ตอนที่ 33 — บทที่ 33 สุขสันต์วันเกิดมู่ชิงหลี~

หลู่กวงหันไปมองรอบๆ แล้วก็ตะโกนเรียกมู่ชิงหลีด้วยความตื่นเต้นทันที "ลูก มาดูนี่เร็ว!!! ดูข้างนอกสิ……"

มู่ชิงหลีกำลังฟังพนักงานเสิร์ฟหนุ่มๆ ร้องเพลงไปพลาง จุ่มเนื้อแกะลงลวกรอกินไปพลาง

พอได้ยินหลู่กวงตะโกนเรียก เธอเลยลุกขึ้นครึ่งตัว มองไปทางข้างนอก

ร้านหม้อไฟตั้งอยู่ชั้นบนของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ผนังโดยรอบเป็นกระจกใสทั้งสี่ด้าน ฝั่งตรงข้ามเป็นแม่น้ำ ส่วนอีกฝั่งของแม่น้ำคือตึกในย่านศูนย์กลางธุรกิจ (CBD) ที่แพงที่สุดของไห่ซื่อ

ตึกที่ปกติเปล่งประกายทุกค่ำคืนตอนนี้ไฟดับมืดสนิททั้งหมด เหลือเพียงตึกที่สูงที่สุดตึกเดียวที่ยังมีแสงไฟ

——ขอให้มู่ชิงหลีมีความสุขในวันเกิดครบ 20 ปี

ราวกับรับรู้ได้ว่าเธอมองมา ข้อความอวยพรนั้นกะพริบสองครั้ง จากนั้นตึกถัดๆ ไปก็สว่างขึ้นทีละตึก

——ขอให้มู่ชิงหลีมีความสุขทุกวัน

——ขอให้มู่ชิงหลีสุขสงบตลอดปี

——ขอให้มู่ชิงหลีเจิดจรัสดั่งแสงดาว

——ขอให้มู่ชิงหลี……

คำอวยพรผุดขึ้นทีละประโยคไม่ขาดสาย และไม่ได้จบเพียงเท่านั้น ทั่วทั้งฟากฟ้าเต็มไปด้วยแสงไฟกะพริบที่ประกอบกันเป็นถ้อยคำถึงเธอ

เสียง "ปัง!" ดังขึ้น พลุดอกแล้วดอกเล่าก็พวยพุ่งขึ้นบนท้องฟ้าต่อเนื่องกัน

แสงพลุที่แตกกระจายยังประกอบกันขึ้นเป็นชื่อของมู่ชิงหลีด้วย

ทั้งร้านหม้อไฟฮือฮากันยกใหญ่

ถึงแม้หลู่กวงจะเหมาร้านหม้อไฟไว้ล่วงหน้าทั้งร้าน แต่ก็ยังมีพนักงานเสิร์ฟอยู่เยอะ

ตอนแรกพวกเขาไม่รู้ว่าคนที่มากินหม้อไฟคือมู่ชิงหลี นึกว่าเป็นดาราคนอื่น

ปกติดาราเหมาร้านก็มีให้เห็นบ่อยอยู่แล้ว แถมมู่ชิงหลียังสวมหน้ากากอนามัยและหมวก ก้มหน้าอยู่ตลอด

แต่ปฏิกิริยาของหลู่กวงตอนนี้ ต่อให้โง่แค่ไหนก็รู้ได้ว่าคนที่มากินหม้อไฟคือมู่ชิงหลี

โชคดีที่พนักงานของเหอตี่เลามีมารยาทดีมาก ถึงจะจำเธอได้ก็ไม่ได้กรูกันเข้าไปขอลายเซ็นหรืออะไรทำนองนั้น

แต่ก็ยังมีบางคนแอบยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูปไปหนึ่งสองรูป

มู่ชิงหลีไม่ได้สนใจ เธอมองพลุที่บานสะพรั่งอยู่นอกหน้าต่าง มองคำอวยพรที่เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่ซ้ำคำเดิม ในใจก็อบอุ่นขึ้นมา ปนกับความประหลาดใจเล็กน้อย

คนที่ทำได้ถึงขนาดนี้มีอยู่ไม่กี่คน ยิ่งเป็นคนที่ยอมลงมือทำเพื่อเธอโดยเฉพาะยิ่งหายากเข้าไปอีก ดูจากท่าทีของหลู่กวงแล้ว ไม่ต้องถามก็รู้คำตอบ

เจ้านายลึกลับผู้มั่งคั่งของพวกเขาคนนั้นนั่นเอง

ที่มุมห้อง เจียงหมิงเช่อพิงประตูมองมู่ชิงหลีจากด้านข้าง พอเห็นเธอยิ้มมุมปาก เขาก็อดยิ้มตามไม่ได้

หึ่ง หึ่ง

โทรศัพท์ดังขึ้น เจียงหมิงเช่อก้มมองแวบหนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเดินไปยังมุมเงียบๆ สายตายังคงจับอยู่ที่มู่ชิงหลี น้ำเสียงเย็นชาเล็กน้อย "มีอะไร?"

