ตอนที่ 103 — ตอนที่ 103 มุ่งหน้าสู่ตลาดมืดอีกครา (3)

เมื่อมาถึงด้านหน้าประตูทางเข้าตลาดมืด หลินจู๋จิ่วก็ควักเอาเป็ดตัวหนึ่งออกมาจากมิติวิเศษแล้วหิ้วไว้ในมือ คนเฝ้าประตูสองคนเป็นหน้าใหม่ ทั้งสองเอามือสอดไว้ในแขนเสื้อ ยืนพิงริมประตูคล้ายกับกำลังยืนอาบแดด แต่แท้จริงแล้วกลับระแวดระวังสายตายิ่งนัก ดูท่าคงเป็นคนเฝ้าประตูที่เจนจัดไม่น้อย

ตอนที่มีคนสองสามคนแบกของเข้าไป ต่างก็ต้องยื่นคูปองใบหนึ่งส่งให้คนเฝ้าประตู

ฝั่งนี้เป็นทางเข้าสำหรับคนที่เอาของมาขาย ส่วนคนที่จะมาซื้อของต้องเข้าทางร้านซีอิ๊วอีกฟากหนึ่ง ในตรอกด้านหลังร้านซีอิ๊วนั้น มีรถยนต์จอดอยู่หลายคัน ล้วนเป็นพวกผู้มีอันจะกินกระเป๋าหนักทั้งสิ้น

ตลาดมืดแห่งนี้ต้องมีขาใหญ่หนุนหลังและมีเส้นสายเบื้องบนอย่างแน่นอน เรื่องราวในยุคนี้ซับซ้อนเกินกว่าที่คิด และก็ไม่ใช่เรื่องที่หลินจู๋จิ่วจะต้องเข้าไปก้าวก่ายสอดรู้

อย่างไรก็ตาม การมีอยู่ของตลาดมืดช่วยอำนวยความสะดวกให้แก่ชาวบ้านธรรมดาได้อย่างแท้จริง ไม่อาจปฏิเสธคุณประโยชน์ด้านบวกของมันได้ทั้งหมด ดังนั้นตลาดมืดจึงกลายเป็นสถานที่กึ่งถูกกึ่งผิดที่ชาวบ้านต่างยอมรับกันโดยปริยาย

เมื่อเห็นหลินจู๋จิ่วหิ้วเป็ดอ้วนพีตัวหนึ่งเดินเข้ามา คนเฝ้าประตูทั้งสองคนก็ยกมือขวางเธอไว้

“เฮ้ สหาย ถ้าจะซื้อซีอิ๊วให้ไปเข้าประตูหน้า ที่นี่เป็นโกดัง ต้องเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่มีคูปองซีอิ๊วถึงจะเข้าได้”

หลินจู๋จิ่วยิ้มจนเห็นฟันขาวสะอาดพลางแกล้งดัดเสียงเหน่อแบบชาวบ้านชนบท

“ฉันไม่มีคูปองซีอิ๊วดอกจ้ะ แต่ฉันเป็นลูกค้าเก่าแก่ พี่ชาย ให้ฉันเข้าไปขายของเถอะนะ เป็ดตัวนี้ถ้าเอาไปขายนอกตลาดมันไม่ได้ราคา เมียฉันกำลังอยู่เดือน* รอฉันเอาเงินจากการขายเป็ดกลับไปซื้อน้ำตาลทรายแดงให้กินบำรุงอยู่น่ะจ้ะ”

คนเฝ้าประตูทั้งสองมองสำรวจหลินจู๋จิ่วตั้งแต่หัวจรดเท้า “ไอ้หนุ่มนี่ อายุยังน้อยแท้ๆ แต่มีลูกมีเมียแล้วเชียว ไวไฟไม่เบานี่หว่า เอ้า เข้าไปได้”

“จ้ะ ขอบคุณมากนะจ๊ะพี่ชาย”

หลินจู๋จิ่วเดินลึกเข้าไปข้างใน จนถึงมุมที่วางไหซีอิ๊วเรียงรายอยู่ ตรงนั้นมีลานว่างอยู่จุดหนึ่ง อาศัยจังหวะที่ไม่มีใครอยู่รอบข้าง เธอจึงใช้พลังจิตย้ายข้าวสารสิบกระสอบ เป็ดสี่ตัว และผักสดใหม่อีกสิบกระสอบออกมาจากมิติวิเศษทั้งหมด โดยเหลือผักกาดขาวสองกระสอบกับข้าวสารไว้ในมิติเพื่อเก็บไว้กินเอง

เธอวางข้าวของเหล่านี้กองไว้ตรงนี้ชั่วคราว แล้วค่อยออกไปเสาะหาผู้รับซื้อ

คิดดูแล้วนี่นับเป็นครั้งแรกที่เธอคิดจะขายของปริมาณมากขนาดนี้ ชั่วขณะนี้จึงยังไม่รู้ว่าจะไปติดต่อกับใครดี เสบียงอาหารมากมายปานนี้ ย่อมยากที่จะหาลูกค้ารายย่อยมารับซื้อทั้งหมดได้

