ตอนที่ 76 — ตอนที่ 76 ศึกประลองยอดอัจฉริยะ (สิบ)

ซูจิ่นอวี๋เปิดฉากลุยเต็มสูบ กาง 'อาณาเขตเหมันต์เยือกแข็ง' ในมือกระชับ 'กระจกผลึกน้ำแข็ง' แน่น ระดมทักษะโจมตีอันทรงอานุภาพอย่าง 'พายุหิมะน้ำแข็ง' และ 'คำรามเหมันต์' กระหน่ำซัดเข้าใส่นิเฟอร์ติคาอูอย่างบ้าคลั่งประหนึ่งไม่ต้องเสียสิ่งใดแลกมา

นิเฟอร์ติคาอูพลันตกอยู่ใจกลางขอบเขตของ 'พายุหิมะน้ำแข็ง' ในทันใด เสื้อคลุมผ้าไหมสีทองบางเบาถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็งส่องประกายระยิบระยับในพริบตา

ตูม!——

เปลวเพลิงอันร้อนระอุสายหนึ่งพลันลุกโชนพวยพุ่งขึ้นมา หลอมละลายชั้นน้ำแข็งบนผิวของเธอจนหมดสิ้น และระเหยแห้งไปในชั่วพริบตา

"ทะเลเพลิงชาด!"

นิเฟอร์ติคาอูชูแขนขวาขึ้นสูง พลันบังเกิดทะเลเพลิงที่มีเธอเป็นจุดศูนย์กลางขึ้นมาในทันใด ขอบเขตของทะเลเพลิงสายนี้เล็กกว่าพื้นที่ 'พายุหิมะน้ำแข็ง' ของซูจิ่นอวี๋อยู่ราวหนึ่งรอบ

ทว่านี่ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เธอสลัดหลุดจากสถานะด้านลบอย่างการถูกแช่แข็งและชะลอความเร็ว ณ ใจกลางทักษะ และสามารถเปิดฉากโต้กลับใส่ซูจิ่นอวี๋ได้

"หงส์เพลิงอมตะ!"

สิ้นเสียงของนิเฟอร์ติคาอู ภาพมายาหงส์เพลิงสีแดงเพลิงทั่วทั้งร่างก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเธอ

ก๊าซ——

มันแผดเสียงก้องกังวาน กระพือปีกเพลิงโผบินพุ่งทะยานเข้าใส่มังกรน้ำแข็งที่โถมเข้ามาเบื้องหน้า

ซูจิ่นอวี๋อีกด้านหนึ่งเมื่อเห็นปฏิกิริยาของนิเฟอร์ติคาอู รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งทวีความผลิบานเจิดจ้า ในยามนี้เธอมั่นใจได้อย่างเด็ดขาดแล้วว่าอีกฝ่ายไม่มีไพ่ตายอื่นหลงเหลืออยู่อีกแล้ว

นิเฟอร์ติคาอูในสภาวะเช่นนี้ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธอเลยแม้แต่น้อย

"ยัยป้าแก่ ความเก่งกาจโอหังเมื่อกี้หายไปไหนหมดแล้วล่ะ ทำไมไม่เอาออกมาใช้อีก ขี้ทิ้งไว้ที่บ้านหรือไงยะ?"

"ให้ฉัน…"

ทันใดนั้น ขนทั่วร่างของซูจิ่นอวี๋พลันลุกชันขึ้นมา สัมผัสได้ถึงพลังพิเศษสายไฟอันทรงพลังยิ่งยวดสายหนึ่งที่พุ่งจู่โจมเข้ามาจากทางด้านหลังของเธอ

เธอละทิ้งการต่อปากต่อคำกับนิเฟอร์ติคาอูในทันที หมุนตัวกลับไปรับมือกับการลอบโจมตีด้านหลัง ขณะเดียวกันมือขวาที่กำ 'กระจกผลึกน้ำแข็ง' ก็รวบรวมพลังพิเศษสายน้ำแข็งปริมาณมหาศาล อัญเชิญกำแพงน้ำแข็งหนาเกือบ 10 เมตรขึ้นมาเบื้องหน้าของตน

เห็นเพียงลูกไฟดวงเล็กสีส้มแดงดวงหนึ่ง ทะลวงฝ่าอาณาเขตเหมันต์เยือกแข็งของเธอเข้ามาอย่างไร้อุปสรรคขัดขวาง พุ่งตรงเข้าหาเธอด้วยความเร็วสูงยิ่งยวด

ฉี่——

เสียงดุจเหล็กเผาไฟร้อนแดงนาบลงบนก้อนน้ำแข็งดังก้องขึ้น ลูกไฟดวงเล็กที่ดูไม่สะดุดตาดวงนี้ทะลวงผ่านชั้นน้ำแข็งหนาเตอะอย่างรวดเร็ว บุกตะลุยเข้าหาทิศทางของซูจิ่นอวี๋อย่างไม่หยุดยั้ง

"ฉิบหายแล้ว ทำไมถึงได้แกร่งขนาดนี้!"