"คุณชายเจ็ด ท่านผู้ใหญ่ที่บ้านเข้าโรงพยาบาลแล้วครับ"

"ผมจะกลับไปเดี๋ยวนี้"

เจียงหมิงเช่อวางสาย หันไปมองมู่ชิงหลีอีกหลายครั้ง ก่อนจะยกมือขึ้นจัดปกเสื้อ แล้วหันหลังเดินออกจากร้านไป

พอเขาเดินลับตาไป มู่ชิงหลีก็หันกลับมา ดวงตารูปหงส์เต็มไปด้วยความสงสัย

"เป็นอะไรไป?" หลู่กวงหย่อนลูกชิ้นกุ้งลงหม้อไปสองสามลูก พอเหลือบเห็นสีหน้าของมู่ชิงหลีก็อดถามไม่ได้

"ไม่มีอะไร" มู่ชิงหลีไม่ได้พูดอะไรต่อ บางทีอาจเป็นเพราะเธอรู้สึกไปเองก็ได้

เพราะยังไงร่างกายของเธอตอนนี้ก็อ่อนแอมาก ไม่เหมือนแต่ก่อน

……

ในเวลาเดียวกันนั้น

มีคนถ่ายภาพและวิดีโอตึกทั่วไห่ซื่อที่เปล่งแสงอวยพรวันเกิดให้มู่ชิงหลี แล้วเอาไปโพสต์ลงเน็ต

เหล่าแฟนคลับของมู่ชิงหลีถึงเพิ่งรู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดพี่สาวของพวกเธอด้วย

[โอ้โห พี่สาววันนี้วันเกิดเหรอ! สุขสันต์วันเกิดพี่สาว!]

[มู่ชิงหลีกับมู่โย่วหว่านเกิดวันเดียวกันเหรอ? นี่มันเวรกรรมอะไรกัน]

[ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าวันนี้เป็นวันเกิดเธอ เห็นโย่วหว่านติดเทรนด์ฮอตทั้งวันเลยแอบมาเกาะกระแสใช่ไหม! อีสาวใบเขียว!]

[ใช่แน่ๆ พวกสาวใบเขียวน่าขยะแขยงชะมัด ไสหัวไปเลย]

[แปลกจริง วันนี้มู่โย่วหว่านของพวกเธอเหมาไว้คนเดียวแล้วหรือไง มีแต่เธอคนเดียวที่มีสิทธิ์เกิดวันนี้?]

[ขำจะตาย วันนี้ก็เป็นวันเกิดฉันเหมือนกัน แบบนี้ฉันก็เกาะกระแสมู่โย่วหว่านด้วยเหรอ?]

ช่องความเห็นทะเลาะกันวุ่นวาย ไม่นาน เรื่องมู่ชิงหลีกับมู่โย่วหว่านเกิดวันเดียวกันก็ติดเทรนด์ฮอต

กว่าหลู่กวงจะรู้ข่าว บนโลกออนไลน์ก็รบกันนัวเนียไปหมดแล้ว

เขาเหลือบมองเบาะหลัง เห็นมู่ชิงหลีดูเหมือนจะเหนื่อยจนหลับไปแล้ว เลยไม่ได้ส่งเสียงรบกวน

ตัวเขาเองก็แอบจัดการเรื่องประชาสัมพันธ์ไปเงียบๆ

แต่ที่จริงมู่ชิงหลีไม่ได้หลับ นาฬิกานับถอยหลังสีดำบนหลังมือกำลังเพิ่มขึ้น เธอไม่ต้องดูก็รู้ว่าภาพฉลองวันเกิดเมื่อครู่ถูกเอาไปโพสต์ลงเน็ตแล้ว

ด้วยนิสัยของแฟนคลับมู่โย่วหว่านพวกนั้น ต้องยึดเรื่องนี้ไม่ปล่อยแน่นอน

แบบนั้นก็จะเกิดการปะทะคารม

พอมีเรื่องทะเลาะก็มีกระแส วันนี้เป้าหมายของเธอก็ถือว่าสำเร็จแล้ว

แต่แค่นี้ยังไม่พอ

มู่ชิงหลียกมุมปากขึ้น ในฐานะพี่สาว ยังไงก็ต้องมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้น้องสาวสักหน่อย

……

ตระกูลมู่

มู่โย่วหว่านยืนรายล้อมด้วยบรรดาพี่ชาย ตัดเค้กฉลองวันเกิดครบ 20 ปีท่ามกลางสายตาอวยพรจากผู้คนมากมาย

