ตอนที่ 22 — ตอนที่ 22 ต้องมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์

"เจ็ดโมงยี่สิบ..."

"เวลายังเช้าอยู่เลย"

ยืนอยู่หน้าประตูร้านขายบุหรี่ เฉินอวี่ดีดบุหรี่ทิ้ง ไม่ได้เลือกเดินเข้าไป

ร้านบุหรี่เปิดตอนเก้าโมง

ยังเหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่ง เขาตัดสินใจไปทำเรื่องที่สำคัญกว่า

เดินไปตามทางเท้าประมาณห้าหกร้อยเมตร เฉินอวี่ก็เดินเข้าไปในสำนักยุทธ์แห่งหนึ่ง

ในโลกผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงแห่งนี้ จำนวนของสำนักยุทธ์มีมากมายจนนับไม่ถ้วน

เทียบได้กับโรงเรียนกวดวิชาในชาติก่อน

ขอแค่มีฝีมือมากพอก็สามารถเปิดได้แล้ว

รัฐบาลยังให้การสนับสนุนทางนโยบายอย่างงามอีกด้วย

ทุกปีจะมีเด็กเอนทรานซ์ไม่ติดจำนวนไม่น้อย อาศัยความช่วยเหลือจากสำนักยุทธ์ ในอีกไม่กี่ปีต่อมาทะลวงผ่านระดับหนึ่ง กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์อย่างเป็นทางการ

นับว่าเป็นระบบการศึกษาเสริมภายใต้ระเบียบปัจจุบันของรัฐบาล

พอเดินเข้าประตูสำนักยุทธ์ เฉินอวี่ก็หยิบเงินหนึ่งร้อยหยวนออกมาส่งให้ที่เคาน์เตอร์อย่างคุ้นเคย "เปิดห้องทดสอบให้ผมห้องนึงครับ"

"ห้องหมายเลขสาม ว่างอยู่" ผู้ชายหลังเคาน์เตอร์รับเงินไป แล้วทอนมาห้าสิบหยวน

"ขอบคุณครับ"

เดินผ่านโถงทางเดินมาถึงห้องทดสอบหมายเลขสาม เฉินอวี่ปัดประตูห้อง ลงนั่งบนเครื่องมือที่คล้ายเก้าอี้ตัวหนึ่ง แล้วเริ่มฝึกฝน

เมื่อลมปราณหมุนเวียนในร่างกาย หน้าจอของเครื่องก็เด้งระดับลมปราณของเฉินอวี่ขึ้นมาทันที

【58.05GF/h】

【ผู้ฝึกยุทธ์ระดับ: 0.38】

【การประเมิน: ไม่เข้าขั้น】

"ยังเหลือเวลาอีกตั้งสามสิบวันก่อนสอบเอนทรานซ์ ไปให้ถึงระดับหนึ่ง ไม่น่าจะมีปัญหา"

เขาลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปที่เครื่องมือที่คล้ายกระสอบทรายอีกเครื่อง ออกแรงที่ขาสองข้าง บิดเอว แล้วปล่อยหมัดขวาออกไปอย่างแรง!

"ฟุ่บ!"

"ตึง!"

【368㎏】

【ผู้ฝึกยุทธ์ระดับ: 0.71】

【การประเมิน: ไม่เข้าขั้น】

"หมัดเดียวมีพลังของผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 0.71 เลยเหรอ..."

หดหมัดกลับ นวดข้อต่อที่ปวดหนึบ คราวนี้เฉินอวี่รวบรวมลมปราณทั้งหมดในร่างกาย ปล่อยหมัดออกไปอีกครั้ง!

"ตึง!!"

【474㎏】

【ผู้ฝึกยุทธ์ระดับ: 0.92】

【การประเมิน: ไม่เข้าขั้น】

"ก็หมายความว่า พลังของผมในตอนนี้ใกล้เคียงผู้ฝึกยุทธ์ระดับหนึ่ง แล้ว ต่อให้ไปสอบเอนทรานซ์ตอนนี้ มหาวิทยาลัยชั้นนำอันดับหนึ่งก็สอบติดสบาย"

มุมปากของเขาอดไม่ได้ที่จะยกขึ้น

"ยังมีเวลาอีกตั้งสามสิบวัน ได้อยู่ ๆ..."

...

จากนั้นเฉินอวี่ก็ทดสอบพลังกระโดด ความคล่องตัว ความทนทานต่อการถูกโจมตี ความเร็วในการตอบสนอง และพลังอื่น ๆ ต่อ

ผลลัพธ์โดยรวมก็พอ ๆ กับเรื่องพละกำลัง

แค่สมรรถภาพร่างกายอย่างเดียว ก็สามารถอัดพวกหัวกะทิของห้องมอหกโรงเรียนมัธยมหมายเลขสองยับแล้ว

ถ้าใช้ลมปราณด้วย ก็ถือว่ารังแกเด็กเกินไป

"กัมมันตภาพรังสีนี่มันของดีจริง ๆ..."

