ตอนที่ 107 — ตอนที่ 107 ร้านยาเก่าแก่ระดับตำนาน

ยิ่งอธิบายก็ยิ่งชวนให้สับสนวุ่นวายไปกันใหญ่ เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น หลินจู๋จิ่วจึงวางตะเกียบลงแล้วเอ่ยขึ้นว่า “ฉีฮวน นายมองฉันสิ”

ฉีฮวนหันมามองสบตากับหลินจู๋จิ่ว หลินจู๋จิ่วจึงรวมสมาธิตั้งจิตมั่นแล้วเอ่ยคำทำนายต่อเขาในทันที

“ฉีฮวนจะลืมคำพูดที่ฉันเพิ่งพูดไปเมื่อครู่ทั้งหมด ลบความทรงจำในอดีตบางส่วนที่ฉีฮวนมีต่อฉันทิ้งไป แล้วเพิ่มความทรงจำใหม่ว่าฉันมีวิชาวรยุทธ์และมีความรู้ด้านการแพทย์เข้าไปแทน”

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด… ดัชนีความจำเป็นของคำทำนายสามดาว สอดคล้องตามเกณฑ์มาตรฐานการใช้งาน คำทำนายมีผลบังคับใช้สมบูรณ์

ฉีฮวนกระพริบตาปริบๆ จ้องมองหลินจู๋จิ่วอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหัวเราะออกมา “เมื่อกี้นายพึมพำอะไรอยู่เหรอ? ฉันฟังไม่ถนัดเลย”

“อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก นายน่ะรีบกินบะหมี่ต่อเถอะ”

“อื้ม” ฉีฮวนก้มหน้าก้มตากินบะหมี่ของตนต่อไป

หลินจู๋จิ่วลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ยังดีที่ฟังก์ชันคำทำนายนี้ช่วยตัดปัญหาความยุ่งยากที่ไม่จำเป็นออกไปได้มากมายมหาศาล

สองวันติดต่อกันมานี้ เธอใช้คำทำนายไปถึงสองครั้งแล้ว หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอรู้สึกปวดแปลบขึ้นมาด้วยความเสียดายไม่น้อยเลย

ทว่าบางครั้งก็มีสถานการณ์จำเป็นคับขันที่ต้องใช้อย่างเลี่ยงไม่ได้ ยังดีที่ตอนนี้มิติวิเศษได้รับการปลดล็อกขึ้นสู่ระดับที่สองแล้ว กุ้ยฮวาเองก็เกิดการวิวัฒนาการขึ้น ทำให้เธอเบาใจลงได้เปลาะหนึ่ง

แต่เธอก็คอยเตือนสติตนเองอยู่เสมอว่า ต่อไปในอนาคตพยายามอย่าใช้คำทำนายโดยไม่จำเป็น และอย่าไปพึ่งพามันจนเกินไปนัก ตอนนี้เธอตั้งตารอคอยช่วงเวลาที่มิติวิเศษจะปลดล็อกขึ้นสู่ระดับสามอย่างยิ่ง

พอกินข้าวเสร็จเรียบร้อย หลินจู๋จิ่วก็จ่ายเงินพร้อมด้วยคูปองธัญพืช แล้วพากันมุ่งหน้าตรงไปยังร้านชิงเฟิงถังพร้อมกับฉีฮวน

พวกของอู๋เจี้ยนจวินยังคงแอบสะกดรอยตามพวกเขามาตลอดทาง จนฉีฮวนสังเกตเห็นเข้าจนได้

“เฮ้ เสี่ยวจิ่ว ข้างหลังมีคนแอบตามพวกเรามาตลอดทางเลยนะ”

“ปล่อยให้ตามไปเถอะ ไว้มีเวลาว่างค่อยสั่งสอนพวกนั้นทีเดียว พวกเราไปจัดการธุระสำคัญก่อน”

“แล้วพวกเราจะไปไหนกันล่ะ?”

“ไปร้านชิงเฟิงถัง”

“ร้านขายยาเก่าแก่ของบ้านนายน่ะเหรอ”

หลินจู๋จิ่วพยักหน้ารับ “แวะไปดูเสียหน่อย แล้วถือโอกาสไปซื้อชุดเข็มเงินสำหรับฝังเข็มด้วย”

ฉีฮวนจึงเดินตามหลังหลินจู๋จิ่วมุ่งหน้าไปยังร้านชิงเฟิงถัง

ร้านชิงเฟิงถังตั้งอยู่บนถนนจงเจียในเมืองเอกของมณฑล เป็นอาคารพาณิชย์สามคูหา หันหน้าไปทางทิศใต้ ตัวอาคารเปี่ยมด้วยกลิ่นอายโบราณอันสง่างาม มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นร้านค้าเก่าแก่ระดับตำนาน

