ตอนที่ 50 — ตอนที่ 50 แบบแปลนบ้าน

ทว่า…

กู้หยุนตงหาได้เชื่อมั่นในตัวเขาไม่ หากแต่นางเชื่อใจเนี่ยชงต่างหาก

ความต้องการสำคัญที่สุดแต่แรกเริ่มของนางก็คือ อุปนิสัยและคุณธรรมของผู้ใหญ่บ้านต้องพอไปวัดไปวาได้ เฉินเหลียงผู้นี้แม้จะมีความคิดเล็กคิดน้อยในใจอยู่บ้าง ทว่าในเรื่องใหญ่กลับรู้จักแยกแยะชั่งน้ำหนักได้อย่างกระจ่างแจ้ง การสร้างบ้านเรื่องพรรค์นี้เขาย่อมไม่มีทางโกงนางเป็นแน่

คนเราน่ะ ย่อมเป็นธรรมดาที่จะมีแผนการเล็กๆ น้อยๆ ในใจบ้าง

ยามนี้นางเพียงแค่วางโครงสร้างของตัวบ้านให้เสร็จโดยเร็วที่สุด ก็จะสามารถเริ่มลงมือก่อสร้างได้ในเร็ววัน และจะได้ย้ายเข้าไปอยู่ให้เร็วยิ่งขึ้น

เมื่อมาถึงบ้านสายรองของตระกูลเฉิน กู้หยุนตงก็นำข้าวของบนรถม้าลงมาจนหมด เฉินอวี่หลานมีน้ำใจกระตือรือร้นช่วยนางขนย้ายด้วย

ข้าวของมีไม่มาก มีเพียงตะกร้าสะพายหลังสองใบเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องพึ่งแรงของนางเลยสักนิด กู้หยุนตงกับหยางซื่อช่วยกันยกคนละใบก็ขนลงมาหมดแล้ว

จากนั้นจึงจ่ายเงินค่าจ้างให้แก่คนขับรถม้า แล้วปล่อยให้อีกฝ่ายกลับไป

บ้านสายรองตระกูลเฉินอยู่ไม่ไกลจากบ้านผู้ใหญ่บ้านนัก มีลานเรือนขนาดเล็กอยู่แห่งหนึ่ง ในบ้านมีเพียงสองแม่ลูกอาศัยอยู่ด้วยกัน ทว่ากลับเก็บกวาดดูแลได้สะอาดสะอ้านเรียบร้อยดี

ฟางซื่อดูเป็นสตรีวัยกลางคนที่บอบบางอ่อนแอ รอยยิ้มดูแผ่วจาง ทันทีที่เห็นพวกนางก้าวเข้ามาก็ตรงเข้ามากุมมือชวนหยางซื่อพูดคุย

หยางซื่อไม่รู้จักนาง จึงตกใจตื่นตระหนกขึ้นมาทันใด รีบผลุบเข้าไปหลบอยู่ด้านหลังของกู้หยุนตงทันที

กู้หยุนตงจึงแย้มยิ้มพลางเอ่ยกับฟางซื่อว่า "ท่านแม่ของข้าขวัญอ่อนเจ้าค่ะ ไม่คุ้นเคยกับการติดต่อพบปะกับคนแปลกหน้า ท่านอาสะใภ้ฟางมีเรื่องอันใด พูดคุยกับข้าได้ทุกเรื่องเจ้าค่ะ"

ฟางซื่อเองก็ดูออกว่าหยางซื่อมีท่าทางผิดปกติ ได้ยินดังนั้นจึงยิ้มพลางพยักหน้ารับคำ

กู้หยุนตงนำข้าวของทั้งหมดเข้าไปไว้ในห้องของตน ทั้งยังหยิบขนมพุทราจีน*ห่อเล็กห่อหนึ่งมอบให้แก่เฉินอวี่หลาน เพื่อขอบคุณที่นางช่วยเป็นธุระให้ในวันนี้ จากนั้นจึงกล่าวว่าตนเองรู้สึกเหน็ดเหนื่อยอยู่บ้าง อยากจะขอกลับเข้าห้องไปพักผ่อน

เฉินอวี่หลานรับห่อขนมพุทราจีนมา แล้วจึงเดินตรงไปยังห้องของฟางซื่อ

ทันทีที่ก้าวพ้นประตู รอยยิ้มก็พลันเหือดหาย สีหน้าบูดบึ้งตึงเครียดขึ้นมาทันควัน "อุตส่าห์ให้ข้าเหน็ดเหนื่อยวิ่งวุ่นช่วยเป็นธุระหน้าหลัง ขนมพุทราจีนที่ให้พวกเรายังไม่เท่าที่ให้พวกบ้านลุงใหญ่เลยด้วยซ้ำ นี่คิดจะดูถูกใครกัน ไม่ใช่ว่ากำลังรังแกพวกเราสองแม่ลูกกำพร้าไร้ที่พึ่งหรอกหรือ!"

