ตอนที่ 36 — 036

บทที่ 36 ค้นบ้านพิสูจน์ความบริสุทธิ์

แม่เฒ่าลู่กำลังจะโต้แย้ง เหยียนฟู่เซิงก็ตอบตกลงเสียก่อน “ได้”

“สหาย คุณรู้จักลู่หวยจิ่งใช่ไหม พวกคุณจงใจเข้าข้างพวกเขาหรือ?”

คำพูดไม่คิดของแม่เฒ่าลู่ทำให้สีหน้าของเหยียนฟู่เซิงมืดลงทันที

“ไม่รู้จัก”

เขาเพียงรู้สึกว่าลู่หวยจิ่งเป็นทหาร ไม่น่าจะทำเรื่องเหลวไหลขนาดนี้ได้ อีกทั้งยังรู้สึกว่าแม่เฒ่าลู่รับมือยากเหลือเกิน ไม่แน่ว่าอาจเป็นฝ่ายขโมยแล้วร้องจับขโมยเสียเอง

“สะใภ้สามพูดแบบนี้ก็เพื่อปกป้องบ้านเรา เธอไม่ยอมตกลง หรือว่าจงใจใส่ร้ายพวกเรากันแน่?”

หวังต้านีทำสีหน้าเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้ ก่อนหันไปพูดกับเหยียนฟู่เซิง “สหาย เมื่อวานลูกชายฉันแต่งงานแต่ไม่ได้เชิญพวกเขา พวกเขาเลยผูกใจเจ็บกับเรื่องนี้แน่ ๆ เงินไม่ได้หายก็ยังบอกว่าหายเพื่อใส่ร้ายพวกเรา ต้องเป็นแบบนี้แน่นอน!”

“หวังต้านี เธอพูดเหลวไหล!”

แม่เฒ่าลู่ชี้หน้าหวังต้านี กำลังจะลงมือก็ถูกเหยียนฟู่เซิงห้ามไว้

“จะทะเลาะอะไรกันนักหนา ตกลงยังจะหาของกันอยู่ไหม?”

“หา หาแน่นอน”

ผู้เฒ่าลู่ดึงแม่เฒ่าลู่ที่กำลังเดือดดาลเอาไว้ “สหาย รบกวนพวกคุณค้นให้ละเอียดหน่อย พวกเราทำเงินหายสองพันหยวน แล้วยังมีของอีกไม่น้อย ก่อนหน้านี้สองบ้านเรามีเรื่องกัน บ้านพวกเขาจึงเป็นผู้ต้องสงสัยหลัก”

“ได้”

เหยียนฟู่เซิงพยักหน้า ก่อนก้าวเข้าไปในลานบ้านตระกูลลู่ หลี่ชุ่ยฮาเบ้ปากอย่างหงุดหงิด

“ทำไมต้องค้นบ้านเราด้วย น้องสามก็จริง ๆ เลย จะยอมพวกเขาทำไม”

ถังหว่านได้ยินแล้วก็อดเตือนไม่ได้ “พี่สะใภ้ใหญ่ ฉันกับหวยจิ่งต้องขึ้นรถไฟออกจากกองการผลิตช่วงบ่าย ถึงตอนนั้นคนที่ต้องอยู่รับคำนินทาในกองการผลิตก็คือพวกพี่ หวยจิ่งทำแบบนี้ก็เพื่อพวกพี่ทั้งนั้น”

“หลี่ชุ่ยฮวา ลองพูดอีกคำดูสิ!”

หวังต้านีถลึงตาใส่หลี่ชุ่ยฮาอย่างข่มขู่ หลี่ชุ่ยฮาจึงหุบปากอย่างไม่เต็มใจ

หากสามีรู้ว่าเงินเก็บของสองผัวเมียไม่เหลือแม้แต่เหมาเดียว ก็ไม่รู้ว่าจะโกรธหรือเปล่า

ขณะที่หลี่ชุ่ยฮากำลังร้อนใจ แม่เฒ่าลู่ก็ชี้ไปทางห้องของหวังต้านี “ค้นห้องเธอก่อน คนทั้งบ้านนี้ฟังเธอกันหมด ไม่แน่ว่าอาจซ่อนของไว้ในห้องเธอก็ได้”

“เอาสิ”

หวังต้านีแค่นเสียงเบา ๆ ก่อนหยิบกุญแจมาเปิดประตูห้อง แล้วหันไปพูดกับป้ากุ้ยฮวาที่อาศัยอยู่ใกล้กัน “กุ้ยฮวา เธอเข้ามาช่วยดูด้วย”

หากปล่อยให้สหายชายเข้าไปในห้องของเธอกันหมด เรื่องแพร่ออกไปย่อมฟังไม่ดี หวังต้านีเป็นคนรักษาหน้ามาตลอดหลายปี

ก่อนหน้านี้ก็มีคนเคยเกลี้ยกล่อมให้เธอแต่งงานใหม่ แต่เธอตั้งใจจะครองตัวเพื่อเจี้ยนกั๋ว ใครพูดอย่างไรก็ไม่ฟัง

“น้องสาว วางใจเถอะ มีฉันอยู่ ไม่มีใครใส่ร้ายเธอได้!”

