ตอนที่ 73 — ตอนที่ 73 ศึกประลองยอดอัจฉริยะ (เจ็ด)

'จอมเชือดแห่งทะเลลึก' เป็นสิ่งมีชีวิตใต้น้ำที่มีเรือนร่างมหึมา มันมีความสูงถึง 10 เมตร สวมใส่เกราะรบจักรกลหนาหนักสีน้ำเงินสลับเทาไว้ทั่วร่าง

อาวุธของมันคือสมอเรือขนาดยักษ์ที่มีความยาวหลายเมตร สมอเรือมหึมาเล่มนี้ยามที่อยู่ในมือของจอมเชือดแห่งทะเลลึก กลับดูราวกับของเล่นไร้น้ำหนักชิ้นหนึ่ง

เนื่องจากอีกฝ่ายเป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมดาใต้น้ำ ซ้ำยังสวมใส่เกราะรบจักรกลแบบเต็มตัวอยู่ตลอดเวลา แม้กระทั่งพันธมิตรดาวสีน้ำเงินก็ยังไม่อาจล่วงรู้ได้แน่ชัดว่ามันวิวัฒนาการมาจากสิ่งมีชีวิตชนิดใดกันแน่

ซูจิ่นอวี๋หันศีรษะไปมองจอมเชือดแห่งทะเลลึกที่อยู่ห่างออกไปร้อยเมตร มุมปากผุดรอยยิ้มเย็นขึ้นมา

การต่อสู้ระหว่างเธอกับนิเฟอร์ติคาอู เธอกำลังกุมความได้เปรียบอยู่เล็กน้อย หากนิเฟอร์ติคาอูไม่มีไพ่ตายอื่นซ่อนไว้อีก ชัยชนะในบั้นปลายย่อมตกเป็นของเธออย่างแน่นอน

เธอไม่อยากให้ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปด้วยดี จู่ๆ กลับมีเจ้าตัวโตเกะกะโผล่พรวดเข้ามาก่อกวน

ซูจิ่นอวี๋กวักมือเรียกจอมเชือดแห่งทะเลลึกที่อยู่ไกลออกไป "เฮ้ เจ้าตัวโต พวกเรามาจับมือเป็นพันธมิตรกันเถอะ รีบช่วยกันกำจัดผู้หญิงน่ารำคาญคนนี้ทิ้งไป พวกเราจะได้ผ่านเข้าสู่รอบถัดไปด้วยกันไง"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จอมเชือดแห่งทะเลลึกกลับประหนึ่งเด็กน้อยที่พบว่ามีคนร้ายแอบเดินตามหลัง มันหมุนตัวโกยแน่บวิ่งหนีเตลิดไปในทันที เตลิดไปจนถึงอีกฟากหนึ่งของเวทีประลองรูปดาวห้าแฉกถึงยอมหยุดฝีเท้าลง

เมื่อมองดูจอมเชือดแห่งทะเลลึกที่วิ่งหนีเตลิดไปอย่างรวดเร็ว ซูจิ่นอวี๋ก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ที่จริงแล้วความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายสูงส่งมาก ฝีมือน่าจะไม่ต่างไปจากไททันจันทราดาราสักเท่าใด

หากซูจิ่นอวี๋สามารถผนึกกำลังร่วมกับมันได้ ย่อมสามารถกำจัดนิเฟอร์ติคาอูลงได้อย่างรวดเร็ว

ทว่าน่าเสียดายที่จอมเชือดแห่งทะเลลึกกลับปอดแหก ถึงขนาดไม่กล้าแหยมเข้ามาเกี่ยวข้องกับการต่อสู้ทางฝั่งของซูจิ่นอวี๋เลยแม้แต่น้อย

ถือว่าเจ้าหมอนี่ดวงเฮงชะมัด ฝีมือระดับนี้กลับสามารถลอยลำเข้าไปรอในรอบชิงชนะเลิศรอบสุดท้ายได้เฉยเลย ไม่รู้เหมือนกันว่ารางวัลสำหรับผู้ชนะเลิศในครั้งนี้จะเป็นของดีอะไรกันนะ

การต่อสู้ทางฝั่งของซูจิ่นอวี๋ยังไม่ทันเสร็จสิ้น เธอก็เริ่มจินตนาการเพ้อฝันถึงรางวัลชนะเลิศล่วงหน้าเสียแล้ว หากนิเฟอร์ติคาอูฝั่งตรงข้ามล่วงรู้ความคิดในหัวของซูจิ่นอวี๋ในยามนี้เข้าละก็ คงได้พุ่งเข้ามาแลกชีวิตกับซูจิ่นอวี๋แน่

"บัดซบ! แกทำให้ฉันโกรธจริงๆ แล้วนะ ฉันจะบดขยี้แกให้แหลกเป็นเถ้าธุลี!"