ฟางซื่อแกะห่อขนมพุทราจีนแล้วหยิบเข้าปากเคี้ยวกิน "เอาเถอะน่า วันหน้าพวกนางยังต้องอาศัยอยู่ที่นี่กับเราไปอีกนาน อย่างไรเสียก็ต้องมีประโยชน์ตกถึงมือพวกเราแน่ เจ้าไม่เห็นหรือว่าแม่ของนางน่ะเป็นคนสติปัญญาทึบ ยังจะมาอ้างว่าขวัญอ่อนอันใดอีก ไว้คอยดูเถิด พวกเราค่อยกล่อมหลอกล่อให้หยางซื่อผู้นั้นไปหาของกินหรือของดีๆ มาให้ ข้าดูแล้วพวกนางต้องมีทรัพย์สินติดตัวมาพอสมควรเป็นแน่ อ้อจริงสิ มื้อเย็นนี้พวกเราไม่ต้องทำกับข้าวหรอกนะ รอให้พวกนางทำเสร็จแล้ว พวกเราค่อยพูดจาประจบเอาใจสักสองสามคำ นางก็คงไม่กล้าหน้าหนาพอที่จะไม่เอ่ยปากชวนพวกเรากินด้วยหรอก"

"จะเป็นเช่นนั้นหรือเจ้าคะ"

"ไฉนจะไม่เล่า? พวกนางเพิ่งย้ายมาถึงใหม่ๆ รอบตัวไม่มีญาติมิตรหรือสหายสักคน ในบ้านก็ไม่มีผู้ชายตัวโตเต็มวัยสักคน ย่อมต้องอยากผูกสัมพันธ์อันดีกับคนในหมู่บ้านอย่างพวกเรามิใช่หรือ? อีกอย่าง ลุงใหญ่ของเจ้าเป็นถึงผู้ใหญ่บ้าน นางยังต้องคอยเอาอกเอาใจพวกเราอยู่อีกมาก"

เฉินอวี่หลานได้ฟังก็พยักหน้าเห็นพ้อง กู้หยุนตงไหนเลยจะล่วงรู้ว่าตนเองแค่มอบขนมพุทราจีนให้ตามมารยาททางสังคมอันพึงมี แต่อีกฝ่ายกลับไม่พึงพอใจแม้แต่น้อย ซ้ำยังละโมบอยากได้มากกว่าเดิม กระทั่งมื้อเย็นก็ยังวางแผนคิดฮุบไว้ล่วงหน้าเสียแล้ว

ตอนกลางวันพวกนางไม่ได้หุงหาอาหาร ยามเช้าตอนเดินทางออกจากตัวอำเภอได้ซื้อซาลาเปามาไม่น้อย มื้อกลางวันจึงกินซาลาเปาแกล้มกับผักดองจนอิ่มหนำ

หยางซื่อกับเด็กน้อยทั้งสองจึงปูที่นอน แล้วพากันนอนกลางวัน

ส่วนกู้หยุนตงนั่งอยู่ข้างโต๊ะ ถือแท่งถ่านกับกระดาษ เริ่มลงมือวาดแบบแปลนโครงสร้างบ้านขึ้นมา

ในหัวของนางมีภาพบ้านเรือนแบบยุคปัจจุบันอยู่เป็นส่วนใหญ่ ทว่าเมื่ออยู่ที่นี่ หลายสิ่งหลายอย่างยากที่จะลงมือสร้างได้จริง นางจึงทำได้เพียงพยายามสร้างให้สะดวกสบายและเหมาะสมกับการอยู่อาศัยให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ห้องนอนต้องมีคนละหนึ่งห้อง ยังต้องเผื่อห้องรับรองแขกไว้อีกสองห้อง และห้องหนังสืออีกสองห้อง

รอให้สร้างบ้านเสร็จและชีวิตความเป็นอยู่มั่นคงลงตัวแล้ว นางจะต้องหาเงินส่งกู้หยุนซูไปเล่าเรียนหนังสืออย่างแน่นอน

ก่อนหน้านี้ยามอยู่บ้านเดิม กู้หยุนซูเคยเรียนรู้การอ่านเขียนตัวอักษรกับกู้ต้าเจียงมาบ้าง เด็กคนนี้สืบทอดพรสวรรค์มาจากกู้ต้าเจียง หากได้ตั้งใจร่ำเรียน วันข้างหน้าย่อมไม่มีทางตกต่ำอย่างแน่นอน

(ข้อความคุยท้ายตอนจากผู้เขียน: วันนี้ลงตอนเพิ่มแล้วนะ ต้องเอ่ยปากชมข้าหน่อยไหมล่ะ? ฮ่าๆๆๆๆๆ)

หมายเหตุ

• ขนมพุทราจีน (枣糕 — จ่าวเกา) ขนมโบราณดั้งเดิมของจีน ทำจากเนื้อพุทราจีนบดผสมแป้งและน้ำตาล นึ่งจนฟูนุ่ม มีรสหวานละมุนและกลิ่นหอมเฉพาะตัวของพุทราจีน