ตอนที่ 143 — ตอนที่ 143 เผชิญหน้าโดยตรง (8)

จ้าวกั๋วเฉียงจึงเอ่ยถามฟางเหม่ยหัวว่า “แม่ฟาง ฉันถามเธอหน่อย คูปองธัญพืชกับเงินที่ฉันให้เธอไป เธอไม่ได้ส่งให้ตระกูลหลินใช่ไหม?”

ฟางเหม่ยหัวเห็นว่าเรื่องนี้ไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป จึงจำต้องเอ่ยความจริงออกมา “ฉันตัดขาดความสัมพันธ์กับตระกูลหลินไปแล้วค่ะ! เงินกับคูปองธัญพืชนั่นฉันไม่ได้ให้ตระกูลหลินก็จริง ตาเฒ่าจ้าว พวกเราจะไปพัวพันให้คาราคาซังกับครอบครัวพรรค์นั้นทำไมกัน”

“เธอ…” จ้าวกั๋วเฉียงโกรธจนใบหน้าแดงก่ำ “สารเลว! พวกเธอเป็นหลานสาวแท้ๆ ของเธอนะ เธอพูดแบบนี้ออกมาได้อย่างไร! เธอลืมไปแล้วหรือว่าตระกูลหลินเคยให้การดูแลเอาใจใส่พวกเรามากขนาดไหน? เธอลืมไปแล้วหรือว่าแม้แต่หลานหลานก็เป็นตระกูลหลินที่เลี้ยงดูจนเติบใหญ่มา? เธอปฏิบัติต่อตระกูลหลินเช่นนี้ได้อย่างไรกัน เรื่องนี้ทำไมเธอถึงปิดบังฉัน? หน้าตาของฉันถูกเธอเหยียบย่ำจนจมดินไปหมดแล้ว เธอจะให้ฉันเงยหน้าขึ้นมาสู้หน้าผู้คนต่อไปได้อย่างไร? จะให้คนอื่นเขามองตระกูลจ้าวของเราอย่างไรกัน!”

จ้าวกั๋วเฉียงคิดไม่ถึงเลยว่าภรรยาของตนจะเป็นคนเช่นนี้ นอกจากความตกใจแล้ว ในใจของเขาก็มีแต่ความอับอายขายหน้า

ฟางเหม่ยหัวยังคงแสดงท่าทีมั่นอกมั่นใจว่าตนเป็นฝ่ายถูกต้อง “เรื่องนี้พวกเราทำถูกต้องแล้วค่ะ นี่เป็นสิ่งที่เบื้องบนรณรงค์ส่งเสริม ฉันไม่เห็นว่ามันจะมีปัญหาตรงไหน ตาเฒ่าจ้าว หากว่ากันตามสายเลือด คุณกับตระกูลหลินก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันสักนิด แล้วคุณจะต้องมายกระดับให้เป็นปัญหาทางการเมือง*ไปทำไมกันคะ?”

จ้าวกั๋วเฉียงโมโหจนฟาดฝ่ามือตบฉาดลงไปทันที เสียงดังเพียะ! แรงตบทำให้ใบหน้าของฟางเหม่ยหัวแสบร้อนผ่าว เธอเอามือกุมแก้มพลางมองจ้าวกั๋วเฉียงด้วยความตกตะลึง

“คุณ… คุณกล้าตบฉันเหรอ?”

จ้าวกั๋วเฉียงโกรธจนแทบจะกระอักเลือด ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยโทสะ “ฉันเป็นปัญญาชน การที่เธอทำเรื่องไร้มโนธรรมแบบนี้มันทำให้ฉันต้องอับอายขายหน้า! ฉันจะหย่ากับเธอ!”

จ้าวหลานหลานรีบวิ่งเข้ามายืนขวางหน้าฟางเหม่ยหัวไว้ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “พ่อคะ ทำไมพ่อต้องลงไม้ลงมือตบตีแม่ต่อหน้าคนนอกด้วย ให้พวกหล่อนมาหัวเราะเยาะพวกเราเนี่ยนะ! พ่อจะเอ่ยเรื่องหย่ากับแม่ง่ายๆ แบบนี้ได้อย่างไรคะ? ที่แม่ทำไปทั้งหมดก็เพื่อความอยู่รอดของครอบครัวเราทั้งนั้น”

จ้าวกั๋วเฉียงหันไปมองลูกสาวของตน “หลานหลาน เธอ… อย่าบอกนะว่าเธอเองก็รู้เรื่องนี้ด้วย?”

