ตอนที่ 272 — 272

บทที่ 272 ภาค - แสงจันทร์ขาวของท่านประธานกับเพื่อนสาวตัวประกอบ 9

“ถุย ๆ ๆ เด็กพูดไม่เป็นมงคล ลมพัดหายไป! พวกคุณดูถูกฉันเกินไปแล้ว ฉันเปิดได้ก้อนแรก ก็ย่อมเปิดได้ก้อนที่สอง ก้อนที่สาม!

บอกไว้เลยนะ ตั้งแต่เด็กจนโตฉันดวงดีมาตลอด พวกคุณรอดูให้เต็มตาได้เลย”

ทุกคนไม่ได้ต่อปากต่อคำกับเธอ เพราะในเวลานั้น ผลลัพธ์ก็ออกมาแล้ว

นอกจากหยกเนื้อน้ำแข็งชั้นสูงที่หุ้มอยู่รอบนอก ซึ่งจำเป็นต้องตัดออกจนแตกเป็นชิ้น ๆ ส่วนที่เหลือยังคงเป็นหยกทรงกลมรูปร่างไม่สม่ำเสมอ นั่นต่างหากคือสิ่งที่ทุกคนหลงใหล

“เป็นหยกจักรพรรดิสีเขียวชั้นเลิศจริง ๆ! ชาตินี้ได้เห็นสักครั้งก็คุ้มแล้ว ต่อให้ตายก็ไม่เสียดาย”

“ก้อนใหญ่ขนาดนี้ แถมเนื้อหยกใสขนาดนี้ ราคาพุ่งกระฉูดแน่นอน!”

“จะเรียกว่าพุ่งกระฉูดอย่างเดียวไม่ได้ แม้แต่หยกเนื้อน้ำแข็งชั้นสูงที่ตัดออกมาก่อนหน้านี้ หากเป็นเวลาปกติก็ถือเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากแล้ว”

มีคำพูดอยู่ประโยคหนึ่งว่า อย่าดูถูกของชิ้นเล็กว่ามันไม่มีค่า

บางคนยังยืนทอดถอนใจอยู่ แต่คนหัวไวกลับรีบเข้ามาพูดกับเซียวเฉียงเวยก่อน

“คุณหนู เมื่อครู่คุณพูดเองว่าจะขายใช่ไหม? ผมให้ห้าสิบล้านหยวน หยกทั้งก้อนเป็นของผม”

ที่เขาพูดว่าหยกทั้งก้อน หมายรวมถึงหยกเนื้อน้ำแข็งชั้นสูงที่ตัดออกมาก่อนหน้านี้ด้วย แม้จะเสียหายไปบางส่วนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่คนตัดฝีมือดีมาก จึงยังเหลือชิ้นใหญ่ที่ใช้งานได้อีก

ทุกวันนี้หยกชั้นเลิศหาได้ยาก หลายร้านถึงกับใช้หยกเนื้อน้ำแข็งชั้นสูงเป็นของประจำร้าน ดังนั้นต่อให้เสียหายไปบ้าง เขาก็ยังอยากได้มาก

ไม่ใช่แค่เขา คนอื่นก็อยากได้เหมือนกัน พอคำพูดนี้หลุดออกมา การประมูลราคาก็เริ่มขึ้นทันที แถมยังมีการด่ากันไปมาอีกด้วย

“ไอ้หวังหัวล้าน แกนี่เอง! ไม่แปลกที่หัวจะล้าน เพราะเอาสมองไปใช้แต่เรื่องเหลี่ยมจัด ๆ หยกดีขนาดนี้ แกยังกล้าเสนอแค่ห้าสิบล้าน? คุณหนู อย่าไปฟังมัน ผมให้แปดสิบล้าน!”

“โกวหน้าด่าง แกบ้าหรือไง มีที่ไหนขึ้นราคาทีเดียวสามสิบล้าน!”

“อ้าว ที่แท้ไม่มีเงินหรือ? ถ้าไม่มีเงินก็ถอนตัวไปสิ เกมนี้เป็นของคนมีเงิน คุณก็ยืนดูอยู่ข้าง ๆ ก็พอ”

หวังหัวล้านแค้นจนกัดฟัน แต่ก็จำต้องสู้ต่อ ถึงเขาจะอยากถอนตัว ทว่าของดีระดับนี้ ไม่รู้ว่าครั้งหน้าจะได้เจออีกเมื่อไร

ช่วงเวลาที่ไม่มีของดีนี่แหละ คือโอกาสให้คู่แข่งก้าวนำไป เขาอาจไม่ได้ของชิ้นนี้ก็ได้ แต่ก็ไม่มีทางปล่อยให้คู่แข่งได้ไปง่าย ๆ

