ตอนที่ 161 — ตอนที่ 161 เหล่าเมิ่ง

“พี่สะใภ้ฮุ่ยหลัน ภรรยาของคุณหมอไช่วันนี้จะกลับมาแล้ว ผู้อำนวยการซ่งสั่งความไว้ ให้สุ่ยฟู่ไปรับที่สถานีรถไฟวันนี้ เขายังบอกว่าจะพาจางเอ้อร์วา คนรักของม่านยาไปด้วย พอสุ่ยฟู่พาพี่สะใภ้ฮุ่ยหลันมาส่งที่โรงพยาบาลแล้ว ก็จะไปส่งพวกเรากลับบ้านพร้อมกัน”

“เช่นนั้นพวกเราก็ไม่ต้องนั่งรถแทรกเตอร์แล้วสิ รถแทรกเตอร์คันนั้นกระเด้งกระดอนสะเทือนไปทั้งตัวเลย แล้วภรรยาของคุณหมอไช่จะมาถึงสถานีกี่โมงหรือจ๊ะ”

“นั่งรถไฟมา เห็นว่าถึงตอนบ่ายสามโมง นั่งรถต่อมาที่นี่ก็น่าจะราวสี่โมงเย็นแล้วล่ะ”

ช่างประจวบเหมาะอะไรเช่นนี้ เป็นเวลาเดียวกับที่หลินจู๋จิ่วนัดพบกับอู๋เจี้ยนจวินพอดี

“ได้เลยจ้ะพี่ใหญ่ หลังจากฉันเข้าไปเยี่ยมพี่ใหญ่ไช่แล้ว จะไปร้านตัดเย็บเพื่อเอาเสื้อผ้าของพี่ แล้วค่อยกลับมาที่โรงพยาบาล จากนั้นตอนบ่ายพวกเราค่อยกลับบ้านพร้อมกัน เย็นนี้กินบะหมี่ดึงมือใส่ผักกาดดองเนื้อเส้น*ดีไหมจ๊ะ คราวก่อนเนื้อสัตว์ที่พี่สุ่ยฟู่ล่ามาได้ยังมีเหลืออยู่อีกนิดหน่อย ฉันเอาเกลือหมักเก็บไว้แล้ว ฉันคิดถึงรสมือทำอาหารของพี่จะแย่อยู่แล้วจ้ะ ให้พี่สุ่ยฟู่มากินที่บ้านเราด้วยกันเลยนะ”

หลินซิ่งเอ๋อร์ยิ้มอย่างอ่อนโยนพลางลูบแก้มหลินจู๋จิ่ว “ได้สิ ได้เลย กลับไปพี่จะทำให้เสี่ยวจิ่วของเรากิน”

หลินจู๋จิ่วเดินตามหลินซิ่งเอ๋อร์เข้าไปในห้องผู้ป่วย

ไช่เสี่ยวกวงกำลังนั่งเล่นหมากรุกจีนอยู่บนเตียงผู้ป่วยกับชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบปีคนหนึ่ง

เมื่อเทียบกับคราวก่อนที่มาเห็น สีหน้าของเขาในวันนี้ดูสดใสขึ้นมาก บาดแผลที่หัวไหล่ก็น่าจะทุเลาลงแล้วเช่นกัน

ไช่เสี่ยวกวงเงยหน้าขึ้นมา เห็นหลินจู๋จิ่วเดินเข้ามาก็ผุดรอยยิ้มเบิกบาน

“สหายจู๋จิ่วมาแล้วหรือ”

“ค่ะ คุณหมอไช่ อาการดีขึ้นบ้างแล้วหรือยังคะ”

ไช่เสี่ยวกวงหัวเราะอย่างซื่อๆ “ดีขึ้นมากแล้ว ดีขึ้นมากจริงๆ ต้องขอบคุณสหายซิ่งเอ๋อร์ที่คอยดูแลเป็นอย่างดี แล้วยังมีน้ำแกงกระดูกหมูของคุณป้าหวัง กับเป็ดและไข่ที่นำมาให้คราวก่อน ฉันถึงได้หายเร็วขนาดนี้ วันนี้ภรรยาของฉันก็จะกลับมาแล้ว สหายซิ่งเอ๋อร์จะได้กลับไปพักผ่อนเสียที คอยปรนนิบัติดูแลฉันมาตั้งสิบวัน ฉันซาบซึ้งใจอย่างสุดซึ้งจริงๆ”

ไช่เสี่ยวกวงเอ่ยขอบคุณทุกคนอย่างทั่วถึง และยังขอบคุณหลินซิ่งเอ๋อร์เป็นพิเศษ อย่างไรเสียเขาก็เป็นคนที่มักจะเอ่ยคำขอบคุณติดปากเสมอ จนทำให้หลินซิ่งเอ๋อร์รู้สึกว่าตนเองได้สร้างคุณงามความดีครั้งใหญ่หลวงเลยทีเดียว

