ตอนที่ 50 — ตอนที่ 50 ต่อรองราคา

"แปดพันล้านเยอะไปงั้นเหรอ? งั้นผมหั่นราคาให้ก็ได้"

"พวกเราหั่นกระดูกแกให้แทนได้นะ" หญิงชราหัวเราะเยาะ[1]

"ก็คุณเป็นคนให้ผมเสนอราคาไม่ใช่หรือไง เสนอไปแล้วก็มาโกรธอีก" เฉินอวี่โบกมือ "งั้นพวกคุณก็เสนอมา"

หญิงชราหยิบเมนบอร์ดขึ้นมา พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวว่า "ก็แค่อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ถึงจะดูออกว่าเป็นเทคโนโลยีขั้นสูง แต่ของจากโลกอนาคตพวกนี้ มิติต่างแดนหลายแห่งก็มีดรอป ราคามันจำกัดนะ"

"คุณลองว่าราคามาก่อนสิ"

"สองพัน"

"งั้นคุณคืนผมมาเถอะ" เฉินอวี่ดึงเมนบอร์ดกลับ หมุนตัวเตรียมจะเดินจากไป

"เดี๋ยวก่อน" หญิงชราร้องห้าม

ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนคนนั้นก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ มาขวางหน้าเฉินอวี่เอาไว้

"อะไรกัน?" เฉินอวี่หันหน้ากลับไป "แก๊งถงเซิงที่ยึดถือความน่าเชื่อถือมาตลอด จะมาบังคับซื้อขายกันแบบนี้เลยเหรอ?"

"ไม่มีทาง แก๊งถงเซิงไม่ทำเรื่องแบบนั้นหรอก" หญิงชรารินชาให้เฉินอวี่หนึ่งถ้วย "นั่งลงสิ พวกเราค่อยๆ คุยกันได้ ของสิ่งนี้ไม่มีราคาตลาด ย่อมสามารถต่อรองราคาได้อยู่แล้ว"

เฉินอวี่ตามน้ำหาทางลง เขานั่งลงตรงข้ามหญิงชรา ยกถ้วยชาขึ้นมา "ถึงจะบอกว่าต่อรองราคาได้ แต่ผมก็หวังว่าพวกคุณจะจริงใจกว่านี้นะ"

"คนที่เปิดราคามาแปดพันล้าน ยังมีหน้ามาว่าคนอื่นไม่จริงใจอีกเหรอ"

"ราคาขาดตัว" เฉินอวี่ขี้เกียจเสียเวลา "หนึ่งแสน"

"เป็นไปไม่ได้" หญิงชราส่ายหน้า "เมื่อเดือนก่อน คอมพิวเตอร์ควอนตัมรุ่นแรกที่ดรอปจากมิติต่างแดนหอคอยสับปะรังเค รัฐบาลยังรับซื้อในราคาไม่ถึงแสนเลย เมนบอร์ดเล็กๆ ชิ้นนี้ ขายหมื่นนึงยังไม่ได้ด้วยซ้ำ"

"แต่นี่คือไอเทมดรอปชิ้นแรกของมิติต่างแดนเมืองชิงเฉิง ตัวมันเองก็มีมูลค่าเพิ่มอยู่แล้ว"

"แล้วทำไมแกไม่เอาไปขายให้รัฐบาลโดยตรงซะล่ะ"

"ก็เพราะผมอยากขายให้ได้ราคาที่สูงกว่านี้น่ะสิ"

"ด้วยเหตุผลด้านการโปรโมท รัฐบาลเมืองชิงเฉิงย่อมต้องการเมนบอร์ดชิ้นนี้มากกว่าแน่ๆ แกแน่ใจเหรอว่าเอามาขายในตลาดมืดแล้วจะได้ราคาสูงกว่าที่รัฐบาลให้น่ะ?"

"แน่ใจสิ" เฉินอวี่ใช้สองมือค้ำโต๊ะ โน้มตัวไปข้างหน้า แล้วกระซิบข้างหูหญิงชรา "ถ้าเกิดว่า... เมนบอร์ดชิ้นนี้ เป็นแก๊งถงเซิงของพวกคุณที่เป็นคนค้นพบเป็นคนแรกล่ะ?"

