ตอนที่ 50 — ตอนที่ 50 ประคารมดุจหอกดาบ

ความจริงแล้วต่อให้วันนี้ไม่ได้บังเอิญเจอกัน ลับหลังแล้วโจวอาก็คงต้องหาทางเล่นงานอยู่ดี

ทว่าการแอบลอบกัดขัดแข้งขัดขาในมุมมืด จะไปสะใจเท่ากับการได้สั่งสอนเช็กบิลอีกฝ่ายต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ได้อย่างไร

ด้วยระดับบารมีและสถานะของโจวอา การลงมือจัดการกับนักร้องโนเนมที่เพิ่งจะเริ่มมีชื่อเสียงด้วยตัวเอง ย่อมดูเหมือนลดตัวลงไปหน่อย

ทว่าเขาหาได้ใส่ใจไม่

โดยเนื้อแท้แล้วเขาเป็นคนพรรค์นี้อยู่แล้ว

ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลกลใด ขอเพียงแค่ตัวเองมีความสุขสะใจก็พอ

เวลานี้เขาตั้งหน้าตั้งตารอคอยอย่างยิ่ง ที่จะได้เห็นคนทั้งสองดิ้นรนแก้ตัว แล้วหลังจากถูกเขาแฉความจริงอย่างหมดเปลือก ก็จะเผยสีหน้าตื่นตระหนกและสิ้นหวังออกมา

ภาพนั้นมันจะต้องงดงามและชวนอภิรมย์เป็นที่สุดอย่างแน่นอน

เฉินเฟิงถูกตอกกลับจนจุกเข้าจริงๆ

ต่อให้ปกติเขาจะเป็นพวกปากคอเราะร้ายฝีปากกล้าเพียงใด ทว่าในยามนี้กลับมีความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงจะสวนกลับอยู่บ้าง

สาเหตุหลักก็เพราะเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับตัวเขาเพียงคนเดียว หากแต่พัวพันไปถึงจงเหล่ยด้วย

ตัวเขาเองจะอย่างไรก็ได้ สามารถไม่แยแสต่อชื่อเสียงเกียรติยศ

แต่จงเหล่ยในฐานะศิลปินหญิงหน้าใหม่ที่กำลังอยู่ในช่วงขาขึ้นของชีวิตการงาน ย่อมต้องมีความหวั่นเกรงต่อเรื่องพวกนี้อยู่บ้าง

ทว่าหากจะพูดในแง่หนึ่ง ทั้งสองคนก็อาศัยอยู่ร่วมห้องกันจริงๆ เสียด้วย

นี่เป็นความจริงแท้ ดั่งดินโคลนเหลืองร่วงใส่เป้ากางเกง จะล้างอย่างไรก็ล้างมลทินไม่ออก

ในเมื่อโจวอากล้าเอ่ยปากออกมาอย่างโจ่งแจ้งต่อหน้าผู้คนมากมายในที่สาธารณะเช่นนี้ ย่อมต้องเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี และหมายมั่นปั้นมือที่จะทำให้เส้นทางสู่วงการบันเทิงที่เพิ่งจะเริ่มเปล่งประกายของจงเหล่ยต้องแปดเปื้อนมลทินให้จงได้

นี่คือแผนการเปิดเผยที่โจวอาวางไว้ จะไม่รับมือก็ไม่ได้ ทว่าก็ยากจะรับมือเหลือเกิน

โจวอายังไม่ทันได้ยินคำแก้ตัวของเฉินเฟิง ในสายตาของเขา คนทั้งสองคงจะตกตะลึงจนอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออกไปแล้ว

โจวอาพึงพอใจอย่างยิ่ง ดีมาก ผลลัพธ์ยอดเยี่ยมเกินกว่าที่คาดไว้เสียอีก

ทว่าเขาก็ไม่ได้คิดจะหยุดมือเพียงเท่านี้ หากแต่แค่นยิ้มเย็นชา ล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดอัลบั้มรูปภาพ แล้วชูขึ้นอวดต่อสายตาทุกคน

ช่วงเวลาของรูปถ่ายหลายใบนี้ครอบคลุมระยะเวลาค่อนข้างกว้าง มีทั้งภาพเฉินเฟิงกับจงเหล่ยเดินเคียงข้างกันออกจากห้องพัก ภาพคนทั้งสองก้าวเข้าสู่ล็อบบี้ของอพาร์ตเมนต์ด้วยกัน รวมถึงภาพบรรยากาศตอนที่ทั้งสองคนกำลังเลือกซื้อเสื้อผ้าด้วยกันในห้างสรรพสินค้าเมื่อช่วงบ่ายวันนี้ด้วย

