ตอนที่ 61 — ตอนที่ 61 ความจริง

หลินจิ่นหลานแต่งงานมีครอบครัวแล้ว สมุห์บัญชีหยางก็แต่งงานมีครอบครัวแล้วเช่นกัน หลินจิ่นหลานเป็นหญิงงามหยาดเยิ้ม ส่วนสมุห์บัญชีหยางเมื่อครู่นี้ก็พูดจาเข้าข้างปกป้องนางอย่างเห็นได้ชัด หยางม่ายเหมียวเพียงแค่จุดประกายไฟ พลันมีคนช่วยหอบฟืนมาเติมให้ทันควัน

หญิงโหนกแก้มสูงคนหนึ่งเบียดเสียดแทรกตัวเข้ามาในฝูงชน ชี้หน้าสมุห์บัญชีหยางพลางแผดเสียงกรีดร้อง “ไอ้แซ่หยาง! สองวันก่อนจู่ๆ แกก็พูดบ้าๆ ว่าจะไม่อยู่กินกับฉันแล้ว เป็นเพราะนังผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม!”

คนที่โผล่มาก็คือภรรยาของสมุห์บัญชีหยาง ก่อนที่สมุห์บัญชีหยางจะมาที่นี่ได้ตกลงนัดแนะกับนางไว้ล่วงหน้าแล้ว ต่อให้มีพุงโตราวกับพระสังกัจจายน์ จะมีสักกี่คนกินข้าวอบมันฝรั่งเนื้อเค็มชามโตได้หมดถึงสามชามกัน? สองสามีภรรยาจึงคิดจะมาช่วยทุกคนไม่ให้กินทิ้งกินขว้างเสบียงอาหาร

สมุห์บัญชีหยางมาลงชื่อตรวจคนงานก่อนแล้วค่อยกินข้าว จากนั้นภรรยาค่อยตามมาหาเพื่อเอาลูกกุญแจบ้าน และถือโอกาส “เกาะติด” กินอาหารมื้อใหญ่ประจำปีที่หาได้ยากนี้ไปด้วย

หากพูดถึงจุดนี้ ความสัมพันธ์ของสองสามีภรรยานับว่าไม่เลวเลย ทว่าก็เพราะเหตุนี้เองภรรยาของสมุห์บัญชีหยางจึงยิ่งร้อนใจระแวงภัย

ประจวบกับเมื่อไม่กี่วันก่อนทั้งคู่เพิ่งมีปากเสียงกันรุนแรง สมุห์บัญชีหยางพลั้งปากพูดไปประโยคหนึ่งว่า หากหล่อนยังทำตัวแบบนี้ต่อไปก็ไม่ต้องมาอยู่กินด้วยกันอีก ไม่นึกเลยว่าภรรยาจะจำฝังใจมาจนถึงบัดนี้ พอโดนคนสะกิดเพียงนิดเดียวก็จุดประทัดระเบิดตูมตามขึ้นมา เขาทั้งโกรธทั้งอับอายจนหนวดกระตุกตาเบิกโพลง ตวาดใส่ภรรยาลั่น:

“มีอะไรค่อยกลับไปคุยกันที่บ้าน อย่ามาพูดจาเลอะเทอะเพ้อเจ้อแถวนี้!”

หยางม่ายเหมียวกลัวว่าประทัดยักษ์ที่อุตส่าห์ลอยมาถึงมือจะดับวูบไป จึงรีบคว้าแขนภรรยาของสมุห์บัญชีหยางไว้ ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหู “หล่อนต้องคอยจับตาดูให้ดีๆ นะ นังผู้หญิงคนนี้วันนี้แจ้นมาที่ทำการหมู่บ้านของพวกเราแต่เช้าตรู่ พอฉันมาถึงก็เห็นสองคนนี้กำลังคุยกระหนุงกระหนิงกันอย่างออกรส พอเห็นหน้าฉันเข้าก็หุบปากเงียบกริบไม่ยอมพูดอะไรต่อทันที”

ภรรยาของสมุห์บัญชีหยางของขึ้นจนขนลุกชันทันควัน!

ผู้ชายของบ้านตนย่อมเป็นคนดี ความผิดทั้งหมดล้วนอยู่ที่นังจิ้งจอกพันหน้า การปกป้องครอบครัวด่านแรกต้องกำจัดนังนางจิ้งจอกนี่ให้สิ้นซากเสียก่อน!

หญิงคนนั้นกระโจนตัวพรวดหมายจะพุ่งเข้าไปฉีกอกตบตีหลินจิ่นหลาน “นังหน้าด้านไร้ยางอาย กล้าดีอย่างไรมายั่วผัวของข้า!”

ฉินเจี้ยนจวินฟาดฝ่ามือเดียวผลักร่างของหญิงคนนั้นจนเซถลาถอยกรูดไปไกล ตวาดลั่นเสียงดังกัมปนาท “ทุกคนกำลังพูดคุยเรื่องงานกันอยู่ หล่อนจะมาอาละวาดหาบ้าอะไร! หากคิดจะมาทำตัวเป็นคนพาลจงไสหัวกลับไปทำที่บ้านโน่น!”

