ตอนที่ 104 — ตอนที่ 104 มุ่งหน้าสู่ตลาดมืดอีกครา (4)

เดิมทีหลินจู๋จิ่วคิดว่าเจ้าหนวดจุ๋มจิ๋มคนนี้เป็นเพียงพ่อค้าคนกลางทั่วๆ ไป แต่เมื่อพิจารณาดูสถานะของเขาในยามนี้แล้ว กลับดูเหนือชั้นและมีอิทธิพลมากกว่าพ่อค้าคนกลางธรรมดาทั่วไปอยู่ไม่น้อย เขาคงจะเป็นพ่อค้าเก็งกำไรตลาดมืด*ตัวจริงเสียงจริงอย่างไม่ต้องสงสัย

ทว่าเขาก็เป็นเพียงพ่อค้าเก็งกำไรระดับล่าง ด้านหลังของเขาน่าจะยังมีผู้มีอิทธิพลรายใหญ่คอยหนุนหลังอยู่อีกชั้นหนึ่ง

แต่ถึงแม้จะเป็นเพียงพ่อค้าเก็งกำไรรายย่อย เขาก็ยังมีเส้นสายและลู่ทางกว้างขวางกว่าหลินจู๋จิ่วมากนัก อีกทั้งในมือยังมีทั้งฐานลูกค้าและเครือข่ายความสัมพันธ์พร้อมสรรพ

หลินจู๋จิ่วมีสินค้าอยู่เต็มมือ สิ่งเดียวที่ขาดก็คือลูกค้านี่เอง

แม้การร่วมมือกับพ่อค้าเก็งกำไรตลาดมืดจะได้กำไรลดลงบ้าง เพราะต้องแบ่งผลกำไรให้แก่อีกฝ่าย ทว่าเธอก็ไม่ต้องเหนื่อยเดินทางมาหาลูกค้าด้วยตนเองในตลาดมืดบ่อยๆ อีกต่อไป ในอนาคตเธอจะต้องไปเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ หากเทียวไปเทียวมาที่ตลาดมืดบ่อยๆ คงจะไม่เหมาะสมเท่าใดนัก

เชื่อว่าหากเธอมีแหล่งสินค้าที่อุดมสมบูรณ์และมั่นคงเพียงพอ และหากเจ้าหนวดจุ๋มจิ๋มได้รับส่วนแบ่งผลประโยชน์ที่น่าพอใจ ย่อมต้องยินดีร่วมมือกับเธออย่างแน่นอน

ทว่าการจะสร้างความไว้วางใจและสร้างความสัมพันธ์ความร่วมมือในระยะยาว โดยที่ตนเองเป็นผู้กำหนดส่วนแบ่งผลกำไร อีกทั้งยังต้องรับประกันว่าจะไม่ถูกอีกฝ่ายหักหลังหรือตุกติกนั้น เรื่องนี้ย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลย

ยิ่งไปกว่านั้น เบื้องหลังของเจ้าหนวดจุ๋มจิ๋มคนนี้มีใครคอยหนุนหลังอยู่บ้างเธอก็ยังไม่กระจ่าง หากเกิดเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ที่มีอิทธิพลกว้างขวาง แล้วเธอไปแย่งคนและแย่งผลประโยชน์ทางการค้าของเขาเข้า เกรงว่าอาจจะนำพาความเดือดร้อนยุ่งยากมาสู่ตนได้

คาดว่าคราวก่อนที่เจ้าหนวดจุ๋มจิ๋มส่งคนสะกดรอยตามเธอ คงคิดว่าเธอเป็นพ่อค้าเก็งกำไรหน้าใหม่ที่หวังจะเข้ามาแย่งชิงผลประโยชน์ในถิ่นของเขา เธอปลอมตัวเป็นหญิงสาวชาวบ้าน จูงกวางโรตัวเป็นๆ มาเดินเฉิดฉายขายในตลาดมืด มิหนำซ้ำยังขายเห็ดหลินจือร้อยปีไปอีกหนึ่งดอก นับว่าสะดุดตาแปลกประหลาดและอวดดีโจ่งแจ้งจนเกินไปจริงๆ

พอเหยียบย่ำเข้ามาในถิ่นของหมอนี่ ไม่เพียงแต่ไม่รู้ธรรมเนียมปฏิบัติและไม่ยอมมาคารวะเจ้าถิ่น** ซ้ำยังข่มขวัญจนเขาตกตะลึงไปเสียอีก

เขาจึงปักใจเชื่อว่าด้านหลังของเธอต้องมีผู้มีอิทธิพลคอยหนุนหลังอย่างแน่นอน ถึงได้แอบสะกดรอยตามไปเพื่อสืบดูตื้นลึกหนาบางให้รู้แจ้ง

พอลองใคร่ครวญดูเช่นนี้ หลินจู๋จิ่วก็เข้าใจกระจ่างแจ้งในทันที

ทว่าหากคิดจะสร้างอาณาจักรของตนเองขึ้นมา ย่อมต้องกล้าแบกรับความเสี่ยง เธอต้องการดูให้แน่ใจว่าคนพวกนี้ไว้ใจได้หรือไม่ และจะสามารถร่วมมือกันได้จริงหรือเปล่า

หากคิดจะดึงตัวเจ้าหนวดจุ๋มจิ๋มคนนี้มาใช้งาน ลำดับแรกก็ต้องสั่งสอนและแสดงฝีมือข่มขวัญให้อีกฝ่ายยอมสยบอย่างราบคาบเสียก่อนค่อยว่ากัน

