ตอนที่ 157 — ตอนที่ 157 นำเสื้อนวมมาส่งแล้ว

“อืม พี่รองจะไปทำธุระ คราวก่อนพี่ได้ยินมาว่าพรุ่งนี้ภรรยาของหมอไช่จะกลับมาแล้ว เช่นนั้นพี่ใหญ่ก็คงกลับมาพร้อมกับพี่ได้แล้วล่ะ เสื้อผ้าที่ตัดไว้ให้พี่ใหญ่คราวก่อนยังอยู่ที่ร้านตัดเย็บอยู่เลย พวกเราจะได้ไปรับกลับมาพร้อมกัน”

พอนึกถึงเสื้อผ้าของซิ่งเอ๋อร์ที่ร้านตัดเย็บ เสื้อนวมสองตัวที่สั่งทำไว้ที่บ้านลูกสะใภ้ของผู้ใหญ่บ้านก็ยังไม่ได้ไปเอา ประเดี๋ยวค่อยแวะไปถามดูว่าเย็บเสร็จหรือยัง

หลินเฉียวซานพอได้ยินว่าพรุ่งนี้ซิ่งเอ๋อร์จะกลับมาก็ดีใจเป็นล้นพ้น “วิเศษไปเลยจ้ะ ฉันก็คิดถึงพี่ใหญ่เหมือนกัน งั้นเป็ดตัวนี้รอให้พี่ใหญ่กลับมาพรุ่งนี้ค่อยกินด้วยกันก็ได้นี่จ๊ะ”

“กินไปเถอะ พรุ่งนี้พี่ค่อยขึ้นเขาไปจับมาอีกตัวก็สิ้นเรื่อง แต่อย่าได้เที่ยวไปบอกใครเชียวนะว่าบ้านเรามีเป็ดป่ากิน เดี๋ยวพากันแห่ขึ้นเขาไปจับกันหมด ให้บ้านเราจับคนเดียว จะได้จับกินไปได้ตลอดชีวิต”

หลินเฉียวซานพยักหน้ารับอย่างขึงขังจริงจัง “ฉันเข้าใจแล้วจ้ะ”

หลินจู๋จิ่วแย้มยิ้มอย่างเบิกบานใจ เด็กคนนี้ช่างว่านอนสอนง่ายเสียจริง

หลินจู๋จิ่วให้อาหารวัวไปพลางเอ่ยอย่างเปี่ยมสุข “เฉียวซานเอ๋ย บ้านเรายังมีเรื่องต้องทำอีกตั้งเยอะ อีกไม่กี่วันจะต้องปลูกต้นพลับกับต้นท้อในลานบ้าน พอว่างพี่จะไปซื้อผักกาดขาวใหญ่จากเมืองเอกของมณฑลมาทำกิมจิผักกาดดองเผ็ด* แล้วยังทำผักกาดดองเปรี้ยวได้อีกด้วย ผักกาดดองเผ็ดกินคู่กับข้าวสวยร้อนๆ อร่อยมากเลยนะ ส่วนผักกาดดองเปรี้ยวก็เอามาทำไส้เกี๊ยวกับต้มตุ๋นใส่วุ้นเส้นจีน”

เดิมทีเธอคิดไว้ว่าพอเก็บเกี่ยวฝ้ายเสร็จ ในมิติวิเศษรุ่นถัดไปจะปลูกข้าวสาลีสักรอบหนึ่ง จากนั้นจึงจะปลูกผักกาดขาวใหญ่

หลินเฉียวซานกลืนน้ำลายดังเอื๊อก “บ้านเราเหมือนได้ฉลองวันตรุษจีนทุกวันเลยจ้ะ”

“สิ้นเดือนนี้พี่ต้องไปเมืองเอกของมณฑลแล้ว เรื่องพวกนี้ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อนพี่จะออกเดินทาง นายตั้งใจเรียนหนังสือให้ดีเถอะ วันข้างหน้าบ้านเราจะมีแต่ชีวิตที่ดี”