เหล่าเมิ่งพอได้ยินว่าไช่เสี่ยวกวงตกหล่นชื่อของตนไป ก็ขยับแว่นตาแล้วเริ่มทวงถามอย่างจริงจังเป็นเรื่องเป็นราว

“เหล่าไช่ ทำไมนายถึงลืมฉันไปได้เล่า ฉันอุตส่าห์แวะมาคุยแก้เหงาให้นายวันเว้นวัน แต่นายกลับไม่คิดจะขอบคุณฉันเลยสักคำ อีกอย่าง ตัวฉันเป็นแค่ปัญญาชนไส้แห้งคนหนึ่ง สะสมคูปองเนื้อตั้งสามเดือน ให้ภรรยาทำหมูตุ๋นน้ำแดงมาบำรุงนาย นายลืมไปหมดแล้วหรือ นายทำแบบนี้ฉันไม่สบอารมณ์นะเหล่าไช่”

“ขอบคุณนายด้วยก็ได้ พอใจหรือยังล่ะ อ้อ เหล่าเมิ่ง ฉันยังไม่ได้แนะนำให้รู้จักเลย นี่คือสหายจู๋จิ่ว เป็นน้องชายของสหายซิ่งเอ๋อร์ จู๋จิ่ว นี่คือศาสตราจารย์เมิ่งหยวนฟาน เป็นเพื่อนสนิทของฉันกับเซิ่งซี”

เหล่าเมิ่งขยับแว่นตามองหลินจู๋จิ่วพลางยิ้ม “โอ้ นี่คือน้องชายตัวน้อยที่เซิ่งซีชอบพูดถึงบ่อยๆ สินะ สวัสดีนะ สหายจู๋จิ่ว”

เหล่าเมิ่งยื่นมือออกมาจับทักทายกับหลินจู๋จิ่ว

หลินจู๋จิ่วเองก็ยิ้มทักทายตอบ

“สวัสดีค่ะ ศาสตราจารย์เมิ่ง”

ศาสตราจารย์เมิ่งคนนี้ ดูสุภาพอ่อนโยนและมีภูมิรู้ แม้วาจาจะฟังดูเหมือนชอบหยุมหยิมคิดเล็กคิดน้อย แต่ความจริงแล้วเป็นคนอารมณ์ขันชอบแหย่เล่น บุคคลระดับอาจารย์ผู้ใหญ่ที่มีความเป็นกันเองเช่นนี้ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่เข้ากับซ่งเซิ่งซีได้เป็นอย่างดี

“สหายจู๋จิ่ว ได้ยินเซิ่งซีบอกว่าเธอเล่นหมากรุกเก่งมากเลยนี่นา รีบมาดูตรงนี้เร็วเข้า หมากกระดานนี้จะแก้ทางอย่างไรดี ช่วยฉันคิดอุบายหน่อยสิ”

หลินจู๋จิ่วยิ้มบางๆ ในใจพลันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเพราะซ่งเซิ่งซี

เขาช่างเสมอต้นเสมอปลาย ไปที่ไหนก็ยกย่องชมเชยเธอที่นั่นจริงๆ

เธอจึงขยับเข้าไปยกเก้าอี้มานั่งลง แล้วก้มลงพินิจดูกระดานหมากรุกอย่างละเอียดถี่ถ้วน

“ปืนใหญ่ตั้งมุมองครักษ์ รถรุกสองแนวหน้า ข้ามแม่น้ำรถและปืนใหญ่หนุน ปืนใหญ่คุมหลังเป็นทัพหน้า รวมรถบุกทะลวงองครักษ์และช้าง สั่งปืนใหญ่รุกคืบประจัญ ข้าศึกชะล่าใจไม่ป้องกัน จับขุนมิใช่เรื่องยากเย็น ปืนใหญ่และรถคุมประชิดชายแดน ประจัญบานดั่งพายุเหยี่ยวเวหา ช่องโหว่ลวงล่อบุกทะลวง ฝ่าหน้าข้าศึกเข้าขั้นวิกฤต ตัดกำลังข้าศึกชิงความได้เปรียบ ไร้วาจาได้แต่นิ่งคิดคำนึง รถประสานขุนทำลายทัพ กลลึกแปรผันยากหยั่งรู้ สละม้าเพื่อรักษาเบี้ย เดินตานี้ค่ะ”

หลินจู๋จิ่วแก้หมากกระดานนี้ได้ในพริบตา ทำให้เหล่าเมิ่งพลิกกลับมาชนะในกระดานนี้

หมายเหตุ

• บะหมี่ดึงมือใส่ผักกาดดองเนื้อเส้น (咸菜肉丝拉面 — เสียนไช่โร่วซือลาเมี่ยน) อาหารเส้นยอดนิยม ทำจากเส้นบะหมี่ดึงสดราดด้วยหมูเส้นผัดผักกาดดองเค็ม รสชาติกลมกล่อมเค็มหอม