"..."

เมื่อได้ยินดังนั้น ประกายแสงสายหนึ่งก็วาบขึ้นในดวงตาของหญิงชรา

ส่วนชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงประตู ก็ฉลาดพอที่จะถอยออกจากห้องไป

เมื่อเหลือกันอยู่แค่สองคน หญิงชราก็พินิจพิเคราะห์เฉินอวี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ผ่านไปครู่หนึ่งเธอก็พูดขึ้นว่า "ประมาทแกไปหน่อย มาแบบมีลูกไม้นี่เอง"

"ว่าไงล่ะครับ?" เฉินอวี่ยกถ้วยชาขึ้นจิบเบาๆ "สนใจจะร่วมมือกันไหม? ถ้าฝ่ายคุณเป็นขุมกำลังแรกที่นำไอเทมดรอปออกมาจากมิติต่างแดนเมืองชิงเฉิงได้ มันน่าจะช่วยเพิ่มชื่อเสียงให้ไม่น้อยเลยใช่ไหมล่ะ?"

"ถูกต้อง"

"ดังนั้น ราคาขาดตัวที่หนึ่งแสน แล้วเมนบอร์ดชิ้นนี้ก็จะเป็นของพวกคุณ"

"ถึงจะเป็นแบบนั้น ก็ให้หนึ่งแสนไม่ได้หรอก แกไม่มีความรู้เรื่องเงินทองเลยหรือไง?"

"งั้นพวกคุณลองว่าราคามา"

"...หนึ่งหมื่น"

"แปดหมื่น เอาตามนี้ ได้ก็ได้ ไม่ได้ก็ช่าง" เฉินอวี่ลุกขึ้นยืน

"แปดหมื่นงั้นก็ช่างเถอะ" หญิงชราโบกมือ "เชิญเดินออกไปเองได้เลย ข้างๆ ยังมีตลาดมืดอีกแห่ง แกก็ลองไปถามดูแล้วกัน"

เมื่อเห็นอีกฝ่ายมีท่าทีหนักแน่น เฉินอวี่ก็กลับไปนั่งที่เดิม "พวกคุณกดราคาเกินไปหน่อยไหม?"

"แก๊งถงเซิงของเราไม่เคยกดราคา ไม่ทำเงินด้วยลูกไม้ตื้นๆ แบบนี้หรอก" หญิงชราส่ายหน้า "ถ้าเป็นกระดูกอสูร อาวุธ หรือแม้แต่อัญมณีสักเม็ดในมิติต่างแดน ราคามันก็เกินห้าหมื่นไปแล้ว แต่ของอิเล็กทรอนิกส์ล้ำยุคแบบของแกน่ะ เป็นของที่ไม่มีค่าที่สุดอยู่แล้ว ทำได้แค่ขายให้สถาบันวิจัยเอาไปศึกษา แต่วัตถุจากอนาคตที่สถาบันวิจัยพวกนั้นต้องศึกษามันก็มีเยอะเกินพอแล้ว"

"งั้นพวกคุณลองเสนอมาอีกราคา"

"หมื่นสอง"

"ห้าหมื่น"

"ห้าหมื่นก็ไม่ได้"

"องค์กรพวกคุณออกจะใหญ่โต กะอีแค่เงินแค่นี้ยังจะมาลีลาอิดออดอยู่อีก"

"ยิ่งขุมกำลังใหญ่แค่ไหน ก็ยิ่งต้องคิดคำนวณอย่างรอบคอบ ต้องทำตามกฎระเบียบ ของของแกเนี่ย มันไม่คุ้มราคาเท่านี้หรอก"

"แต่มันยังมีเรื่องชื่อเสียงอยู่นะ" เฉินอวี่งัดเหตุผลมาเถียงสู้ "ขุมกำลังแรกที่ขุดเจอของดี ต่อไปในเมืองชิงเฉิงใครจะไม่มองแก๊งถงเซิงของพวกคุณในแง่ดีขึ้นล่ะ?"