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ยิ่งมายิ่งเสียเปรียบ นิเฟอร์ติคาอูจึงไม่อาจทนดูเฉยๆ ได้อีกต่อไป และตัดสินใจลงมือด้วยตนเอง

ใบหน้าที่โบะเครื่องสำอางหนาเตอะของเธอพลันบิดเบี้ยวผิดรูปอย่างรุนแรง ราวกับกำลังแบกรับการทรมานอันเจ็บปวดแสนสาหัสบางประการ

ชั่วพริบตานั้น เขาโค้งสีดำสนิทคู่หนึ่งก็ผุดงอกออกมาจากขมับทั้งสองข้าง และขยายยาวขึ้นเรื่อยๆ ตามติดมาด้วยแผ่นหลังที่กางปีกขนนกสีดำที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงอันร้อนระอุคู่หนึ่งออกมา

ในทันใดนั้น อุณหภูมิรอบกายของนิเฟอร์ติคาอูก็พุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด แผดเผาทรายสีเหลืองใต้ฝ่าเท้าของเธอจนแทบจะหลอมละลาย

เมื่อซูจิ่นอวี๋เห็นนิเฟอร์ติคาอูระเบิดพลังออกมาอย่างกะทันหัน หัวใจก็พลันกระตุกวูบ เธอคาดเดาได้แล้วว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ครอบครองสายอาชีพพิเศษเช่นเดียวกับเธอ

ยิ่งไปกว่านั้น สายอาชีพของอีกฝ่ายยังน่าจะมีความเกี่ยวข้องกับธาตุไฟอย่างแน่นอน

ระบบพลังพิเศษสายไฟและสายน้ำแข็งจัดเป็นระบบที่ข่มทำลายกันเอง ใครที่มีความแข็งแกร่งเหนือกว่า ก็สามารถบดขยี้อีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย

แม้ว่าทั้งซูจิ่นอวี๋และนิเฟอร์ติคาอูต่างก็เป็นสายอาชีพพิเศษ ทว่าก็เป็นสายอาชีพพิเศษที่ผูกพันกับน้ำแข็งและไฟ ย่อมต้องได้รับข้อจำกัดของสายอาชีพอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

ซูจิ่นอวี๋ไม่แน่ใจว่าสายอาชีพผู้พิทักษ์แห่งเหมันต์ของเธอจะเหนือกว่าสายอาชีพพิเศษของอีกฝ่ายหรือไม่ จึงตัดสินใจเปิดฉากชิงโจมตีก่อนอย่างเต็มกำลังโดยไม่คิดจะออมมือ

เธอเหยียดมือขวาออกไปเบื้องหน้า ในฝ่ามือปรากฏ 'กระจกผลึกน้ำแข็ง' ที่ทอประกายแสงสีฟ้าครามแห่งไอเหมันต์ เธอคว้า 'กระจกผลึกน้ำแข็ง' เอาไว้แน่น ก่อนจะปลดปล่อยทักษะควบคุมวงกว้างระยะไกลอย่าง 'พายุหิมะน้ำแข็ง' เข้าใส่ทิศทางของนิเฟอร์ติคาอูทันที

ในระหว่างที่ซูจิ่นอวี๋กำลังร่ายเวท นิเฟอร์ติคาอูก็แปลงร่างเสร็จสมบูรณ์แล้ว

ในยามนี้ ทั่วทั้งร่างของเธอลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงอันร้อนระอุ ทรายสีเหลืองใต้ฝ่าเท้าของเธอเนื่องจากถูกความร้อนสูงแผดเผา จึงหลอมละลายกลายเป็นผลึกแก้วใสไปแล้ว

ประจวบเหมาะกับที่การโจมตีของซูจิ่นอวี๋พุ่งมาถึงพอดี กระแสลมหนาวเหน็บสุดขั้วพัดโหมเข้าโอบล้อมนิเฟอร์ติคาอูไว้ทุกทิศทาง

โมเลกุลของหยดน้ำในอากาศเมื่อได้รับอิทธิพลจากไอเย็น ก็ควบแน่นกลายเป็นเกล็ดหิมะใสกระจ่าง

ทว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้นเท่านั้น อุณหภูมิรอบตัวของนิเฟอร์ติคาอูดำดิ่งลงเรื่อยๆ เกล็ดหิมะกลางเวหาค่อยๆ ควบแน่นกลายเป็นมีดน้ำแข็งและลิ่มน้ำแข็งอันแหลมคม พุ่งเสียบแทงเข้าใส่ลำคอ ใบหน้า และจุดต่างๆ ที่ไร้เกราะกำบังของนิเฟอร์ติคาอู

"แค่น้ำแข็งกระจอกๆ จะทำอะไรข้าได้!"

