ตอนที่ 127 — ตอนที่ 127 ดีดฝ้าย

หลินจู๋จิ่วเล่นกับกุ้ยฮวาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ไปเก็บเกี่ยวฝ้าย

ดอกฝ้ายแก่จัดเบ่งบานเต็มที่แล้ว ผืนดินขาวโพลนไปทั่วแปลง หลินจู๋จิ่วใช้จิตหยั่งรู้สั่งการเก็บเกี่ยวฝ้ายในมิติวิเศษโดยอัตโนมัติ แล้วนำเข้าเครื่องจักรแยกปุยฝ้ายออกจากเมล็ดฝ้าย เมล็ดฝ้ายพวกนี้เก็บเอาไว้ วันหน้าค่อยนำไปเป็นอาหารเลี้ยงวัวเลี้ยงแกะ ก็นับว่าเป็นอาหารสัตว์ชั้นดีทีเดียว

เมื่อเก็บเกี่ยวฝ้ายเรียบร้อย เช้าตรู่ก็สามารถเดินทางเข้าตำบลไปดีดปุยฝ้าย* ได้แล้ว ส่วนที่เหลือเก็บไว้ก็เอาไว้ตัดชุดนวมหนาตัวใหม่ให้พี่สาว

เธอพรวนดินในแปลงมิติวิเศษใหม่อีกรอบ แล้วหว่านเมล็ดถั่วเหลืองสองหมู่ลงไป

ชุดนวมหนาและผ้านวมของพี่สาวมีเพียงพอแล้ว ยังสามารถตัดชุดนวมหนาเพิ่มให้คุณปู่ได้อีกตัวหนึ่งด้วย

ปลูกฝ้ายรอบต่อไปค่อยเตรียมผ้านวมสำหรับใช้สอยในบ้านก็ยังทัน สิ่งสำคัญที่สุดคือ อีกหกวันข้างหน้าเธอคุยโวโอ้อวดกับพวกอู๋เจี้ยนจวินเอาไว้แล้วว่ามีเสบียงพร้อมส่งอย่างล้นเหลือ เธอจะไม่มีของอยู่ในมือจนทำให้อู๋เจี้ยนจวินเกิดความเคลือบแคลงสงสัยในศักยภาพของเธอไม่ได้เด็ดขาด

หว่านเมล็ดลงดินวันนี้ ถึงวันที่นัดพบเจอกันก็พอดีได้เก็บเกี่ยวอีกระลอก

หลังจากทำงานเสร็จ หลินจู๋จิ่วก็ออกจากมิติวิเศษมานอนหลับพักผ่อนชั่วครู่

เช้าตรู่ออกไปเดินตลาดนัด วันพรุ่งนี้ค่อยเดินทางเข้าเมืองเอกของมณฑลเพื่อไปเยี่ยมไช่เสี่ยวกวง ถือโอกาสนำข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันและเสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนไปให้พี่สาวด้วย ตอนที่พี่สาวเดินทางไปไม่ได้พกพาสิ่งของอะไรติดตัวไปมากนัก ดูท่าแล้วคงยังกลับมาไม่ได้ในเร็ววันเป็นแน่

วันที่มีตลาดนัด เฉียวซานยังต้องไปเรียนหนังสือจึงไม่สามารถไปร่วมสนุกด้วยได้ หลินจู๋จิ่วนึ่งเกี๊ยวใส่กล่องข้าวอะลูมิเนียมให้เฉียวซานพกไปโรงเรียนเพื่อเป็นอาหารกลางวัน ส่วนเธอกับคุณปู่สะพายตะกร้าสานไปเดินตลาดนัด ผู้ใหญ่บ้านเองก็จะไปเช่นกัน พวกเขาจึงอาศัยนั่งเกวียนเทียมลาของผู้ใหญ่บ้านเดินทางเข้าตำบล

ตำบลอยู่ไม่ไกล เดินเท้าเพียงครึ่งชั่วโมงก็ถึง หากนั่งเกวียนเทียมลาก็ยิ่งเร็วกว่านั้น

การไปเดินตลาดนัดนับเป็นเรื่องคึกคักที่สุดในตำบล เด็กๆ ต่างพากันดีใจเป็นล้นพ้น ท้องถนนจอแจอย่างยิ่ง ทั้งยังมีของใช้จำเป็นในชีวิตประจำวันชิ้นเล็กชิ้นน้อยวางขายอยู่บ้าง

พวกชาวบ้านนำสิ่งของที่ครอบครัวตนเองทำขึ้นมาแลกเปลี่ยนเป็นเงินหรือแลกเป็นสิ่งของอย่างอื่น ในยุคสมัยนี้สิ่งของมีไม่มากนัก จึงอาศัยมาเดินเบียดเสียดหาความครึกครื้นกันเสียมากกว่า