"ฮวาฮวา! นายช่วยคุมคู่ต่อสู้ของนายให้อยู่หน่อยได้ไหมเนี่ย!"

ซูจิ่นอวี๋ไม่ต้องเสียเวลาคิดก็รู้ได้ทันทีว่า ทักษะสายไฟอันน่าสะพรึงกลัวปานนี้ย่อมต้องมาจากเงื้อมมือของยามาตะ โนะ โอโรจิอย่างแน่นอน เจ้าสารเลวน่ารังเกียจตัวนี้ ในระหว่างที่กำลังปะทะกับราชาแพนด้า 'ฮวาฮวา' กลับยังสามารถปลีกเวลามาลอบกัดเธอได้ ย่อมแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งอันไร้เทียมทานของมันได้เป็นอย่างดี

ยังดีที่ซูจิ่นอวี๋มีปฏิกิริยาว่องไว อาศัยช่วงเวลาที่ชั้นน้ำแข็งช่วยต้านทานไว้ ร่าย 'โล่น้ำค้างแข็ง' คุ้มกันตัวเองถึง 2 ชั้น พร้อมทั้งกระโดดโยกย้ายหลบหลีก หนีออกห่างจากรัศมีการโจมตีของลูกไฟทันที

ตูม!——

เสียงระเบิดอันรุนแรงดังกึกก้อง แม้ว่าซูจิ่นอวี๋จะหลบหนีออกมาพ้นจุดศูนย์กลางการระเบิดกว่าร้อยเมตรแล้ว ก็ยังคงสัมผัสได้ถึงแรงกระแทกของเปลวเพลิงอันมหาศาล

คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวนี้ หลอมละลาย 'โล่น้ำค้างแข็ง' ชั้นนอกสุดของเธอจนมลายหายไปหนึ่งชั้นในพริบตา

"ฟู่!"

ซูจิ่นอวี๋ตบอกอันอวบอิ่มของตนเองอย่างโล่งอก พลางทอดถอนใจว่ายามาตะ โนะ โอโรจินั้นแข็งแกร่งสมคำร่ำลือจริงๆ สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมดาระดับราชันย์ ช่างน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ!

"ไอ้งูเหลือมเน่า คู่ต่อสู้ของแกคือข้าต่างหากโว้ย!"

เมื่อเห็นว่าในระหว่างที่ยามาตะ โนะ โอโรจิกำลังประมือกับตนอยู่ กลับยังมีกะจิตกะใจไปลอบโจมตีซูจิ่นอวี๋ ราชาแพนด้า 'ฮวาฮวา' ก็พลันเดือดดาลคลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที

รอบกายของมันถูกโอบล้อมด้วยพลังพิเศษสายน้ำและสายไฟสองสีแดงและน้ำเงิน พลังพิเศษที่ตรงข้ามกันทั้งสองสายนี้ภายใต้การควบคุมของมัน กลับผสานเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ และหลอมรวมกันจนกลายเป็นพลังพิเศษเคออสรูปแบบใหม่

ดาบยาวจักรกลในมือของมันสว่างวาบขึ้นด้วยแสงสองสีแดงและน้ำเงิน บนตัวดาบที่ยาวเพียงสองเมตรเศษ ปรากฏเงาร่างดาบยักษ์อันน่าสะพรึงกลัวยาวถึงสิบเมตรผุดขึ้นมา

"ผ่าขุนเขาฮวาซาน!"

