ตอนที่ 243 — ตอนที่ 243 สองสามีภรรยาช่างซุบซิบ

ผู้ใหญ่บ้านกำลังถือเงินค่าห้องพักที่กู้หยุนตงมอบให้อยู่ในมือ พลางเคี้ยวถั่วลิสงอย่างเบิกบานสำราญใจ

ครั้นเห็นภรรยาของตนเดินเข้ามา ก็เพียงแต่เหลือบตาขึ้นมองเล็กน้อย “ทางนั้นจัดแจงเรียบร้อยแล้วหรือ”

“เรียบร้อยแล้วๆ” เจียงซื่อโบกมือไปมา นางก้าวขึ้นไปนั่งบนคั่ง* ทันที ยื่นมือออกไปแย่งชิงเงินในมือของเขามาเก็บไว้กับตัวเสียเอง ผู้ใหญ่บ้านคิดจะอ้าปากทักท้วง ทว่าพอถูกนางถลึงตาใส่ก็หุบปากฉับลงทันควัน

เจียงซื่อกลับมีท่าทางกระตือรือร้นสนใจเป็นอย่างยิ่ง ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูของเขาเสียงเบา “เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าค้นพบอันใดเข้า”

“อันใดหรือ”

“เมื่อครู่คนที่คอยพูดคุยกับพวกเราไปๆ มาๆ ก็มีเพียงแม่นางกู้ผู้นั้นมิใช่หรือ มารดาของนางยืนอยู่ข้างๆ ตลอดเวลาโดยไม่เคยเอ่ยปากเลยสักคำ ในตอนแรกข้ายังนึกว่าเป็นใบ้เสียอีก นึกไม่ถึงว่า…” นางชี้ไปที่ศีรษะของตนเอง “ดูเหมือนตรงนี้จะมีปัญหาน่ะสิ”

ผู้ใหญ่บ้านสะดุ้งตัวตรงด้วยความประหลาดใจ “จริงหรือ”

ทว่าต่อมาก็ส่ายหน้าเบาๆ “ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนนะ แต่งกายเรียบร้อยสะอาดสะอ้าน ยามไม่พูดไม่จาก็ดูสงบเสงี่ยมคล้ายกับฮูหยินผู้สูงศักดิ์ มิได้เหมือนกับเจ้าคนกึ่งบ้าที่เพิ่งมาถึงหมู่บ้านเราสักนิด”

เจียงซื่อหยิกแขนเขาไปทีหนึ่ง “เจ้ายังแอบคิดว่าคนเขาหน้าตาสะสวยอยู่ใช่หรือไม่ ถึงได้แอบลอบมองเขาละเอียดถี่ถ้วนปานนี้!”

ผู้ใหญ่บ้านรีบส่ายหน้าปฏิเสธเป็นพัลวัน “ข้าเปล่าเสียหน่อย” ว่าพลางก็ลูบคางตนเอง “ข้าก็ว่าอยู่เชียว เหตุใดแม่หนูนั่นถึงได้คอยซักไซ้ถามเรื่องของฟู่หมิงไม่หยุดหย่อน ที่แท้ก็เพราะมารดาของนางก็ล้มป่วยด้วยโรคนี้เช่นกันนี่เอง”

เจียงซื่อหยิบถั่วลิสงเข้าปากเคี้ยวบ้าง “ทว่าดูแล้วอาการคงไม่หนักหนาสาหัสเท่ากับฟู่หมิงหรอก ข้าได้ยินนางพูดจาเหมือนกับเด็กเล็กๆ ทั้งยังดูว่าง่ายเชื่อฟังนัก ยามเอ่ยถามคำใดน้ำเสียงก็ช่างอ่อนหวานนุ่มนวลเหลือเกิน เจ้าอย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะ หากไม่ทันสังเกตสีหน้าแววตาของนาง ช่างดูเหมือนฮูหยินผู้สูงศักดิ์จริงๆ เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็เนื้อดีไม่เลว”

“เจ้าดูเอาเถิด เจ้าเองก็พูดเช่นนี้ แล้วเมื่อครู่ยังจะมาหยิกข้า หาว่าข้าแอบมองนางอีก”

เจียงซื่อถลึงตาถมึงทึงใส่ “ข้าเป็นสตรี ย่อมมองได้ แต่เจ้ามองไม่ได้ เจ้าเป็นผู้ชายตัวโต หากไปมองสตรีอื่นเช่นนั้นก็คือพวกชายเจ้าชู้ลามก!”