ป้ากุ้ยฮวารู้นิสัยของแม่เฒ่าลู่มานานแล้ว สายตาที่มองอีกฝ่ายจึงเต็มไปด้วยความดูแคลน

แม้แม่เฒ่าลู่จะโมโห แต่ดวงตากลับกวาดมองไปทั่วห้องของหวังต้านี พอเห็นในห้องยังมีกระติกน้ำร้อน กะละมังเคลือบที่ยังค่อนข้างใหม่ ชีวิตความเป็นอยู่ดีกว่าตัวเองเสียอีก ในใจก็ยิ่งรู้สึกไม่เป็นธรรม

เหยียนฟู่เซิงพาจ้าวปินค้นดูอย่างละเอียดรอบหนึ่ง แต่ไม่ได้เปิดค้นตู้เสื้อผ้า

“หาสหายหญิงมาช่วยตรวจดูหน่อย”

หวังต้านีกำลังจะเรียกป้ากุ้ยฮวา “กุ้ยฮวา…”

แม่เฒ่าลู่ก็รีบพูดขึ้น “กุ้ยฮวาสนิทกับเธอ ต้องช่วยปิดบังให้แน่”

ถ้าจะค้น ก็ต้องให้นางเข้าไปค้นเองให้ละเอียดทุกซอกทุกมุม

“แม่ เมื่อกี้ฉันให้น้องชายคนเล็กไปเชิญหัวหน้าฝ่ายสตรีมาแล้ว”

ถังหว่านคาดไว้ตั้งแต่แรกว่าจะต้องเกิดเหตุการณ์แบบนี้ บ้านพวกเขามีผู้หญิงอยู่หลายคน จะปล่อยให้สหายชายเข้ามาค้นข้าวของตามใจได้อย่างไร

“งั้นก็ให้หัวหน้าฝ่ายสตรีเป็นคนค้น”

เหยียนฟู่เซิงมองถังหว่านด้วยสายตาชื่นชม และเป็นอย่างที่คาดไว้ ไม่กี่นาทีต่อมา ลู่หวยอี้ก็พาหลิวถิง หัวหน้าฝ่ายสตรีของกองการผลิตสือผิงมาถึง

ระหว่างทางหลิวถิงได้ฟังเรื่องคร่าว ๆ มาแล้ว พอเห็นสหายจากสถานีตำรวจ จึงหันไปพูดกับหวังต้านีด้วยท่าทีเป็นมิตร “พี่สะใภ้ ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจะเบามือหน่อย ไม่ทำของในบ้านพี่เสียหาย”

“ขอบคุณหัวหน้าฝ่ายสตรีค่ะ”

แม้หวังต้านีจะมีนิสัยดุดัน แต่ปกติก็ปฏิบัติต่อคนอื่นดี เมื่อก่อนลู่เจี้ยนกั๋วเองก็มีมนุษยสัมพันธ์ดีเช่นกัน เพราะอย่างนั้นเมื่อเทียบกับคนบ้านเก่าตระกูลลู่แล้ว ทุกคนจึงชอบหวังต้านีมากกว่า

แม่เฒ่าลู่ได้ยินก็ไม่ยอมทันที “สหาย ฉันกลัวว่าเธอจะค้นไม่ละเอียด ฉันขอเข้าไปดูด้วย”

แม่เฒ่าลู่ยกมือจะเปิดค้นตู้เสื้อผ้า แต่ถังหว่านคว้าข้อมือไว้เสียก่อน “ใครจะรู้ว่าจะเอาเงินจากบ้านตัวเองไปยัดไว้ในตู้ของแม่ฉันหรือเปล่า แล้วค่อยหาว่าแม่ฉันเป็นคนเอาไป ถึงตอนนั้นแม่ฉันต่อให้กระโดดลงแม่น้ำฮวงโหก็คงล้างมลทินไม่พ้น”

“สะใภ้สามพูดถูก สหาย ฉันไม่ยอมเด็ดขาดให้เธอเข้ามาค้นห้องของพวกเราด้วย!”

หวังต้านีมองเหยียนฟู่เซิงด้วยสีหน้าจริงจัง เหยียนฟู่เซิงพยักหน้ารับ

“สองบ้านของพวกคุณมีเรื่องบาดหมางกัน ควรหลีกเลี่ยงข้อครหาดีกว่า”

“ปล่อยฉัน!” แม่เฒ่าลู่ไม่คิดเลยว่าถังหว่านซึ่งดูเป็นหญิงสาวร่างผอมบางจะมีแรงมากขนาดนี้ ข้อมือถูกบีบจนเจ็บราวกับถูกคีมเหล็กหนีบเอาไว้แน่น

ถังหว่านปล่อยมือตามจังหวะ พร้อมยิ้มอย่างไร้เดียงสา “ฉันไม่ได้ตั้งใจล่วงเกิน ขอให้ผู้ใหญ่รู้จักวางตัวสักหน่อยค่ะ”

