คำโปรย : สวี่หลีใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกอย่างมุมานะ ทำภารกิจอย่างหนัก ในที่สุดปีที่สิบเอ็ดของวันสิ้นโลกก็อัปเลเวลระบบโกงที่ติดตัวมาตั้งแต่ต้นจนเต็มขั้น หลังได้ของดีมานับไม่ถ้วน สวี่หลีถูมือรอคอยแพ็กเกจรางวัลใหญ่ ใครจะไปรู้ว่าเพียงหลับตาแล้วลืมตาขึ้นมา เธอกลับเกิดใหม่ย้อนมายังช่วงเริ่มต้นของวันสิ้นโลกเสียอย่างนั้น เอาเถอะ เกิดใหม่ก็เกิดใหม่ แต่ทำไมร่างกายเธอถึงหดเหลือเป็นเด็กตัวจิ๋ววัยห้าขวบ? ระบบ: เพราะย้อนเวลา พลังงานของระบบใช้ไปมาก ต้องเข้าสู่โหมดพักตัวก่อนนะคะ~ โฮสต์ไม่ต้องกังวลเรื่องร่างกาย แค่ตั้งใจอัปเลเวล เดี๋ยวก็จะค่อย ๆ ฟื้นกลับสู่สภาพเดิมเอง สวี่หลี: ระบบ ฉันจะด่าแกให้ยับ! จะให้ฉันพยายามอะไร? กระโดดขึ้นไปตีเข่าซอมบี้เหรอ! ถึงจะคลุ้มคลั่งแค่ไหน สวี่หลีก็ทำได้เพียงยอมรับความจริง แล้วเริ่มทำภารกิจใหม่ตั้งแต่ต้น ฆ่าซอมบี้หนึ่งตัวได้ค่าประสบการณ์หนึ่งแต้ม ช่วยคนหนึ่งได้สิบแต้ม… เดี๋ยวก่อน ทำไมคนคนนี้ช่วยแล้วได้ค่าประสบการณ์เยอะขนาดนี้? สวี่หลีมองชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ผิวซีดเซียว อ่อนแอจนในหนึ่งวันต้องนั่งมากกว่าครึ่งวัน จะหนีก็ต้องพึ่งรถเข็น แล้วก็เข้าใจขึ้นมาทันที ที่แท้โลกนี้ก็ยังดูที่หน้าตา! ค่าประสบการณ์ ฉันมาแล้ว! ________________________________________ เนื้อเรื่องย่อ วันสิ้นโลกปะทุ ซอมบี้บุกโจมตี สวี่อวิ๋นเซินถูกคนอื่นใส่ร้าย แล้วโยนเขาที่ป่วยอ่อนแอทิ้งไว้ท่ามกลางฝูงซอมบี้ ในขณะที่แววตาเขาเริ่มหม่นมืดและเต็มไปด้วยความคิดดำมืด เทพของเขา… กลับขี่สกู๊ตเตอร์เด็กมาช่วยเขาเสียอย่างนั้น แม้เทพจะตัวเล็กไปหน่อย แถมยังมองว่าเขาอ่อนแออยู่เสมอ แต่สวี่อวิ๋นเซินกลับชอบที่เธอให้ความสำคัญกับเขา ดังนั้น… ฉันจะภักดีต่อเธอตลอดไป และเธอก็ห้ามทิ้งฉันตลอดไปเช่นกัน แนวตลกรั่ว × ยึดติดแบบหมกมุ่น ยังไม่รักกันจนกว่าร่างกายจะโตเป็นผู้ใหญ่ แท็กเนื้อหา: พลังพิเศษ, เกิดใหม่, วันสิ้นโลก, สายสะใจ, เบาสมอง คำค้น: ตัวเอก – สวี่หลี | ตัวรอง – สวี่อวิ๋นเซิน ประโยคสรุป: ฉันกระโดดขึ้นไปตีเข่าซอมบี้ แนวคิดหลัก: เส้นทางที่ดูเหมือนผิด อาจไม่ใช่ทางที่ผิดเสมอไป
