพูดว่า “พูดตามตรงนะ ถ้าเธอยังไม่ยอมเปลี่ยนมุมมอง ตอนนี้ก็ยังสอบไม่ติดหรอก”

พอแม่ลิงสุดฮอตได้ยินแบบนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนทันที

เธอเริ่มเสียงดังขึ้นเล็กน้อย “แล้วตอนนี้หนูมองโลกผิดยังไง ทำไมคุณถึงพูดว่าหนูสอบไม่ติด! คุณรู้ไหมว่านี่มันคือครั้งที่สามแล้วที่หนูสอบปอโท!”

“เพื่อจะสอบให้ติด หนูนอนตีสอง ตื่นห้า ทุกวันหลับแค่สามชั่วโมง เหนื่อยจนจะตายอยู่แล้ว คนอื่นชวนไปเที่ยวหนูก็ไม่กล้าไป หนูขังตัวเองอยู่ในห้องเรียนอย่างเดียว คุณมีสิทธิ์อะไรถึงมาพูดว่าหนูสอบไม่ติด!”

【เฮ้ย นี่คือครั้งที่สามแล้วเหรอ? ยังสอบไม่ติดอีกเหรอ โคตรน่าสงสาร】

【ในฐานะคนที่เคยผ่านมาแล้วนะ ฉันก็รู้สึกว่ามุมมองของเธอมันเริ่มจะเพี้ยนจริงๆ ถ้าไม่รีบปรับอาจจะไปกันใหญ่】

【อืม แต่สตรีมเมอร์พูดตรงเกินไปไหม แบบนี้มันไม่ทำลายความมั่นใจไปเหรอ】

【ฉันก็รู้สึกงั้น อย่างน้อยก็น่าจะพูดให้เบาลงหน่อย ตรงไปมันก็น่าเกินไป โดยเฉพาะคนที่สอบมาแล้วสองครั้ง แบบนี้มันต้องการกำลังใจมากกว่า】

อาจจะเพราะอารมณ์สะสมมานาน แม่ลิงสุดฮอตดูเหมือนจะนั่งไม่ติด เธอลุกขึ้นมาพูดเสียงดังอย่างรัวๆ

“หนูไม่เข้าใจเลย คุณเคยสอบปอโทเหรอ? คุณเคยเรียนหนักแบบหนูไหม? ถ้าคุณไม่เคย แล้วคุณมีสิทธิ์อะไรพูดว่าหนูสอบไม่ติด!”

เสิ่นซินเย่ว “….”

เธอพูดแบบหมดคำ “นี่เธอเป็นคนถามฉันเองไม่ใช่เหรอ?”

แม่ลิงสุดฮอตชะงักไปครู่หนึ่ง “งั้นหนู…แต่คุณมีสิทธิ์อะไรพูดว่าหนูมีปัญหาเรื่องมุมมอง ทำไมทุกคนต้องพูดแบบนี้!”

“หนูรับแรงกดดันมาเยอะมากอยู่แล้ว ทำไมพวกคุณยังจะกดดันหนูอีก! หนูตั้งใจมากจริงๆ หนูพยายามมากแล้วนะ! การสอบปอโทง่ายเหรอ? พวกคุณไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกหนู แล้วทำไมต้องมาคาดหวังอะไรกับหนูแบบนี้ด้วย! ฮืออออ…”

พูดไปจนถึงท้าย แม่ลิงสุดฮอตก็ระเบิดอารมณ์ ร้องไห้โฮออกมากลางไลฟ์

เสิ่นซินเย่ว มุมปากกระตุก “……”

คอมเมนต์ไหลขึ้นมารัวๆ

【ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมสตรีมเมอร์ถึงบอกว่าเธอมุมมองผิดปกติ】

【เพื่อนคนนี้…มุมมองไปไกลถึงหนิงกู่ถ่าแล้วล่ะมั้ง】

【หนิงกู่ถ่าหนาวเหน็บ~~ เอ้ย ไม่ใช่ละ พูดผิดรายการ】

【สงสารสตรีมเมอร์แป๊บนึง】

【สตรีมเมอร์ : ฉันสบายดี ฉันยังไหวอยู่】

อาจจะเป็นเพราะเสียงดังมาก ประตูห้องนอนด้านหลังแม่ลิงสุดฮอตก็ถูกเปิดออก

ผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามาในกล้อง สีหน้าเต็มไปด้วยความห่วงใย ถามว่า “หยวนหยวน เป็นอะไรลูก โดนใครรังแกมาหรือเปล่า บอกแม่สิ…”

“อย่ายุ่งกับหนู!”

แม่ลิงสุดฮอต…ไม่สิ หยวนหยวน ตะโกนเสียงดังด้วยความสติแตก “แม่จะรู้เรื่องอะไรกับหนู! หนูจะพูดอะไรกับแม่ได้! แม่ไม่เคยแคร์หนูจริงๆ เลย ทุกวันมีแต่บอกให้หนูเรียนๆ แม่ไม่เคยรู้เลยว่าหนูเหนื่อยแค่ไหน!”