ชั่วพริบตานั้น ภาพมายาดาบยาวอันน่าสะพรึงกลัวก็ฟันฉับลงมาด้วยพลังทำลายล้างที่พร้อมจะถล่มฟ้าทลายดิน มุ่งตรงเข้าฟันใส่หัวสายไฟที่อยู่กึ่งกลางลำตัวของยามาตะ โนะ โอโรจิ

โฮก——

หัวรูปลักษณ์มังกรตรงกึ่งกลางลำตัวของยามาตะ โนะ โอโรจิหันเล็งไปยังทิศทางของฮวาฮวา แผดเสียงคำรามกึกก้องด้วยความเกรี้ยวกราด

ขณะเดียวกัน เมฆทมิฬก็แผ่ปกคลุมทั่วฟ้า เมฆดำหนาทึบชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของฮวาฮวา อุกกาบาตเพลิงที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 2 เมตรลูกแล้วลูกเล่า ลากหางเปลวเพลิงยาวเหยียด ตกกระหน่ำลงมายังทิศทางที่ฮวาฮวายืนอยู่อย่างรวดเร็ว

ในยามนี้ฮวาฮวามีทางเลือกสองทาง คือกัดฟันทนรับทักษะของอีกฝ่ายเพื่อโจมตียามาตะ โนะ โอโรจิต่อไป หรือยอมละทิ้งการโจมตีเพื่อหลบหลีกห่าฝนอุกกาบาตที่ถล่มลงมาเต็มท้องฟ้า

ฮวาฮวากัดฟันกรามแน่น ในใจก่นด่าบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของยามาตะ โนะ โอโรจิไปจนครบถ้วน

"ไอ้งูเหลือมเน่า แกคอยดูข้าให้ดีเถอะ"

พูดพลาง ฮวาฮวาก็วกทิศทางดาบยาวในมือ หันขึ้นไปรับมือกับอุกกาบาตเพลิงที่ร่วงหล่นลงมาจากเวหา

เงาดาบยาวที่ผสานพลังพิเศษสายน้ำและสายไฟฟันสะบั้นห่าฝนอุกกาบาตเหนือศีรษะของมันจนขาดออกเป็นสองท่อนในชั่วพริบตา ตัดผ่าเปิดเป็นพื้นที่สุญญากาศ อุกกาบาตที่เหลือต่างตกลงบนเวทีประลองรอบตัวของฮวาฮวา กระแทกจนเกิดเป็นหลุมลึกทรงกลมหลุมแล้วหลุมเล่า

เมื่อยามาตะ โนะ โอโรจิเห็นว่าราชาแพนด้า 'ฮวาฮวา' ต้องหันไปหลบการโจมตีของมัน ก็ส่งเสียงหัวเราะเยาะอย่างลำพองใจในทันที พร้อมทั้งให้หัวทั้งเจ็ดเปิดฉากโจมตีเข้าใส่ฮวาฮวาพร้อมกัน

ทั้งลิ่มน้ำแข็งยักษ์ เสาน้ำวน ใบมีดวายุ สายฟ้าลูกโซ่ และพลังพิเศษสารพัดธาตุ โหมกระหน่ำซัดเข้าใส่ฮวาฮวาดุจห่าฝนฟ้าคะนอง

ขณะเดียวกัน หัวรูปลักษณ์มังกรของมันก็หันเล็งมายังซูจิ่นอวี๋อีกครั้ง ลูกไฟยักษ์ที่แฝงพลังพิเศษสายไฟอันทรงพลังมุ่งตรงเข้าหาทิศทางของซูจิ่นอวี๋ทันที

ซูจิ่นอวี๋กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับนิเฟอร์ติคาอู เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเธอกำลังกุมความได้เปรียบอย่างสมบูรณ์แบบและจวนเจียนจะเผด็จศึกอีกฝ่ายได้แล้ว ทว่าการโจมตีด้วยเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวอีกสายหนึ่งกลับพุ่งจู่โจมเข้ามาทางด้านหลังของเธออีกระลอก

ซูจิ่นอวี๋จำต้องละทิ้งการโจมตีนิเฟอร์ติคาอู แล้วพุ่งตัวหลบหลีกการลอบกัดข้างหลังของยามาตะ โนะ โอโรจิ

ตูม!——

การระเบิดในคราวนี้มีอานุภาพรุนแรงยิ่งกว่าเมื่อครู่ ทำลาย 'โล่น้ำค้างแข็ง' ทั้งสองชั้นบนร่างของซูจิ่นอวี๋จนแตกกระจายอย่างสิ้นเชิง พร้อมทั้งซัดร่างของเธอจนลอยกระเด็นไกลออกไปหลายเมตร

"ถุย!"

ซูจิ่นอวี๋ลุกขึ้นมาจากกองซากปรักหักพังอย่างทุลักทุเล เธอยกมือขึ้นปาดคราบโลหิตสีแดงสดที่รินไหลตรงมุมปากออกไป

ดวงตาดอกท้อคู่งามของเธอเบิ่งกว้าง จ้องมองไปยังยามาตะ โนะ โอโรจิที่อยู่ห่างออกไปด้วยโทสะอันเดือดพล่าน

"เสือไม่คำราม แกคิดว่าฉันเป็นคิตตี้หรือไงยะ!"

