ตอนที่ 265 — ตอนที่ 265 รักษาอาการป่วยให้หยางซื่อ

ซ่งเต๋อเจียงกระแอมไอเบาๆ จากนั้นจึงเดินเข้าไปนั่งลงตรงข้ามกับหยางซื่อ เอ่ยกับนางว่า "ยื่นมือออกมา ข้าจะจับชีพจรดูสักหน่อย"

หยางซื่อหันไปมองกู้หยุนตง เมื่อเห็นลูกสาวพยักหน้าให้ นางจึงค่อยๆ ยื่นมือออกไปอย่างเชื่องช้าและระมัดระวัง ทว่ายังคงมีท่าทีหวาดหวั่นไม่สบายใจอยู่บ้าง

เช่นนี้แล้วซ่งเต๋อเจียงจะไม่มองออกได้อย่างไรว่าจิตใจของนางมีปัญหา สีหน้าของเขาพลันเคร่งขรึมจริงจังขึ้นมาสองส่วนทันที

เขาหลับตาลงเล็กน้อย ตรวจจับชีพจรอย่างเงียบเชียบและสุขุม

ครู่ใหญ่ต่อมาจึงลุกขึ้น แล้วเดินไปด้านหลังของหยางซื่อ ตรวจดูบริเวณท้ายทอยของนาง

หยางซื่อตกใจแทบจะสะดุ้งกระโดด ยังดีที่กู้หยุนตงรีบเดินเข้าไปโอบกอดนางไว้ นางจึงค่อยๆ สงบลงได้

ซ่งเต๋อเจียงเอ่ยถามคำถามซ้ำไปซ้ำมาอีกหลายข้อ ส่วนใหญ่คล้ายคลึงกับคำถามที่หมอเหอเคยถามไว้ในตอนนั้น

เพียงแต่อารมณ์ของเขาไม่ได้ตื่นเต้นตื่นตระหนกเท่ากับหมอเหอเท่านั้นเอง

กู้หยุนตงรู้สึกกังวลกระสับกระส่ายอยู่บ้าง "อาการป่วยของท่านแม่ข้า รักษาให้หายขาดได้หรือไม่เจ้าคะ"

"พูดยากนัก" ซ่งเต๋อเจียงถอนหายใจ

หัวใจของกู้หยุนตงพลันกระตุกวูบขึ้นมาทันที "มีปัญหาอันใดหรือเจ้าคะ"

"ข้าสามารถฝังเข็มให้นางได้สักรอบ ทว่าอย่างมากก็ทำได้เพียงรักษาสภาพในตอนนี้ของนางไว้ มิให้อาการทรุดหนักย่ำแย่ลงไปกว่านี้ แต่หากคิดจะรักษาให้หายขาด ยังจำเป็นต้องใช้ตัวยาสมุนไพรชนิดหนึ่งมาแช่เข็มเงินไว้สองวัน แล้วค่อยลงเข็มใหม่อีกครั้ง ถึงจะสามารถรักษาอาการป่วยของท่านแม่เจ้าให้หายได้"

"ยาอะไรหรือเจ้าคะ"

"เป็นสมุนไพรที่เรียกว่าไป๋มู่จื่อ* ยาตัวนี้หายากยิ่งนัก"

ไป๋มู่จื่อ แม้แต่ชื่อนางก็ยังไม่เคยได้ยินมาก่อน

กู้หยุนตงเม้มริมฝีปาก แม้แต่ซ่งเต๋อเจียงยังบอกว่าหายาก เช่นนั้นย่อมต้องหาได้ยากยิ่งเป็นแน่

"มันมีลักษณะอย่างไรหรือเจ้าคะ ตามปกติแล้วเติบโตอยู่ที่ใด ท่านพอจะรู้หรือไม่ว่ามีขายที่ใดบ้าง" ไม่ว่าจะอย่างไร ขอเพียงมีความหวังก็ยังดี

อย่างมากที่สุดก็เพียงแค่ต้องเสียเวลาเสาะแสวงหาอย่างสุดความสามารถเท่านั้น หากเป็นไปตามที่ซ่งเต๋อเจียงกล่าวว่าสามารถควบคุมอาการของท่านแม่ให้คงที่และไม่เป็นอันตรายต่อชีวิตได้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลถึงเพียงนี้แล้ว

บนตัวของซ่งเต๋อเจียงบังเอิญมีตำราแพทย์อยู่เล่มหนึ่ง ด้านในมีบันทึกเกี่ยวกับไป๋มู่จื่ออยู่พอดี

