ตอนที่ 26 — ตอนที่ 26 ความอบอุ่น

แม้ว่าโจวสุ่ยฟู่จะรู้อยู่แก่ใจอย่างชัดเจนว่าหลินจู๋จิ่วเป็นผู้หญิง ทว่าเขาก็ไม่อาจเอ่ยปากพูดออกมาได้

คำพยากรณ์นั้นน่าอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ จัดการเรื่องนี้ได้อย่างแนบเนียนไร้รอยต่อ

ภายหลังจากใช้คำพยากรณ์แล้ว เธอจึงสามารถเข้าไปในห้องด้านในเพื่อถอดเสื้อผ้าชุดหนุ่มชาวบ้านเทอะทะบนตัวออกได้อย่างวางใจ ปล่อยให้ซ่งเซิ่งซีสนทนากับหลินฝูถังต่อไป

ในเมื่อไม่มีเสื้อผ้าบุผู้ชาย ก็ใส่เสื้อนวมตัวเก่าของคุณปู่ไปพลางๆ ก่อนแล้วกัน รอตอนไปขายเนื้อกวางโรที่ตลาดมืด ค่อยแวะไปซื้อชุดผู้ชายสักชุดเก็บสำรองไว้ เผื่อถึงเวลาต้องใช้งานจะได้มีหยิบใช้

เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จสรรพ เธอจึงเดินออกมาจากห้องด้านใน เติมฟืนลงในเตาอย่างคล่องแคล่วแล้วต้มน้ำร้อน ในห้องครัวด้านนอก หลินซิ่งเอ๋อร์กับย่าโจวกำลังช่วยกันตุ๋นเนื้อกวางโร กลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อตลบอบอวลไปทั่วทั้งเรือน

ระหว่างที่กับข้าวยังไม่เสร็จ หลินจู๋จิ่วก็นั่งลงข้างเตาไฟ เหลาแผ่นไม้ไผ่เพื่อทำเป็นเฝือกไม้ดามข้อเท้าให้ซ่งเซิ่งซี

ไม้ไผ่ลำนี้เป็นของที่คุณปู่เก็บไว้ใช้สานกระด้ง ยามนี้พอดีนำมาใช้งานกับซ่งเซิ่งซีได้ ข้อเท้าของเขาจำเป็นต้องดามตรึงไว้ให้อยู่นิ่งจึงจะรักษาหายได้

หลินซิ่งเอ๋อร์ขุดเอาไหสุราที่คุณปู่หลินฝูถังฝังไว้ใต้ดินขึ้นมา อุ่นจนร้อนกรุ่นแล้วนำมาวางไว้บนโต๊ะ

ชายชราและชายหนุ่มนั่งล้อมวงร่ำสุราสังสรรค์อยู่บนเตียงเตา พูดคุยแลกเปลี่ยนกันอย่างออกรสและเบิกบานใจยิ่งนัก

"วันนี้หมอซ่งมาเยือน ฉันถึงได้มีสหายร่วมร่ำสุราที่หาได้ยากยิ่ง เดิมทีเหล้าไหหนี้ฉันกะจะเก็บไว้รอให้หลานสาวคนเล็ก… แต่งงานโน่นแน่ะถึงจะขุดขึ้นมาดื่ม" หลินฝูถังเคยคิดอยู่ช่วงหนึ่งว่าตนคงไม่มีโอกาสได้ดื่มเหล้าไหหนี้เสียแล้ว

"เช่นนั้นวันนี้ผมก็นับว่ามีวาสนายิ่งแล้วครับคุณปู่หลิน เรียกผมว่าเซิ่งซีก็พอครับ การได้ร่วมดื่มสุรากับวีรบุรุษอาวุโสเช่นท่าน ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง มาครับ ผมขอคารวะคุณปู่หลินสักหนึ่งจอก"

ทั้งสองคนยกจอกเหล้าขึ้นชนกันเบาๆ แล้วยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดจอก

วันนี้นับเป็นวันที่หลินฝูถังมีความสุขที่สุดในรอบเนิ่นนานนับตั้งแต่บุตรชายประสบเคราะห์กรรม

จู๋จิ่วหายเป็นปกติแล้ว ดูท่าทางคล่องแคล่วทะมัดทะแมงราวกับเด็กหนุ่มคนหนึ่ง สามารถค้ำจุนฟ้าให้แก่ครอบครัวตระกูลหลินของพวกเขาได้แล้ว