"วันนี้ถ้าแม่ไม่ฆ่าแกให้ตาย แม่จะยอมเปลี่ยนไปใช้นามสกุลเดียวกับแกเลย!"

เดิมทีซูจิ่นอวี๋ยังไม่อยากงัดไพ่ตายอย่าง 'สตรีหิมะ' ออกมาใช้เร็วขนาดนี้ ทว่าการที่ยามาตะ โนะ โอโรจิชิงพุ่งเป้ามาที่เธอก่อน เห็นได้ชัดว่ามันกำลังระแวงว่าเธอจะร่วมมือกับราชาแพนด้า

ในยามนี้ เธอไม่อาจมัวแต่ลังเลได้อีกต่อไป เธอหยิบการ์ดสตรีหิมะอันล้ำค่าออกมาจากสร้อยคอมิติ แล้วถ่ายเทพลังพิเศษสายน้ำแข็งเข้าไปภายในอย่างต่อเนื่อง

เห็นเพียงการ์ดสตรีหิมะสีขาวบริสุทธิ์ทั่วทั้งใบ สว่างวาบขึ้นด้วยแสงสีฟ้าครามแห่งไอเหมันต์ จากนั้นสีฟ้าบนการ์ดก็ยิ่งมายิ่งเข้มข้น พลังไอเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาก็ยิ่งทวีความเกรียงไกร

【ติ๊ง: การ์ดสตรีหิมะลดจำนวนครั้งการใช้งานลง 1 ครั้ง อัญเชิญ 'สตรีหิมะ' สำเร็จ】

ในชั่วพริบตานั้น หญิงสาวผู้มีเรือนผมสีเงินยาวสลวย สวมชุดกิโมโนสีขาวบริสุทธิ์ และสวมเกี๊ยะไม้ พลันปรากฏกายขึ้นเคียงข้างซูจิ่นอวี๋

ทันทีที่เธอปรากฏตัว ซูจิ่นอวี๋ก็สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิรอบข้างที่ดิ่งวูบลงอย่างฉับพลัน กระทั่งผู้มีพลังพิเศษสายน้ำแข็งอย่างเธอก็ยังรู้สึกได้ถึงความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจ

เวลาคงอยู่ของสตรีหิมะมีจำกัด ซูจิ่นอวี๋ไม่อยากปล่อยให้เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว จึงชี้นิ้วตรงไปยังยามาตะ โนะ โอโรจิที่อยู่ไกลออกไปทันที

"สตรีหิมะ ช่วยฮวาฮวาฆ่ามันซะ!"

สายตาของสตรีหิมะมองตามมือขวาของซูจิ่นอวี๋ไปยังยามาตะ โนะ โอโรจิที่อยู่ห่างออกไป คล้ายกับกำลังประเมินพลังฝีมือของอีกฝ่าย ชั่วครู่ต่อมาเธอก็หันกลับมามอง 'กระจกผลึกน้ำแข็ง' ในมือของซูจิ่นอวี๋ ประหนึ่งค้นพบของเล่นชิ้นโปรดที่น่าสนใจ

วิ้ง——

ริมฝีปากสีแดงระเรื่อของสตรีหิมะเผยอขึ้นเล็กน้อย เปล่งเสียงพึมพำแผ่วเบา จากนั้นในมือขวาขาวผ่องดั่งหิมะของเธอก็ปรากฏ 'กระจกผลึกน้ำแข็ง' ขึ้นมาอันหนึ่ง เพียงแต่บนกระจกผลึกน้ำแข็งในมือของเธอกลับสลักเสลาลวดลายอันวิจิตรซับซ้อนนานาชนิดเอาไว้

เมื่อมองดูแล้ว ราวกับว่าชิ้นที่อยู่ในมือของเธอคือของแท้ดั้งเดิม ส่วนชิ้นที่อยู่ในมือของซูจิ่นอวี๋เป็นเพียงของเลียนแบบอย่างไรอย่างนั้น

ซูจิ่นอวี๋กะพริบตาปริบๆ ลอบคิดในใจว่า ท่านเทพสุดยอดไปเลย ยังไงก็เป็นท่านที่เหนือชั้นกว่าจริงๆ ขาใหญ่ข้างนี้แม่จะขอเกาะให้แน่นไม่ปล่อยเลยคอยดู!