เขาหยิบมันออกมาส่งให้กู้หยุนตง "เจ้าลองดูเถิด ในนี้มีภาพวาดลักษณะและลักษณะนิสัยตามธรรมชาติของไป๋มู่จื่ออยู่"

จากนั้นก็มองซ้ายมองขวา แล้วเอ่ยถามนางว่า "เลือดคั่งในสมองของท่านแม่เจ้าเริ่มกระจายตัวออกแล้ว เจ้าคิดจะรักษาตอนนี้ หรือจะรักษาภายหลัง"

"ย่อมต้องรักษาตอนนี้เจ้าค่ะ" เลือดคั่งเริ่มกระจายตัวแล้ว ย่อมต้องยิ่งเร็วยิ่งดี

ซ่งเต๋อเจียงพยักหน้า "ได้ เช่นนั้นก็ไปที่โรงหมอฮุ่ยหมินเถอะ ทางนี้เสียงอึกทึกเกินไป ไม่เหมาะแก่การตรวจรักษา"

"เจ้าค่ะ" กู้หยุนตงเก็บตำราแพทย์ไว้อย่างดี แล้วพาหยางซื่อเดินตามหลังซ่งเต๋อเจียงกับไป๋หยางลงบันไดไป

ดูเหมือนหลงจู๊เฉาจะไม่อยู่ มีเพียงเด็กรับใช้ที่เห็นพวกเขา ครั้นเห็นซ่งเต๋อเจียงเดินเข้ามาพร้อมกับกู้หยุนตงก็อดที่จะประหลาดใจมิได้

จนกระทั่งซ่งเต๋อเจียงสั่งการให้เขาไปเตรียมข้าวของ เขาจึงรีบหมุนตัวไปจัดการ

ซ่งเต๋อเจียงพาพวกนางไปยังลานเรือนหลัง ตรงนั้นมีห้องตรวจรักษาอยู่ห้องหนึ่ง จัดเตรียมไว้สำหรับคนไข้ที่ไม่สะดวกตรวจรักษาด้านนอกโดยเฉพาะ เวลานี้ไม่มีคนอยู่ พอดีให้ซ่งเต๋อเจียงใช้การได้

ครั้นเด็กรับใช้ยกน้ำร้อน ผ้าฝ้าย และตะเกียงน้ำมันมาให้แล้ว ซ่งเต๋อเจียงจึงสั่งให้เขาพาไป๋หยางไปช่วยเฝ้าที่หน้าประตู อย่าให้ใครมารบกวน

เดิมทีเขาตั้งใจจะให้กู้หยุนตงออกไปรอข้างนอก ทว่าดูท่าทางหยางซื่อจะไม่อาจห่างจากนางได้

ซ่งเต๋อเจียงล้างมือจนสะอาดสะอ้าน ยามที่เขาหยิบเข็มเงินขึ้นมา ท่วงท่าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปเป็นคนละคนในทันใด

กู้หยุนตงเห็นหมอซ่งในลักษณะนี้แล้วจึงค่อยวางใจลงได้บ้าง

หยางซื่อหลับตาลง ซบอิงแนบชิดอยู่กับกู้หยุนตงอย่างแผ่วเบา ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเพียงใด แขนของกู้หยุนตงเริ่มเมื่อยล้าจนแข็งเกร็งไปหมด หมอซ่งจึงได้เก็บเข็มเงิน แล้วหันมาเอ่ยกับกู้หยุนตงว่า "เอาละ พาท่านแม่ของเจ้ากลับไปพักผ่อนเถิด พรุ่งนี้มาอีกรอบก็ไม่มีปัญหาแล้ว"

"เจ้าค่ะ" บนใบหน้าของกู้หยุนตงฉายแววยินดีปรีดา นางเดินไปเปิดประตูห้องออก

ปลายเท้าข้างหนึ่งยังไม่ทันได้ก้าวพ้นธรณีประตู ก็เห็นเจ้าหนูน้อยไป๋หยางโผพุ่งเข้ามาหา "พี่สาวกู้ ข้านึกออกแล้วขอรับ ข้าเคยเห็นไป๋มู่จื่อ!"

ซ่งเต๋อเจียงสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ก้าวยาวๆ พรวดพราดเข้ามาทันที "ไอ้เด็กตัวแสบหาเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน หุบปากของเจ้าเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

(ติดตามตอนต่อไป ตอนที่ 266 เจ้าเด็กแสบเจ้าเล่ห์นัก)

หมายเหตุ

• ไป๋มู่จื่อ (白木子) พืชสมุนไพรหายากตามท้องเรื่อง ใช้แช่เข็มเงินเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของเส้นประสาทและสลายลิ่มเลือดคั่งในสมอง