เดิมทีอาคารร้านรวงบนถนนสายนี้ล้วนเป็นกรรมสิทธิ์ของตระกูลหลินทั้งสิ้น แต่บัดนี้กลับเปลี่ยนมือไปหมดแล้ว ภัตตาคารของตระกูลหลินก็ตั้งอยู่ไม่ไกลจากร้านชิงเฟิงถังนัก ทว่าในปัจจุบันนี้นอกจากร้านชิงเฟิงถังที่ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้ ตัวอาคารภัตตาคารทางฝั่งนั้นถูกรื้อถอนทำลายไปแล้ว และถูกสร้างเป็นอาคารที่พักทรงกระบอก*กลายเป็นย่านที่พักอาศัยของชาวบ้านแทน

ร้านชิงเฟิงถังจึงเป็นมรดกชิ้นเดียวที่ยังคงแซ่หลิน และเจริญรุ่งเรืองเฟื่องฟูขึ้นมาได้ก็ด้วยฝีมือการบริหารจัดการของหลินเจิ้นหนาน กาวหนังลา**ที่ผลิตโดยร้านชิงเฟิงถังนั้นมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศ ผู้คนมากมายต่างเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อหาซื้อกาวหนังลาของที่นี่โดยเฉพาะ

เมื่อค้นหาในความทรงจำของร่างเดิม ผู้เป็นพ่อเคยเล่าให้ฟังว่า ท่านปู่ที่เป็นหมอจีนโบราณได้ทิ้งคัมภีร์ลับในการรักษาโรคเอาไว้ และปรุงเป็นยาสมุนไพรสำเร็จรูปที่มีสรรพคุณวิเศษนับสิบชนิด ซึ่งในจำนวนนั้นมีผงระงับโรคระบาด ผงรักษาคอและจมูก ยาเม็ดคืนวิญญาณฟื้นชีวิต ผงระงับไอ ผงน้ำตาลกรวด และยาเม็ดรักษาลำคอ ล้วนมีชื่อเสียงเลื่องลืออย่างยิ่ง ในอดีตเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่และคหบดีผู้มั่งคั่งต่างหลั่งไหลแวะเวียนมาไม่ขาดสาย กิจการรุ่งเรืองเป็นกอบเป็นกำ

ในยุคนั้น ชาวไร่ชาวนาผู้ยากไร้มักจะหอบเอาฟักทอง ฟักเขียว หรือแม้แต่แตงกวามาแลกเปลี่ยนเพื่อตรวจรักษาและรับยา หลินเจิ้นหนานจึงจัดห้องบนชั้นสองไว้ห้องหนึ่งเพื่อเก็บฟักทองและฟักเขียวเหล่านี้ ครั้นเมื่อทหารญี่ปุ่นบุกยึดเมืองเอกของมณฑลจนเกิดภาวะขาดแคลนเสบียงอาหาร หลินเจิ้นหนานก็นำเอาพืชผักเหล่านี้แจกจ่ายให้แก่ชาวบ้านในเมืองได้ประทังชีวิต สิ่งของเหล่านี้จึงช่วยต่อชีวิตผู้คนไว้ได้นับไม่ถ้วน

ต่อมาในปี 1965 ร้านชิงเฟิงถังได้เข้าร่วมโครงการกิจการร่วมทุนระหว่างรัฐและเอกชน*** เหลือเพียงป้ายร้านโบราณอันนี้ที่ยังคงแขวนไว้อยู่ ทว่าสูตรลับและเคล็ดวิชาฝีมือการทำกาวหนังลาในปัจจุบันตกไปอยู่ในมือของใครนั้นก็ไม่อาจทราบได้ แต่ที่แน่ๆ คือไม่ได้อยู่ในมือของสองพี่น้องและคุณปู่หลินฝูถัง

ในยามนี้ ที่ด้านหน้าประตูร้านชิงเฟิงถังยังคงแขวนป้ายบทกลอนคู่ขนาดยาวเอาไว้: “ปรารถนาให้ผู้คนในใต้หล้าไร้โรคภัย แม้ยาบนชั้นวางจะต้องฝุ่นจับเขรอะก็ตาม” หลินจู๋จิ่วเหม่อมองป้ายนั้นอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับฉีฮวน

หมายเหตุ

• อาคารที่พักทรงกระบอก (筒子楼 — ถ่งจื่อโหลว): อาคารชุดพักอาศัยรวมที่สร้างขึ้นในยุคสังคมนิยมของจีน มีลักษณะเป็นทางเดินยาวตรงกลางและมีห้องพักเรียงรายสองฝั่ง โดยใช้ห้องครัวและห้องน้ำร่วมกัน

** กาวหนังลา (驴胶 / 阿胶 — อาเจียว): ยาบำรุงแผนจีนโบราณที่เคี่ยวสกัดจากหนังลา มีสรรพคุณในการบำรุงเลือด เสริมสร้างภูมิต้านทาน และหยุดเลือด

*** กิจการร่วมทุนระหว่างรัฐและเอกชน (公私合营 — กงซือเหออิ๋ง): นโยบายการปรับเปลี่ยนระบบเศรษฐกิจของจีนในช่วงทศวรรษ 1950—1960 โดยรัฐบาลเข้าถือหุ้นและบริหารจัดการกิจการเอกชนร่วมกัน ก่อนจะกลายสภาพเป็นของรัฐโดยสมบูรณ์