ตอนที่ 144 — ตอนที่ 144 สร้างบ้านเสร็จแล้ว

กู้หยุนตงจับต้นชนปลายท่าทีของคนทั้งสองไม่ถูกอยู่บ้าง ทว่าก็ยังคงเอ่ยบอกความตั้งใจที่จะขอซื้ออ้อยของบ้านพวกเขาด้วยท่าทีและน้ำเสียงที่เป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้

สองสามีภรรยาสกุลสือได้ยินเช่นนั้นก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเอ่ยถามนางว่าต้องการมากน้อยเพียงใด

กู้หยุนตงได้กวาดตามองปริมาณอ้อยของบ้านพวกเขาไว้แล้ว มีอยู่ไม่มากนัก

ด้วยเหตุนี้…

“หากเป็นไปได้ ขายให้ข้าทั้งหมดเถิดเจ้าค่ะ”

สองสามีภรรยาสกุลสือประหลาดใจเป็นล้นพ้น ทว่าหากสามารถขายอ้อยออกไปได้ทั้งหมด ย่อมดียิ่งกว่าสิ่งใดอยู่แล้ว นี่นับว่าผ่อนแรงกว่าที่พวกเขาต้องตรากตรำลำบากลากเข็นไปเร่ขายในตำบลหรือในตัวอำเภอมากนัก

กู้หยุนตงยังคงให้ตามราคาท้องตลาด หลังจากจ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว สองสามีภรรยาสกุลสือก็ลงมือตัดฟันอ้อยเหล่านั้นทั้งหมดอย่างคล่องแคล่วว่องไว แล้วนำมาส่งมอบให้นางถึงที่

เมื่อมองดูอ้อยที่กองจนแน่นขนัดเต็มลานเรือน ต่งซื่อถึงกับยืนตะลึงงันไปบ้าง

ครั้นกู้หยุนตงบอกว่าจะทำน้ำตาล นางก็ยิ่งตกใจจนตาค้าง

ทว่าก็ไม่สะดวกใจที่จะเอ่ยถามอันใด ได้แต่นึกประหลาดใจไปพลาง และช่วยเหลือนางอย่างขยันขันแข็งกระตือรือร้นไปพลาง

การเคี่ยวสกัดน้ำตาลทรายขาวนั้น กู้หยุนตงยังพอมีความรู้วิชาอยู่บ้าง สมัยที่ฝึกงานตอนเรียนมหาวิทยาลัย นางใช้ความสามารถของตนเองแข่งขันจนได้ตำแหน่งผู้ช่วยพิธีกรรายการโทรทัศน์มา รายการที่พิธีกรผู้นั้นรับผิดชอบคือการเดินทางไปตามสถานที่ต่างๆ เพื่อเสาะหาวิชาฝีมือและภูมิปัญญาสืบทอดที่กำลังใกล้จะสูญหาย กู้หยุนตงติดตามอยู่ข้างกาย ยอมตรากตรำทำงานหนักโดยไม่ปริปากบ่น พิธีกรผู้นั้นขี้เกียจและกลัวเหน็ดเหนื่อย ข้อมูลที่ต้องทำการบ้านเตรียมตัวล่วงหน้าทั้งหมดจึงเป็นกู้หยุนตงที่ช่วยจัดการให้จนเรียบร้อย

ซึ่งในบรรดาวิชาเหล่านั้น ก็มีกรรมวิธีการทำน้ำตาลรวมอยู่ด้วย นางลงมือทำเคียงบ่าเคียงไหล่กับช่างฝีมือด้วยตนเองทุกขั้นตอน ตรงไหนที่ไม่เข้าใจก็ซักถาม ทว่าน่าเสียดายที่นางเคยได้ลองลงมือทำเพียงสองครั้งเท่านั้น ไม่อาจนับว่าเป็นผู้ชำนาญการได้

ในครานั้นนางจดบันทึกขั้นตอนเหล่านี้ไว้อย่างละเอียดในสมุดบันทึก ทว่าน่าเสียดายที่เมื่อวันสิ้นโลกมาเยือน สมุดบันทึกเล่มนั้นวางทิ้งไว้ในที่พัก จึงนำติดตัวออกมาไม่ทัน

ทว่ากรรมวิธีและขั้นตอนโดยคร่าวๆ นางยังคงจำได้ขึ้นใจ ปัญหาในยามนี้คือต้องทำการทดลอง เพื่อฝึกฝนขั้นตอนให้เกิดความชำนาญ และค่อยๆ ปรับปรุงแก้ไขให้สมบูรณ์แบบทีละน้อย

นางรู้ดีว่าผู้คนในยุคนี้ ระหว่างกระบวนการทำน้ำตาลจะใส่เถ้าไม้ชนิดหนึ่งลงไปเพื่อกลั่นกรองฟอกสีให้เป็นน้ำตาลทรายขาว ทว่าแบบที่หลงจู๊ร้านขายของชำนำออกมาให้ดูนั้น ย่อมมิได้สกัดฟอกสีด้วยวิธีนี้เป็นแน่

เกรงว่าน้ำตาลทรายขาวที่สกัดด้วยเถ้าไม้เช่นนั้น คงพบเห็นได้แต่ในจวนตระกูลร่ำรวยมีอันจะกินเท่านั้น

