ตอนที่ 108 — ตอนที่ 108 การสืบทอดมรดก

พนักงานประจำร้านที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ต่างสวมเครื่องแบบสีขาวที่ปักตัวอักษร ‘ชิงเฟิงถัง’ ไว้ทั้งสามตัว บัดนี้คนเหล่านี้ได้เปลี่ยนผ่านกลายมาเป็นกลุ่มคนหนุ่มสาวที่รับเงินเดือนจากรัฐกันหมดแล้ว มีอยู่เพียงสิบกว่าคนเท่านั้น ต่างจากในอดีตที่ร้านชิงเฟิงถังมีลูกจ้างทั้งในและนอกร้านรวมกันหลายสิบคน

ใบหน้าของพวกเขาปราศจากรอยยิ้มแย้ม เฉยชาไม่ต่างอะไรกับพวกพนักงานเฒ่าในสหกรณ์จัดซื้อและจัดจำหน่าย

มีหมอจีนสูงวัยสองสามคนกำลังนั่งจับชีพจรให้คนไข้ และมีผู้คนมารอรับยาอยู่ไม่น้อย กิจการของร้านชิงเฟิงถังยังคงคึกคักเป็นอย่างดี ทว่ากลับไร้ซึ่งกลิ่นอายบรรยากาศในความทรงจำเดิมของหลินจู๋จิ่วไปโดยสิ้นเชิง

ในวัยเด็ก ร่างเดิมมักจะชอบวิ่งเล่นอยู่ที่นี่ ภาพจำในความทรงจำคือทั่วทั้งร้านชิงเฟิงถังจะอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกาวหนังลา

เหล่าคนงานจะนำหนังลาที่จัดซื้อมาล้างทำความสะอาด แล้วนำลงไปต้มในกระทะใบเขื่อง เติมน้ำจนท่วมหนังลา

เคี่ยวนานติดต่อกันถึงสามวันสามคืน รอจนน้ำยาข้นเหนียวจึงตักออก แล้วเติมน้ำลงไปเคี่ยวใหม่ ทำซ้ำเช่นนี้ติดต่อกันถึงห้าหกครั้ง จนกระทั่งสารคอลลาเจนเกือบทั้งหมดละลายออกมา จากนั้นก็เติมเหล้าเหลืองและน้ำตาลทรายแดงลงไป ก่อนที่กาวจะจับตัวครึ่งชั่วโมงก็จะเติมน้ำมันถั่วเหลืองเข้าไป กาวหนังลาหนึ่งกระทะต้องเคี่ยวนานถึงสิบกว่าวัน

ทุกขั้นตอนและรายละเอียด หลินเจิ้นหนานจะลงมาตรวจสอบดูแลด้วยตนเอง ไม่ยอมให้ผิดพลาดแม้แต่เศษเสี้ยว มิฉะนั้นแล้วกาวหนังลาทั้งกระทะนั้นจะถูกนำไปแจกจ่ายช่วยเหลือชาวบ้านโดยไม่คิดเงิน ห้ามนำมาขายเป็นอันขาด

ทุกครั้งที่ร่างเดิมแวะมาที่ร้านชิงเฟิงถังแล้วตรงกับช่วงเวลาเคี่ยวกาวหนังลา ก็จะกลายเป็นงานใหญ่ที่คึกคักครึกครื้นอย่างยิ่ง

ทว่าร้านชิงเฟิงถังในทุกวันนี้กลับไม่มีกลิ่นหอมกรุ่นของกาวหนังลาหลงเหลืออยู่อีก มีเพียงกลิ่นสมุนไพรธรรมดาทั่วไปเท่านั้น

คนที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ หลินจู๋จิ่วไม่คุ้นหน้าเลยสักคน ลูกจ้างเก่าแก่ต่างพากันแยกย้ายกระจัดกระจายไปนานแล้ว เพียงแต่ได้ยินมาว่า ผู้รับผิดชอบร้านในปัจจุบันคือเหวินชาง ซึ่งเคยเป็นลูกจ้างเก่าแก่ของตระกูลหลินมาก่อน

หลินจู๋จิ่วก้าวเดินเข้าไปแล้วเอ่ยถามพนักงานหลังเคาน์เตอร์ว่า “มีชุดเข็มเงินสำหรับฝังเข็มขายไหมคะ”

ชายหนุ่มคนนั้นเห็นคนสวมเสื้อโค้ตทหารเข้ามา ก็พลันคลี่รอยยิ้มต้อนรับทันที

“มีครับสหาย มีทั้งเข็มฉาน เข็มหยวน เข็มตี เข็มเฟิง เข็มพี เข็มหยวนลี่ เข็มเหา เข็มฉาง และเข็มต้า* เป็นเข็มเงินแท้ตราอวิ๋นหลง มีครบชุดทั้งเก้าชนิด ราคารวมทั้งหมดสิบห้าหยวนครับ”

“ตกลงค่ะ เอาให้ฉันชุดหนึ่ง”