“ฮึ แปดสิบห้าล้าน”

“เก้าสิบล้าน” โกวหน้าด่างเอ่ยราคาอย่างไม่รีบร้อน

“เก้าสิบสองล้าน”

อย่างที่ว่า คนที่เข้าใจคุณที่สุดย่อมเป็นศัตรูของคุณ โกวหน้าด่างได้ยินแล้วก็แอบยิ้มในใจ หวังหัวล้านเริ่มเงินหมดแล้วสินะ ถึงได้ขึ้นราคาอย่างระมัดระวัง ถ้าอย่างนั้นเขาก็ไม่เกรงใจแล้ว

“เก้าสิบห้าล้าน”

“เก้าสิบหกล้าน”

ครั้งนี้ไม่ใช่หวังหัวล้าน แต่เป็นตัวแทนของบริษัทใหญ่อีกแห่งที่เข้าร่วมประมูล

ของดีใครก็อยากได้ เพียงแต่ตอนแรกที่ราคาเริ่มต้นยังต่ำ หากรีบเข้าร่วมประมูลคงเสียภาพลักษณ์ ตอนนี้จังหวะกำลังเหมาะ จึงเลิกวางท่าเสียที

หากยังรักษาฟอร์มต่อไป อีกเดี๋ยวของก็คงหลุดมือไปต่อหน้าต่อตา

“หนึ่งร้อยล้าน”

“หนึ่งร้อยสองล้าน”

หลังผ่านการแข่งขันอย่างดุเดือดหลายรอบ ในที่สุดราคาก็หยุดอยู่ที่ หนึ่งร้อยยี่สิบสามล้านห้าแสนหยวน

เมื่อเห็นเช่นนั้น เซียวเฉียงเวยอดชื่นชมความฉลาดของตัวเองไม่ได้

เห็นไหม การขายของก็ต้องเลือกจังหวะที่คู่แข่งตัวฉกาจอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา

ไม่อย่างนั้น ขายขาดทุนไปก็ยังไม่รู้ตัว

ดูตอนนี้สิ เธอแทบไม่ต้องออกแรง ก็มีคนมาช่วยตรวจสอบราคาให้เองแล้ว

“ขอแสดงความยินดีกับคุณโกว ซื้อขายสำเร็จที่ราคาหนึ่งร้อยยี่สิบสามล้านห้าแสนหยวน จ่ายเงินพร้อมรับสินค้า”

ขั้นตอนการซื้อขายเป็นไปอย่างราบรื่น ทุกวันนี้ใช้โทรศัพท์โอนเงินกันหมดแล้ว สะดวกมาก รวมเวลาบันทึกเลขบัญชีแล้ว ใช้เวลาไม่ถึงสองนาที เซียวเฉียงเวยก็กลายเป็นมหาเศรษฐินีร้อยล้านโดยสมบูรณ์

“คุณโกว อยู่ต่ออีกหน่อยสิคะ ฉันยังมีหินหยกดิบอีกตั้งหลายก้อนที่ยังไม่ได้ตัด”

เครื่องมือชั้นดีแบบนี้ หากกลับไปเสียก่อนก็น่าเสียดายเหลือเกิน ดูเหมือนคนที่จะจากไปคือเขา แต่ที่เสียหายจริง ๆ คือเงินในกระเป๋าเธอต่างหาก

“ฮ่า ๆ คุณหนู ต่อให้คุณไม่ชวน ลุงก็จะอยู่ต่ออยู่แล้ว มือคุณขึ้นขนาดนี้ ลุงเองก็อยากขอเกาะโชคดีสักหน่อย”

“เชิญเลยค่ะ”

บางคนที่ตั้งใจมาดูเฉย ๆ เดิมคิดว่าได้เห็นหยกจักรพรรดิสีเขียวชั้นเลิศคืนนี้ก็คุ้มแล้ว แต่พอได้ยินเช่นนั้น ก็หยุดฝีเท้าที่กำลังจะเดินออกไป

ไหน ๆ ก็ดูมาครึ่งงานแล้ว จะอยู่ดูจนจบอีกหน่อยจะเป็นไรไป?