หลังออกจากสำนักยุทธ์กลับมาที่ถนนด้านหลังร้านขายบุหรี่ เฉินอวี่ก็จินตนาการไปว่าในอีกสามสิบวันข้างหน้าตัวเองจะแสดงความเทพในการสอบเอนทรานซ์ยังไงพลาง กระโดดเกาะขอบหน้าต่างห้องนอนชั้นสอง แล้วพลิกตัวเข้าไปพลาง

ทว่าพอเท้าแตะพื้น เขาก็ถึงกับเอ๋อรับประทาน

เห็นแค่ว่าบนเตียงใหญ่ พี่ฉีสวมชุดนอนผ้าไหมซีทรู นอนอย่างเกียจคร้าน มือซ้ายที่เรียวยาวยังคงทาสีเล็บให้มือขวาอยู่

เฉินอวี่: "..."

เขามองซ้ายมองขวาอย่างลุกลี้ลุกลน แทบจะร้องไห้

แม่งเอ๊ย!

เข้าผิดห้อง...

"นาย..." พี่ฉีหาวหวอดหนึ่ง เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเผยให้เห็นความอวบอิ่มขาวเนียน เอ่ยว่า "นายมาเด็ดดอกไม้[๑]เหรอ?"

เฉินอวี่: "..."

【จิตใจได้รับความเสียหาย: พลังจิต +5】

พี่ฉี: "งั้นจะรออะไรอยู่ล่ะ? มาสิ!"

【จิตใจได้รับความเสียหาย: พลังจิต +7】

พี่ฉี: "หรือว่าฉันไม่สวย?"

เฉินอวี่: "พี่ ผมเข้าผิดห้อง"

"เข้าผิดห้องนี่พอเข้าใจได้" พี่ฉียืดตัวขึ้น มองไปทางหน้าต่าง "แต่นายช่วยอธิบายหน่อย ว่าทำไมต้องเข้าทางหน้าต่าง"

"ผม...เอ่อ..." เฉินอวี่ควบคุมตัวเองให้ใจเย็นลง "ผมออกไปวิ่งจ๊อกกิ้งตอนเช้า กลัวว่าเข้าประตูใหญ่แล้วจะกวนพี่ ก็เลยคิดว่าจะโดดเข้าทางหน้าต่าง"

"งั้นเหรอ นายคิดว่าฉันจะเชื่อไหม?"

"ผม..."

"ฉันต้องเชื่ออยู่แล้วสิ" จู่ ๆ พี่ฉีก็ยิ้มออกมา เดินมาตบไหล่เฉินอวี่ "ดูทำหน้าเข้าสิ ตกใจหมดเลยเหรอ"

"ฮะ" เฉินอวี่ยิ้มแหย "หน้าต่างสองบานมันเหมือนกัน ไม่ทันสังเกต ก็เลยโดดผิด"

"วันหลังนายเข้าประตูใหญ่ก็ได้ ห้องฉันเก็บเสียงดี"

"คราวหน้าแน่นอนครับ"

"งั้นนายก็ออกไปเถอะ คราวหน้าเล็งให้ตรงแล้วค่อยเข้ามานะ"

"ครับ!" เฉินอวี่เผ่นหนีไปทันที

หันหน้าไปมองนอกหน้าต่าง แววตาของพี่ฉีลึกล้ำ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่...

...

กัดฟันกินข้าวเช้ากับพี่ฉีจนเสร็จ เฉินอวี่ล้างจานอย่างรวดเร็ว แล้วก็ลงมาเฝ้าร้านข้างล่าง

ประมาณสิบโมง พี่ฉีถึงได้สวมเสื้อคลุมเดินลงมา "ฉันจะไปถามเรื่องโรงเรียนให้นายนะ"

เฉินอวี่: "ลำบากแย่เลย เดินทางดี ๆ นะครับ"

"จริงสิ" พอเดินมาถึงหน้าประตู พี่ฉีก็หันมาถาม "ถ้าวันนี้โรงเรียนมัธยมปลายพวกนั้นก็ไม่ยอมรับนายเข้าเรียนล่ะ จะทำยังไง? จะลองไปดูเมืองอื่นจริง ๆ เหรอ?"

"ถ้าไม่รับหมด...ค่อยหาทางอื่นละกันครับ"

"โอเค อือ...แล้วก็..." พี่ฉีเลิกคิ้ว "ทำไมฉันรู้สึกว่า...นายวันนี้ไม่เหมือนเมื่อวานล่ะ?"