"จงละลายไปซะ!"

นิเฟอร์ติคาอูกระพือปีกเบาๆ หนึ่งครั้ง คลื่นความร้อนที่เข้มข้นจนแทบจะจับต้องได้พลันโถมซัดเข้าใส่มีดน้ำแข็งและลิ่มน้ำแข็งที่พุ่งเข้ามาตรงหน้า

มีดน้ำแข็งและลิ่มน้ำแข็งที่ควบแน่นขึ้นจากไอเย็นเยือกแข็งสุดขั้วเหล่านี้ เมื่อปะทะเข้ากับคลื่นความร้อนที่นิเฟอร์ติคาอูปลดปล่อยออกมา ก็ละลายหายไปอย่างรวดเร็ว หยดหยาดลงสู่ผืนทรายสีเหลืองเบื้องล่าง

กระทั่งทักษะ 'พายุหิมะน้ำแข็ง' ที่ซูจิ่นอวี๋ปลดปล่อยออกมา ก็ยังได้รับผลกระทบจากคลื่นความร้อน จนอุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน

จากการปะทะกันในยกแรก ย่อมดูออกได้ไม่ยากว่าความแข็งแกร่งของซูจิ่นอวี๋ยังเป็นรองนิเฟอร์ติคาอูอยู่เล็กน้อย

แต่ซูจิ่นอวี๋ก็ไม่ได้ยอมแพ้ เพราะเธอยังมีไพ่ตายอีกมากมายที่ยังไม่ได้งัดออกมาใช้ ในยามนี้เธอยังไม่ได้อยู่ในร่างสมบูรณ์แบบ ทว่านิเฟอร์ติคาอูฝั่งตรงข้ามกลับเปิดไพ่ตายออกมาจนหมดหน้าตักแล้ว

หากสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้โดยที่ยังคงกุมไพ่ตายเอาไว้ ย่อมเป็นเรื่องที่น่าภาคภูมิใจและเอาไปคุยอวดได้อย่างแน่นอน

"คำรามเหมันต์!"

ซูจิ่นอวี๋ชูกระจกผลึกน้ำแข็งในมือขึ้นสูง ปลดปล่อยกระบวนท่าโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดในสภาวะที่ยังไม่เปิดไพ่ตายออกมา

เห็นเพียงเบื้องหลังของเธอพลันปรากฏมังกรน้ำแข็งสีน้ำเงินรูปลักษณ์เหมือนกันทุกประการสองตัวทะยานขึ้นสู่ฟ้า พวกมันแยกเขี้ยวขู่กรงเล็บพุ่งโถมเข้าใส่นิเฟอร์ติคาอูทันที

"เหอะ!"

นิเฟอร์ติคาอูเบะปาก เอ่ยเย้ยหยันอย่างเหยียดหยาม "หนอนน้ำแข็งตัวกระจ้อยร่อย คิดจะมาประชันแสงกับดวงสุริยันอันโชติช่วงงั้นรึ"

"วิหคเพลิงอเวจีมาร บดขยี้มันให้แหลก!"

นิเฟอร์ติคาอูโบกมือใหญ่ขึ้น เหนือศีรษะของเธอพลันปรากฏวงแหวนเปลวเพลิงขึ้นมา จากนั้นวิหคเพลิงขนสีดำที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับหงส์เพลิงสัตว์เทวะก็โผบินออกมาจากภายในวงแหวน

ขนนกทั่วทั้งร่างของมันดำขลับดั่งน้ำหมึก ดวงตาสีแดงชาดคู่หนึ่งประหนึ่งเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง แผ่กลิ่นอายอันเย่อหยิ่งทระนงที่มองสรรพสิ่งใต้หล้าเป็นเพียงมดปลวก

ข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียวก็คือ 'วิหคเพลิงอเวจีมาร' ที่ดูสง่างามเป็นพิเศษตัวนี้ ไอเพลิงรอบกายของมันไม่ได้บริสุทธิ์ นอกเหนือจากพลังพิเศษสายไฟขั้นสุดยอดแล้ว ยังมีพลังอันเผด็จการที่มีคุณสมบัติในการกลืนกินแฝงอยู่อีกด้วย