ถ้อยคำสุภาพเป็นทางการแบบนี้ยิ่งทำให้แม่เฒ่าลู่โมโห แต่เมื่อสบเข้ากับสีหน้าจริงจังของเหยียนฟู่เซิง ก็ทำได้เพียงจ้องเข้าไปในห้องอย่างใจจดใจจ่อ

“หัวหน้าหลิว ค้นให้ละเอียดหน่อยนะ”

หลิวถิงไม่สนใจแม่เฒ่าลู่ ตั้งใจค้นตู้เสื้อผ้าของหวังต้านีอย่างละเอียด ยุคนี้แต่ละบ้านมีเสื้อผ้ากันไม่มาก จึงตรวจดูได้อย่างรวดเร็ว

หลิวถิงเปิดลิ้นชักชั้นล่างสุดของตู้เสื้อผ้า แล้วหยิบถุงเงินของหวังต้านีออกมา

แม่เฒ่าลู่ตื่นเต้นขึ้นทันที “เห็นไหม เงินนี่ต้องเอามาจากบ้านฉันแน่!”

“สหายเหยียน เงินในบ้านฉันเป็นคนดูแล เจ้ารองทำงานอยู่ในเมือง ทุกเดือนก็ส่งเงินกับคูปองมาให้ฉัน เจ้าสามอยู่หน่วยทหารก็ส่งมาให้ ส่วนเจ้าสี่แต่งงานออกเรือนไปแล้ว บางครั้งก็ส่งมาให้ฉันใช้บ้าง”

หวังต้านีรับถุงเงินมา ใช้มือบังจำนวนเงินบนสมุดบัญชี ก่อนยื่นให้เหยียนฟู่เซิงดูครู่หนึ่ง

“นี่เป็นสมุดบัญชีเงินฝากของบ้านฉัน มีชื่อฉันเขียนอยู่ ฉันคงไม่ขโมยเงินของเธอเมื่อคืนแล้วแอบเอาไปฝากทันทีได้หรอกใช่ไหม? สหกรณ์เครดิตยังไม่เปิดทำการด้วยซ้ำ เพราะงั้นสมุดนี้ฉันขอเก็บไว้ก่อน”

หวังต้านีเก็บสมุดบัญชีกลับ เหยียนฟู่เซิงก็ไม่ได้คัดค้าน ส่วนเงินสดที่เหลือมีเพียงเศษเงินรวมกันไม่กี่สิบหยวนเท่านั้น แตกต่างจากจำนวนที่แม่เฒ่าลู่พูดไว้อย่างสิ้นเชิง

แม่เฒ่าลู่ตาค้าง หรือว่า…หรือว่าไม่ใช่หวังต้านีขโมยจริง ๆ?

“แค่นี้พอพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของฉันหรือยัง?”

หวังต้านีมองแม่เฒ่าลู่กับผู้เฒ่าลู่อย่างเย้ยหยัน ทั้งสองมีสีหน้าราวกับเพิ่งสูญเสียญาติสนิท ใบหน้าของคนแก่ทั้งคู่ร้อนผ่าวเหมือนถูกตบเข้าเต็มแรง

คนที่มุงดูอยู่ในลานต่างมองพวกเขาด้วยสายตาดูหมิ่นและรังเกียจ แต่แม่เฒ่าลู่ยังไม่ยอมแพ้

“เงินอาจซ่อนอยู่ในห้องลูกชายเธอก็ได้ ต้องค้นทุกห้อง!”

“จะค้นก็ค้น”

หวังต้านีกลอกตา วันนี้เธอจะทำให้แม่เฒ่าคนนี้ไม่มีหน้าอยู่ในกองการผลิตอีกต่อไป!

“แม่ ห้องของพวกฉันก็ไม่มีอะไร ไม่ต้องค้นได้ไหม?”

หลี่ชุ่ยฮาถลึงตาใส่แม่เฒ่าลู่ด้วยความโมโห ตัวก่อเรื่องแท้ ๆ อยู่ดี ๆ จะแจ้งตำรวจทำไมกัน!

“ดูท่าร้อนตัวของเธอสิ หัวหน้าฝ่ายสตรี ค้นห้องเธอก่อนเลย!”

ดวงตาของแม่เฒ่าลู่เป็นประกายขึ้นทันที รีบคว้าแขนหลิวถิงที่เพิ่งเดินออกมาจากห้อง

ถังหว่านกับลู่หวยจิ่งยืนอยู่ด้านหลัง เธอแอบดึงแขนเสื้อของเขาเบา ๆ

“พี่สะใภ้ใหญ่จะร้อนตัวอะไรขนาดนั้น?”

เงินทั้งหมดอยู่ในมิติของเธอแท้ ๆ ท่าทีของหลี่ชุ่ยฮาจึงดูแปลกไม่น้อย

“ฉันก็ไม่รู้” ลู่หวยจิ่งไม่รู้จริง ๆ เพราะเขาเองก็ไม่ได้สนิทกับพี่สะใภ้ใหญ่คนนี้เท่าไรนัก