ตอนที่ 21 — ตอนที่ 21 สุ่ยฟู่จะแต่งกับซิ่งเอ๋อร์

ด้านหนึ่งของจางเหอฮวามีโจวสุ่ยเชอลูกชายคนเล็กสติปัญญาอ่อนกำลังยืนแคะขี้มูกอยู่ ส่วนอีกด้านหนึ่งคือโจวสุ่ยฟู่ที่สวมชุดจงซานรีดเรียบกริบผึ่งผาย และยังมีโจวหม่านชางผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวตระกูลโจวอยู่อีกคน

โจวหม่านชางผู้นี้ดูท่าทางเป็นคนซื่อๆ แลเห็นภรรยาของตนนั่งกวัดแกว่งไม้แกว่งมือร้องแรกแหกกราวอยู่บนพื้น เขาก็ได้แต่ทอดถอนหายใจยาว ไม่ได้เอ่ยปากอันใด มีท่าทีจนปัญญาจะเอาความหล่อนอย่างสิ้นเชิง

นอกจากนี้ ย่าโจวจากบ้านข้างเรือนเคียงก็อยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ใหญ่บ้านแห่งหมู่บ้านโจวจวงก็อยู่ที่นี่ด้วย คุณปู่หลินฝูถังยืนสูบยาสูบใบยาเงียบๆ อยู่ข้างกายผู้ใหญ่บ้าน และคนที่ยืนอยู่ด้านหลังหลินฝูถังก็คือหลินซิ่งเอ๋อร์

ประกายไฟบนกล้องยาสูบวูบวาบส่องกระทบใบหน้าอันซื่อสัตย์และกร้านโลกของคุณปู่หลินฝูถัง ยามมองดูคุณปู่ หลินจู๋จิ่วก็รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวบีบคั้นหัวใจยิ่งนัก

คนแก่อาวุโสดีๆ คนหนึ่ง กลับต้องมาถูกหญิงชาวบ้านคนหนึ่งด่าทอว่าเป็นไอ้แก่ใกล้ลงโลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลินจู๋จิ่วอยากจะพุ่งตัวเข้าไปตบปากจางเหอฮวาให้แหลกละเอียดเสียจริง

เหล่าคนเฒ่าคนแก่และหนุ่มสาวที่ยืนมุงดูอยู่ในลานบ้าน ล้วนเป็นพี่น้องชาวบ้านในหมู่บ้านโจวจวงทั้งสิ้น คนเหล่านี้ถูกเสียงร่ำไห้โหยหวนของจางเหอฮวาดึงดูดให้มามุงดู

เรื่องงานหมั้นหมายระหว่างหลานสาวบ้านตระกูลหลินกับลูกชายคนเล็กบ้านโจวหม่านชางล่มไม่เป็นท่าเมื่อวานนี้ มีความวุ่นวายเอิกเกริกใหญ่โตจนคนทั้งหมู่บ้านต่างรู้กันทั่ว

ในเวลานั้นเอง ผู้ใหญ่บ้านพลันตะโกนขึ้นมาว่า "ทำอะไรกันน่ะ! จะด่าทำไมนักหนา จะร้องไห้โวยวายหาอะไร! เมียหม่านชาง นี่มันเป็นเรื่องที่สุ่ยฟู่บ้านเธอต้องการจะจัดการเองแท้ๆ พวกฉันก็แค่มาเป็นพยานความเป็นธรรมให้ เธอจะมาตีโพยตีพายจะเป็นจะตายเพื่ออะไรกัน? ให้ชาวบ้านเขาหัวเราะเยาะเอาหรือไร!"

ย่าโจวที่ยืนอยู่ข้างๆ ช่วยเอ่ยเกลี้ยกล่อม "นั่นสิ เมียหม่านชาง จะมาเอะอะอาละวาดอะไรกันนักหนา วันนี้เป็นวันชิวอิกแท้ๆ มีอะไรก็พูดจากันดีๆ เมื่อวานเธอก็ไปป่วนวันปีใหม่ของบ้านตระกูลหลินมาทีหนึ่งแล้ว ผู้เฒ่าหลินคนนี้ อย่างไรเสียก็เป็นถึงผู้มีคุณูปการในสงครามต่อต้านการรุกรานเชียวนะ หากไม่มีพวกเขา จะมีวันเวลาสงบสุขของพวกเราได้อย่างไร"