เผื่อว่า...เผื่อหินก้อนต่อ ๆ ไปยังเปิดได้หยกอีก แล้วบริษัทใหญ่ไม่สนใจคุณภาพระดับนั้น ก็อาจถึงคราวให้พวกเขาเก็บของดีราคาถูกบ้าง

คนที่มามุงดูส่วนใหญ่ นอกจากบางคนที่สนใจเป็นการส่วนตัวแล้ว ที่เหลือล้วนเป็นพนักงานจัดซื้อหินหยกดิบจากบริษัทใหญ่และเล็กทั้งนั้น จุดประสงค์ก็เพื่อกักตุนสินค้า โดยเฉพาะหยกคุณภาพสูง

ไม่อย่างนั้นจะให้ไปรับซื้อเอาตอนต้องใช้หรือ? บริษัทคงล้มละลายไปนานแล้ว

ก็เพราะเหตุนี้เอง หลังฟู่อวี่จากไป จางฮ่าวผู้ช่วยของเขาจึงรู้สึกสิ้นหวังอย่างยิ่ง

ของดีหลายชิ้นมีราคาสูงลิบ หากไม่มีคนที่มีอำนาจตัดสินใจอยู่ด้วย ผู้ช่วยตัวเล็ก ๆ อย่างเขาย่อมไม่มีสิทธิ์อนุมัติ

ดังนั้น แม้จะรู้ว่าหยกจักรพรรดิสีเขียวชั้นเลิศเป็นของที่ใคร ๆ ก็แย่งกัน เขาก็ไม่ได้เอ่ยปากเสนอราคา

จะเสนอไปทำไม ให้คนอื่นหัวเราะเยาะหรือ?

เขาเป็นแค่ลูกจ้าง ไม่กล้ารับผิดชอบเรื่องใหญ่ขนาดนั้น

หลังจากเปิดได้หยกจักรพรรดิสีเขียวชั้นเลิศ ดูเหมือนดวงของเซียวเฉียงเวยจะเริ่มขึ้น แน่นอน ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่เธอวางแผนไว้แล้ว แต่คนอื่นไม่รู้

ในสายตาของทุกคน นี่คือโชคที่มาแล้วไม่มีอะไรมาหยุดได้

หยกก้อนต่อ ๆ มาแม้จะไม่ดีเท่าก้อนแรก แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นหยกเนื้อน้ำแข็งและหยกเนื้อน้ำแข็งกึ่งขุ่น ส่วนที่คุณภาพต่ำกว่านั้นก็มี เพียงแต่มีไม่มาก

ทั้งหมดนี้เป็นการจัดวางของเซียวเฉียงเวย เพราะในเมื่อจะเปิดได้หยกทั้งที แน่นอนว่าต้องเลือกก้อนที่มีมูลค่าสูงกว่า ส่วนก้อนคุณภาพรองลงมาก็เป็นเพียงสิ่งที่เธอใส่เข้ามาเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

ท้ายที่สุด เธอจะโชคดีจนเปิดได้แต่หยกชั้นเลิศทุกก้อนก็คงไม่ได้ แบบนั้นเท่ากับหลอกคนให้เป็นคนโง่แล้ว

แบบนี้กำลังดี มีทั้งก้อนดี ก้อนธรรมดา และก้อนที่ไม่มีหยกเลย

ที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจที่สุดคือ แม้แต่เศษหินก็ยังเปิดได้หยกเนื้อน้ำแข็งก้อนหนึ่ง ทำให้การกระทำก่อนหน้านี้ของเธอดูสมเหตุสมผลขึ้นทันที

หยกที่เปิดได้ในภายหลัง แม้คุณภาพจะไม่สูงนัก แต่ชนะตรงจำนวน

โดยเฉพาะหินหยกดิบก้อนที่เธอทุ่มเงินหนึ่งล้านสองแสนหยวนซื้อมา นอกจากเปลือกนอกจะเป็นหินแล้ว ภายในแทบทั้งหมดเป็นหยก

แม้คุณภาพจะไม่สูงนัก ชั้นนอกเป็นหยกเนื้อขุ่น ส่วนด้านในลึกเข้าไปจึงเป็นหยกเนื้อน้ำแข็ง ขนาดประมาณกำปั้นผู้ใหญ่สองกำปั้น

แต่ก็ยังเป็นคำเดิม ก้อนใหญ่ชนะทุกอย่าง ปริมาณมากย่อมขายได้ราคา อย่างไรก็ไม่ขาดทุน

เมื่อรวมทั้งหมดเข้าด้วยกัน ก็ทำให้เซียวเฉียงเวยได้เงินเพิ่มอีก หนึ่งร้อยล้านสองแสนหยวน

ภายใต้สายตาของทุกคน เมื่อส่งมอบสินค้าและรับเงินเรียบร้อย เซียวเฉียงเวยที่ร่ำรวยในชั่วข้ามคืนก็สลัดบรรดาคนที่ตามติดอยู่ด้านหลัง แล้วมุ่งตรงไปยังโรงแรมระดับห้าดาวแห่งหนึ่งในตัวเมือง เปิดห้องสวีทประธานาธิบดี ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก

“อามิ่ง ออกมาทำงานได้แล้ว”