ตอนที่ 154 — ตอนที่ 154 ให้รางวัลเป็นไข่แฝดหนึ่งฟอง

เรื่องนี้จำเป็นต้องดำเนินการอย่างลับๆ หากสามารถรักษาโจวสุ่ยเชอให้หายดีได้ ย่อมเป็นก้าวแรกในการวางรากฐานสู่การเป็นยอดแพทย์โอสถทิพย์ของเธอ

ในฐานะคนที่เพิ่งเริ่มต้นและยังไม่มีใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะ การจะไปรักษาโจวสุ่ยเชออย่างเปิดเผยย่อมเป็นไปไม่ได้ นางผู้หญิงปากร้ายอย่างจางเหอฮวาไม่มีทางยินยอมอย่างแน่นอน เผลอๆ อาจจะตกใจจนสติแตก คิดว่าหลินจู๋จิ่วคิดจะวางยาฆ่าแกงเอาชีวิตเสียด้วยซ้ำ

รอให้พี่สาวแต่งงานกับโจวสุ่ยฟู่ก่อน แล้วค่อยให้พี่สาวพาโจวสุ่ยเชอมาแอบรักษาอย่างเงียบๆ จะดีกว่า เรื่องนี้ไม่ได้รีบร้อนจนต้องทำในทันทีทันใด

อีกทั้งเธอยังต้องปลูกสมุนไพรสำหรับรักษาโรคนี้ให้โตเสียก่อน ส่วนอย่างอื่นเช่นอากาว* ก็ต้องเข้าไปซื้อในเมืองเอกของมณฑล เตรียมการทุกอย่างให้พร้อมสรรพก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ช่วงสองสามวันนี้เธอใช้วิชาฝังเข็มรักษาโรคปวดเอวให้คุณปู่ ผลการรักษาดีมากจริงๆ ผ่านไปไม่กี่วันคุณปู่ก็บอกว่าเอวโล่งสบายตัวขึ้นเยอะ ทั้งยังเอ่ยปากชมไม่หยุด “เสี่ยวจิ่วเอ๋ย เหมือนพ่อของเจ้าจริงๆ มีโหงวเฮ้งของการเป็นหมอรักษาคนแท้ๆ เชียว”

ยามนี้หลินจู๋จิ่วนั่งศึกษาตำราแพทย์อยู่ในมิติวิเศษ หากอ่านตำราแพทย์ที่นี่จนหมด ก็แทบไม่ต้องไปเข้าเรียนในคณะแพทยศาสตร์แล้ว

กุ้ยฮวาขดขาลีบเล็กนั่งอยู่บนเตียงพลางหมอบซบอยู่บนตักของเธอเพื่ออยู่เป็นเพื่อน ยามที่หลินจู๋จิ่วตั้งใจอ่านหนังสือ มันไม่เคยส่งเสียงรบกวนเลยสักครั้ง

ดวงตากลมโตดำขลับกระพริบปริบๆ สื่อประกายความรักใคร่ชอบพอ จ้องมองหลินจู๋จิ่วตาแป๋ว ช่างเหมือนกับแววตาของเด็กน้อยที่มองดูแม่ของตนเองไม่มีผิดเพี้ยน

แววตาเช่นนี้ช่วยเยียวยาจิตใจได้ดีเหลือเกิน ความหมายของการเลี้ยงสัตว์เลี้ยงก็คือการทำให้จิตใจไม่รู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้าง

บนพื้นข้างเตียงมีรองเท้าดอกไม้คู่จิ๋วที่หลินจู๋จิ่วเย็บให้กุ้ยฮวาวางอยู่ ขนาดกะทัดรัดประณีตราวกับงานศิลปะชิ้นเอก

กุ้ยฮวาโพกผ้าลายดอก สวมเสื้อลายดอก แล้วยังสวมรองเท้าลายดอก นับเป็นแม่ไก่กุ๊กกู๋ที่งดงามที่สุดในโลกเลยทีเดียว

กุ้ยฮวาฮวาก็ชื่นชอบชุดนี้ของตัวเองอย่างยิ่ง ไอหยา…แม่จ๋า สวยเลิศเลอเหลือเกิน ทำไมมันถึงได้ดูดีขนาดนี้นะ ก็เพราะมันมีแม่จ๋าแสนดีที่ฉลาดปราดเปรียวและมือไม้งานช่างประณีตอย่างไรล่ะ!

น่าเลื่อมใสบูชาที่สุด!

