ตอนที่ 27 — 027

บทที่ 27 เธออยากจะแต่งงานกับฉันหรือกับพี่ชายฉันกันแน่ (1)

หลังจากนั้นไม่นานก็มีเสียงอีกเสียงดังเข้ามาจากหน้าจอ

“อันอันทำพวกนี้จริงๆด้วย รูปแบบของมันมืออาชีพมากเกินไปแล้ว มันสวยมากจนฉันอยากจะตาย”

“ซาลาเปาที่อันอันทำเช้านี้ก็เอาชนะใจฉันไปแล้ว แค่นี้ก็ทำให้ฉันอยากจะแต่งงานกับเธอยิ่งขึ้นไปอีก”

“เดี๋ยวก่อนนะ พวกนี้ถูกจองไว้สำหรับลูกค้าก่อนหน้านี้นะ พวกเธอทานมันไม่ได้นะ ลูกค้ากำลังจะมาแล้วด้วย อีกอย่างกล่องก็เริ่มถ่ายแล้วนะ”

“ให้แค่ดูแต่ไม่ให้จับเนี่ยะนะ นี่มันฉันตอนนี้เลยอ่ะ ไม่ได้ ฉันต้องไปสงบจิตใจก่อน”

“ไม่ต้องห่วงน่ะ อาหารกลางวันสำหรับแขกรับเชิญในรายการอยู่ที่บาร์ตรงนั้น อันอันกำลังทำมันอยู่ แต่อีกไม่นานคงจะเสร็จแล้วล่ะ”

“ก็ได้ ฉันจะรออีกหน่อยแล้วกัน ..............อืมมมมม หิวจังเลย”

นี่คือตอนที่ผู้หญิงซึ่งนั่งอยู่ข้างฮั่วเอี้ยนเซียวเปิดแชท หน้าจอจึงเต็มไปด้วยตัวหนังสือ

“ฉันอยากจะเห็นด้านหน้าของคุณอันอันอ่า”

“คุณอันอันต้องเป็นเหมือนมาร์ธา สจ๊วต ชาวจีนแน่นเลย วู้วววว รอฉันด้วย ฉันอยู่ระหว่างซื้อตั๋วเครื่องบินอยู่น้า”

“โว้วววว นี่มันเสียดสีกันเกินไปแล้ว ทำไมเราถึงไม่คิดที่จะทำความฝันของเราให้เป็นจริงบ้างอ่ะ ฉันอยู่ระหว่างทางไปซื้อตั๋วเครื่องบินเหมือนกัน”

“เฮ้อ นายจะรู้ได้ยังไงว่าคุณอันอันจะอยู่ที่เย่วไหลหรืออวิ๋นไหลอ่ะ”

“พรื่ดดด สิ่งที่นายต้องทำก็คือสุ่มถามแขกว่าโรงแรมไหนมีอาหารที่ดีกว่า แล้วก็จะเป็นที่นั่นแหละ เหอะ”

หน้าจอเลื่อนไปเรื่อยๆทำให้ฮั่วเอี้ยนเซียวเวียนหัวจากการดูมัน

ท้ายที่สุด ฉินจื่ออีก็ปรากฎที่หน้าจอ หญิงสาวโบกมือไปที่หน้าจอและพูดว่า

“งั้นพวกคุณก็อยากจะรู้ว่าคุณอันอันหน้าตาเป็นยังไงละสิ ฉันช่วยพวกคุณได้นะ”

เมื่อพูดไปแล้ว เธอก็เดินไปที่ห้องครัวพร้อมกับกระจกเล็กๆ

กล้องในห้องครัวส่องไปที่ด้านในครัวตามทิศทางของประตู ดังนั้นส่วนใหญ่แล้วใครก็จะได้เห็นเพียงด้านหลังของเนี่ยอันอัน

บรรดาผู้ชมเห็นเพียงเด็กสาวร่างเล็กที่ยืนอยู่หน้าส่วนพื้นที่ทำงาน นิ้วของเธอเรียวได้รูปและขาวผ่อง มันดูอ่อนนุ่มหากแต่บางครั้งเธอก็สามารถที่จะหั่นมันฝรั่งได้บางเฉียบและเท่ากันหมด

ราวกับใช้เวทย์มนต์ สิ่งต่างๆมากมายถูกจัดการโดยมือของเธอตามลำดับขนาดของมัน จากใหญ่ไปเล็ก ราวกับเด็กอนุบาลที่เรียงแถวกันตามความสูงของพวกเขา

ฉินจื่ออียืนอยู่ด้านหลังเนี่ยอันอันและยิ้มให้กับกล้อง

“พร้อมแล้วยัง ช่วงเวลาอันยิ่งใหญ่มาถึงแล้ว!”