จากนั้นก็ถึงคิวของขวัญจากบรรดาพี่ๆ เหมือนเช่นเคย ทั้งเครื่องประดับ ทั้งรถยนต์ ล้วนมีมูลค่าสูงทั้งนั้น

มู่โย่วหว่านไม่ได้รู้สึกประหลาดใจอะไรนัก แต่พอนึกถึงว่ามู่ชิงหลีไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะฉลองวันเกิด อารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นมาก

มู่โย่วเชียนที่ยืนอยู่ข้างๆ รับโทรศัพท์สายหนึ่ง สายตาเฉียบคมขึ้นทันที พร้อมกับรีบส่งสัญญาณให้พี่น้องคนอื่นๆ

"โย่วหว่าน พี่สามของเธอบอกว่าจะร้องเพลงใหม่ให้ฟังสักเพลง"

"ดีค่ะ" มู่โย่วหว่านหน้าตายินดี แขกคนอื่นๆ ก็หันมาสนใจด้วยเช่นกัน

พี่สามของตระกูลมู่คนนี้เป็นไอดอลระดับท็อปในวงการบันเทิงเลยทีเดียว ถ้าเขาร้องเพลงสดๆ นั่นก็ไม่ต่างอะไรจากคอนเสิร์ตเลยไม่ใช่เหรอ?

แขกเหล่านี้ไม่ใช่ว่าไม่เคยไปดูคอนเสิร์ต แต่การได้ฟังคุณชายตระกูลมู่ร้องให้ฟังถึงที่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

……

มู่โย่วเชียนเดินออกมาจากบรรยากาศครึกครื้นนั้น แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เอาเทรนด์ฮอตลงซะ เรื่องแค่นี้ต้องให้ฉันสอนด้วยเหรอ? อย่าปล่อยให้มู่ชิงหลีเกาะกระแสของโย่วหว่านได้แม้แต่นิดเดียว"

"ประธานมู่ ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่ทำนะครับ แต่ว่า...ท่านลองเข้าไปดูในเน็ตเองดีกว่าครับ"

มู่โย่วเชียนขมวดคิ้ว

เขาเอาโทรศัพท์ออกจากหู กดเข้าเว่ยป๋อ

เทรนด์ฮอตอันดับหนึ่งเปลี่ยนจาก "สุขสันต์วันเกิดมู่โย่วหว่าน" เป็น #มู่ชิงหลีน่าสงสารเหลือเกิน#

พอเห็นคำเทรนด์ฮอตนี้ หนังตาของมู่โย่วเชียนกระตุก ใจเต้นตึกตัก เลยรีบกดเข้าไปดู

มู่ชิงหลี V: [ถ้าฉันจะเกาะกระแสจริงๆ ก็คงไม่เลือกเกาะของไร้ประโยชน์ที่ทั้งบ้านทุ่มทรัพยากรให้ขนาดนี้แล้วยังไต่ไม่ถึงระดับหนึ่งหรอก @มู่โย่วหว่าน คุมหมาของเธอไว้ให้ดีๆ ด้วย]

โพสต์เว่ยป๋อนี้อวดดีสุดๆ แต่ไม่เกี่ยวอะไรกับหัวข้อเทรนด์ฮอตเลย มู่โย่วเชียนเลื่อนหาต่อไปด้านล่างก็ไม่เจอ เลยย้อนกลับมากดเข้าไปดูความเห็นในโพสต์นั้น

พอกดเข้าไปเท่านั้น เขาเกือบเป็นลมล้มพับไปตรงนั้นเลย

ความเห็นยอดนิยมอันดับหนึ่งเป็นความเห็นของมู่ชิงหลี: [วันนี้เป็นวันเกิดฉัน และก็เป็นวันที่พ่อแม่ฉันจากไปด้วย ฉันเลยไม่เคยอยากฉลองวันเกิดเลย]

กดไลก์ 170,000 ครั้ง

ความเห็นด้านล่างล้วนแต่สงสารเห็นใจ คอยปลอบโยนให้กำลังใจเธอกันทั้งนั้น

มู่โย่วเชียนแทบยืนไม่อยู่ มู่ชิงหลีไม่เพียงปล่อยข่าวลือในแวดวงตระกูลใหญ่เท่านั้น ยังเอาไปประกาศแช่งพ่อแม่บนโซเชียลอย่างเปิดเผยอีกด้วย

"บ้าไปแล้ว อีเนรคุณ!!!"

มู่โย่วเชียนกดโทรออกไปยังเบอร์หนึ่ง เสียงเรียกดังอยู่หลายครั้งกว่าปลายสายจะรับ

มู่ชิงหลีเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "มีอะไร?"

