ตอนที่ 21 — 021

บทที่ 21 เธอไม่ต้องการเขาอีกต่อไปแล้ว (1)

ฮั่วเอี้ยนเซียวจำเป็นต้องเดินทางไปทำงานวันนี้ เขาลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและถูหว่างคิ้วของเขาโดยอัตโนมัติจนสังเกตว่าเขาไม่รู้สึกปวดหัวหลังจากที่ผ่านค่ำคืนของการดื่มมา

ชายหนุ่มลุกขึ้นและเดินตรงไปยังห้องครัวและเห็นหม้อโจ๊กวางอยู่ด้านใน

เขาเปิดฝาหม้อและได้กลิ่นหอมทันที โจ๊กสีขาวน้ำนมที่มีเนื้อและผักสีเขียวรวมตัวกันอยู่ และต้นหอมสีเขียวสดโรยอยู่ด้านบน

แทนที่ฮั่วเอี้ยนเซียวจะตักโจ๊กขึ้นมาเขากลับมองไปที่ชั้นบน นั่นคือตอนที่เขาสังเกตเห็นว่าประตูห้องของเนี่ยอันอันถูกแง้มออก เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้อยู่บ้าน

เมื่อฮั่วเอี้ยนเซียวเดินออกมาจากห้องครัว เขาจึงดูเวลา มันเป็นเวลาเช้าตอน 6.50 น.

ชายหนุ่มตักโจ๊กให้ตัวเองหนึ่งชาม กลิ่นของมันอบอวลไปทั่วปากของเขาหลังจากที่เขาทานเสร็จ

เขารีบทำความสะอาดครัวและกลับขึ้นไปชั้นบน เปลี่ยนเป็นชุดสูทและออกไปพร้อมกระเป๋าเอกสาร

ที่ด้านนอก เนี่ยอันอันกำลังวิ่งจ๊อกกิ้งรอบๆพื้นที่แมนชั่น หญิงสาวทำงานดึกเมื่อคืนและในท้ายที่สุดก็รู้สึกว่าเธอกลับเข้าสู่วิถีชีวิตปกติกเดิมของเธอซึ่งเธอเคยทำเมื่อชาติก่อน

พ่อแม่ของเธอตายจากไปด้วยอุบัติเหตุตอนที่เธอยังเด็ก และคุณปู่เป็นผู้เลี้ยงดูเธอ

คุณปู่ของเธอตามใจเธอหากแต่ก็เข้มงวดเมื่อมันเกี่ยวกับเรื่องสองเรื่อง

เรื่องแรกเกี่ยวกับอาชีพ นึกย้อนกลับไปในความทรงจำของเธอนั้น คุณปู่ของเธอมักจะสอนเธอถึงหลักการสำคัญของการเป็นนักโภชนาการ

เรื่องที่สองเกี่ยวกับสุขภาพ คุณปู่ของเธอพูดเสมอว่าสุขภาพที่ดีเป็นทรัพยสินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนเรา ดังนั้นเธอจึงเริ่มจ๊อกกิ้งตั้งแต่เธอยังเด็กและไม่เคยหยุดวิ่ง

หญิงสาวต้องพูดว่า ร่างกายของเจ้าของร่างเดิมนั้นที่จริงแล้วไม่ได้มีสุขภาพดีซะทีเดียว นอกจากที่เธอมีพละกำลังมากและระเบิดมันออกมา แต่มันอาจจะเป็นไปได้ว่าเพราะเธอใช้ชีวิตผิดปกติและทานแต่อาหารขยะเป็นเวลานาน ตอนที่เนี่ยอันอันเริ่มวิ่งครั้งแรก เธอก็เหนี่อยหอบแล้วหลังจากผ่านไปเพียงยี่สิบนาที

หากแต่หลังจากผ่านมาแล้วสิบกว่าวัน เธอเริ่มดีขึ้นมากและเริ่มเข้าสู่สิ่งที่เธอเคยทำมาก่อน

วันนี้หลังจากที่เนี่ยอันอันกลับมาที่แมนชั่นหลังจากเสร็จงานของเธอ หญิงสาวสังเกตว่าฮั่วเอี้ยนเซียวได้ออกไปแล้ว

เธอเดินไปที่ห้องครัวและสังเกตว่าเขาทานโจ๊กไปแล้ว เขาทำล้างจานและทำความสะอาดหม้อด้วย

ริมฝีปากของเนี่ยอันอันโค้งขึ้น โอ้! ไม่ใช่ว่าเขาเมินเฉยเธอหรอกหรือ ตอนนี้เขายังทานโจ๊กที่เธอทำเสียด้วย

เธอกลับขึ้นไปข้างบนอาบน้ำ ก่อนที่จะกลับลงมาเพื่อเตรียมอาหารเช้าของตนเอง

.............................................

สำหรับการสอบเพื่อประกาศนียบัตรนักโภชนาการ รอบแรกเป็นการสอบออนไลน์ การสอบข้อเขียนด้วยตนเองและการสาธิตภาคปฏิบัติและรอบที่สามเป็นการสอบสัมภาษณ์

เมื่อเนี่ยอันอันมาถึงสถานที่สอบและดูข้อสอบอย่างผ่านๆ เธอก็รับรู้ได้ว่าคำถามเหล่านี้เธอสามารถตอบได้แม้วแต่ตอนที่เธอหลับตา

หลังจากที่เธอสอบผ่านข้อเขียนและการสาธิตภาคปฏิบัติสำเร็จแล้ว ความเร็วและความชำนาญของเธอก็สร้างความประหลาดใจให้กับผู้คุมสอบ

ซึ่งเป็นสาเหตุที่ผู้คุมสอบตักซุปบำรุงของเธอหนึ่งช้อนเต็ม และลองทานหลังจากที่เธอออกจากสถานที่ทำงาน และเขาก็ได้พบกับรสชาตของมันซึ่งเขาไม่อาจลืมเลือนไปได้ตลอดชีวิตของเขา

เขาวางช้อนลงและวิ่งตามเนี่ยอันอันไป หากแต่ตอนนั้นเธอได้จากไปเรียบร้อยแล้ว

โชคดีที่เขายังมีข้อมูลการติดต่อของเธอ ดังนั้นเขาจึงโทรหาเธอ

ในอีกด้านหนึ่ง เนี่ยอันอันซึ่งพึ่งมาถึงโรงจอดรถเมื่อเธอได้รับโทรศัพท์จากหมายเลขที่เธอไม่คุ้นเคย หลังจากลังเลเล็กน้อยหญิงสาวจึงรับสาย

"สวัสดีค่ะ?"

“นั่นคุณเนี่ยอันอันใช่มั้ยครับ” เสียงของผู้คุมสอบฟังดูวิตกกังวลเล็กน้อย

“ผมคือคนคุมสอบการสอบประกาศนียบัตินักโภชนาการวันนี้ครับ และผมอยากจะหารือกับคุณบางอย่าง คุณช่วยย้อนกลับมาที่ทำงานของผมซักหน่อยได้มั้ยครับ”

เนี่ยอันอันซึ่งรู้สึกงุนงงเล็กน้อย หากแต่เธอก็ตอบกลับไปอย่างรวดเร็วว่า

“ได้เลยค่ะ อาจารย์”