หลังจากล้มเหลวในการใช้คูลซองลอบกัดจงเหล่ย ซ้ำยังหลอกล่อเธอเข้าสังกัดบริษัทตัวแทนของตนไม่สำเร็จ โจวอาก็ตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าตนไม่มีทางได้ครอบครองจงเหล่ยแน่ จึงได้เริ่มเตรียมการลงมือทำเรื่องเหล่านี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว

ด้วยอำนาจเงินและอิทธิพลของเขา การจะทำลายล้างศิลปินหน้าใหม่สักคนให้ดับสูญ มันช่างง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือจริงๆ

หลักฐานมัดตัวแน่นหนาคาหนังคาเขาแล้ว!

โจวอาเดินหมุนตัวไปรอบๆ อย่างลำพองใจ พลางชี้นิ้วไปที่โทรศัพท์มือถือของตนแล้วเอ่ยว่า "ได้ยินว่าเมื่อวานซืนในการสัมภาษณ์ทางโทรศัพท์ คุณยังบอกว่าตัวเองโสดสนิทอยู่เลยไม่ใช่เหรอครับ? ขอพูดตรงๆ เถอะนะ คนโสดแบบนี้ ผมเพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรกในชีวิตจริงๆ!"

คนทั้งกลุ่มไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่า ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใดที่ลู่เหวย เจ้าของงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ ได้มายืนปรากฏกายอยู่ด้านข้างแล้ว

ลู่เหวยกำลังมองตรงมายังเฉินเฟิงด้วยสายตาเคลือบแคลงสงสัย

ในใจของเธอรู้สึกสับสนงุนงงอย่างยิ่ง ชายหนุ่มคนนี้มีรสนิยมชอบเพศเดียวกันไม่ใช่หรือ แล้วทำไมเส้นทางสายศิลปินเพิ่งจะเริ่มต้นแท้ๆ ถึงได้แอบมาอยู่กินร่วมห้องกับคู่หูทำงานเสียแล้วล่ะ

เรื่องราวบางอย่างที่ก่อนหน้านี้ลู่เหวยเคยรู้สึกประหลาดใจ พลันค้นพบคำอธิบายขึ้นมาในบัดดล

มิน่าล่ะ ตอนนั้นเขาถึงได้ปฏิเสธข้อเสนอราคาสองแสนหยวนของเฉินหลี แล้วเลือกที่จะมอบเพลง 'น่าเบื่อหน่าย' ให้กับจงเหล่ยที่ไม่มีเงินติดตัวแม้แต่แดงเดียว

ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าจงเหล่ยเหมาะสมกับเพลงนี้มากจริงๆ ในตอนนั้นลู่เหวยยังคิดว่าเฉินเฟิงมีสายตาที่เฉียบคมและมีวิสัยทัศน์กว้างไกล

ทว่าเมื่อมองดูในตอนนี้ ทั้งหมดมันก็เป็นเพียงแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น

เฉินเฟิงคนนี้เปิดรับได้ทั้งสองเพศ เขาแอบเล่นกฎลับใต้โต๊ะกับจงเหล่ยก่อน แล้วค่อยมอบเพลงให้ทีหลังน่ะสิ!

ในอกของลู่เหวยพลันผุดความโกรธกรุ่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

เธอโมโหอยู่สองเรื่อง

เรื่องแรกคือ เฉินเฟิงทำให้เธอผิดหวัง ทำให้เธอมองคนผิดไป

เดิมทีนึกว่าเขาจะมีความโดดเด่นแตกต่างจากคนทั่วไป ที่แท้ก็เป็นกาฝากชั่วร้ายในหลุมเดียวกันกับโจวอาไม่มีผิดเพี้ยน

และสิ่งที่เธอโกรธยิ่งกว่า คือเฉินเฟิงไม่สมควรไปทำร้ายทำลายอนาคตของจงเหล่ย

เพียงแค่ได้ฟังเพลงของจงเหล่ยเพลงเดียว ลู่เหวยก็มั่นใจแล้วว่านี่คือศิลปินหน้าใหม่อัจฉริยะที่มีอนาคตไกลไร้ขีดจำกัดอย่างแน่นอน

