ตอนที่ 58 — ตอนที่ 58 วิกฤต (4)

ชายฉกรรจ์ที่ผูกระเบิดไว้กับตัวใช้แถบผ้าฉีกรัดแขนของเก๋เหล่าซื่อไว้ตรงส่วนปลายเพื่อชะลอการไหลเวียนของเลือด ทำให้เลือดไหลซึมช้าลงไปมาก ทว่าก็ยังไม่อาจห้ามเลือดได้สนิท

หลินจู๋จิ่วรู้ดีแก่ใจ บาดแผลของเขาอยู่เฉียดเส้นเลือดใหญ่บริเวณหน้าอกขวา หากไม่สามารถผ่าเอากระสุนออกมาได้ แล้วเขาขยับตัวแรงจนไปสะกิดโดนเส้นเลือดใหญ่ เลือดก็คงจะทะลักออกมาไม่หยุดจนห้ามไม่อยู่ ถึงตอนนั้นเก๋เหล่าซื่อก็มีแต่หนทางตายสถานเดียว

ชายร่างบึกบึนคนนั้นยังช่วยปฐมพยาบาลแผลที่ขาของเก๋เหล่าลิ่วอย่างลวกๆ แผลที่ขาของเขาก็เป็นแผลจากกระสุนฝังในเช่นกัน เพียงแต่ไม่ได้โดนเส้นเลือดสำคัญจึงไม่ได้เสียเลือดมากนัก ในตอนนี้พวกเขาก็ทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ทุกคนต่างตกอยู่ในสภาวะกระวนกระวายใจและหดหู่สิ้นหวัง พวกเขาใกล้จะถึงทางตันเต็มที

ทันใดนั้น เสียงปืนลูกโม่ดังแว่วมาจากลานหลังบ้าน นั่นคือเสียงปืนที่คนร้ายยิงสกัดเจ้าหน้าที่สำนักความมั่นคงป่าไม้เมื่อครู่

คนร้ายคนหนึ่งเดินเข้ามาด้านในเพื่อรายงานสถานการณ์ "พี่เก๋ สำนักความมั่นคงป่าไม้ล้อมพวกเราไว้หมดแล้วครับ เมื่อกี้พวกมันพยายามจะปีนกำแพงเข้ามา แต่ถูกพวกพี่น้องยิงจนต้องหดหัวกลับไป พวกเราจะเอาอย่างไรกันต่อดีครับ?"

เก๋เหล่าลิ่วตบโต๊ะเสียงดังฉาด "มารดามันเถอะ! กัดไม่ปล่อยจริงๆ วันนี้แลกชีวิตสู้ตายกับพวกมันให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย! ซานเผ้า เดี๋ยวพอล่อพวกมันเข้ามาได้ แกก็จุดชนวนระเบิดเลย ต่อให้พวกเราต้องตาย ก็ต้องลากพวกมันมาเป็นผีเฝ้าหลุมศพไปด้วยกัน"

เก๋เหล่าซื่อถอนหายใจยาว "อย่าเพิ่งวู่วามสิเหล่าลิ่ว จะไปแลกชีวิตอะไรกัน พวกเราอุตส่าห์แหกคุกหนีรอดออกมาไม่ใช่เพื่อมาตายนะโว้ย! เงินของพวกเรายังฝากไว้ที่สิงหม่าจื่อ ขอเพียงพวกเราหนีรอดออกไปได้ เงินก้อนนั้นก็พอกินพอใช้ไปตลอดทั้งชีวิตอย่างสบายๆ แล้ว

ใครจะไปคิดล่ะว่าจะถูกซ่งเซิ่งซีขัดขวางจนแผนพังไม่เป็นท่าอีก! ไอ้ซ่งเซิ่งซีนี่ เป็นหมออยู่ดีๆ ไม่ว่าดี เสือกมาตั้งกองกำลังพิทักษ์ขึ้นมาคอยขัดแข้งขัดขาพวกเรา ใครก็ตามที่ตกไปอยู่ในเงื้อมมือของมันล้วนไม่มีทางได้ผุดได้เกิด มันไม่ยอมเปิดทางรอดให้พวกเราเลยแม้แต่นิดเดียว! แต่กูไม่ยอมแพ้หรอก ทำมาหากินมาตั้งหลายปี จะยอมให้สูญเปล่าไม่ได้!"

