ตอนที่ 73 — ตอนที่ 73 หาคู่ครองดีๆ สักคน

อย่างไรเสียข้างกายแม่สามีก็มีซูอิ๋งอยู่ด้วย หล่อนจะแสร้งคุยกับซูอิ๋งแทนก็ได้ จึงไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนใจเท่าใดนัก

เมื่อเห็นลูกสะใภ้เป็นฝ่ายเอ่ยปากคุยกับตนก่อน โทสะและความอึดอัดคับแค้นใจที่อุดตันอยู่ในอกของเหออวี้หมี่มานานหลายปีก็พลันปลอดโปร่งโล่งสบายขึ้นมาก พอนึกย้อนไปถึงถ้อยคำเผ็ดร้อนทิ่มแทงที่ตนเคยด่าทอไว้ในอดีตก็รู้สึกว่าไม่สมควร จึงเลื่อนน้ำสกัดจากฝักส้มป่อยของตนส่งไปให้บ้างพลางเอ่ย “ของข้ามีเยอะ ใช้ของข้าเถอะ”

หลังจากแลกเปลี่ยนคำพูดกันไม่กี่ประโยค สองแม่สามีลูกสะใภ้ก็ไม่รู้จะหาเรื่องอะไรมาคุยต่อ บรรยากาศเริ่มเงียบงันจนน่าอึดอัดขึ้นมาอีก เหออวี้หมี่เห็นเกาไฉ่เสียซักล้างเสื้อผ้าตัวสุดท้ายเสร็จเตรียมจะลุกกลับ ในที่สุดก็นึกหัวข้อสนทนาขึ้นมาได้ “ซูอิ๋ง ปีนี้เจ้าอายุเท่าไหร่แล้วล่ะ?”

ซูอิ๋งกำลังเค้นสมองคิดหาประเด็นให้แม่สามีลูกสะใภ้ได้คุยกันอยู่พอดี ได้ยินคำถามจึงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบตอบ “อีกสามเดือนฉันก็จะอายุสิบสามแล้วค่ะ พี่เจิ้งเองก็อายุสิบสี่แล้ว”

เหออวี้หมี่พยักหน้ารับพลางเอ่ย “เช่นนั้นเจ้าก็ยังต้องรออีกหลายปีกว่าจะแต่งเข้ามาได้ เด็กผู้หญิงน่ะพอหาตระกูลดีๆ ได้แล้ว แต่งงานเสียแต่เนิ่นๆ ย่อมดีที่สุด”

หากเป็นซูอิ๋งในชาติก่อนได้ยินเข้า คงทั้งเขินอายทั้งโกรธเคืองจนรีบยกกะละมังเดินหนีไปแล้ว ทว่าในชาตินี้ ซูอิ๋งเพียงแค่ใบหน้าแดงระเรื่อ ก่อนจะพยักหน้ารับ “คุณย่าเหอพูดถูกค่ะ พี่เจิ้งน่ะดีมากๆ เลย”

ลูกชายของหล่อนย่อมต้องดีอยู่แล้ว เกาไฉ่เสียได้ยินแล้วก็รู้สึกถูกใจและเบิกบานใจเป็นล้นพ้น รอยยิ้มผุดขึ้นเต็มใบหน้าจนซ่อนไม่อยู่ จากนั้นก็ได้ยินแม่สามีเอ่ยต่อว่า “พี่เจาตี้ของเจ้าอายุจะเต็มสิบแปดอยู่รอมร่อ ซูอิ๋ง เจ้าว่าสมควรหาคู่ครองดีๆ ให้หล่อนได้หรือยังล่ะ?”

คุณย่าเหอกับคุณป้าเกาสร้างมิตรภาพร่วมรบขึ้นมาได้แล้ว ทั้งยังช่วยกันไล่คนคอยกวนน้ำให้ขุ่นออกไปได้แล้ว การจะพูดคุยเรื่องแต่งงานย่อมไม่ใช่เรื่องน่ากังวลอีกต่อไป ซูอิ๋งจึงเอ่ยถามด้วยความสนใจ “คุณย่าเหอ พี่สาวคนโตดีพร้อมขนาดนี้ ควรจะหาครอบครัวแบบไหนให้หรือคะ?”

ลูกสาวคนโตที่เก่งกาจสามารถที่สุดของหล่อนย่อมต้องแต่งเข้าตระกูลที่ดี เกาไฉ่เสียจึงตั้งอกตั้งใจฟังขึ้นมาทันที

มีคนแวะเวียนมาสู่ขอลูกสาวคนโตไม่น้อย ทว่าหล่อนยังไม่ถูกใจใครสักคน เช่นนั้นก็ขอลองฟังดูหน่อยเถอะว่าตระกูลดีๆ ที่แม่สามีพูดถึงนั้นเป็นแบบใดกัน?