"รีบลบเว่ยป๋อที่เธอโพสต์ไปเดี๋ยวนี้" มู่โย่วเชียนสั่ง ยังไม่ทันให้มู่ชิงหลีปฏิเสธ ก็ต่อว่าทันที "แช่งพ่อแม่ตัวเองแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนฟ้าผ่าตายหรอก"

"งั้นตอนพี่จะเรียกฟ้ามาผ่าฉัน ก็บอกล่วงหน้าด้วยนะ ฉันจะไปยืนที่บ้านตระกูลมู่ ดูซิว่าฟ้าจะผ่าใครกันแน่"

"……"

มู่โย่วเชียนกำโทรศัพท์ไว้แน่น สายตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ "มู่ชิงหลี เธอกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง?"

"พี่ชาย พี่กำลังดุฉันอยู่เหรอ?" เสียงของสาวน้อยที่ปลายสายอ่อนลงในทันที ราวกับกลับกลายเป็นเธอคนเดิมที่ว่านอนสอนง่ายและนอบน้อม

มู่โย่วเชียนชะงักไปครู่หนึ่ง

แต่ไม่นาน ปลายสายก็หัวเราะออกมาอีกครั้ง เสียงหัวเราะเบาบาง เย็นชาและเสียดสี

"ไปทบทวนตัวเองบ้างเถอะ อย่าเอาแต่มาถามฉันทุกเรื่อง ฉันเป็นพ่อพี่หรือไง ถึงต้องคอยตอบคำถามสารพัดของพี่"

สายตัดไป

มู่โย่วเชียนถือโทรศัพท์ไว้ ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำด้วยความโกรธ จู่ๆ ก็มีเสียงอ่อนโยนดังมาจากมุมตึก

"ประธานมู่"

มู่โย่วเชียนเก็บสีหน้าให้เรียบร้อยก่อนจะหันไป กลับมาเป็นคุณชายใหญ่แห่งตระกูลมู่ที่อ่อนโยนสุภาพเหมือนเดิม

พอเห็นว่าคนที่มาคือหลินอี่เซวียน ท่าทีของเขาก็เฉยชา ไม่ค่อยแยแส "มีอะไร?"

ในฐานะทายาทของตระกูลใหญ่อย่างตระกูลมู่ ท่าทีที่มีต่อลูกนอกสมรสคนหนึ่งย่อมไม่ค่อยดีเป็นธรรมดา

หลินอี่เซวียนราวกับไม่ทันสังเกตท่าทีของเขา ยังคงพูดอย่างอ่อนโยน "ผมมาขอโทษแทนชิงหลีครับ ตอนอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเธอถูกรังแกมาบ่อย นิสัยเลยบิดเบี้ยวไปหน่อย อารมณ์ก็ขึ้นๆ ลงๆ แต่จริงๆ แล้วเธอเป็นคนดีนะครับ..."

มู่โย่วเชียนไม่แสดงความเห็นใดๆ ต่อเรื่องนี้ มู่ชิงหลีเป็นคนแบบไหน เขารู้ดีอยู่แล้ว

แต่ลูกนอกสมรสตระกูลหลินคนนี้ที่พูดแบบนี้ต่างหากที่มีเจตนาแอบแฝง คงเห็นว่าชิงหลีไม่ได้รับความสำคัญในตระกูลมู่ เลยตั้งใจช่วยพูดให้

เขาคงไม่รู้หรอกว่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลมู่กับมู่ชิงหลีนั้น มู่ชิงหลีเคยประกาศไว้เองนานแล้ว

"คุณชายหลินคิดมากไปเองครับ เธอเป็นแค่ญาติห่างๆ ของบ้านเรา จะเป็นยังไงเราก็ไม่ได้ใส่ใจนัก"

หลินอี่เซวียนชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้า ยิ้มแล้วเดินจากไป

พอหันหลังให้ รอยยิ้มของเขาก็หายวับไป ตระกูลมู่มีท่าทีเย็นชากับชิงหลีลูกแท้ๆ ของตัวเองถึงขนาดนี้เลยเหรอ?

โทรศัพท์มีข้อความเข้ามา หลินอี่เซวียนมองแวบหนึ่ง เป็นภาพแคปหน้าจอที่ผู้จัดการคงหวันส่งมา พร้อมข้อความเสียดสีว่า มู่ชิงหลีบ้าคลั่งบนเน็ตอีกแล้ว

สายตาของหลินอี่เซวียนหม่นลง เขารีบส่งข้อความไปหามู่ชิงหลีทันที: เธอกำลังทำอะไรอยู่?

เครื่องหมายตกใจสีแดงแสบตาเตือนให้เขานึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังอยู่ในช่วงสงครามเย็น

หลินอี่เซวียนถอนหายใจ เปลี่ยนไปใช้โทรศัพท์อีกเครื่องส่งข้อความสั้นไปหาเธอ

——[สุขสันต์วันเกิด]