“ใช่ค่ะ หนูก็รู้ และหนูก็ไม่คิดว่าสิ่งที่แม่ทำมันจะผิดตรงไหน”

“เธอ…” จ้าวกั๋วเฉียงยกมือกุมหน้าอกแน่น แทบจะเป็นลมล้มพับไปตรงนั้น

ด้วยความโกรธจัด เขาจึงฟาดฝ่ามือตบหน้าจ้าวหลานหลานฉาดใหญ่อย่างแรง “ฉันไม่มีลูกสาวเนรคุณอย่างเธอ!”

เขาหันหน้ามาหาหลินซิ่งเอ๋อร์และหลินจู๋จิ่วแล้วเอ่ยว่า “ซิ่งเอ๋อร์ จู๋จิ่ว น้าเขยต้องขอโทษพวกเธอด้วย เรื่องนี้เอาไว้ค่อยคุยกันวันหลังเถอะ ตอนนี้สมองฉันสับสนวุ่นวายไปหมดแล้ว ฉันต้องการอยู่เงียบๆ คนเดียว”

เขาก้าวเท้าฉับๆ กลับเข้าไปในห้องนอน คว้าเสื้อผ้าใส่กระเป๋าอย่างลวกๆ แล้วเตรียมจะเดินออกจากบ้านไป

ฟางเหม่ยหัวพยายามจะรั้งเขาไว้ “ตาเฒ่าจ้าว คุณอย่าทำให้คนอื่นเขาหัวเราะเยาะไปมากกว่านี้เลยนะ”

“ตระกูลจ้าวของเรายังเหลือหน้าตาอะไรให้รักษาอยู่อีกหรือ? ต่อไปนี้พวกเธอสองแม่ลูกก็อยู่กันไปตามลำพังอย่างขาวสะอาดบริสุทธิ์เถอะ!”

เขาผลักฟางเหม่ยหัวล้มลงไปกองกับพื้นอย่างแรง จากนั้นก็เปิดประตูก้าวออกไป แล้วกระแทกปิดประตูดังปัง!

หลินจู๋จิ่วลุกขึ้นยืน

“เฮ้อ ละครฉากใหญ่ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ ดูจบแล้วรู้สึกสบายใจโล่งอกนัก พี่ เราไปกินเกี๊ยวที่บ้านพี่ใหญ่ซ่งกันเถอะ เสื้อไหมพรมที่คุณแม่ซ่งมอบให้ตัวนี้ใส่แล้วอุ่นสบายจริงๆ จากหัวใจที่เคยหนาวเหน็บเย็นเยียบ ตอนนี้พลันอบอุ่นขึ้นมาหมดแล้วล่ะ”

หลินจู๋จิ่วแกล้งดึงจัดเสื้อไหมพรมตัวใหม่บนร่างของตน พลางเหลือบตามองจ้าวหลานหลานอย่างอวดเบ่งเต็มที่ สายตาคู่นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยการยั่วยุ

เข้ามาสิ แน่จริงจะทำอะไรฉันได้!

จ้าวหลานหลานเดินรี่เข้ามาพลางเงื้อฝ่ามือขึ้นหมายจะตบหน้าหลินจู๋จิ่ว “หลินจู๋จิ่ว!”

ทว่าในจังหวะที่มือของหล่อนกำลังจะฟาดลงบนใบหน้าของหลินจู๋จิ่ว ข้อมือของหล่อนก็ถูกหลินจู๋จิ่วคว้าจับเอาไว้แน่น จ้าวหลานหลานรู้สึกเจ็บแปลบปลาบและตื่นตระหนกตกใจอย่างยิ่ง คุณหนูรองตระกูลหลินที่เคยเรียบร้อยอ่อนแอมือแทบไม่เคยหยิบจับสิ่งใดหนักมาก่อน เหตุใดเรี่ยวแรงถึงได้มหาศาลดั่งผู้ชายเช่นนี้ แขนของเธอถูกบีบแน่นจนแทบจะหักสะบั้น แม้จะพยายามดิ้นรนสุดแรงเกิดก็ไม่อาจขยับเขยื้อนได้เลยแม้แต่น้อย

หมายเหตุ

• ยกระดับให้เป็นปัญหาทางการเมือง (上纲上线 — ซ่างกังซ่างเซี่ยน) สำนวนศัพท์เฉพาะในยุคปฏิวัติวัฒนธรรมของจีน หมายถึงการนำเอาข้อผิดพลาดหรือเรื่องราวทั่วไปในชีวิตประจำวันมายกระดับเชื่อมโยงให้กลายเป็นปัญหาทางอุดมการณ์ ชนชั้น หรือหลักการทางการเมือง