เหออวี้หมี่เห็นสีหน้าของลูกสะใภ้คนโตก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังสนใจ ในใจพลอยรู้สึกยินดีไปด้วย จึงเอ่ยขึ้น:

“ชายหนุ่มคนนี้ปีนี้อายุยี่สิบเอ็ด จบชั้นมัธยมปลาย หน้าตาขาวผ่องหมดจดรูปร่างสง่างาม เพียงแต่บ้านอยู่ไกลไปสักหน่อย ตอนนี้ทำงานเป็นช่างเทคนิคอยู่ที่โรงงานสวิตช์เมืองชิ่งเฉิง พ่อแม่ก็เป็นคนงานในโรงงานเหมือนกัน”

คนทั้งบ้านเป็นคนงานในโรงงานเลยนะ! ในยุคทศวรรษ 1970 ฐานะเช่นนี้เทียบเท่ากับครอบครัวข้าราชการ ช่างเป็นเกียรติยศอันสูงส่งยิ่งนัก ไม่แน่ว่าพอฝ่ายหญิงแต่งเข้าไปแล้ว ยังอาจอาศัยเส้นสายฝากฝังให้เข้าไปเป็นคนงานในเมืองได้อีกด้วย

อีกทั้งอายุอานามก็เหมาะสม แถมยังจบมัธยมปลาย บ้านอยู่ไกลแล้วจะกลัวอะไรเล่า? แถวนี้จะไปหาชายหนุ่มที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมขนาดนี้ได้จากที่ไหนกัน?

เกาไฉ่เสียยิ้มจนตาหยี รีบเอ่ยขึ้นทันที “ฉันว่าเงื่อนไขนี้ดีมากเลยค่ะคุณแม่ เมื่อไหร่จะนัดมาให้ดูตัวกันดีคะ?”

เมื่อเห็นผู้อาวุโสห่วงใยลูกสาวของตน หล่อนในฐานะลูกสะใภ้จึงหลุดปากเรียก “คุณแม่” ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งที่ไม่ได้เรียกคำนี้มานานนับสิบปีแล้ว

บรรดาหญิงสาวและแม่บ้านรอบข้างต่างก็ได้ยินเข้า พากันอิจฉาตาร้อนเป็นทิวแถว ต่างส่งเสียงอุทานว่าไปเสาะหาชายหนุ่มที่มีคุณสมบัติดีเลิศขนาดนี้มาจากไหนกัน

เหออวี้หมี่ยิ้มจนตาหยีเป็นเส้นตรง หล่อนรู้อยู่แล้วว่าลูกสะใภ้คนโตต้องชอบใจ ตอนที่ตนเองได้ยินครั้งแรกก็ยังชอบใจมาก ในที่สุดตนก็สามารถทำประโยชน์ให้หลานสาวได้ มีหวังจะได้ปลดป้ายตราหน้าว่ารักลูกชายรังเกียจลูกสาวออกไปเสียที

ทว่าซูอิ๋งกลับฟังจนต้องสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ รีบเอ่ยถาม “คุณย่าเหอ ฝ่ายชายชื่ออะไรหรือคะ?”

เหออวี้หมี่ยิ้มแป้นตอบ “ชื่อก็เพราะพริ้ง ชื่อว่าจางเหวินปิน”

เงื่อนไขทุกอย่างตรงกันหมด ซูอิ๋งมั่นใจในทันที นี่คือไอ้ผู้ชายสารเลวที่ในชาติก่อนทำลายชีวิตของพี่สาวคนโตอย่างฉินเจาตี้จนย่อยยับพังทลาย!

ทว่าในชาติก่อนซูอิ๋งเพิ่งมารู้เรื่องของฉินเจาตี้ในภายหลัง ไม่เคยมีเหตุการณ์ซักผ้าที่ริมลำธารเช่นนี้ หากเธอรู้แต่แรกว่าคนที่เหออวี้หมี่จะแนะนำคือไอ้สารเลวผู้นี้ ต่อให้พูดอย่างไรเธอก็ไม่มีทางช่วยประสานรอยร้าวให้แม่สามีลูกสะใภ้คู่นี้ในเวลานี้เด็ดขาด

จางเหวินปินคนนี้มีคุณสมบัติตามที่เหออวี้หมี่พูดไว้จริงๆ ทว่าเหออวี้หมี่กลับหารู้ไม่ว่า ชายผู้นี้คือคนสารเลวชั้นต่ำโดยสันดาน มีคติประจำใจในชีวิตคือ ยิ่งหลอกฟันผู้หญิงได้มากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ด้วยเหตุนี้ถึงได้หาผู้หญิงในท้องถิ่นแต่งงานด้วยไม่ได้!