ตอนที่ 48 — ตอนที่ 48 เขาชื่อเส้าชิงหยวน

ลูกหมาป่างั้นหรือ? แถมยังไม่เห็นหัวญาติมิตรอีกด้วย?

กู้หยุนตงนึกย้อนไปถึงภาพเหตุการณ์ที่นางพบเขาในสองครานั้น คราหนึ่งเขาถีบมือปราบเข้าให้เต็มแรงตรงๆ อีกคราหนึ่งคือนางมีแค้นต้องชำระจับหลงจู๊พานแขวนไว้บนต้นไม้ หากมองเช่นนี้จริงๆ เขาก็เป็นคนเหี้ยมเกรียมเด็ดขาดคนหนึ่งอย่างแท้จริง

ยามที่นางอยากจะมองดูอีกครา เด็กหนุ่มผู้นั้นก็อันตรธานหายไปเสียแล้ว

เฉินอวี่หลานข้างกายยกมือลูบอกปลอบขวัญตนเอง "เคราะห์ดีที่เขาไม่มองมาทางนี้ น้องสาวกู้ ข้าจะบอกเจ้าให้นะ วันหน้าหากเจอกับเส้าชิงหยวนต้องระวังตัวไว้ให้ดีเชียวล่ะ เขาไม่สนหรอกว่าเจ้าจะเป็นเด็กผู้หญิงหรือไม่ หากไปล่วงเกินเข้า เขาก็ลงไม้ลงมือทุบตีเจ้าได้เหมือนกัน คนพรรค์นั้นน่ะไร้มโนธรรมสิ้นดี ตระกูลเส้าเลี้ยงดูเขาจนเติบใหญ่ถึงเพียงนี้ เขาไม่สำนึกในบุญคุณก็แล้วไปเถิด กระทั่งท่านปู่เพียงคนเดียวที่ดีต่อเขา เขากลับยังไม่เหลียวแล ท่านปู่ของเขายอมแตกหักกับตระกูลเส้าเพราะเขา พาเขาแยกตัวออกมาอยู่ข้างนอกตามลำพัง ผลปรากฏว่าในเวลาต่อมาท่านปู่ล้มป่วยหนัก เส้าชิงหยวนกลับไม่ดูดำดูดีเลยสักนิด ทอดทิ้งให้ท่านปู่อยู่ในเรือนตามยถากรรม ตายไปกระทั่งคนเก็บศพก็ยังไม่มี ทว่าตัวเขาเล่า ผ่านไปเพียงสองวันก็เริ่มกินเนื้อกินปลาเสวยสุขสำราญแล้ว"

"อวี่หลาน มัวพูดจาอะไรอยู่น่ะ รีบเข้า เวลาไม่เช้าแล้ว ประเดี๋ยวจะพลอยกินข้าวเที่ยงช้าไปกันใหญ่" เฉินเหลียงเดินล่วงหน้าไปได้ไกลพอสมควรแล้ว ทว่าพอหันกลับมามอง กลับเห็นกู้หยุนตงถูกเฉินอวี่หลานรั้งให้ยืนอยู่กับที่ แทบไม่ได้ก้าวเดินไปข้างหน้าเลย

เฉินอวี่หลานรีบหุบปากสนิท พลางจูงมือกู้หยุนตงสาวเท้ากึ่งวิ่งตามไปสองสามก้าว

กู้หยุนตงไม่ค่อยอยากจะเชื่อคำพูดของเฉินอวี่หลานเท่าใดนัก คนที่ชื่อเส้าชิงหยวนผู้นั้น ดูไม่เหมือนคนประเภทที่นางกล่าวถึงสักเท่าไร

ทว่าช่างปะไร อย่างไรเสียก็ไม่เกี่ยวข้องอันใดกับนาง

ที่ดินปลูกสร้างบ้านที่เฉินเหลียงกล่าวนั้นอยู่ตรงท้ายหมู่บ้าน ไม่ไกลจากเชิงเขาเท่าใดนัก ย่อมไม่มีทางเลือกอื่น ในเมื่อเป็นที่ดินที่ทางการจัดสรรให้ ย่อมไม่มีทางได้อยู่ใจกลางหมู่บ้านเป็นแน่

ที่ดินจัดสรรของอีกสองครอบครัวไม่ได้อยู่บริเวณเดียวกับนาง แถบนี้จึงค่อนข้างเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยว บริเวณรอบๆ มีชาวบ้านอาศัยอยู่เพียงสองสามหลังคาเรือนเท่านั้น