หลินจู๋จิ่วนำปุยฝ้ายสามกระสอบใหญ่ออกมาจากมิติวิเศษแล้วเดินเข้าไปในร้านดีดฝ้าย ปุยฝ้ายคุณภาพดีเยี่ยมเช่นนี้ทำเอาช่างดีดฝ้ายถึงกับยืนอึ้งตาค้าง แถมยังเป็นฝ้ายที่คัดแยกเมล็ดออกจนหมดจดแล้วด้วย

การใช้แรงงานคนแกะเมล็ดฝ้ายนั้นกินแรงและเสียเวลามาก ต้องใช้เวลาตั้งสองวันถึงจะทำเสร็จ พอแยกเมล็ดออกเรียบร้อยแล้วจึงประหยัดแรงไปได้มหาศาล

หลังจากง่วนอยู่สามชั่วโมง ช่างดีดฝ้ายกับลูกศิษย์สองคนก็ดีดไส้ผ้านวมให้หลินจู๋จิ่วเสร็จทั้งสามผืน หลินจู๋จิ่วจ่ายเงินค่าจ้างให้เขาไปสามเหมาหกเฟิน

คุณปู่ก็นำตะกร้าสานไปขายได้ ตะกร้าสิบใบขายได้เงินหกเหมาห้าเฟิน แม้จะไม่มากเท่ากับที่คุณปู่คิดไว้ แต่คุณปู่ก็มีความสุขมากแล้ว

เมื่อเห็นหลินจู๋จิ่วถือไส้ผ้านวมใหม่สามผืนกลับมา หลินฝูถังก็ช่วยรับมาสองผืนด้วยความประหลาดใจ เอ่ยถามว่าซื้อมาจากไหน หลินจู๋จิ่วจึงบอกว่าซื้อมาจากร้านดีดฝ้ายเพื่อนำมาเตรียมเป็นสินเดิมของพี่สาว

พองานทุกอย่างเสร็จสิ้น สองปู่หลานก็นั่งเกวียนเทียมลาของผู้ใหญ่บ้านกลับบ้าน

พอกลับมาถึง หลินจู๋จิ่วนำผ้าตัดเสื้อนวมและปุยฝ้ายไปส่งให้ลูกสะใภ้คนโตของผู้ใหญ่บ้าน วานให้เธอช่วยตัดชุดนวมหนาสองตัวสำหรับคุณปู่และพี่สาว

บ้านของเธอมีจักรเย็บผ้า ทั้งลูกสะใภ้คนโตของผู้ใหญ่บ้านยังเป็นช่างตัดเสื้อประจำหมู่บ้านอีกด้วย จู๋จิ่วจะจ่ายค่าจ้างตัดเย็บให้ แต่เธอยืนกรานไม่ยอมรับเงิน พร้อมกับเอ่ยคำเกรงใจเรื่องบุญคุณช่วยชีวิตอะไรทำนองนั้น หลินจู๋จิ่วจึงต้องเลยตามเลย ลูกสะใภ้คนโตของผู้ใหญ่บ้านบอกว่า การตัดชุดนวมสองตัวนี้ต้องใช้เวลาทำเจ็ดถึงแปดวัน หลินจู๋จิ่วจึงบอกไปว่าไม่ต้องรีบร้อน

ส่วนเรื่องผ้านวมสามผืน จู๋จิ่วเย็บเองได้จึงไม่อยากไปรบกวนคนอื่น เธอใช้เวลาเพียงค่ำคืนเดียวก็เย็บผ้านวมใหม่เสร็จทั้งสามผืน พับเก็บไว้บนเตียงเตาอย่างเรียบร้อย ผ้านวมใหม่เอี่ยมแฝงกลิ่นอายแห่งความเป็นมงคล

รอเวลาที่ซิ่งเอ๋อร์ออกเรือน จะได้มอบให้เป็นสินเดิมอย่างสมเกียรติภาคภูมิ ทางฝั่งครอบครัวเดิมจัดเตรียมสินสอดสินเดิมให้อย่างดีเช่นนี้ เวลาพี่สาวแต่งงานออกเรือนไปจะได้ไม่ดูต่ำต้อยซอมซ่อ

เธอไม่ได้คาดคิดเลยว่าเรื่องที่ซิ่งเอ๋อร์กับสุ่ยฟู่จะไปจดทะเบียนสมรสต้องถูกเลื่อนออกไปเช่นนี้ มิฉะนั้นก่อนหน้านี้คงไม่ต้องรีบร้อนลนลานขนาดนั้น

เมื่อเย็บผ้านวมเสร็จเรียบร้อย หลินจู๋จิ่วก็ล้มตัวลงนอนหลับพักผ่อนอย่างแสนสบาย

หมายเหตุ

• ดีดฝ้าย (弹棉花) — กรรมวิธีการตีหรือดีดเส้นใยฝ้ายที่อัดแน่นให้ฟู นุ่ม และกระจายตัวสม่ำเสมอ เพื่อนำไปใช้ยัดทำเป็นไส้ผ้านวมหรือเสื้อกันหนาวนวมในสมัยโบราณและยุคก่อนอุตสาหกรรม