กุ้ยฮวาฮวาจ้องมองหลินจู๋จิ่วที่กำลังตั้งอกตั้งใจอ่านตำราแพทย์อยู่นานสองนาน จากนั้นก็ขยับตัวลุกขึ้นนั่งก้มมองชุดลายดอกของตน พลางฮัมเพลงเบาๆ ในลำคอ หัวกลมๆ เล็กๆ โยกไปเยกมา อารมณ์เบิกบานใจเป็นที่สุด

หลินจู๋จิ่วอ่านตำราแพทย์จบจึงพับปิดลง แล้วใช้กระแสจิตส่งมันกลับคืนสู่ชั้นวางหนังสือ

กุ้ยฮวาจึงรีบกระตุกเสื้อบนร่างเพื่อแสดงความชื่นชอบทันที มันอัดอั้นคำเยินยอสรรเสริญเอาไว้เต็มอก อยากจะพูดออกมาใจจะขาดแล้ว

“แม่จ๋า หนูชอบชุดนี้เหลือเกินจ้ะ สวยจังเลย แล้วยังมีรองเท้าคู่นี้ มีผ้าโพกหัวผืนนี้ ช่างเหมาะกับหนูจริงๆ หนูชอบทั้งหมดเลยจ้ะ แล้วก็… แม่จ๋าเป็นแม่ที่เก่งกาจที่สุดในโลกเลยนะจ๊ะ มือไม้ช่างประณีต ทำกับข้าวก็เป็น เย็บเสื้อผ้าก็เป็น มีทั้งวรยุทธ์และวิชาแพทย์ หน้าตาก็สะสวย แถมยังใจดีกับกุ้ยฮวาฮวาอีกด้วย หนูชอบแม่จ๋าที่สุดเลยจ้ะ กุ๊กกู๊กู่”

กุ้ยฮวาอารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะได้ชุดใหม่ สีหน้าท่าทางมีชีวิตชีวา ท่าทางกระจิริดเช่นนั้นช่วยเติมแต่งให้คำชมเชยเปี่ยมด้วยความจริงใจอย่างแท้จริง ช่างเป็นแม่ไก่กุ๊กกู๋ที่รู้จักประจบเอาใจคนเก่งเสียจริง

นี่คือตัวน้อยแสนน่ารักที่คอยอยู่เคียงข้างเธอ ออกไข่ให้เธอกิน ทั้งยังคอยปลอบประโลมเอาอกเอาใจให้เธอมีความสุข แถมยังจงรักภักดีอย่างยิ่งยวด จะไม่ให้หลินจู๋จิ่วรักใคร่เอ็นดูจากก้นบึ้งของหัวใจได้อย่างไร

การได้พูดคุยเปิดใจกับมันไม่ต้องกังวลว่าจะมีความลับรั่วไหล ตลอดชีวิตนี้มันจะซื่อสัตย์ภักดีต่อเธอเพียงผู้เดียว มีคนคอยร่วมรับรู้ทั้งยามสุข ทุกข์ โศก เศร้า แถมเวลาร้องเพลงก็ยังไพเราะเพราะพริ้งจับใจเป็นพิเศษ

หลินจู๋จิ่วนึกดีใจเหลือเกินที่วันนั้นเธอเก็บไข่ฟองนั้นกลับมาและฟักมันออกมาได้สำเร็จ ไม่ได้ทุบไข่ทิ้งแล้วเอาไปต้มน้ำตาลกินเสียก่อน

ทุกอย่างช่างลงตัวและงดงามยิ่งนัก เพราะเธอไม่ได้พลาดโอกาสที่จะได้พบกับสัตว์วิเศษตัวน้อยแสนน่ารักตัวนี้

เฮ้อ ต่อให้มีนิสัยเย็นชาปานใดก็ต้องถูกกุ้ยฮวาฮวาทำให้ใจละลายจนได้ หลินจู๋จิ่วอุ้มแม่ไก่กุ๊กกู๋ขึ้นมากอดไว้ในอ้อมอกพลางลูบไล้มันด้วยความรักใคร่เปี่ยมล้นใบหน้า “ไว้แม่ว่างเมื่อไหร่ จะตัดชุดลายดอกสีสันต่างๆ ให้กุ้ยฮวาฮวาคนเก่งของแม่สักสิบชุดแปดชุด แล้วเย็บรองเท้าให้อีกสิบคู่ ดีไหมจ๊ะ”

หมายเหตุ

• อากาว (阿胶 — อาเจียว) ยาสมุนไพรจีนโบราณ ทำจากกาวหนังลา มีสรรพคุณบำรุงเลือด บำรุงยิน และเสริมสร้างภูมิคุ้มกันร่างกาย