ทว่ากู้หยุนตงกลับค่อนข้างถูกใจ เพียงแต่ที่ดินหนึ่งหมู่*นั้นคับแคบไปสักหน่อย แม้ว่าในยุคปัจจุบันการจะซื้อบ้านขนาดหนึ่งร้อยตารางเมตรสักหลังราคาจะแพงหูฉี่ ที่ดินหนึ่งหมู่ซึ่งมีเนื้อที่กว่าหกร้อยตารางเมตรนับว่ากว้างขวางมากแล้ว ทว่าเมื่อมาอยู่ที่นี่ กู้หยุนตงกลับอยากจะล้อมรั้วทำเป็นลานเรือนกว้างๆ ในวันข้างหน้าจะได้ปลูกพืชผักต้นไม้ได้บ้าง และห้องนอนก็ควรจะมีคนละหนึ่งห้องจะดีที่สุด

ต่อให้ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องสร้างให้ใหญ่โตนัก ทว่าในวันข้างหน้าเล่า ย่อมต้องมีช่วงเวลาที่จำเป็นต้องใช้สอยอย่างแน่นอน

นางเดินวนรอบที่ดินปลูกสร้างบ้านไปรอบหนึ่ง จากนั้นจึงเดินกลับมาตรงหน้าผู้ใหญ่บ้านแล้วเอ่ยว่า "ข้าอยากจะขอซื้อเพิ่มอีกหนึ่งหมู่เจ้าค่ะ ขอขยายออกไปทางฝั่งโน้นอีกแปลง ต้องใช้เงินเท่าใดหรือเจ้าคะ"

เฉินเหลียงประหลาดใจอยู่บ้าง ปัจจุบันครอบครัวพวกนางมีเพียงสี่คน จำเป็นต้องใช้พื้นที่กว้างขวางปานนี้เชียวหรือ ทว่าในเมื่ออีกฝ่ายต้องการซื้อ ย่อมไม่มีปัญหาอันใดอยู่แล้ว

เฉินอวี่หลานที่ยืนอยู่ข้างๆ พลันดวงตาทอประกายวับ มองดูกู้หยุนตงด้วยความกระตือรือร้นสนใจไม่น้อย

"ทำเลแถบนี้ค่อนข้างห่างไกลความเจริญ หากเป็นที่ดินหนึ่งหมู่ ก็คิดห้าตำลึงเงินแล้วกัน" หากเป็นใจกลางหมู่บ้าน ย่อมมิใช่ราคานี้แน่นอน

"ตกลงเจ้าค่ะ"

เมื่อตกลงทำเลและขนาดของที่ดินเป็นที่เรียบร้อย เฉินเหลียงจึงพากู้หยุนตงเดินกลับมา

การเดินไปกลับเที่ยวนี้ ทำให้คนในหมู่บ้านต่างล่วงรู้กันทั่วว่ากู้หยุนตงอพยพหนีภัยแล้งมาที่นี่ สายตาที่มองนางจึงเริ่มแปรเปลี่ยนไป ไม่ได้มีสีหน้าอิจฉาหรือเกรงขามเหมือนตอนที่เห็นรถม้าคันใหญ่ในคราแรกอีก ทว่ากลับเจือปนไปด้วยความเวทนาและดูแคลนขึ้นมาแทน

เด็กๆ ที่เคยล้อมวงมองดูรถม้าด้วยความอยากรู้อยากเห็นในคราแรก ต่างก็ถูกผู้ใหญ่ในบ้านตนเองจูงพากลับเรือนไป คนบางคนก่อนจากไปยังพึมพำกระซิบกระซาบว่า "ที่แท้ก็แค่เช่ารถม้ามาหรอกหรือ นึกว่าเป็นตระกูลร่ำรวยมั่งคั่งมาจากไหนเสียอีก ทำเป็นวางโตอวดรวยเอาหน้า วางท่าราวกับเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ มิน่าล่ะถึงได้แจกลูกกวาดแค่เม็ดเดียว ทำเอาเด็กคนอื่นน้ำลายสอวิ่งตามกันเป็นพรวน ช่างตระหนี่ถี่เหนียวยิ่งนัก"

กู้หยุนตงไม่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น นางก้าวเข้าสู่บ้านของผู้ใหญ่บ้านเรียบร้อยแล้ว และจ่ายเงินซื้อที่ดินหนึ่งหมู่นั้นไว้ วันหน้าผู้ใหญ่บ้านย่อมจะไปดำเนินการทำโฉนดที่ดินให้เรียบร้อยเอง

"ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ข้าอยากจะรบกวนท่านผู้ใหญ่บ้านเจ้าค่ะ"

เฉินเหลียงเก็บตำลึงเงินแล้วเชื้อเชิญให้นางนั่งลง "ว่ามาสิ"

หมายเหตุ

• หมู่ (亩) หน่วยวัดพื้นที่ของจีนโบราณ โดย 1 หมู่มีขนาดประมาณ 666.67 ตารางเมตร