เมื่อพูดไปแล้ว ฉินจื่ออีก็รีบกระโจนไปที่เนี่ยอันอันและเอากระจกออกมา

ทันใดนั้น ใบหน้าของเนี่ยอันอันก็ปรากฎขึ้นในกระจก

“ขณะนี้ ผู้โดยสารเที่ยวบินหมายเลข HG988 ขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ ขณะนี้ ผู้โดยสารเที่ยวบินหมายเลข HG988 ขึ้นเครื่องได้แล้วค่ะ....”

เสียงประกาศดังขึ้นจากระบบ PA และผู้หญิงซึ่งนั่งข้างๆฮั่วเอี้ยนเซียวก็ปิดโทรศัพท์มือถือของเธอทันทีและรีบเดินจากไปพร้อมกระเป๋าเดินทาง

ฮั่วเอี้ยนเซียวมองตามไป คิ้วของเขาขมวดมุ่น

ในวินาทีนั้นเขาเห็นได้อย่างชัดเจน แน่นอนที่สุด ในกระจกนั้นคือเนี่ยอันอัน

ทำไมเธอถึงไปร่วมกับทีมงานของ “Gold Medal Inn” กัน? เธอกำลังวางแผนอะไรอยู่

และใช่ มาถึงจุดนี้แล้ว เขามั่นใจร้อยเปอร์เซ็นอยู่อย่างหนึ่งก็คือ มันเป็นร่างเดียวกันหากแต่เธอไม่ใช่เธอ

ฮั่วเอี้ยนเซียวและและผู้ดูแลของเขาลุกขึ้นและเตรียมพร้อมที่จะขึ้นเครื่องบินของตัวเอง ฮั่วเอี้ยนเซียวยุ่งมากเมื่อเร็วๆ นี้ เขาพึ่งจะกลับไปที่เมืองหลวงเพียงไม่กี่ชั่วโมงเมื่อวานนี้ และเขากำลังบินไปยังประเทศ H เพื่อหยุดพักชั่วคราวจากนั้นจึงจะตรงไปยังประเทศ Rอีกที

แต่การเดินทางครั้งนี้ก็ไม่เลวร้ายเกินไป เขาจะอยู่ในประเทศ R เพียงวันเดียวเพื่อเซ็นสัญญาและเข้าร่วมพิธีเปิด จากนั้นเขาจะสามารถกลับไปที่เมืองหลวงได้หลังจากนั้น

หลังจากขึ้นเครื่อง ฮั่วเอี้ยนเซียวก็ดูตารางการถ่ายทำของ“ Gold Medal Inn” วันนี้เป็นวันแรกและเนี่ยอันอันจะอยู่ที่นั่นเกือบหนึ่งสัปดาห์ นั่นหมายความว่าเธอยังคงอยู่ที่นั่นเมื่อเขากลับไป

ในที่สุดเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา หาหมายเลขโทรศัพท์ของเนี่ยอันอันและโทรหาเธอ

“เราต้องขออภัย หมายเลขที่คุณเรียกขณะนี้ปิดสัญญาณอยู่...........”

ฮั่วเอี้ยนเซียว “............”

ตอนนี้เอง บรรดาข้อความของช่องสตรีมมิ่งก็กระหน่ำขึ้นมา

“พระเจ้าช่วย! พระเจ้าช่วย! ฉันเพิ่งเห็นความงามที่ไม่มีใครเทียบของคุณอันอัน! แต่นั่นมันสั้นเกินไป! ฉันได้แค่เหลือบมองเท่านั้นอ่า”

“คริ คริ ฉันจับภาพหน้าจอไว้แล้ว ตามฉันมาสิ ฉันกำลังจะได้แฟนๆเป็นกองในนามของต้าเสียวเจี่ย”

“ฉันเห็นเธอเหมือนกัน ต้าเสียวเจี่ยช่างเหมือนแกะน้อยผู้น่ารักอ่า แล้วยังผมที่ยาวสลวยนั่นเอีก เธอดูอ่อนโยนมากๆเลย”

“โอ้มายก้อด โอ้มายก้อด ฉันคิว่าฉันกำลังจะเปลี่ยนทีมแล้วอ่า.....”