"ชื่อเสียงพรรค์นี้มันก็พิสูจน์ได้แค่เรื่องดวง ผลลัพธ์จากการโปรโมทก็มีจำกัด"

"ไม่งั้นคุณลองไปถามบอสของคุณดูอีกทีไหมล่ะ?"

"ของราคาแค่ไม่กี่หมื่น ยังไม่ถึงขั้นต้องให้หัวหน้าแก๊งของเรามาลงมือจัดการหรอก ฉันตัดสินใจเองได้ทั้งหมด"

"งั้นสี่หมื่น"

"..." หญิงชราถอนหายใจ "ฉันชักจะรำคาญแกนิดๆ แล้วว่ะ ราคาขาดตัว สามหมื่น ไม่ได้แกก็ไสหัวไป ไม่ต้องมาพูดกับฉันอีกแม้แต่ประโยคเดียว"

"ตกลง"

เมื่อเห็นว่าหั่นราคาลงมาไม่ได้แล้วจริงๆ เฉินอวี่ก็จำต้องตกลง

เขาก็ไม่คิดเหมือนกันว่า สินค้าอิเล็กทรอนิกส์ไฮเทคจะเกลื่อนกลาดขนาดนี้... มูลค่ายังสู้ยาเพิ่มปราณไม่ได้สักเม็ดด้วยซ้ำ

สมกับเป็นโลกที่ทุกคนเชิดชูวิทยายุทธ์จริงๆ ไม่เข้าใจคำว่าเทคโนโลยีสร้างชาติเลยสักนิด แม่งเอ๊ย...

"สามหมื่น เมนบอร์ดชิ้นนี้พวกเราจะรับไว้ แกต้องรับประกันนะว่าคนแรกที่เอาของออกจากมิติต่างแดนมาได้ คือแก๊งถงเซิงของเรา"

น้ำเสียงชะงักไปเล็กน้อย หญิงชรากล่าวขู่ "ถ้ากล้าหลอกลวงแก๊งถงเซิง ผลที่ตามมาแกรับไม่ไหวแน่"

"ทำงานรักษาคำพูด คือวิถีนินจาของผม"

หญิงชรา "..."

ด้วยความไม่อยากพูดกับเฉินอวี่มากไปกว่านี้ หญิงชราจึงเขียนตั๋วเงินใบหนึ่ง แล้วยื่นส่งให้ "รับนี่ไป ก็ไปเบิกเงินสามหมื่นได้เลย"

"เมนบอร์ดหนึ่งชิ้นสามหมื่น ก็ถือว่าพอใช้ได้ล่ะมั้ง..." หลังจากรับตั๋วเงินมา เฉินอวี่ก็เดาะลิ้นด้วยสีหน้าเสียดาย ก่อนจะล้วงเอาเมนบอร์ดอีกชิ้นออกมาจากเสื้อโค้ทกันลม "งั้นขอขายอีกชิ้นแล้วกัน"

หญิงชรา "???"

"รีบเขียนตั๋วเงินสิ" เฉินอวี่ดันเมนบอร์ดไปข้างหน้า "ผมขายให้พวกคุณอีกชิ้นแล้วนะ สามหมื่น"

"ตกลงแกมีกี่ชิ้นกันแน่?"

"ก็มีแค่สองชิ้นนี่แหละ"

"นี่มัน..." หญิงชราขมวดคิ้ว "ชิ้นที่สองให้สามหมื่นไม่ได้แล้ว แกก็รู้นี่ว่าที่ให้สามหมื่นไป มันก็แพงกว่าราคาจริงไปมากแล้ว"

"แต่คุณเป็นคนบอกเองนะว่าชิ้นละสามหมื่น" เฉินอวี่เอียงคอ "แก๊งถงเซิงไม่ได้ยึดถือสัจจะที่สุดหรอกเหรอ?"

