ตอนที่ 2 — 002

บทที่ 2 ตัวประกอบในนิยายเซียนหนึ่ง เมิ่งอู๋มิ่งรู้สึกว่า ทุกครั้งที่ถึงเวลาแบบนี้ ก็รู้สึกว่าการมีประสบการณ์มากใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีไปทั้งหมด ลองคิดถึงดวงวิญญาณที่มาจากยุคโบราณสิ ใสสะอาดแค่ไหน เขาพูดอะไรก็เชื่ออย่างนั้น ไม่มีคำถามเป็นแสนเป็นล้านแบบนี้เลย ประเด็นสำคัญคือคำถามของแต่ละคนยังไม่เหมือนกันอีก คนตรงหน้านี้ยังถือว่าดี ไม่ได้ตามตื๊อถามเขาว่าขอมิติหรือถ้ำพำนักอะไรทำนองนั้น นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นหรืออย่างไร ของพรรค์นั้นแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ แต่ระบบมีมิติเล็ก ๆ ติดมาด้วยประมาณไม่เกินห้าลูกบาศก์เมตร สามารถเก็บของที่ซื้อจากห้างได้ เหมือนกับ เหมือนกับรถเข็นซื้อของนั่นแหละ ลู่เจี๋ยลวี่ขี้เกียจถามอยู่แล้ว ของอย่างมิตินั้นเธอเองก็มี ตอนเพิ่งเข้ายมโลกมา เธอลองรับรู้ดูแล้ว ยังเป็นสูตรเดิม ทำให้เธอวางใจอย่างยิ่ง “แค่ก งั้นฉันเลือกหมวดย่อยได้ไหม” “แน่นอน เรื่องนี้ตามความสมัครใจของคุณ” “งั้นฉันเลือกอันนี้ แผนกเปลี่ยนชะตาตัวประกอบ” “ได้ ผมจะจัดการเอกสารเข้าทำงานให้คุณ” สาเหตุที่ตัดสินใจได้รวดเร็วเช่นนี้ แน่นอนว่าเป็นเพราะลู่เจี๋ยลวี่รู้สึกเองว่า การทะลุมิติก็ไม่ต่างจากการมีอายุยืนในอีกรูปแบบหนึ่งไม่ใช่หรือ ขอเพียงหลบให้รอด ก็สามารถมีชีวิตอยู่ยืนยาวดั่งเต่าพันปีหมื่นปีได้ นี่คือจุดที่คนอายุสั้นตายก่อนวัยอย่างเธอถูกใจที่สุดแล้ว อย่าเห็นว่าเจ้าหน้าที่ยมโลกบอกว่าสามารถเข้าคิวไปเกิดใหม่ได้เลย การเกิดใหม่มีอะไรดี มิติของเธอ พลังพิเศษของเธอ ของที่เธอกักตุนไว้ หากไปเกิดใหม่แล้ว ยังมีโอกาสครอบครองได้อีกหรือ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า หลังเกิดใหม่ ความทรงจำอะไรก็ไม่มี เช่นนั้นเธอในชาติถัดไปก็ไม่ใช่ตัวเธอเดิมอีกแล้ว ลู่เจี๋ยลวี่ที่มีเพียงหนึ่งเดียวก็หายไปแล้ว!!! ดังนั้น การทะลุมิติเธอยังพอรับได้ อีกทั้งยังพามิติของตัวเองไปด้วย จุดเริ่มต้นก็สูงกว่าคนอื่นแล้ว ยังจะทำภารกิจไม่สำเร็จได้อีกหรือ “จริงสิ หลังทำภารกิจสำเร็จแล้ว ฉันจะกลับมาโดยตรง หรือใช้ชีวิตในโลกภารกิจจนจบชีวิตคะ” “ถึงผมจะหวังว่าคุณจะกลับมาให้เร็วที่สุดเพื่อเริ่มการเดินทางครั้งต่อไป แต่การบริหารของเรายังมีความเป็นมนุษย์มาก ขอเพียงคุณไม่ทำอะไรมั่วซั่วก็พอ” นั่นก็คือตามใจสินะ หึ เช่นนั้นแน่นอนว่าเธอต้องเลือกใช้ชีวิตต่อให้เต็มที่ ทำภารกิจเสร็จแล้วไม่เสพสุขกับชีวิตหรืออย่างไร ใครจะยินดีเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่ตลอดเวลากัน สิ่งสำคัญที่สุดคือ เธออยากสัมผัสความสุขของการตายดีในวัยชรา ชาติก่อนไม่มีประสบการณ์นี้ ภายหน้าต้องชดเชยความเสียดายให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะเป็นอุปสรรคต่อจิตมรรคาของเธอ .................................................................................................... เมื่อขั้นตอนทุกอย่างเสร็จสิ้น ระบบเข้าที่แล้ว ลู่เจี๋ยลวี่ก็ไม่ได้รีบร้อน แต่ไปหอพักก่อนรอบหนึ่ง เพื่อดูที่ลงหลักในอนาคตสักหน่อย จากนั้นก็ไปเดินตลาดผี แต่ไม่มีแต้มสำหรับแลกคะแนนผลงาน และหลังวันสิ้นโลกก็ไม่มีธรรมเนียมเผากระดาษเงินกระดาษทองหลังตายอีกแล้ว ลู่เจี๋ยลวี่ผู้ยากจนข้นแค้นจึงได้แต่เดินดูให้พออิ่มตา ก่อนจะกลับหอพักโดยตรง พร้อมแสดงออกว่ายังชอบโลกมนุษย์มากกว่า “อามิ่ง เปิดโหมดทำภารกิจ” ระบบ “ได้ค่ะ กรุณาเลือกโลกภารกิจ” “ไปโลกเซียน เอาระดับสูงหน่อย โลกบำเพ็ญตบะระดับต่ำฉันไม่ชายตามอง” บอกแล้วว่าโลกแรกไม่นับสำเร็จหรือล้มเหลว เช่นนั้นย่อมต้องเลือกอันที่คุ้มค่าที่สุด ถ้าไม่ไปมิติบำเพ็ญตบะระดับสูงเพื่อเติมของเข้าคลังบ้าง ก็คงผิดต่อมิติของเธอเกินไป เวลานี้เธอได้เลือกหลงลืมคำกำชับของเมิ่งอู๋มิ่งไปแล้ว ในใจคิดเพียงอยากเสี่ยงสักครั้ง จากจักรยานให้กลายเป็นมอเตอร์ไซค์ “ได้ค่ะ ทางนี้จับคู่มิติให้ท่านได้หลายแห่ง ระบบน้อยขอแนะนำให้เลือกเรื่อง ‘วันบำเพ็ญเซียนของนางรองโกงดวงที่คลั่งออนไลน์’ เรื่องนี้ค่ะ” ลู่เจี๋ยลวี่กางมือเลิกคิ้วแบบประธานเผด็จการ “อ้อ อธิบายต่อสิ” “ได้ค่ะ ยินดีตอบข้อสงสัยให้โฮสต์ออนไลน์ ก่อนอื่น ในโลกนี้สถานะของท่านค่อนข้างสูง มีโอกาสได้รับทรัพยากรที่ดี” “ประการต่อมา ในโลกนี้ ท่านกับอดีตนางรองซึ่งปัจจุบันเป็นนางเอกถือว่าอยู่ฝ่ายเดียวกัน ระดับอันตรายไม่สูง” “ท้ายที่สุด หนังสือเล่มนี้เขียนตั้งแต่โลกมนุษย์ธรรมดาไปจนถึงโลกบำเพ็ญตบะ แล้วถึงแดนเซียนภายหลัง เหมาะกับการถอนขนแกะ” ลู่เจี๋ยลวี่ปรบมือ “ดีมากอามิ่ง เธอนี่เป็นผู้ช่วยที่แข็งแกร่งที่สุดจริง ๆ ฉันชอบ” รอเธอมีแต้มแล้ว ไม่มากก็น้อยต้องกดของขวัญให้สักหน่อย แต่ตอนนี้ช่างเถอะ ยังไม่มีอะไรทั้งนั้น ระบบเขินอาย “โฮสต์ชอบถือเป็นเกียรติของระบบน้อยค่ะ” “งั้นไปกันเถอะ!” พูดว่าไปก็ไป เมื่อยามลู่เจี๋ยลวี่มีสติอีกครั้ง ก็อยู่ในถ้ำพำนักแห่งหนึ่งแล้ว หลังรับรู้ดูรอบหนึ่งก็พบว่าไม่มีคนอื่น ลู่เจี๋ยลวี่วางใจรับความทรงจำ รวมถึงเนื้อเรื่องที่ระบบส่งมาให้ เนื้อเรื่องนี้จะว่าอย่างไรดี ค่อนข้างชวนปวดหัวอยู่บ้าง ลักษณะของหนังสือเล่มนี้คือวรรณกรรมแนวนางรองขึ้นแท่นซึ่งเคยได้รับความนิยมเป็นพิเศษช่วงหนึ่ง อดีตนางรองซึ่งปัจจุบันเป็นนางเอกลู่เฉินโจวถูกหลอกฆ่าในชาติก่อน