ดูจากท่าทีของสุ่ยฟู่ในวันนี้ หลานสาวคนโตกับสุ่ยฟู่ก็น่าจะลงเอยกันได้ สุ่ยฟู่เป็นเด็กดี หากทั้งสองคนตกล่องปล่องชิ้นกันได้ ซิ่งเอ๋อร์ก็นับว่าได้ที่พึ่งพิงอันดีงาม ติดอยู่ก็แต่กังวลว่าจะต้องเปิดศึกทะเลาะเบาะแว้งกับแม่ของสุ่ยฟู่ ทว่าคนเรานั้น ย่อมไม่มีอะไรที่จะราบรื่นสมปรารถนาไปเสียทุกอย่าง ขอเพียงมีเรื่องดีเรื่องร้ายปะปนกันไปก็ถือว่าประเสริฐแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีความอบอุ่นที่หมอซ่งผู้สุขุมสง่างามนำพามาให้อีกด้วย คำเรียกขานว่า 'วีรบุรุษอาวุโส' ทำให้ในใจของเขาซาบซึ้งจนตื้นตันระคนหลากหลายอารมณ์ มีผู้คนกี่มากน้อยแล้วที่หลงลืมไปว่าเขาเคยเป็นหัวหน้ากองกำลังจรยุทธ์ ทว่าซ่งเซิ่งซียังคงจดจำได้

รอยย่นบนใบหน้าของหลินฝูถังคลายออกเป็นริ้วรอยแห่งความสุข เขาสูบยาสูบใบยาพลางส่งเสียงหัวเราะอย่างร่าเริงเป็นระยะ

หลินจู๋จิ่วเงยหน้ามองดูพวกเขาทั้งสองคนพลางทอดถอนใจด้วยความซาบซึ้ง ชีวิตเช่นนี้ช่างดีเหลือเกิน ในเรือนมีเสียงหัวเราะ ในหม้อมีเนื้อต้มตุ๋นส่งกลิ่นหอมกรุ่น

ครั้นเนื้อกวางโรตุ๋นจนเปื่อยนุ่ม หลินซิ่งเอ๋อร์ก็ยกชามใหญ่ออกมาวางไว้บนโต๊ะ "คุณปู่ หมอซ่ง เชิญทานเนื้อและดื่มเหล้าไปพลางๆ ก่อนนะคะ ยังมีไข่ผัดอีกจาน ประเดี๋ยวก็เสร็จแล้วค่ะ"

ที่บ้านของย่าโจวมีแม่ไก่ออกไข่อยู่เพียงตัวเดียวแท้ๆ ช่วงเวลานี้ไข่ไก่ที่ออกได้ล้วนนำมามอบให้ครอบครัวตระกูลหลินทั้งหมด

ซ่งเซิ่งซีกวักมือเรียกหลินจู๋จิ่ว "จู๋จิ่ว นายก็เข้ามากินด้วยกันสิ"

ความเอ็นดูเอาใจใส่ที่ซ่งเซิ่งซีแสดงต่อหลินจู๋จิ่วโดยไม่รู้ตัวนั้น ล้วนตกอยู่ในสายตาของหลินฝูถังทั้งสิ้น

ให้ตายสิ ซ่งเซิ่งซีมองเสี่ยวจิ่วเป็นเด็กผู้ชายไปจริงๆ เสียแล้ว!

หลินจู๋จิ่วก็ไม่เกรงใจเช่นกัน เธอขยับไปนั่งข้างเตียงเตาคีบเนื้อชิ้นโตใส่ชามแล้วยกขึ้นเคี้ยวกลืนคำใหญ่ จากนั้นจึงจิบสุราร้อนเข้าไปอีกหนึ่งอึก ในพริบตานั้นพละกำลังความอบอุ่นก็แผ่ซ่านฟื้นคืนกลับมาทันที

ท้องของเธอว่างเปล่าหิวโหยมาเนิ่นนาน แม้น้ำพุโอสถจากน้ำพุวิเศษจะช่วยประทังเอาไว้ได้บ้าง ทว่าก็ไม่อาจเทียบกับความอิ่มหนำสะใจของเนื้อชิ้นใหญ่ชิ้นนี้ได้เลย มันช่างหอมอร่อยเป็นพิเศษจริงๆ เนื้อชิ้นนี้คงจะกลายเป็นความทรงจำอันงดงามที่สุดไปตลอดกาล

เมื่อกินจนอิ่มหนำสำราญแล้ว เธอจึงประคบร้อนที่ข้อเท้าซ้ายให้ซ่งเซิ่งซีเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงช่วยดามเฝือกไม้ไผ่ให้เขาจนแน่นหนา

"พี่ใหญ่ซ่ง ขาของพี่ข้างนี้ยังจำเป็นต้องพอกยาสมุนไพรจีนถึงจะหายสนิทนะ ใช้ดอกคำฝอย เจ๋อหลาน เมล็ดท้อ ขนกวางทอง กิ่งอบเชย ชวนอูแปรรูป และเฉ่าอูแปรรูปในปริมาณที่เหมาะสม บดตัวยาทั้งหมดให้เป็นผงละเอียด จากนั้นใช้แป้งหมี่ผสมกับสุราสำหรับฤดูหนาวกวนให้เข้ากัน นำไปนึ่งในหม้อ นึ่งไม่เกินสิบนาทีก็ใช้ได้แล้ว"