พนักงานหยิบชุดเข็มเงินที่ห่อด้วยผ้าขาวม้วนไว้อย่างดีส่งให้หลินจู๋จิ่ว ขณะที่เธอกำลังจะควักเงินจ่ายอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีชายศีรษะล้านคนหนึ่งก้าวเดินออกมาจากประตูด้านหลัง อายุราวๆ สี่สิบห้าปี รูปร่างท้วมเล็กน้อย หลินจู๋จิ่วจำเขาได้ทันที ชายคนนี้คือเหวินชาง อดีตลูกจ้างเก่าแก่และผู้รับผิดชอบคนปัจจุบันของร้านชิงเฟิงถังนั่นเอง

ชายคนนี้เข้ามาเป็นลูกจ้างในร้านชิงเฟิงถังตั้งแต่อายุสิบแปดปี ในอดีตเขาก็เคยเรียกเธอว่าคุณหนูรองมาโดยตลอด

นับตั้งแต่ตระกูลหลินประสบเคราะห์กรรม เหล่าลูกจ้างเก่าแก่ต่างพากันหลบหน้าหลบตาครอบครัวของเธอ ชีวิตจริงไม่ได้เหมือนในภาพยนตร์ที่ชนชั้นกรรมาชีพทุกคนจะเปี่ยมด้วยมโนธรรมสำนึกเสมอไป

เหวินชางเหลือบไปเห็นหลินจู๋จิ่วเข้าโดยบังเอิญ แววตาเผยความตกตะลึงระคนลังเลใจ เขากำลังชั่งใจอยู่ว่าจะเดินเข้ามาทักทายดีหรือไม่

หลินจู๋จิ่วไม่ได้คิดจะบีบคั้นใคร ในฐานะลูกสาวของนายทุนผู้กดขี่ เธอไม่ได้เป็นคุณหนูรองของเขามานานแล้ว

เมื่อจ่ายเงินเสร็จและหลินจู๋จิ่วกำลังจะก้าวเท้าเดินออกไป เหวินชางก็ตัดสินใจเดินตรงเข้ามาหา “คุณหนูรอง”

หลินจู๋จิ่วหันกลับมา ในเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยทักทาย เธอก็ตอบรับอย่างสุภาพ “คุณอาเหวิน ตอนนี้คุณอายังจะเรียกหนูว่าคุณหนูรองอีกเหรอคะ คิดว่าหนูยังมีเรื่องเดือดร้อนไม่พอหรือยังไงกัน?”

“ไม่ใช่ๆ ครับ พอดีผมติดปากไปหน่อย คุณหนู… สหายจู๋จิ่ว ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเนี่ย ผมแทบจะจำไม่ได้เลย ท่านผู้เฒ่าหลินกับสหายซิ่งเอ๋อร์สบายดีไหมครับ?”

“สบายดีค่ะ”

“ดีแล้วครับ ดีจริงๆ ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว เชิญเข้าไปนั่งพักข้างในสักประเดี๋ยวเถอะครับ”

หลินจู๋จิ่วส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวจะทำให้คุณอาพลอยเดือดร้อนไปด้วย”

เหวินชางจึงไม่ได้เอ่ยเซ้าซี้อะไรต่อ เมื่อเห็นหลินจู๋จิ่วซื้อชุดเข็มเงินจึงเอ่ยถามขึ้นว่า “สหายจู๋จิ่วซื้อเข็มเงินไปนี่ กำลังจะเรียนวิชาแพทย์เหรอครับ?”

หลินจู๋จิ่วไม่ได้ตอบคำถาม เพียงแต่ยิ้มรับบางๆ แล้วเก็บห่อเข็มเงินใส่ลงในกระเป๋าเสื้อ

“สหายจู๋จิ่วครับ ตอนที่ท่านเจ้าของร้าน… คุณหลินเจิ้นหนานประสบเคราะห์กรรมในคราวนั้น มีคนกลุ่มใหญ่บุกเข้ามาตรวจค้นที่ร้านชิงเฟิงถัง ตำรับยาลับแต่เดิมพวกนั้นก็เลยพลอยสูญหายไปหมดเลยครับ”

หมายเหตุ

• เข็มโบราณเก้าชนิด (九针 — จิ่วเจิน): ชุดเข็มตามตำราการแพทย์แผนจีนโบราณหวงตี้เน่ยจิง ประกอบด้วยเข็มที่มีรูปร่างและการใช้งานต่างกัน 9 ชนิด ได้แก่ เข็มฉาน (เข็มสะกิดผิว), เข็มหยวน (เข็มหัวมนนวดจุด), เข็มตี (เข็มกดจุด), เข็มเฟิง (เข็มสามเหลี่ยมปล่อยเลือด), เข็มพี (เข็มใบมีดระบายหนอง), เข็มหยวนลี่ (เข็มกลมปลายแหลมเจาะฝี), เข็มเหา (เข็มเส้นผมฝังเข็มทั่วไป), เข็มฉาง (เข็มยาวฝังลึก) และเข็มต้า (เข็มใหญ่สำหรับข้อต่อ)