ชาตินี้เกิดใหม่และสังหารสะท้านทุกทิศ ไต่เต้าขึ้นไปจากโลกบำเพ็ญตบะ จนสุดท้ายกลายเป็นจักรพรรดิเซียน แน่นอนว่า ระหว่างนี้ย่อมมีตัวประกอบจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน รวมถึงศัตรูในชาติก่อนที่ล้วนตายในมือของเธอ อย่าว่าไปเลย เนื้อเรื่องนั้นเรียกได้ว่าขึ้นลงพลิกผัน ลู่เจี๋ยลวี่อ่านจนเลือดร้อนพล่าน แต่ต่อให้เดือดพล่านแค่ไหน ตอนรับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ก็มีเพียงคำว่า ‘เวร’ คำเดียวที่สามารถบรรยายอารมณ์ของตัวเองได้ จะบอกว่าเจ้าของร่างเดิมน่าเวทนามากก็ไม่ถึงขนาดนั้น เพียงแต่สองชาติล้วนไม่มีจุดจบที่ดี ตอนลู่เฉินโจวอยู่ในชาติแรก เธอถูกนางเอกเดิมหลอกฆ่า บิดามารดาเพื่อแก้แค้นให้เธอก็ไม่ได้มีจุดจบที่ดีเช่นกัน ชาติที่สองนางเอกผงาดขึ้นมา แต่เธอยังคงเพราะเข้าใกล้นางเอกเกินไป จึงถูกนางเอกเดิมที่อิจฉาจนคลั่งลากเข้ามาพัวพันในแดนลับแห่งหนึ่งด้วยความเกลียดชังคนหนึ่งจนพาลไปถึงคนใกล้ชิด เธอถูกนางเอกเดิมส่งไปเป็นเตาหลอมให้มารบำเพ็ญ ตายอย่างน่าอนาถจนทนมองไม่ได้ ยิ่งแย่กว่าชาติแรกเสียอีก จากนั้นเจ้าของร่างเดิมที่ตายอย่างน่าอนาถทั้งสองชาติไม่รู้ได้รับวาสนาอะไร จึงรู้ว่าตนตายด้วยน้ำมือของนางเอกเดิมทั้งสองชาติ ความอาฆาตพุ่งทะลุฟ้า จึงทำให้เธอได้มาที่นี่ ความจริง การเปลี่ยนชะตาจะว่าง่ายก็ง่าย แค่อยู่ห่างจากนางเอกสักหน่อยก็พอ เพราะถึงแม้จะอาศัยความสัมพันธ์ร่วมตระกูลที่ต่างก็แซ่ลู่ เกาะขาของนางเอกแล้วดีจริง แต่ความเสี่ยงก็สูงเช่นกัน จะว่ายากก็ยาก สองครั้งล้วนตายด้วยน้ำมือของคนคนเดียวกัน ของแบบนี้เหมือนชะตาถูกสวรรค์กำหนดไว้แล้ว การอยู่ห่างจากเนื้อเรื่องถึงจะง่าย แต่ไม่แน่อาจถูกแก้ไขเส้นทางเมื่อไรก็ได้ เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นนิยายเซียนระดับสูง อะไรก็อาจเกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ดังนั้นเธอจึงคิดว่าควรเพิ่มพลังของตัวเองก่อนเป็นสำคัญ แน่นอนว่าพูดเรื่องเหล่านี้ยังเร็วเกินไป ตอนนี้นางเอกยังไม่เกิดเลย เธอยังมีเวลาเปลี่ยนแปลงอีกมาก คิดถึงตรงนี้ ลู่เจี๋ยลวี่ก็นอนลงอีกครั้ง “อามิ่ง ฉันต้องกำจัดศัตรูอย่างนางเอกเดิมไหม” “ไม่ต้องค่ะ พวกเราเป็นระบบเปลี่ยนชะตาตัวประกอบ ไม่ใช่ตัวประกอบพลิกชะตา และไม่ใช่ตัวประกอบตบหน้าตัวร้าย” “แน่นอนว่า หากท่านรู้สึกว่าภารกิจค่อนข้างง่าย อยากเพิ่มระดับความยาก ก็ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่ระบบนี้ไม่แนะนำให้ท่านทำเช่นนั้น เพราะเปลืองแรงแต่ไม่คุ้มค่ะ” ส่วนลึกในใจของระบบปฏิเสธเรื่องนี้ การทำงานล่วงเวลาไม่ใช่สิ่งที่แรงงานวัวม้าแสวงหา