ก๊าซ——

'วิหคเพลิงอเวจีมาร' โผบินขึ้นสู่ที่สูงอย่างรุนแรง มันอ้าจงอยปากสีทองออก พ่นลูกไฟสีดำที่หมุนวนอย่างต่อเนื่องออกมาหนึ่งลูก

ลูกไฟสีดำลูกนี้พิศวงอย่างยิ่ง มันเปรียบประหนึ่งกรวยที่สามารถกลืนกินสรรพสิ่ง คอยสูบกลืนสะสารรอบข้างเพื่อเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้แก่ตัวเองไม่หยุดหย่อน

กระทั่งทักษะ 'พายุหิมะน้ำแข็ง' ที่ซูจิ่นอวี๋ปลดปล่อยออกมา ก็ยังถูกมันสูบกลืนเข้าไปเรื่อยๆ 'พายุหิมะน้ำแข็ง' ที่เดิมทีครอบคลุมพื้นที่กว่าร้อยเมตรจึงมีขนาดหดเล็กลงอย่างต่อเนื่อง และพลังพิเศษสายน้ำแข็งภายในก็ยิ่งมายิ่งเบาบางลง

ในทางตรงกันข้าม ลูกไฟประหลาดที่ 'วิหคเพลิงอเวจีมาร' ปลดปล่อยออกมากลับยิ่งขยายพองโตขึ้น ชั่วพริบตาเดียวก็กลายสภาพเป็นลูกไฟพลังพิเศษขนาดยักษ์สีน้ำเงินสลับดำ

มันกระพือปีกทั้งสองข้างอย่างรุนแรง ส่งลูกไฟยักษ์ที่ผสานพลังพิเศษสายไฟอันเผด็จการบวกกับพลังพิเศษสายน้ำแข็งลูกนี้ พุ่งเข้าปะทะกับมังกรน้ำแข็งทั้งสองตัวทันที

มังกรน้ำแข็งสีฟ้าครามทั้งสองตัวตัวหนึ่งอยู่หน้าตัวหนึ่งอยู่หลัง ตัวหน้าพุ่งเข้าชนลูกไฟผสม ส่วนตัวหลังโผเข้าใส่นิเฟอร์ติคาอู

กรงเล็บหน้าอันแหลมคมของมังกรน้ำแข็งสีน้ำเงินตะปบเข้าใส่ลูกไฟผสมอย่างไร้ความปรานี ทว่าหลังจากนั้น สถานการณ์ในสนามประลองกลับเกิดความเปลี่ยนแปลงอันพิลึกกึกกือขึ้น

มังกรน้ำแข็งตรงกึ่งกลางสนามรบยามเมื่อสัมผัสถูกลูกไฟ กลับชะงักนิ่งค้างไปอย่างประหลาด ราวกับว่าสิ่งอัญเชิญสายน้ำแข็งอย่างมัน กลับถูกทักษะสายไฟแช่แข็งเอาไว้เสียอย่างนั้น ช่างเป็นภาพเหตุการณ์ที่ไร้เหตุผลและพิลึกพิลั่นเกินจะบรรยาย

ตามติดมาด้วยเหตุการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า เมื่อลูกไฟยักษ์ที่แช่แข็งมังกรน้ำแข็งเริ่มหมุนวนด้วยความเร็วสูงอีกครั้ง และค่อยๆ สูบกลืนมังกรน้ำแข็งที่ถูกแช่แข็งเข้าไปทีละนิดจนหมดสิ้น

"อึก!"

ซูจิ่นอวี๋เผลอกลืนน้ำลายลงคออย่างอดไม่ได้ ภาพเหตุการณ์เบื้องหน้ามันช่างเหลือเชื่อเกินกว่าจะเข้าใจได้จริงๆ

เริ่มตั้งแต่นิเฟอร์ติคาอูที่แปลงร่างได้อย่างน่าประหลาดใจ และหลังจากการแปลงร่าง เธอยังอัญเชิญ 'วิหคเพลิงอเวจีมาร' ที่พิลึกกึกกือยิ่งกว่าออกมาอีก

เปลวเพลิงที่สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมดาสายไฟตัวนี้ปลดปล่อยออกมา กลับสามารถสูบกลืนพลังพิเศษธาตุอื่นได้ ซ้ำร้ายยังสามารถสืบทอดคุณสมบัติของพลังพิเศษที่กลืนกินเข้าไปได้อีกด้วย

นี่มันตัวประหลาดอะไรกันแน่เนี่ย?