ตอนที่ 49 — ตอนที่ 49 เตรียมสร้างบ้าน

"เป็นเรื่องเกี่ยวกับการสร้างบ้านเจ้าค่ะ" กู้หยุนตงเอ่ย "ข้าเพิ่งมาถึงที่นี่ จึงไม่รู้ว่าใครเป็นช่างมีฝีมือบ้าง ดังนั้นจึงอยากรบกวนท่านผู้ใหญ่บ้านช่วยหาคนที่ไว้ใจได้ให้ข้าสักหน่อย ส่วนเรื่องค่าแรงวันละสี่สิบอีแปะ ไม่รวมอาหารเจ้าค่ะ"

นางสืบถามดูแล้ว ปกติการสร้างบ้านแถบนี้คิดค่าแรงวันละสามสิบอีแปะ แต่ต้องเลี้ยงอาหารกลางวันหนึ่งมื้อ ปัจจุบันนางอาศัยอยู่ในบ้านของหญิงม่าย ย่อมไม่สะดวกนัก

"เรื่องช่วยเจ้าหาคนนั้นไม่มีปัญหาอันใดหรอก" เฉินเหลียงเอ่ยพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย "เพียงแต่กลัวว่าเจ้าจะไม่พอใจ"

"ท่านผู้ใหญ่บ้านพูดอันใดเช่นนั้น คนที่ท่านหาให้ย่อมต้องเหมาะสมที่สุดเป็นแน่ หากให้ข้าจัดการเอง นั่นสิถึงเรียกว่ามืดแปดด้านอย่างแท้จริง โดนใครเขาหลอกเอาเปรียบเข้ายังไม่รู้ตัวเลยเจ้าค่ะ เพียงแต่ข้อเรียกร้องของข้าอาจจะค่อนข้างมากสักหน่อย จึงอยากรบกวนท่านผู้ใหญ่บ้านช่วยพูดคุยสื่อสารกับพวกเขาให้ข้ามากสักนิด จะได้ไม่เกิดเรื่องผิดใจกัน นี่คือเงินสองตำลึง ถือเป็นสินน้ำใจที่ข้ารบกวนให้ท่านผู้ใหญ่บ้านช่วยเป็นธุระเจ้าค่ะ"

กู้หยุนตงหยิบเศษเงินตำลึงก้อนหนึ่งยื่นส่งให้ เฉินเหลียงรีบโบกมือปฏิเสธทันควัน "เจ้าทำอะไรน่ะ ข้าเป็นผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านหย่งฝู แค่ช่วยเจ้าหาคนไม่กี่คน จะมารับเงินเจ้าได้อย่างไรกัน"

"คำพูดมิอาจกล่าวเช่นนั้นเจ้าค่ะ แม้ท่านจะเป็นผู้ใหญ่บ้าน แต่ก็ใช่ว่าจะโยนทุกเรื่องให้ท่านช่วยจัดการได้ทั้งหมดมิใช่หรือ อีกทั้งท่านก็รู้ว่าท่านพ่อของข้าไม่อยู่ ข้าเป็นเพียงเด็กสาวคนหนึ่ง หลายเรื่องไม่สะดวกจะออกหน้า คนอื่นก็ใช่ว่าจะยอมฟังคำข้า ท่านต้องช่วยข้าหาคน ทั้งยังต้องคอยเจรจาพูดคุยกับพวกเขา ภายหลังยังต้องช่วยไกล่เกลี่ยประสานงานให้อีก นี่มิได้อยู่ในขอบเขตหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้านเลย ข้าจะถือสิทธิ์ให้ท่านช่วยทำเรื่องมากมายปานนี้โดยเห็นเป็นเรื่องสมควรได้อย่างไรกัน หากเป็นเช่นนั้นข้าจะกลายเป็นคนอย่างไรเล่า หากท่านไม่ยอมรับไว้ เช่นนั้นบ้านหลังนั้นข้าก็คงไม่สร้างแล้วเจ้าค่ะ"

"เฮ้อ เด็กคนนี้นี่…" เฉินเหลียงจนปัญญา ไม่รู้ว่าแม่หนูน้อยคนนี้ไปเรียนรู้วิธีการจัดการเรื่องราวเป็นขั้นเป็นตอนเช่นนี้มาจากที่ใด

ภายในโถงเรือนไม่มีผู้อื่น นอกจากตัวเขาแล้วก็มีเพียงโจวซื่อผู้เป็นภรรยา

ลังเลอยู่ชั่วครู่ ในที่สุดเขาก็รับเงินตำลึงนั้นไว้ "ได้ เช่นนั้นเจ้าจงวางใจยกเรื่องนี้ให้ข้าจัดการเถิด เงินตำลึงนี้ก็ถือเสียว่าเจ้าว่าจ้างข้าก็แล้วกัน"

"เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านลุงเฉินเจ้าค่ะ" กู้หยุนตงเปลี่ยนคำเรียกขาน ยิ้มตาหยี "เรื่องรูปแบบบ้านว่าจะสร้างออกมาเป็นอย่างไร ข้าคงต้องกลับไปคิดคำนวณดูให้รอบคอบก่อน พรุ่งนี้ค่อยนำแบบแปลนมาให้ท่านได้หรือไม่เจ้าคะ"

"ได้สิ บ่ายนี้ข้าจะไปหาคนให้ พรุ่งนี้เช้าเจ้าค่อยมาดูตัว แล้วก็เริ่มลงมือทำงานได้เลย"

กู้หยุนตงสนทนากับเฉินเหลียงอีกสองสามประโยค เมื่อเห็นว่าเวลาไม่เช้าแล้ว จึงทิ้งขนมหวานหนึ่งห่อที่ซื้อมาจากในเมืองเมื่อเช้าไว้ให้ แล้วพาพวกหยางซื่อทั้งสามคนเดินออกไป รถม้าแล่นตามหลังพวกนางไปติดๆ บรรทุกข้าวของมุ่งหน้าไปยังเรือนที่เช่าพักอาศัย

พอลับหลังพวกนาง โจวซื่อก็แกะห่อขนมบนโต๊ะออกดู ครั้นเห็นว่าเป็นขนมพุทราจีน*ขึ้นชื่อของในเมือง ในใจก็ยิ่งพึงพอใจมากขึ้นไปอีก

"แม่หนูคนนี้ รู้ความกว่าสองครอบครัวที่มาก่อนหน้านั้นตั้งเยอะ ตระกูลหวังกับตระกูลเหอ ปากก็พูดจาหวานหู เอ่ยปากคำก็ผู้ใหญ่บ้านเก่งกาจช่วยเป็นธุระได้ สองคำก็ผู้ใหญ่บ้านพึ่งพาได้ ผลลัพธ์เป็นอย่างไรเล่า พอตาเฒ่าช่วยหาคนให้ พวกเขากลับเลือกมากติโน่นติตี่ไม่พอใจ ทำราวกับว่าท่านได้รับผลประโยชน์อะไรจากเรื่องนี้อย่างนั้นแหละ อ้างว่าตนเองยากจน เดินทางรอนแรมหมื่นลี้มาถึงที่นี่ไม่ใช่เรื่องง่าย ค่าแรงก็กดแล้วกดอีก วันละยี่สิบอีแปะยังหาว่าแพงไป คราวนี้เป็นอย่างไรล่ะ ชาวบ้านก็ไม่มีใครยินดีไปช่วยพวกเขาสร้างบ้าน มาถึงตั้งห้าหกวันแล้วยังหาคนไม่ครบเลย ข้าว่านะ รอจนบ้านตระกูลกู้สร้างเสร็จแล้ว พวกเขาก็คงยังไม่มีวี่แววเป็นรูปเป็นร่างหรอก"

อันที่จริงเฉินเหลียงก็ชอบบ้านตระกูลกู้มากกว่า ต่อให้ไม่มีเงินสองตำลึง เขาก็ยังรู้สึกว่าเด็กสาวผู้นี้พูดจาน่าฟังกว่า ต่อให้ต้องช่วยเหนื่อยแรงเพิ่มขึ้น เขาก็เต็มใจ

เพียงแต่ปากยังคงเอ็ดโจวซื่อไปคำหนึ่ง "คนเขายังต้องมาดูตัวพรุ่งนี้อยู่เลย ฝ่ายตระกูลกู้อาจไม่ได้พอใจคนที่ข้าหาให้ก็ได้ เจ้าอย่าได้พูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระไปเรื่อย"

"ไม่ว่าจะพอใจหรือไม่ ฝ่ายนั้นก็ยังมอบขนมให้ ทั้งยังจ่ายเงินให้ก่อนล่วงหน้า แล้วสองครอบครัวนั้นเล่า กระทั่งคำขอบคุณสักคำก็ยังไม่มี"

เมื่อเปรียบเทียบกันเช่นนี้ เฉินเหลียงก็จนด้วยถ้อยคำจริงๆ

อีกทั้งตระกูลกู้ยังไม่ทันได้เห็นหน้าคนงานด้วยซ้ำ ก็ควักเงินให้ทันที นี่แสดงว่าไว้เนื้อเชื่อใจเขาอย่างยิ่ง

ในใจของเฉินเหลียงจึงรู้สึกกระหยิ่มอิ่มเอมเบิกบานใจไม่น้อย

หมายเหตุ

• ขนมพุทราจีน (枣糕 — เจ่าเกา) ขนมโบราณขึ้นชื่อ ทำจากเนื้อพุทราจีนบดละเอียดผสมแป้งและน้ำตาล นำไปนึ่งหรืออบจนฟูนุ่ม มีรสหวานหอมกลมกล่อม