ประหลาดมากที่ลู่เจี๋ยลวี่กลับฟังความหมายนี้ออกจากเสียงเรียบเฉยไร้คลื่นนั้น บางทีในชั่วขณะนี้อาจเป็นความรู้สึกร่วมของคนทำงานก็ได้! “ฉันก็คิดแบบนั้น งานที่หัวหน้าไม่ได้สั่ง ไม่จำเป็นต้องทำ ทำมากก็ผิดมาก” จากนั้นหนึ่งคนหนึ่งระบบก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากด้วยกัน .......................................................................................................... วันเวลาที่ไร้คลื่นลมในโลกบำเพ็ญตบะนั้นช่างน่าเบื่ออย่างยิ่ง ชาตินี้ ลู่เจี๋ยลวี่ยึดมั่นปณิธานของตระกูล ด้วยคุณสมบัติรากวิญญาณสวรรค์ธาตุดินระดับยอดเยี่ยม กลายเป็นผู้ฝึกกระบี่คนหนึ่ง ตอนรู้เรื่องนี้ ในใจลู่เจี๋ยลวี่ปฏิเสธอย่างยิ่ง ใครบ้างไม่รู้ว่าในโลกบำเพ็ญตบะทั้งหมด ผู้ฝึกกระบี่นั้นยากจนที่สุด! ไม่ได้ เพื่อให้ภายหน้าสามารถมีศิลาวิญญาณไว้กักตุนของอย่างเต็มที่ อาชีพเสริมก็ต้องทำขึ้นมาด้วย แต่ตอนนี้ ในฐานะผู้ฝึกกระบี่ พื้นฐานของเธอจะทิ้งไม่ได้ เช่น ทุกวันตอนพระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น ก็ต้องเริ่มฟันกระบี่ วันหนึ่งต้องฟันให้ครบหมื่นครั้ง จึงถือว่าผ่านปริมาณพื้นฐาน จากนั้น ยังต้องฝึกวิชาจิตด้วย แม่เจ้า เหนื่อยเหลือเกิน ด้วยวัยเยาว์เพียงเจ็ดขวบและพลังขั้นกลั่นลมปราณระดับห้าของเธอ พอทำสิ่งเหล่านี้เสร็จ เวลาหนึ่งวันก็ผ่านไปเช่นนี้แล้ว ส่วนบิดามารดาของเธอ ขอโทษที เธอมาที่นี่ได้สามเดือนแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นหน้าคนแม้แต่ครั้งเดียว การฝึกฝนในทุกวันล้วนมีเหล่าศิษย์พี่แห่งยอดเขากระบี่คอยชี้แนะ แน่นอนว่าไม่เคยเห็นหน้าคน แต่ของกลับถูกส่งมาให้อยู่เสมอ เดือนละครั้ง ครั้งละถุงเก็บของหนึ่งใบ มีทั้งผลวิญญาณ ศิลาวิญญาณ โอสถวิญญาณ และอาวุธวิเศษครบครันทุกอย่าง นับว่าเป็นการทำให้บิดามารดาของเธอยังมีตัวตนอยู่ในความรู้สึกของเธอบ้าง สิ่งที่ใช้ไม่ได้ ลู่เจี๋ยลวี่ล้วนแยกประเภทใส่ถุงเก็บของ แล้วโยนเข้าไปในมิติร่วมกำเนิดของตัวเอง มิติร่วมกำเนิดคือสิ่งที่มีอยู่พร้อมกันตอนเธอปลุกพลังพิเศษในชาติก่อน ตอนนี้เธอมั่นใจมากว่ามันผูกติดอยู่กับดวงวิญญาณ ดังนั้น จะเรียกว่ามิติวิญญาณก็ได้ มิติของเธอคือบ้านบรรพบุรุษของครอบครัวเธอ รวมถึงที่ดินบริเวณใกล้เคียง ต่างกันตรงที่ถูกขยายใหญ่ขึ้นหนึ่งร้อยเท่า มีบ้านสี่หมื่นตารางเมตร สามารถคงความสดได้ ลานบ้านห้าพันตารางเมตร ไม่สามารถคงความสดได้ ทางขวาของบ้านคือแปลงผักเดิม ตอนนี้มีประมาณยี่สิบหมู่ ถัดจากแปลงผักไปคือลำธาร หลังถูกขยายใหญ่ขึ้นหนึ่งร้อยเท่า ก็นับได้ว่าเป็นแม่น้ำแล้ว กว้างสองเมตร