ทว่าเฉินเฟิงกลับดึงเธอให้มาสัมผัสกับด้านมืดหม่นหมองของวงการบันเทิงเร็วเกินไป

สิ่งนี้จะเปลี่ยนแปลงสภาพจิตใจของเธอไปตั้งแต่ระดับรากฐาน และส่งผลให้จงเหล่ยไม่อาจก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุดที่เธอควรจะไปถึงได้ในที่สุด

"ที่แท้เฉินเฟิงเป็นคนแบบนี้เองเหรอเนี่ย" เฉินหลีที่ยืนดูเหตุการณ์อย่างเงียบๆ อยู่ข้างกายลู่เหวยเอ่ยรำพึงขึ้นมาด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ "ความจริงมันก็ไม่แปลกอะไรหรอกค่ะ พวกหนุ่มอัจฉริยะทางฝั่งฮ่องกงในอดีต ชีวิตส่วนตัวก็เละเทะไม่เป็นท่ากันทั้งนั้น เฉินเฟิงยังหนุ่มแน่นขนาดนี้ เลือดลมสูบฉีดพลุ่งพล่านไปบ้างก็คงเป็นเรื่องธรรมดา"

"อะไรกันเนี่ย! ช่างเถอะ พวกเราขึ้นไปข้างบนกันเถอะค่ะ" ลู่เหวยหมุนตัว เตรียมจะเดินจากไป

เธอถึงขั้นเริ่มนึกเสียใจที่เชิญคนทั้งสองคนมาร่วมงานด้วยซ้ำ

และในวินาทีนั้นเอง จงเหล่ยที่ไม่เคยคิดจะแก้ตัว และขี้เกียจที่จะอธิบายเพื่อตนเองมาโดยตลอด ก็เอ่ยปากขึ้นมาในที่สุด

"โจวอา นายพล่ามพอหรือยัง น่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี"

ในใจเฉินเฟิงบอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร เพียงแต่แอบโล่งอกขึ้นมาเล็กน้อย

แม้การแก้ต่างอาจจะไร้ความหมาย ทว่าในฐานะผู้เสียหายคนหนึ่ง จงเหล่ยย่อมมีสิทธิ์ที่จะทวงคืนความยุติธรรมให้แก่ตนเองอยู่แล้ว

"ใช่ พวกเราอยู่ร่วมห้องเดียวกันจริงๆ"

แต่ประโยคถัดมาของจงเหล่ย ก็ทำเอาเฉินเฟิงแทบจะสิ้นหวังในทันที!

แก้ตัวแบบนี้ สู้หุบปากเงียบไปยังดีกว่าอีกเว้ย!

เป็นไปตามคาด ทั่วทั้งลานเรือนพลันเกิดเสียงฮือฮาอื้ออึงขึ้นมาทันที!

นี่มันจะบันเทิงเกินไปแล้ว!

เดิมทีแค่ตั้งใจมาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดตามมารยาทเข้าสังคม นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้มาชมละครเผือกดราม่าสดๆ สนุกสะใจถึงเพียงนี้

คนในวงการแถวนี้จำนวนไม่น้อยต่างเคยได้ยินชื่อเสียงของจงเหล่ย ซูเปอร์รุกกี้หน้าใหม่ที่จู่ๆ ก็โด่งดังเป็นพลุแตกบนโลกอินเทอร์เน็ตช่วงนี้กันมาบ้างแล้ว

ในเวลานี้ทุกคนต่างรู้สึกว่าได้เปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริง

ยามปกติ ดาราศิลปินคนไหนบ้างที่ไม่กลัวข่าวคาวจนต้องคอยหลบเลี่ยงหัวหด นี่เธอเพิ่งจะเริ่มดังแท้ๆ กลับกล้าออกมาประกาศเรื่องความรักเองเนี่ยนะ?

แบบนี้มันจะไม่ดับวูบไวปานสายฟ้าแลบหรอกหรือ!

เผชิญหน้ากับเสียงกระซิบกระซาบและสายตาวิพากษ์วิจารณ์ของฝูงชน จงเหล่ยกลับสีหน้าไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย "แต่ฉันกับเฉินเฟิงบริสุทธิ์ใจต่อกันร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาเป็นสุภาพชนผู้เที่ยงธรรมตัวจริง ส่วนเศษสวะอย่างนาย ต่อให้ไปถือรองเท้าให้เขา ยังไม่มีคุณสมบัติพอเลยด้วยซ้ำ!"

