ตอนที่ 91 — ตอนที่ 91 การอัปเกรดมิติ (1)

ตอนนี้ซิ่งเอ๋อร์กำลังจะแต่งงาน เสี่ยวจิ่วก็จะได้ไปเรียนต่อที่โรงเรียนทหาร ล้วนเป็นเรื่องมงคลน่ายินดีทั้งสิ้น

ขอเพียงวันข้างหน้าหลานสาวทั้งสองคนนี้ของเขามีชีวิตที่ดี เขาก็วางใจได้แล้ว

เขาจุดยาเส้นที่ม้วนไว้ในกล้องยาสูบ ควันขาวพวยพุ่งออกจากกล้องยายาวที่คาบไว้ในปาก รอยยิ้มซื่อๆ ปรากฏขึ้นท่ามกลางกลุ่มควันลอยฟุ้ง

พอรอจนคนในบ้านหลับสนิทกันหมดแล้ว หลินจู๋จิ่วก็แอบเข้าไปในมิติวิเศษเพื่อเกี่ยวข้าวที่สุกงอม

เป็ดก็มีสิบตัวแล้ว มีสี่ตัวที่โตพอจะขายได้ ส่วนอีกหกตัวยังเล็กอยู่

เดิมทีเธอคิดว่าพรุ่งนี้จะต้องไปจัดเตรียมสินสอด จะได้ถือโอกาสไปตลาดมืดที่เมืองเอกของมณฑลสักเที่ยว เอาเป็ดที่พร้อมขาย รวมถึงเสบียงอาหารและผักผลไม้ทั้งหมดไปขาย จากนั้นค่อยซื้อลูกเป็ดใหม่และเมล็ดพันธุ์เพิ่ม

แต่ดูท่าแล้ว ข้าวคงขายพรุ่งนี้ไม่ทันเสียแล้ว

เวลานี้หลินจู๋จิ่วถือเคียวที่หยิบมาจากบ้าน พับขากางเกงขึ้น ยืนอยู่บนคันนาพลางทอดสายตามองรวงข้าวสีเหลืองทองอร่ามสองหมู่ด้วยความกลัดกลุ้มใจ

ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากทำงาน แต่ลำพังตัวเธอคนเดียวจะเกี่ยวข้าวสองหมู่นี้ตั้งแต่ค่ำยันเช้าก็ไม่มีทางทำเสร็จ และยังมีขั้นตอนอื่นๆ อีกมากมาย

ขั้นตอนการเปลี่ยนรวงข้าวให้กลายเป็นข้าวสารนั้น ต้องเกี่ยวรวงข้าวลงมาก่อน จากนั้นก็นวดฟาดข้าวตรงหัวคันนา แล้วนำไปตากแดดที่ลานตากข้าว

หลังจากตากแดดอยู่หลายวัน ก็ต้องนำมาเข้าเครื่องฝัดข้าว*เพื่อพัดเอาเมล็ดลีบและสิ่งเจือปนออก ข้าวที่พัดออกมาจากเครื่องฝัดจะแบ่งออกเป็นสามระดับ ช่องแรกคือข้าวชั้นดีที่สุด เมล็ดเต่งตึงสำหรับคนกิน ช่องที่สองคือข้าวเมล็ดกึ่งลีบสำหรับเป็นอาหารสัตว์ปีก และส่วนท้ายเครื่องคือแกลบลีบกับสิ่งเจือปนที่ปกติไม่ใช้

เมื่อตากแห้งดีแล้ว ขั้นตอนสุดท้ายคือการสีขัดเปลือกข้าว จนกลายเป็นข้าวสารจึงจะสามารถนำไปขายได้

ทว่าตอนนี้ แม้แต่แผนการเดิมที่จะแค่นวดฟาดข้าวแบบคร่าวๆ ก็ยังทำไม่ทันเลยด้วยซ้ำ

ถ้าทำไม่เสร็จ พรุ่งนี้ก็เอาไปขายไม่ได้ และเมล็ดฝ้ายก็ยังหว่านลงแปลงไม่ได้

เธอยังคิดว่าตอนพี่สาวแต่งงาน จะเย็บฟูกที่นอนใหม่กับเสื้อนวมสำลีสักสองสามชุดให้เป็นสินเดิมติดตัว

การที่ซิ่งเอ๋อร์จะแต่งงานนั้นกะทันหันเกินไป เมล็ดฝ้ายที่ซื้อมาเดิมทีตั้งใจจะเอาไว้ทำฟูกที่นอนให้คนในบ้านกับเตรียมทำเสื้อนวมสำลีให้คุณปู่ ตอนนี้เปลี่ยนแผนก็หว่านไม่ทันเสียแล้ว พอยังต้องเก็บเกี่ยวฝ้าย นำไปแยกปุยฝ้าย และดีดเส้นฝ้ายทำฟูกที่นอนในตำบลอีก ซึ่งล้วนต้องใช้เวลาทั้งสิ้น