ผู้ใหญ่บ้านเอ่ยเสียงอ้อมแอ้มอย่างหงอยๆ “คนเขามาขอพักอาศัยที่บ้านเรา หากข้าไม่มองให้ชัดเจน เกิดวันหน้าจำคนผิดขึ้นมาจะทำอย่างไรเล่า”

กู้หยุนตงที่ยืนอยู่ใต้หน้าต่างด้านนอกถึงกับนิ่งอึ้งจนพูดไม่ออกไปพักใหญ่ นางมิได้มีเจตนาจะแอบฟังจริงๆ เพียงแต่ตั้งใจจะเดินมาสอบถามเจียงซื่อว่ามีน้ำร้อนหรือไม่ นึกไม่ถึงว่าเพิ่งเดินมาถึงก็ได้ยินคนทั้งสองเอ่ยถึงชื่อของตนเอง

อย่างไรเสียยามรอนแรมอยู่นอกบ้าน นางย่อมต้องระแวดระวังเกรงว่าจะเจอกับโรงเตี๊ยมโจรหรือคนพาล จึงได้หยุดฟังดูอีกสองสามประโยค

นึกไม่ถึงเลยว่า…

สองสามีภรรยาคู่นี้ช่างเป็นคู่สร้างคู่สมกันโดยแท้ ช่างชอบซุบซิบนินทาเสียจริง

ในเมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่มีเจตนาร้าย กู้หยุนตงจึงมิได้ใส่ใจอันใด เพียงแต่ลงส้นเท้าก้าวเดินให้หนักขึ้นเล็กน้อย ครั้นเดินเข้าไปใกล้จึงเอ่ยปากเรียกท่านป้า

นอกจากนิสัยชอบซุบซิบที่ลุกโชนอยู่ตลอดเวลาแล้ว เรื่องอื่นๆ เจียงซื่อก็นับว่าปฏิบัติต่อแขกได้ดีไม่น้อย

นางคอยสอบถามรสชาติอาหารที่สองแม่ลูกกู้หยุนตงชอบ สอบถามว่าคุ้นชินกับสภาพอากาศที่นี่หรือไม่ จำเป็นต้องเพิ่มผ้าห่มอีกหรือไม่

ทว่าก็มักจะคอยแอบสอดแทรกคำถามส่วนตัวกับกู้หยุนตงอยู่เรื่อยๆ คำถามใดที่พอจะตอบได้กู้หยุนตงก็ตอบไป ส่วนเรื่องใดที่ไม่อาจตอบได้กู้หยุนตงก็เพียงแต่ส่งยิ้มบางๆ ให้ ยิ่งทำให้เจียงซื่อเกิดความกระหายใคร่รู้จนคันยุบยิบในหัวใจมากยิ่งขึ้น

กู้หยุนตงรู้สึกอ่อนใจยิ่งนัก โชคดีที่พักค้างแรมเพียงคืนเดียวเท่านั้น พอรับประทานอาหารเสร็จ นางก็พาหยางซื่อเข้านอนพักผ่อน

เช้าตรู่วันถัดมา กู้หยุนตงเตรียมตัวออกเดินทาง จูงรถม้าออกมาแล้วช่วยประคองหยางซื่อขึ้นไปนั่งด้านใน

ใครจะรู้ว่าขณะที่กำลังจะออกรถ เจียงซื่อพลันร้องเรียกนางไว้ “แม่หนูกู้ ข้าตักหัวไชเท้าดองใส่ไหมาให้เจ้าสักหน่อย เจ้าชอบกินมิใช่หรือ พกติดตัวไว้กินระหว่างทางเถอะนะ”

หัวไชเท้าดองนั้นเป็นฝีมือที่เจียงซื่อดองเอง คนในบ้านไม่มีใครชอบกินเลย ทว่ากู้หยุนตงกลับชื่นชอบเป็นพิเศษ ทำให้เจียงซื่อรู้สึกปลาบปลื้มใจยิ่งนัก

กู้หยุนตงรีบเดินกลับไป ก็แลเห็นเจียงซื่อประคองไหดินเผาใบเล็กเดินตรงเข้ามาหา

นางยื่นมือออกไปหมายจะรับไห ทว่ามือยังยื่นไปได้เพียงครึ่งทาง จู่ๆ ที่รถม้าด้านนอกพลันมีเสียงหวีดร้องตกใจของหยางซื่อดังลั่นขึ้นมา “กรี๊ดดด!…”

(ติดตามตอนต่อไป ตอนที่ 244 ข้าคืออาเขยเล็กของเจ้าอย่างไรเล่า)

หมายเหตุ

• คั่ง (炕): เตียงเตาโบราณทางภาคเหนือของจีน ก่อขึ้นด้วยอิฐหรือดินเหนียว ด้านล่างมีช่องสำหรับต่อท่อควันไฟจากเตาหุงต้มหรือก่อไฟเพื่อให้ความอบอุ่นแก่เตียงนอนในฤดูหนาว