โจวอาได้ยินเช่นนั้นกลับยิ่งหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง

คนอื่นๆ ก็อดที่จะหัวเราะเยาะกับคำแถอัน 'หน้าไม่อาย' ของจงเหล่ยไม่ได้เช่นกัน

นี่มันช่างไร้สาระสิ้นดี

ยุคสมัยไหนกันแล้ว ชายโสดหญิงสาวอยู่ร่วมห้องเดียวกัน ชายหนุ่มยังแต่งเพลงปั้นผู้หญิงจนโด่งดังเป็นดาวเด่น จะมาบริสุทธิ์ผุดผ่องอะไรกันได้อีกล่ะ?

คนทั้งสองนี้คิดว่าทุกคนแถวนี้เป็นคนโง่หรืออย่างไร?

"ทุกคนอย่าเพิ่งหัวเราะสิคะ! ฉันเป็นพยานให้ได้ค่ะ! อาจารย์เฉินเฟิงเป็นคนที่มีคุณธรรมและประพฤติตนซื่อตรงจริงๆ นะคะ! ฉันขอเอาเกียรติของตัวเองเป็นประกันเลย!"

คาดไม่ถึงเลยจริงๆ ในขณะที่ทุกคนต่างปักใจเชื่ออย่างหนักแน่นว่าจงเหล่ยกำลังพูดจาเหลวไหลไร้สาระ กลับมีใครคนหนึ่งซึ่งไม่สมควรจะสอดปากพูดแทรกในสถานการณ์เช่นนี้ก้าวเท้าออกมา

สายตาทุกคู่หันขวับไปมอง กลับพบว่าเป็นเด็กสาวคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบพนักงานบริการ

งานเลี้ยงวันเกิดที่ลู่เหวยจัดขึ้น ย่อมไม่อาจปล่อยให้มาตรฐานอาหารและเครื่องดื่มบกพร่องได้ เชฟผู้ปรุงอาหารล้วนเป็นยอดฝีมือที่ทุ่มเงินก้อนโตว่าจ้างมาจากภัตตาคารมิชลิน ทีมงานบริการดูแลความเรียบร้อยทั้งหมดก็มาจากบริษัทบริหารจัดการมืออาชีพเช่นกัน

ในเมื่อเด็กสาวคนนี้สวมเครื่องแบบพนักงานบริการ เธอก็คงจะเป็นพนักงานของบริษัทนั้น

"หุบปาก! ที่นี่ไม่มีที่ให้เธอเสนอหน้าพูด! เธอเป็นตัวอะไรถึงสะเออะมาแส่เรื่องนี้!" เดิมทีโจวอากำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกที่ได้เห็นเฉินเฟิงและจงเหล่ยถูกผู้คนรุมประณามพิพากษาตามอำเภอใจ มีหรือจะยอมทนให้คนรับใช้ตัวกระจ้อยร่อยเสนอหน้ามาออกตัวแทนเฉินเฟิง

"หนู… หนูก็ไม่ได้เป็นตัวอะไรจริงๆ นั่นแหละค่ะ…" พนักงานเสิร์ฟสาวหดคอถอยหลังไปด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อย

ทว่าเฉินเฟิงกลับมองเธอด้วยความประหลาดใจ เขาก้าวไปข้างหน้า บังตัวเธอไว้ด้านหลังอย่างเงียบเชียบ พลางเอ่ยถามว่า "เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"

พนักงานสาวเกาหัวแกรกๆ "หนู… หนูก็ต้องทำงานหาเงินส่งเสียตัวเองเรียนหนังสืออยู่แล้วนี่คะ! นี่คืองานพาร์ตไทม์ของหนูไงคะ!"

เธอไม่ได้พูดความจริง

เธอมีชื่ออยู่ในบริษัทจัดหาพนักงานบริการแห่งนั้นก็จริง ทว่ารายชื่อพนักงานที่มาทำงานในครั้งนี้แต่เดิมไม่มีชื่อของเธออยู่เลย

เป็นเพราะเธอได้ยินมาว่าคนที่จัดงานวันเกิดคือซูเปอร์สตาร์อย่างลู่เหวย ต่อให้ไม่ได้ค่าแรง เธอก็ยอมทุ่มสุดตัวดิ้นรนแทรกตัวเข้ามาดูความคึกคักและเปิดหูเปิดตาให้ได้

พนักงานเสิร์ฟสาวคนนี้… ก็คือฉินลู่ นักร้องสาวผู้ร้องเดโมที่เฉินเฟิงเพิ่งได้ทำความรู้จักที่วิทยาลัยดนตรีเจียงหนานนั่นเอง!