เธอจำเป็นต้องสืบหาลู่ทางเอาไว้ วันข้างหน้าเวลาจะขายของ หากตกลงราคากันเรียบร้อยแล้วมีคนมารับเหมาไปโดยตรงก็จะสะดวกสบายขึ้นมาก

เธอหยิบเป็ดสี่ตัวออกมาหิ้วไว้ในมือก่อน คิดว่าไปหาคนรับซื้อให้ได้เสียก่อนค่อยว่ากัน

พอเดินลงบันไดมา จำนวนผู้คนก็เริ่มหนาตาขึ้น คนซื้อและคนขายต่างเดินขวักไขว่สัญจรไปมา มีทั้งคนที่กำลังเจรจาต่อรองราคา และคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาตรวจดูสินค้า ช่างคึกคักยิ่งกว่าในตึกสรรพสินค้าเสียอีก

คราวที่แล้วที่มา หลินจู๋จิ่วไม่ได้สังเกตรายละเอียดรอบตัว แต่คราวนี้เธอกลับมองเห็นทุกอย่างได้อย่างแจ่มชัด

เธอพบว่าแม้สินค้าในตลาดมืดจะมีหลากหลายประเภท แต่ปริมาณกลับไม่ได้มากมายนัก คนพวกนี้ไม่ได้ขนสินค้าทั้งหมดมากองวางไว้ตรงนี้ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นเพราะคำนึงถึงความปลอดภัย

ยกตัวอย่างเช่นเสบียงอาหาร พวกเขานำมาวางไว้เพียงไม่กี่กระสอบเพื่อเป็นตัวอย่างเท่านั้น สำหรับลูกค้ารายย่อยมาซื้อก็เพียงพอแล้ว ส่วนลูกค้ารายใหญ่คงถูกพาไปส่งมอบสินค้ากันที่อื่น ดังนั้นผู้คนที่เดินไปมาขวักไขว่ที่นี่ส่วนใหญ่จึงเป็นลูกค้ารายย่อย ลูกค้ารายใหญ่มักจะไม่โผล่หน้ามาที่ตลาดมืดด้วยตัวเอง

เช่นนั้นแล้ว เธอควรจะไปหาใครเพื่อปล่อยขายเสบียงอาหารจำนวนมากขนาดนั้นดีล่ะ?

คงจะให้เธอมาตั้งแผงขายเองทีละนิดไม่ได้แน่ๆ

หลินจู๋จิ่วเดินลงบันไดมา พลันหันขวับไปมอง ก็เห็นชายอ้วนไว้หนวดจุ๋มจิ๋มคนเดิมยืนพิงกำแพงอยู่อีกฟากหนึ่ง ข้างกายเขามีลูกสมุนติดตามอยู่อีกเจ็ดแปดคน

คนที่เพิ่งแบกของเข้ามาเมื่อครู่กำลังยืนล้อมรอบพูดคุยกับเขาอยู่ ของที่พวกเขาแบกมาน่าจะเป็นของป่าที่แอบไปกว้านซื้อมาจากมือชาวบ้าน

มีคนยื่นบุหรี่ยี่ห้อลี่ฉวินให้ชายอ้วนไว้หนวดหนึ่งมวน บุหรี่ยี่ห้อนี้ซองละตั้งสองหยวน นับว่าราคาแพงหูฉี่ทีเดียว

ชายคนนั้นยังหยิบไม้ขีดไฟออกมาจุดให้เขาอย่างนอบน้อม จากนั้นก็ส่งบุหรี่ให้ลูกน้องข้างกายของเขาอีกสี่คนคนละมวน

ชายอ้วนไว้หนวดก้มมองดูสินค้าที่คนเหล่านั้นวางไว้บนพื้น แล้วเอ่ยเสนอราคา ต่อรองกันไปมาอยู่ครู่หนึ่ง คนสนิทข้างกายของชายอ้วนไว้หนวดก็ควักเงินจ่ายให้ชายคนนั้น รับเอาสินค้าไป แล้วกวักมือเรียกคนอีกสองสามคนให้มาแบกของเหล่านั้นออกไป

หมายเหตุ

• อยู่เดือน (做月子 — จั้วเยว่จื่อ): ธรรมเนียมการดูแลฟื้นฟูสุขภาพของสตรีจีนหลังคลอดบุตรเป็นเวลาหนึ่งเดือน โดยต้องพักผ่อนอย่างเต็มที่ รับประทานอาหารบำรุงกำลัง เช่น น้ำตาลทรายแดง เพื่อขับน้ำคาวปลาและฟื้นฟูเลือดลม