ภรรยาของสมุห์บัญชีหยางเกือบจะทรุดก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น ครั้นทรงตัวยืนหยัดขึ้นมาได้ก็แผดเสียงกรีดร้อง “แกเป็นตัวอะไรของมันถึงได้เสนอหน้ามายุ่งเรื่องชาวบ้าน!”

นางไม่รู้ข่าวคราวความเป็นไปของหมู่บ้านหม่ากวาน ทว่าเรื่องที่สามีของหลินจิ่นหลานไม่เคยโผล่หน้ามาหลายปีนางย่อมรู้ดี ไฉนถึงยังมีผู้ชายคนอื่นกระโดดออกหน้ามาคอยปกป้องหล่อนอีกล่ะ? ดูท่าว่านังจิ้งจอกนี่คงจะคอยหว่านเสน่ห์ล่อลวงผู้ชายไว้ตั้งมากมาย ผัวของนางคงจะตาบอดไปแล้วกระมัง!

หยางม่ายเหมียวต้องการโหมไฟให้ลุกโชนไปในทิศทางนี้ รอให้สถานการณ์วุ่นวายโกลาหลยิ่งขึ้น หล่อนจะได้แอบฉวยโอกาสเผ่นหนีไป แล้วยักย้ายถ่ายเทข้าวของที่แอบซ่อนไว้ เท่านี้เรื่องทุกอย่างก็ราบรื่นไร้ร่องรอย!

หล่อนขยับเข้าไปใกล้ภรรยาของสมุห์บัญชีหยางอีกครั้ง แล้วจงใจแผดเสียงดังให้ทุกคนได้ยินทั่วกัน “รู้จักหลี่ปาจินแห่งหมู่บ้านหม่ากวานไหมล่ะ? นังผู้หญิงคนนี้ถึงกับเขียนจดหมายนัดแนะกับเขาเชียวนะ พอเรื่องแดงถูกจับได้ก็ตีโพยตีพายจะผูกคอตายไม่ยอมรับผิด หากหล่อนยอมปล่อยนังนี่ไป ก็เท่ากับทำร้ายผัวตัวเองแท้ๆ!”

ภรรยาของสมุห์บัญชีหยางร้องแผดเสียง “อ๊าก” พุ่งถลันเข้าใส่หลินจิ่นหลานดั่งหมูป่าตกมัน พลังการตบตีวิวาทในหมู่สตรีหมู่บ้านเสี่ยวป่านของนางนับว่าเหนือชั้นยิ่งกว่าหยางม่ายเหมียวเสียอีก วันนี้ต่อให้มีผู้ชายหน้าไหนออกโรงปกป้องนังจิ้งจอก เพื่อครอบครัวแล้วนางยอมแลกเป็นแลกตาย!

“ไสหัวไปให้พ้น!”

ฉินเจี้ยนจวินออกฝ่ามือผลักหญิงผู้นั้นออกไปอีกคำรบ

เรื่องราวบานปลายจนอยู่นอกเหนือการควบคุมโดยสิ้นเชิง ฉินเจี้ยนจวินปวดเศียรเวียนเกล้ายิ่งนัก จะให้เขาลูกผู้ชายตัวโตมาลงมือทุบตีผู้หญิงต่อหน้าธารกำนัล ต่อให้อีกฝ่ายจะเป็นหญิงปากร้ายไร้ยางอายเขาก็ลงมืออย่างเต็มไม้เต็มมือไม่ได้ ทว่าหากไม่ลงมือ หญิงบ้าคนนี้ก็คลุ้มคลั่งจนไม่อาจหยุดยั้งได้

ศีรษะของซูอิ๋งพลันส่งเสียงดัง “ตูม” ราวกับถูกระเบิดก้องกังวาน!

ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่า เรื่องร้ายแรงน่าสะพรึงกลัวอันใดที่เกิดขึ้นกับผู้เป็นแม่!

ที่แท้… มันคือเรื่องบัดซบพรรค์นี้นี่เอง!

แม่ของเธอมีหรือจะไปเขียนจดหมายให้ผู้ชายคนอื่น? ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงอันธพาลกักขฬะชั้นต่ำอย่างหลี่ปาจินเลย!

มิน่าเล่าแม่ถึงได้มีท่าทีผิดปกติจนเสียสติ ซ้ำยังเอ่ยคำว่าจะผูกคอตายติดปากอยู่ตลอดเวลา!

ซูอิ๋งรู้สึกนึกขอบคุณสวรรค์ที่วันนี้ตนเองตัดสินใจตามแม่มาด้วย เธอถลันพรวดเข้าไป ชี้นิ้วใส่หน้าเมียของสมุห์บัญชีหยางที่ล้มก้นจ้ำเบ้าอยู่บนพื้น แล้วตะเบ็งเสียงก้องกังวานออกมาสุดแรงเกิด:

“หลี่ปาจินถูกพี่ฉินเจิ้งซ้อมจนหัวร้างข้างแตก ซี่โครงหักไปสองท่อน แล้วขับไล่ออกจากหมู่บ้านหม่ากวานไปแล้ว! หล่อนอยากให้สามีของหล่อนโดนซ้อมจนเป็นแบบนั้นด้วยใช่ไหม!”