คำโปรย : สวี่หลีใช้ชีวิตในวันสิ้นโลกอย่างมุมานะ ทำภารกิจอย่างหนัก ในที่สุดปีที่สิบเอ็ดของวันสิ้นโลกก็อัปเลเวลระบบโกงที่ติดตัวมาตั้งแต่ต้นจนเต็มขั้น หลังได้ของดีมานับไม่ถ้วน สวี่หลีถูมือรอคอยแพ็กเกจรางวัลใหญ่ ใครจะไปรู้ว่าเพียงหลับตาแล้วลืมตาขึ้นมา เธอกลับเกิดใหม่ย้อนมายังช่วงเริ่มต้นของวันสิ้นโลกเสียอย่างนั้น เอาเถอะ เกิดใหม่ก็เกิดใหม่ แต่ทำไมร่างกายเธอถึงหดเหลือเป็นเด็กตัวจิ๋ววัยห้าขวบ? ระบบ: เพราะย้อนเวลา พลังงานของระบบใช้ไปมาก ต้องเข้าสู่โหมดพักตัวก่อนนะคะ~ โฮสต์ไม่ต้องกังวลเรื่องร่างกาย แค่ตั้งใจอัปเลเวล เดี๋ยวก็จะค่อย ๆ ฟื้นกลับสู่สภาพเดิมเอง สวี่หลี: ระบบ ฉันจะด่าแกให้ยับ! จะให้ฉันพยายามอะไร? กระโดดขึ้นไปตีเข่าซอมบี้เหรอ! ถึงจะคลุ้มคลั่งแค่ไหน สวี่หลีก็ทำได้เพียงยอมรับความจริง แล้วเริ่มทำภารกิจใหม่ตั้งแต่ต้น ฆ่าซอมบี้หนึ่งตัวได้ค่าประสบการณ์หนึ่งแต้ม ช่วยคนหนึ่งได้สิบแต้ม… เดี๋ยวก่อน ทำไมคนคนนี้ช่วยแล้วได้ค่าประสบการณ์เยอะขนาดนี้? สวี่หลีมองชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ผิวซีดเซียว อ่อนแอจนในหนึ่งวันต้องนั่งมากกว่าครึ่งวัน จะหนีก็ต้องพึ่งรถเข็น แล้วก็เข้าใจขึ้นมาทันที ที่แท้โลกนี้ก็ยังดูที่หน้าตา! ค่าประสบการณ์ ฉันมาแล้ว! ________________________________________ เนื้อเรื่องย่อ วันสิ้นโลกปะทุ ซอมบี้บุกโจมตี สวี่อวิ๋นเซินถูกคนอื่นใส่ร้าย แล้วโยนเขาที่ป่วยอ่อนแอทิ้งไว้ท่ามกลางฝูงซอมบี้ ในขณะที่แววตาเขาเริ่มหม่นมืดและเต็มไปด้วยความคิดดำมืด เทพของเขา… กลับขี่สกู๊ตเตอร์เด็กมาช่วยเขาเสียอย่างนั้น แม้เทพจะตัวเล็กไปหน่อย แถมยังมองว่าเขาอ่อนแออยู่เสมอ แต่สวี่อวิ๋นเซินกลับชอบที่เธอให้ความสำคัญกับเขา ดังนั้น… ฉันจะภักดีต่อเธอตลอดไป และเธอก็ห้ามทิ้งฉันตลอดไปเช่นกัน แนวตลกรั่ว × ยึดติดแบบหมกมุ่น ยังไม่รักกันจนกว่าร่างกายจะโตเป็นผู้ใหญ่ แท็กเนื้อหา: พลังพิเศษ, เกิดใหม่, วันสิ้นโลก, สายสะใจ, เบาสมอง คำค้น: ตัวเอก – สวี่หลี | ตัวรอง – สวี่อวิ๋นเซิน ประโยคสรุป: ฉันกระโดดขึ้นไปตีเข่าซอมบี้ แนวคิดหลัก: เส้นทางที่ดูเหมือนผิด อาจไม่ใช่ทางที่ผิดเสมอไป
云逸 Yun_Yiดูผลงานอื่นของผู้เขียน →ยังไม่มีรีวิว — มาเป็นคนแรก