เที่ยวนี้ที่เธอจะเข้าเมือง เดิมทียังตั้งใจจะซื้อเมล็ดฝ้ายกลับมาปลูกเพิ่ม แต่เพราะการเก็บเกี่ยวมันยุ่งยาก แผนการจึงจำต้องปรับเปลี่ยน

การต้องลงมือปลูกเองและเก็บเกี่ยวเอง ช่างเป็นกระบวนการที่กินเวลามากจริงๆ

เธอยังต้องแอบเข้ามาถอนหญ้าในมิติวิเศษอยู่บ่อยๆ กลางวันไม่สะดวก จึงต้องทำตอนกลางคืน แม้จะแช่น้ำพุโอสถแล้วไม่รู้สึกเหนื่อยล้า แต่หากเป็นเช่นนี้ในระยะยาวก็คงจะนอนหลับพักผ่อนไม่เพียงพอ

เธอจึงกลัดกลุ้มใจ มิติวิเศษของเธอนี่ช่างยึดมั่นในหลักการขยันขันแข็งสร้างความร่ำรวยอย่างไม่ประนีประนอมเลยสักนิดเดียว

หลินจู๋จิ่วถอนหายใจ จะทำอย่างไรได้ อะไรที่ต้องทำก็ยังต้องทำต่อไป ถ้าหากมิติวิเศษสามารถปลดล็อกระบบเก็บเกี่ยวอัตโนมัติได้ก็คงจะดี

กุ้ยฮวาที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอสะบัดปีกเล็กๆ พลางกลัดกลุ้มตามไปด้วย

"ท่านแม่ ท่านแม่เกี่ยวข้าวมากมายขนาดนี้คนเดียว คืนเดียวทำไม่เสร็จหรอกค่ะ หนูเองก็ช่วยอะไรท่านแม่ไม่ได้ ร้อนใจแทนท่านแม่จริงๆ เลย"

"ไม่เป็นไรหรอก ทำได้เท่าไหร่ก็เอาเท่านั้น กุ้ยฮวาช่วยส่งเสียงเชียร์ให้กำลังใจฉันอยู่ข้างๆ ก็พอแล้ว"

"ท่านแม่สู้ๆ กุ๊กกรู้ว!"

หลินจู๋จิ่วก้มเอวลง มือขวาถือเคียว ใช้ปลายเคียวเกี่ยวรวบรวงข้าวเข้าด้วยกัน บิดหมุนตามจังหวะ มือซ้ายจับลำต้นข้าวไว้แล้วตวัดเคียวขึ้น ตัดลำต้นข้าวขาดจากตรงกลาง หลังจากเกี่ยวติดต่อกันสี่เคียว ก็นำต้นข้าวไปวางเรียงไว้บนราวตากข้าวอย่างเป็นระเบียบ

ท่วงท่าคล่องแคล่วว่องไวทีเดียว เรื่องงานเกษตรในตอนนี้นั้นหลินจู๋จิ่วสะสมประสบการณ์จนชำนาญแล้ว

กุ้ยฮวาที่นั่งอยู่ตรงหัวคันนาเอ่ยชวนหลินจู๋จิ่วคุย

"ท่านแม่ ในที่สุดท่านแม่ก็ตัดสินใจจะไปเรียนหนังสือ แล้วยังจะเข้าร่วมกองพิทักษ์ป่าไม้ด้วยหรือคะ?"

"ใช่แล้วล่ะกุ้ยฮวา"

กุ้ยฮวากระพือปีกพลางพยักหน้าหงึกๆ "ดีเลยดีเลย อยู่ใกล้ชิดกับหมอซ่งมากๆ ถึงจะคบหาดูใจกันได้ง่าย ถ้าไม่ก้าวไปข้างหน้า จะไปรู้ได้ยังไงว่าทิวทัศน์ในวันข้างหน้าเป็นอย่างไร หนูจะคอยอยู่เคียงข้างท่านแม่เสมอ ท่านแม่สู้ๆ มุ่งไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญเลย!"

กุ้ยฮวาคาบดอกไม้ป่าข้างทางพลางกระโดดโลดเต้นส่งเสียงเชียร์ให้หลินจู๋จิ่ว มันปักใจเชื่อมั่นเต็มที่ว่าซ่งเซิ่งซีจะต้องได้เป็นพ่อของมันอย่างแน่นอน

หมายเหตุ

• เครื่องฝัดข้าว (风柜 — เฟิงกุ้ย) ตู้พัดข้าวเปลือกแบบโบราณที่ใช้ใบพัดมือหมุนสร้างแรงลมเป่าแยกเมล็ดข้าวลีบ แกลบ และเศษสิ่งเจือปนออกจากเมล็ดข้าวเปลือกที่สมบูรณ์