ลึกห้าเมตร ทางซ้ายของบ้านเป็นเขตเพาะเลี้ยงน้ำทะเล ด้านหลังบ้านเป็นบ่อน้ำ ด้านหน้ายังมีภูเขาป่าอีกหนึ่งลูก พื้นที่หนึ่งพันหมู่ แน่นอนว่า เพราะมิติถูกปลุกขึ้นหลังวันสิ้นโลก ดังนั้นนอกจากปลูกพืชประเภทเมล็ดพันธุ์ไว้เล็กน้อย ตอนนี้พื้นที่ที่ถูกใช้งานข้างในก็มีเพียงบ้านเท่านั้น เธอใช้เก็บเสบียงยุคหลังสมัยใหม่บางส่วน เช่น หุ่นยนต์หลากหลายประเภท สารอาหารเหลวรสชาติต่าง ๆ ซึ่งเป็นสิ่งที่ถูกพัฒนาขึ้นหลังวันสิ้นโลกเพื่อรับมือกับการขาดแคลนอาหาร มีไว้เพียงรักษาชีวิต ไม่สนรสชาติ อย่างไรเสียลู่เจี๋ยลวี่เองก็ไม่ยินดีหยิบออกมาใช้ หากไม่ใช่สถานการณ์สุดขีด ยังมีวัคซีนหลากหลายชนิด เสื้อผ้าอเนกประสงค์ที่ทำจากวัสดุแบบใหม่ อุปกรณ์เดินทาง อาวุธ ของใช้ประจำวัน และอื่น ๆ นอกจากนี้ ยังมีทองคำ เงิน และเครื่องประดับอีกส่วนหนึ่ง เรื่องนี้ก็ช่วยไม่ได้ ในฐานะลูกหลานมังกร ก็มีงานอดิเรกเรียบง่ายเช่นนี้อยู่เล็กน้อย เสบียงที่เหลือ เพราะภารกิจทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองน่าจะกลับไปไม่ได้แล้ว จึงขนออกมาทั้งหมดและวางไว้ที่ฐาน ตอนนี้ในมิติจึงไม่มีเสบียงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เวลาผ่านไปท่ามกลางการฟันกระบี่และฝึกตนของลู่เจี๋ยลวี่ ตอนนางเอกเกิดนั้น ห่างจากเวลาที่เธอมาถึงแล้วห้าสิบปี ปีนี้ พลังฝึกตนของเธอก้าวหน้าอย่างมั่นคงและรอบคอบ ถึงขั้นสร้างรากฐานสมบูรณ์แล้ว แต่จิตสัมผัสอาศัยผลจากการฝึกฝนในชาติก่อน จึงถึงขั้นแปลงเทพแล้ว กล่าวคือ ขอเพียงพลังวิญญาณเพียงพอ ภายใต้การฝึกตนอย่างหนัก เธอสามารถทะลวงถึงขั้นแปลงเทพได้ในคราวเดียว เพียงแต่ในใจเธอไม่ได้อยากเป็นบุคคลผู้โดดเด่นสะท้านผู้คนอะไร ดังนั้นตั้งแต่หลังสร้างรากฐานแล้ว เธอก็ชะลอความเร็วในการฝึกตนลงเอง เธอไม่ได้ทุ่มเทแรงทั้งหมดไปกับการฝึกตนอย่างหนัก แต่เข้าไปในหอคัมภีร์วิชา คัดลอกความรู้ด้านการหลอมโอสถ การหลอมอาวุธ ยันต์ และค่ายกล ถือเป็นการขยายการเรียนรู้ อีกทั้งยังได้ผลอยู่บ้าง อย่างน้อยสิ่งที่ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานสามารถทำได้ เธอก็พอทำได้บ้าง เพียงแต่ระดับยังไม่สูงนัก เรื่องนี้ต้องอาศัยการฝึกฝนสะสมประสบการณ์อย่างต่อเนื่องเพื่อยกระดับขึ้น วันนี้ เธอกำลังวาดยันต์ แต่ข้อห้ามหน้าประตูกลับถูกกระตุ้น เป็นนกกระเรียนกระดาษส่งสารจากศิษย์พี่หญิงร่วมสำนัก “ศิษย์น้อง ช่วงนี้มีเวลาว่างหรือไม่ พวกเราลงเขาไปฝึกประสบการณ์ด้วยกันเถอะ” นางเอกยังไม่เติบโต เนื้อเรื่องยังไม่เริ่ม แม้โลกบำเพ็ญตบะจะมีข้อพิพาทบ้างเป็นครั้งคราว แต่ก็ยังนับได้ว่าปลอดภัย ดังนั้นลู่เจี๋ยลวี่จึงไม่ได้ปฏิเสธ