ผู้หญิงคนนั้นหน้าเจื่อน มือไม้ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน “หยวนหยวน แม่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น…”

【เอ่อ…พี่สาว ถึงจะเครียดแค่ไหน แต่พูดกับแม่แบบนี้มันก็เกินไปนะ】

【ใจเย็นหน่อย…แม่เธอดูเป็นห่วงจริงๆ แบบนี้ไม่ดีเลย】

【พวกเธอเห็นแค่เธอระเบิดใส่แม่ แต่ไม่ได้ฟังว่าแม่บังคับให้เธอเรียนตลอดเลยเหรอ?】

【ใช่ บางทีความกดดันของเธออาจมาจากที่บ้านล้วนๆ พ่อแม่สมัยนี้อะไรก็โยนใส่ลูกหมด ทั้งที่ตัวเองก็ยังทำไม่ได้ แล้วก็ยังคิดว่าการสอบเข้าปอโท ข้าราชการ หรือพนักงานรัฐมันง่ายมาก】

【จริงเลย ฉันทำงานแล้วนะ แม่ฉันยังบอกให้ฉันหาเวลาสอบข้าราชการกับสอบพนักงานรัฐอีก แถมยังพูดว่า “ว่างๆ ก็สอบดูนะลูก” ฉันแบบ…】

เสิ่นซินเย่ว มองผู้หญิงวัยกลางคนนั้น สีตาดูแปลกๆ ขึ้นมาเล็กน้อย

“คือว่า…”

เธอไอเบาๆ หนึ่งที “คุณป้า พอจะหลบให้หน่อยได้ไหมคะ?”

ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งเห็นว่าลูกสาวกำลังคุยวิดีโออยู่ เธอรีบชักมือกลับ แล้วยิ้มแห้งๆ พยักหน้ารัว “ได้ค่ะ…”

พูดจบก็ปิดประตูเบาๆ ออกไป

หยวนหยวน ที่เพิ่งระเบิดอารมณ์เมื่อครู่ ตอนนี้เริ่มใจเย็นลงแล้ว

เธอสูดน้ำมูกแดงๆ เข้าไป รู้สึกตัวว่าเมื่อกี้ตัวเองก็ออกนอกลู่นอกทางไปหน่อย แต่ก็ยังทำท่าจะรักษาฟอร์มไว้ พูดแข็งๆ ว่า “แล้วให้แม่หนูออกไปทำไม”

เสิ่นซินเย่ว มองเธออย่างพูดยาก “เธอรู้ไหมว่าแม่เธออยากให้เธอสอบเข้าปอโททำไม?”

หยวนหยวน พูดแบบดูแคลน “ก็แค่อยากเอาไปอวดนั่นแหละ! สองปีก่อน ลูกเพื่อนแม่สอบติด แม่พูดเรื่องนั้นให้หนูฟังเป็นเดือนๆ จะชมว่าเขาบ้านมีบุญ จะว่าเขาบรรพบุรุณให้โชค สรุปคือลูกบ้านอื่นคือที่สุดของที่สุด”

“ในสายตาแม่ สอบปอโทมันง่ายสุดๆ เหมือนกับว่าใครก็สอบติดได้ ถ้าเก่งนักก็ให้แม่ไปสอบเองสิ!”

เสิ่นซินเย่ว เงียบไปสองวินาที แล้วพูดว่า

“แล้วเธอรู้ไหม…ว่าแม่เธอสอบติดแล้ว”

【หา?】

【เดี๋ยวนะ เมื่อกี้ฉันได้ยินอะไร?】

【เดี๋ยวๆ หูฉันไม่ได้เสียใช่ไหม พิธีกรพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอ】

【ได้ยินแล้ว! แม่ของพี่สาวคนนี้ สอบปอโทติดแล้วเหรอ!?】

หยวนหยวน ก็เหมือนถูกสตั๊นไปเลย

เธอเบิกตาโต ยืนยันอีกครั้ง “คุณว่าอะไรนะ? ใครสอบติด? สอบติดอะไร?”

เสิ่นซินเย่ว ยิ้มอธิบายให้ฟัง “ฉันบอกว่า แม่เธอสอบติดแล้ว เข้าปอโทได้เมื่อปีที่แล้วนั่นแหละ แต่กลัวทำร้ายจิตใจเธอก็เลยไม่บอก”

หยวนหยวน เงียบไปอย่างประหลาด

เธอรู้สึกว่าประโยคนี้มันทำให้สมองเธอค้างไปเลย ทั้งที่แค่ไม่กี่คำ แต่กลับย่อยยากมาก

เสิ่นซินเย่ว ถามว่า “ฉันถามเธอหน่อย เธอบอกว่าเธอเรียนตั้งแต่เช้าจรดค่ำ นอนไม่พอ ไม่กล้าออกไปเล่น ดูเหมือนเธอทุ่มเทให้การเรียนเต็มที่ แต่…เธอเรียนจริงๆ ไหม?”