เดิมทีคิดไว้ว่าต่างคนต่างอยู่เหมือนน้ำในบ่อไม่ก้าวก่ายน้ำในคลอง ทว่าดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว จำเป็นต้องคบค้าสมาคมด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ เธอต้องการพันธมิตรที่ยอดเยี่ยมเพื่อช่วยกระจายเสบียงอาหารของเธอออกไป

ดังนั้นเธอจึงต้องล้มเลิกแผนการเดิม แล้วสับไพ่เริ่มวางหมากกระดานใหม่ทั้งหมด

หลินจู๋จิ่วจึงเป็นฝ่ายหิ้วเป็ดเดินตรงเข้าไปหาอย่างไม่ลังเล

อู๋เจี้ยนจวินเห็นคนแปลกหน้าคนหนึ่งหิ้วเป็ดอ้วนพีตัวใหญ่สี่ตัวเดินดุ่มๆ ตรงมาทางตน

ด้วยเครื่องแต่งกายและการแต่งเนื้อแต่งตัวของหลินจู๋จิ่วในวันนี้ ทำให้อู๋เจี้ยนจวินไม่อาจเชื่อมโยงภาพของเธอกับหญิงสาวชาวบ้านที่มาคราวก่อนเข้าด้วยกันได้เลยแม้แต่น้อย

เขาคอยเฝ้าจับตาดูอยู่ที่นี่มาสิบกว่าวันแล้ว ก็ไม่เห็นหญิงสาวคนนั้นโผล่หน้ามาอีก จึงนึกไปว่าอีกฝ่ายคงเป็นพวกพ่อค้าเร่ที่ผ่านมาขายของเพียงชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น

การที่มีคนแปลกหน้าโผล่มาอย่างกะทันหัน พร้อมกับหิ้วเป็ดถึงสี่ตัวมาด้วยเช่นนี้ ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย เป็ดที่อ้วนท้วนสมบูรณ์ขนาดนี้ เขาเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิตจริงๆ ในยุคสมัยที่ข้าวยากหมากแพงและขาดแคลนเสบียงอาหารเช่นนี้ ใครกันจะมีปัญญาเลี้ยงเป็ดให้ตัวโตอ้วนพีได้ถึงขนาดนี้กัน

เขาจึงรีบสาวเท้าก้าวเข้าไปต้อนรับทันที

“เฮ้ สหายบ้านเดียวกัน นายเอาเป็ดมาขายเหรอ ราคาเท่าไหร่ล่ะ?”

ทว่าครั้นก้มลงเพ่งมองดูใกล้ๆ ชัดๆ ทำไมไอ้หนุ่มคนนี้ถึงได้ดูคุ้นหน้าคุ้นตายิ่งนัก!

จากนั้นเขาก็ตระหนักและจำหน้าหลินจู๋จิ่วได้ในบัดดล นี่… นี่มันไม่ใช่แม่สาวชาวบ้านคนนั้นหรอกหรือ? ทำไมวันนี้ถึงกลายเป็นเด็กหนุ่มไปได้ล่ะเนี่ย? ไอ้หมอนี่ตกลงว่าเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่ ทำไมถึงได้ดูลี้ลับประหลาดพิลึกพิลั่นถึงเพียงนี้?

พวกเอ้อร์จื่อที่อยู่ด้านหลังของอู๋เจี้ยนจวินต่างพากันเดินตามเข้ามา ครั้นเห็นหลินจู๋จิ่วก็ไม่กล้าปักใจทักทายในทันที หรือว่าจะเป็นฝาแฝดชายหญิงกับแม่สาวคนคราวก่อนกันแน่นะ? ถึงได้หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบขนาดนี้!

เมื่อเห็นสีหน้าของพวกอู๋เจี้ยนจวินบิดเบี้ยวจนยู่ยี่คล้ายซาลาเปา ราวกับกำลังนั่งรถไฟเหาะตีลังกา หลินจู๋จิ่วก็คลี่ยิ้มกว้างออกมา “พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ คราวก่อนกวางโรนายไม่ได้ซื้อ แล้วคราวนี้เป็ดพวกนี้นายจะเอาไหมล่ะ?”

เฮ้ย! เป็นคนคนเดียวกันจริงๆ ด้วย!

อู๋เจี้ยนจวินกระแอมไอออกมาทีหนึ่ง “เฮ้ สรุปแล้วนายเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่เนี่ย?”

“เรื่องนั้นมันเกี่ยวอะไรกับการที่ฉันมาขายเป็ดด้วยเล่า? วันนี้ฉันมีสินค้าล็อตใหญ่มาเสนอ แค่ถามว่านายอยากจะทำมาค้าขายกับฉันหรือเปล่าก็เท่านั้นแหละ”

หมายเหตุ

• พ่อค้าเก็งกำไรตลาดมืด (倒爷 — เต่าเหยีย): คำเรียกกลุ่มคนที่ลักลอบกว้านซื้อสินค้าควบคุมหรือตั๋วปันส่วนในราคาทางการ แล้วนำมาปล่อยขายเก็งกำไรในตลาดมืดในราคาสูง ยุค 70s—80s ในประเทศจีน

** คารวะเจ้าถิ่น (拜山 — ไป้ซาน): ธรรมเนียมของวงการนักเลงหรือตลาดมืด หมายถึงการเข้าไปแสดงความเคารพ อ่อนน้อม หรือจ่ายค่าคุ้มครองให้แก่ผู้มีอิทธิพลเจ้าถิ่นก่อนจะเริ่มทำธุรกิจในพื้นที่นั้นๆ