"แล้วพวกเราจะเอายังไงกันต่อดีครับพี่สี่ พี่ก็บอกเองไม่ใช่หรือว่าไอ้แซ่ซ่งนั่นไม่ได้อยู่ที่นี่"

เก๋เหล่าซื่อขบคิดอยู่ครู่หนึ่ง "พวกเรามีตัวประกันอยู่ในมือตั้งมากมายขนาดนี้ ทางการย่อมไม่ปล่อยให้ชาวบ้านต้องมาตายหรอก ไม่อย่างนั้นข้างนอกคงไม่เงียบกริบแบบนี้ พวกมันไม่กล้าบุ่มบ่ามบุกเข้ามาแน่

ยื้อเวลารอดูเชิงไปก่อน อีกเดี๋ยวพวกมันทนไม่ไหวคงต้องเป็นฝ่ายเริ่มเจรจากับเราก่อนเอง ถึงตอนนั้นพวกเราก็ยื่นข้อเสนอให้ซ่งเซิ่งซีเดินทางมาพบพวกเราที่หมู่บ้านโจวจวง หากมันไม่ยอม แกก็ตัดหูตัวประกันสักคนโยนออกไป ถ้ายังไม่ได้ผลอีก ก็ยิงทิ้งสักศพ!"

เมื่อได้ยินเก๋เหล่าซื่อพูดเช่นนี้ ครอบครัวของหัวหน้าหมู่บ้านและครอบครัวของหลี่ชุ่ยฮวาต่างก็ตื่นตระหนกตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ หลี่ชุ่ยฮวาไม่กล้าร้องกรี๊ดโวยวายอีกต่อไป ส่วนโจวเถี่ยต้านก็เอามืออุดปากแน่นไม่กล้าส่งเสียงสักแอะ เพราะกลัวว่าจะถูกตัดหู

หลินจู๋จิ่วยังคงสงบนิ่ง เธอขยับผ้าคลุมศีรษะบนใบหน้าพลางเงี่ยหูฟังคำพูดของเก๋เหล่าซื่ออย่างตั้งใจ

สิงหม่าจื่อ คนผู้นี้ก็เป็นตัวละครสำคัญอีกคนหนึ่ง

เติ้งเฉียวซานยืนกางแขนปกป้องหลินจู๋จิ่วด้วยความตื่นตระหนก หลินจู๋จิ่วจึงดันตัวเขากลับไปอยู่ข้างหลังอีกรอบ แต่เขาก็ดื้อดึงเดินกลับมาขวางข้างหน้าเธอใหม่อีก

เด็กคนนี้จะมาร่วมวงเสี่ยงอันตรายด้วยทำไมกัน ช่างสมกับที่เป็นน้ำแกงข้าวโพดหนึ่งชามแลกด้วยชีวิตจริงๆ

ส่วนหลินซิ่งเอ๋อร์ก็ไม่ได้ตื่นตระหนกมากจนเกินไป เพราะมีหลินจู๋จิ่วอยู่เคียงข้าง เธอจึงรู้สึกอุ่นใจ น้องสาวของเธอในตอนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปอีกแล้ว

จะต้องไม่เป็นอะไรแน่ จะต้องปลอดภัย

ในเวลานี้ หลินจู๋จิ่วกำลังลอบสังเกตระเบิดที่ผูกอยู่บนตัวของซานเผ้า

ระเบิดชนิดนี้ทำขึ้นด้วยวิธีแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน ซึ่งประกอบและถอดชิ้นส่วนได้ง่ายกว่าระเบิดที่ใช้เทคโนโลยีซับซ้อนแม่นยำที่เธอเคยพบเจอมาในชาติก่อนมากนัก

แถมยังมีสายไฟเพียงสองประเภทเท่านั้น ประเภทแรกคือสายตัดวงจรไฟฟ้าจากแหล่งจ่ายพลังงาน และอีกประเภทหนึ่งคือสายไฟหลายเส้นที่ต่อเข้ากับตัวตั้งเวลา

หากจะปลดชนวนระเบิด ก็ไม่ได้ยุ่งยากเหมือนในภาพยนตร์ที่ต้องเลือกว่าจะตัดสายสีแดงหรือสายสีน้ำเงิน หากสามารถดึงเชื้อปะทุออกได้ก็ให้ถอดเชื้อปะทุออกโดยตรง เมื่อถอดเชื้อปะทุออกแล้ว ระเบิดก็จะไม่เกิดการระเบิดขึ้นอีก

หากจำเป็นต้องตัดสายชนวนหรือสายไฟที่ต่อกับแบตเตอรี่ ก็ไม่ต้องมานั่งแยกแยะสายสีแดงหรือสีน้ำเงินอะไรทั้งนั้น ตัดตรงสายไฟขั้วจ่ายพลังงานได้เลย มันไม่ได้มีกลไกซับซ้อนอะไรขนาดนั้น

เรื่องนี้ทำให้หลินจู๋จิ่วลอบโล่งใจขึ้นมาเปลาะหนึ่ง บางทีเธออาจจะหาโอกาสเข้าใกล้ซานเผ้าเพื่อปลดชนวนระเบิดบนตัวเขา

เมื่อกวาดสายตามองอาวุธในมือของพวกมัน บนโต๊ะมีลูกระเบิดมือวางอยู่สองลูก และที่เอวของเก๋เหล่าซื่อยังมีเหน็บไว้อีกหนึ่งลูก