"สามหมื่นนั่นมันชิ้นแรกโว้ย!!" หญิงชราคำรามลั่น

ถ้าไม่ใช่ว่ากำลังอยู่บนโต๊ะเจรจา เธอแทบอยากจะตบหน้ามันฉาดใหญ่ไปสักที

"ถ้าไอเทมดรอปชิ้นแรกและชิ้นที่สองจากมิติต่างแดน ถูกแก๊งถงเซิงของพวกคุณเหมาไปหมด รับรองว่าต้องยิ่งดูมีบารมีสุดๆ ไปเลย!"

"ถึงอย่างนั้นสามหมื่นก็ไม่ได้!"

"งั้นคุณลองว่าราคามา"

"สองหมื่นห้า"

"ตกลง" เฉินอวี่พยักหน้าตอบรับ

รับเมนบอร์ดชิ้นที่สองไป หญิงชราปั้นหน้าบึ้งตึง พลางเขียนตั๋วเงินใบที่สอง "เอ้า"

"ขอบคุณครับ" รับตั๋วเงินมา เฉินอวี่ก็ถอนหายใจอย่างเสียดาย "เมนบอร์ดชิ้นนึงสองหมื่นห้า ก็ถือว่าพอใช้ได้ล่ะมั้ง"

พูดจบ เขาก็ล้วงเอาเมนบอร์ดชิ้นที่สามออกมาจากเสื้อโค้ทกันลมอีกครั้ง "งั้นขอขายอีกชิ้นแล้วกัน"

หญิงชรา "...พ่องมึงดิ"[2]

เฉินอวี่ไม่พอใจ "ทำไมคุณถึงยังมาด่าคนอื่นอีกล่ะ?"

"ตกลงแกมีกี่ชิ้นกันแน่!!"

"ก็มีแค่สามชิ้น สองหมื่นห้า เอาเงินมาเลย"

"ชิ้นที่สามให้สองหมื่นห้าไม่ได้แล้ว!" หญิงชราพยายามข่มอารมณ์โกรธเอาไว้

"งั้นลดให้อีกห้าพัน สองหมื่น" เฉินอวี่ผลักเมนบอร์ดไปตรงหน้าหญิงชรา "ถือว่าคบหาเป็นเพื่อนกัน"

"..."

"คุณลองคิดดูสิ ถ้าไอเทมดรอปชิ้นแรก ชิ้นที่สอง และชิ้นที่สามจากมิติต่างแดน ถูกแก๊งถงเซิงของพวกคุณเหมาไปหมด รับรองว่าต้องยิ่งดูมีบารมีสุดๆๆ ไปเลย!"

"..."

เงียบไปครู่หนึ่ง หญิงชราก็เขียนตั๋วเงินใบที่สาม "รับไป แล้วก็ไสหัวไปซะ"

"อืมมม... เมนบอร์ดชิ้นนึงสองหมื่น ก็ถือว่าพอใช้ได้ล่ะมั้ง"

เมื่อได้ยินดังนั้น หญิงชราก็ระวังตัวขึ้นมาทันที "แก..."

วินาทีต่อมา เฉินอวี่ก็ล้วงเอาเมนบอร์ดชิ้นที่สี่ออกมา...

"ถ้าชิ้นแรก ชิ้นที่สอง ชิ้นที่สาม และชิ้นที่สี่ถูกแก๊งถงเซิงของพวกคุณเหมาไปหมด รับรองว่าต้องยิ่งดูมีบารมีสุดๆๆๆ ไปเลย!"

หญิงชรา "...ใครก็ได้! มีดฉันอยู่ไหน?!"

---

หมายเหตุ

• [1] ต้นฉบับเล่นคำพ้องเสียง 打個折 (ให้ส่วนลด) และ 打骨折 (หักกระดูก) ผู้แปลจึงปรับเป็นหั่นราคา และหั่นกระดูก เพื่อรักษาการเล่นคำเอาไว้
• [2] QNMD ย่อมาจาก 去你妈的 (ไปตายซะ/พ่องมึงดิ) เป็นคำด่าภาษาจีน