วิชาการทำน้ำตาลที่กู้หยุนตงได้เรียนรู้มาคือ ‘วิธีกรองฟอกน้ำตาลด้วยน้ำโคลนเหลือง’* นางรู้ดีว่านี่เป็นกรรมวิธีที่ถือกำเนิดขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง… เออหนอ โลกใบนี้กับประวัติศาสตร์ที่นางเคยร่ำเรียนมาในอดีตหาใช่โลกเดียวกันไม่ การที่นางนำมาใช้เช่นนี้คงไม่นับว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์หรอกกระมัง

วิธีกรองฟอกน้ำตาลด้วยน้ำโคลนเหลือง คือการนำอ้อยมาคั้นน้ำแล้วเคี่ยวบนเตาไฟ ขั้นแรกทำเป็นน้ำตาลทรายแดงตามกรรมวิธีทั่วไป จากนั้นนำน้ำตาลทรายแดงที่ทำเสร็จแล้วเทลงในกรวยดินเผาเพื่อให้จับตัวเป็นก้อน แล้วจึงรินน้ำโคลนเหลืองราดลงไปในกรวยดินเผาเพื่อให้เกิดปฏิกิริยา เพียงเท่านี้ก็จะได้น้ำตาลทรายขาวที่ขาวผุดผ่องดั่งหิมะ

กู้หยุนตงนำสิ่งของเครื่องใช้ที่จำเป็นต้องใช้ทั้งหมดไปไว้ที่เรือนหลังของบ้านสกุลเจิง ต่งซื่อรู้ดีว่าวิชาฝีมือเหล่านี้ล้วนมิอาจถ่ายทอดแก่คนนอกได้ นางจึงรู้กาลเทศะอย่างยิ่ง หลังจากช่วยทำสิ่งที่ตนพอจะช่วยได้แล้ว โดยทั่วไปจึงไม่เฉียดกรายเข้าไปยังเรือนหลังเลย

กู้หยุนตงทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นนี้ ปรับปรุง ปรุงแต่ง ค่อยๆ รื้อฟื้นขั้นตอนเหล่านั้นกลับคืนมาทีละเล็กทีละน้อย

คนในครอบครัวไม่มีใครมารบกวนนาง ซ้ำยังช่วยกันรักษาความเงียบ พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่รบกวนสมาธิของนาง

ส่วนเส้าชิงหยวนนั้นแวะเวียนมาหาอยู่หลายครา และทุกครั้งก็ล้วนมาช่วยนางทำงานหนักที่ต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งสิ้น

หลิวเหวยก็เคยมาเช่นกัน ดูเหมือนจะมีเรื่องด่วนจะมาหากู้หยุนตง ทว่าเพิ่งจะก้าวมาถึงหน้าประตู ก็ถูกเส้าชิงหยวนขวางหน้าสกัดเอาไว้เสียก่อน

กู้หยุนตงแว่วได้ยินเขาเอ่ยถึงถ้อยคำจำพวก “นายน้อยเถา” อยู่รางๆ เพียงแต่นางกำลังง่วนมือเป็นระวิง จึงรีบดึงสมาธิกลับมาจดจ่ออยู่กับงานตรงหน้าของตนต่อ

ผ่านไปเช่นนี้กว่าสิบวัน ขณะที่กู้หยุนตงยังคงก้มหน้าก้มตาหมกมุ่นอยู่ในเรือนหลัง ในที่สุดก็ถูกต่งซื่อดึงตัวออกมาจนได้

บ้านของนางสร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว มะรืนนี้ก็จะได้เวลาขึ้นขื่อเอก**แล้ว!!

(ติดตามตอนต่อไป ตอนที่ 145 กู้หยุนตง ทำไมถึงเป็นเจ้า)

หมายเหตุ

• วิธีกรองฟอกน้ำตาลด้วยน้ำโคลนเหลือง (黄泥水淋糖法 — หวงหนีสุ่ยหลินถังฝ่า): ภูมิปัญญาการฟอกสีน้ำตาลในสมัยโบราณ โดยใช้น้ำโคลนเหลืองรินผ่านก้อนน้ำตาลทรายแดงในกรวยดินเผา อนุภาคของโคลนและน้ำจะช่วยดูดซับและชะล้างกากน้ำตาลรวมถึงสิ่งเจือปนที่เป็นสีคล้ำออกไป ทิ้งไว้เพียงผลึกน้ำตาลทรายขาวบริสุทธิ์ กรรมวิธีนี้บันทึกไว้อย่างชัดเจนในตำรา เทียนกงไคอู้ (天工开物) สมัยราชวงศ์หมิง

** ขึ้นขื่อเอก (上梁 — ซ่างเหลียง): หรือพิธียกขื่อเอก เป็นพิธีกรรมสำคัญอย่างยิ่งในการสร้างเรือนโบราณของจีน โดยการยกไม้ขื่อเอกขึ้นพาดบนโครงสร้างยอดเสาเรือน ถือเป็นหัวใจของโครงสร้างหลังคา ต้องมีการทำพิธีเซ่นไหว้และเลือกฤกษ์ยามที่เป็นมงคลอย่างเคร่งครัดเพื่อความร่มเย็นเป็นสุขของผู้อยู่อาศัย