"อาจจะเป็นเพราะวันนี้ผมล้างหน้าแล้วมั้งครับ..."

"อืมมม...น้องชาย นายดูผิดปกติไปหน่อยนะ" พูดจบ เธอก็กะพริบตา แล้วผลักประตูเดินออกไปบนรองเท้าส้นสูง

ส่วนเฉินอวี่ที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ถึงกับ 'สั่นงันงก'

"ผู้หญิงคนนี้ดูท่าจะหลอกไม่ง่ายแฮะ..."

ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง เขาหยิบเงินสดสามพันหยวนนั้นออกมา โยนใส่ลิ้นชักเก็บเงิน

จากนั้นก็หยิบบุหรี่ฮาร์บินจากในตู้กระจกมาสามซอง

เหลือเวลาอีกสามสิบวันก่อนสอบเอนทรานซ์

เพื่อที่จะเพิ่มพลังให้ได้มากที่สุด เขาเตรียมจะจัดหนักสักรอบ

เห็นแค่ว่าเขาหลบไปอยู่มุมอับของกล้องวงจรปิด ขนบุหรี่ในตู้ออกมาจนเกลี้ยง แล้วก็ยื่นหัวเข้าไปในตู้ ดึงบุหรี่ออกมาสิบมวนรวด เอาเทปใสพันไว้ แล้วยัดเข้าปากไปทั้งหมด

"แกร๊ก"

พร้อมกับเสียงดังฟังชัด เปลวไฟจากไฟแช็กก็ค่อย ๆ เต้นระริกภายใต้การกดทับของอากาศที่หนักอึ้ง

"ซี่..."

บุหรี่ทั้งสิบมวนถูกจุดติดไฟ

เฉินอวี่ดึงประตูบานเลื่อนของตู้กระจกมาหนีบคอตัวเองไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง เพื่อให้แน่ใจว่าจะไม่มีควันรั่วไหลออกไปแม้แต่นิดเดียว

"ฉันนี่แม่งโคตรอัจฉริยะเลย"

"ซี้ด..."

【ถูกก๊าซพิษจู่โจม: ลมปราณ +167】

【ถูกก๊าซพิษจู่โจม: สุขภาพปอด +14; สุขภาพร่างกาย +13; ร่างกาย +13; ภูมิคุ้มกัน +15; ฟันขาว + 2 ; ความสามารถในการสืบพันธุ์ + 2 ...】

"ฟู่..."

"คำนี้สะใจชะมัด บวกความสามารถในการสืบพันธุ์ให้ด้วย"

【ถูกก๊าซพิษจู่โจม: ลมปราณ +170】

【ถูกก๊าซพิษจู่โจม: ลมปราณ +173】

【ถูกก๊าซพิษจู่โจม: ลมปราณ +178】

【ถูกพิษจู่โจม: สุขภาพปอด +16; ร่างกายแข็...】

เพราะครอบกระจกปิดสนิท ควันจากการเผาไหม้ตามธรรมชาติกับควันที่พ่นออกจากปอด ล้วนลอยอบอวลอยู่ข้างใน วนเวียนเข้าออกลำคอของเฉินอวี่

วนเวียนควันมือสอง มือสาม มือสี่ มือห้า ทำให้ลมปราณของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

พอสูบครบสิบมวน ในตู้ก็ขาวโพลนไปหมดจนมองไม่เห็นแม้แต่หัวของเฉินอวี่

แต่ควันมือเอ็นไม่จางหาย ลมปราณของเขาก็ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างดุดัน!

【ถูกก๊าซพิษจู่โจม: ลมปราณ +233】

【ถูกก๊าซพิษจู่โจม: ลมปราณ + 237 ...】

"แอ๊ด—"

ไม่กี่นาทีต่อมา ลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งผลักประตูเข้ามา มองซ้ายมองขวาปราดหนึ่ง "อ้าว? คนล่ะ?"

เฉินอวี่ดึงหัวที่ถูกควันล้อมรอบออกมาทันที "ซื้ออะไรครับ?"

"เชี่ย!" ลูกค้าผู้หญิงสะดุ้งโหยง มองเฉินอวี่สลับกับตู้กระจกที่เต็มไปด้วยควันทึบ ก่อนจะเผ่นหนีไปด้วยความตกใจระคนสงสัย

เฉินอวี่: "ประสาท"

จากนั้น เขาก็ยื่นหัวเข้าไปอีก...

...

---

หมายเหตุ

• [๑] เด็ดดอกไม้ (採花) เป็นสแลงในนิยายกำลังภายใน หมายถึง โจรปล้นสวาท หรือการข่มขืนสตรี

---

หมายเหตุ