จางเหอฮวาปาดน้ำตา แสดงท่าทีกราดเกรี้ยวพร้อมจะด่ากราดฟ้าดินและอากาศรอบตัว

"ป้าสะใภ้โจว ป้าแก่จนเลอะเลือนไปแล้วหรือไร ฉันไปป่วนปีใหม่บ้านตระกูลหลินอะไรกัน! ปีใหม่ของบ้านตระกูลโจวพวกฉันถูกตระกูลหลินป่วนพังพินาศ ป้าตาบอดมองไม่เห็นหรือไง? อีกอย่าง เรื่องในบ้านของฉันไม่ต้องให้ป้ามาแส่สะเออะ!"

"ผู้ใหญ่บ้าน เมื่อวานบ้านตระกูลหลินก็ตกลงถอนหมั้นแล้ว ยังขาดก็แต่ของหมั้นเนื้อกวางโรอีกครึ่งตัวที่ยังไม่คืน เอาเถอะ ฉันจะไม่พูดอะไรมากความ ขอแค่พวกเขาเอาเนื้อกวางโรครึ่งตัวมาคืนฉัน การถอนหมั้นนี้ก็ถือว่าจบสิ้นกันไป ฉันยอมรับความซวยนี้เองก็ได้!"

ผู้ใหญ่บ้านมวนยาเส้นเก็บเข้ากระเป๋าเสื้อนวมขนแกะ "เธอบอกว่าจะถอนหมั้น แต่นี่สุ่ยฟู่บ้านเธอไม่ยินยอมไม่ใช่หรือไง? สุ่ยฟู่บอกว่าจะแต่งงานกับหลินซิ่งเอ๋อร์ ให้ฉันมาเป็นพยาน พรุ่งนี้จะได้ออกใบรับรอง ไปจดทะเบียนสมรสที่คอมมูนประชาชนโน่นแน่ะ"

"ผู้ใหญ่บ้าน! นี่มันเด็กเล่นซุกซนเอาแต่ใจชัดๆ! สุ่ยฟู่จะไปแต่งงานกับหลินซิ่งเอ๋อร์ทำไมกัน! สุ่ยฟู่บ้านฉันพื้นเพสะอาดบริสุทธิ์ อนาคตสดใสโชติช่วงชัชวาล ส่วนนังหลินซิ่งเอ๋อร์คนนี้เป็นลูกสาวของพวกนายทุนขูดรีด หากสุ่ยฟู่บ้านฉันแต่งกับหล่อน ต่อไปจะทำงานอยู่ในโรงพยาบาลต่อได้อย่างไรกัน? ผู้ใหญ่บ้าน ท่านอย่าผลักครอบครัวหม่านชางของฉันลงกองไฟสิ!"

"เมียหม่านชาง พูดจาอะไรอย่างนั้น! ฉันไปผลักครอบครัวหม่านชางของเธอลงกองไฟตั้งแต่เมื่อไหร่กัน! สุ่ยฟู่บ้านเธอเป็นถึงหมอในโรงพยาบาลเชียวนะ จะว่าเขาเป็นเด็กเล่นซุกซนได้อย่างไร ฉันว่าเธอนั่นแหละที่เป็นคนไม่รู้จักคิด!"

โจวสุ่ยฟู่ที่ยืนอยู่ด้านข้างมีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง "ผู้ใหญ่บ้าน อย่าไปฟังคำแม่ของผมเลยครับ ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะแต่งงานกับหลินซิ่งเอ๋อร์ แม่ครับ แม่โวยวายแบบนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ ลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้น มีศักดิ์ศรีค้ำคอ แม่เป็นคนหาแม่สื่อไปสู่ขอการแต่งงานนี้ให้ผมเอง ตระกูลโจวของพวกเราจะกลับคำง่ายๆ ไม่ได้ ไม่อย่างนั้นมันก็เท่ากับตบหน้าผมชัดๆ"

"ใครบอกว่าฉันหาคู่ดูตัวให้แกกันเล่า! ฉันหาคู่ดูตัวให้สุ่ยเชอต่างหาก! ฉันจะหาหลานสาวบ้านตระกูลหลินให้แกไปทำไม ฉันไม่ได้โง่นะ! สุ่ยเชอ พี่ชายแกจะแย่งเมียแกแล้วนะ ยังไม่รีบโวยวายอีกเรอะ อาละวาดให้เต็มแรงเลยสิ!"