“พี่รอง ฉันซาบซึ้งใจเหลือเกิน ขอบคุณพี่ที่ช่วยรับเลี้ยงฉันไว้ ฉันถึงได้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีเช่นนี้”

หลินจู๋จิ่วลูบหัวเฉียวซานเบาๆ “รู้จักสำนึกบุญคุณน่ะถูกต้องแล้ว นายต้องจำไว้ว่ายามนี้ทุกคนต่างดีกับนาย โตขึ้นไปต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณ รู้ไหม”

เพราะมีคนอย่างจ้าวหลานหลานอยู่ หลินจู๋จิ่วจึงยิ่งให้ความสำคัญเป็นพิเศษกับการปลูกฝังเฉียวซานให้รู้จักกตัญญูรู้คุณคน

หลินเฉียวซานพยักหน้าหงึกๆ อย่างกระตือรือร้น “ฉันเข้าใจแล้วจ้ะพี่”

“จริงสิ เฉียวซาน พี่ขอถามหน่อย ที่โรงเรียนของนายปกติเขาต้องแจกผ้าพันคอสีแดง** ไม่ใช่เหรอ ทำไมนายถึงไม่มีล่ะ”

สีหน้าของหลินเฉียวซานแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะรีบแย้มยิ้มกลบเกลื่อน “อ๋อ เขายังไม่ได้แจกน่ะจ้ะ ต่อไปคงมีเอง แล้วคุณปู่ล่ะจ๊ะ ตอนฉันกลับมาเจ้าอาจือไม่ได้วิ่งกรูออกมา ก็รู้เลยว่าคุณปู่ไม่อยู่บ้าน”

“คุณปู่ไปพรวนดินที่แปลงดินส่วนตัวครึ่งหมู่นั่นน่ะ ใกล้จะเริ่มฤดูใบไม้ผลิแล้ว พรวนดินเสร็จ พอน้ำแข็งในแม่น้ำละลาย ก็จะสามารถผันน้ำเข้านา พอเข้าฤดูใบไม้ผลิก็จะได้ปลูกมันเทศได้เลย”

เดิมทีตระกูลหลินไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องปากท้องอีกต่อไปแล้ว แต่ก็ไม่อาจทำตัวโอ่อ่าเกินไปได้ หากตระกูลหลินแสดงออกว่าร่ำรวยจนเกินหน้าเกินตา ย่อมเป็นการชักศึกเข้าบ้านหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว

เดิมทีตระกูลหลินก็ถูกส่งตัวลงมาใช้แรงงานที่หมู่บ้านโจวจวงเพราะภูมิหลังครอบครัวมีทุนทรัพย์ ในเรื่องเงินทองจึงไม่อาจทำตัวโดดเด่นสะดุดตาได้เด็ดขาด ขอเพียงผ่านพ้นช่วงสองสามปีนี้ไปได้อย่างราบรื่นปลอดภัย แอบหาเงินเงียบๆ ไปพลางก็เพียงพอแล้ว

ดังนั้นการปลูกมันเทศในแปลงดินส่วนตัวจึงยังจำเป็นต้องทำอยู่ ถึงคราวต้องปลูกอะไรก็ยังต้องปลูกตามปกติ

สองพี่น้องพากันเดินออกจากลานหลังบ้านมายังลานหน้าบ้าน จางชุ่ยฉินลูกสะใภ้ของผู้ใหญ่บ้านก็ถือเสื้อนวมสองตัวที่เย็บเสร็จแล้วเดินเข้ามาในลานบ้านพอดี

“น้องจู๋จิ่วอยู่บ้านพอดีเลย เสื้อผ้าเย็บเสร็จเรียบร้อยแล้วจ้ะ ลองให้ท่านผู้เฒ่าหลินกับน้องซิ่งเอ๋อร์ลองใส่ดูนะ ตรงไหนไม่พอดี ฉันจะได้ช่วยแก้อีกที”

หลินจู๋จิ่วรีบก้าวเข้าไปต้อนรับ รับเสื้อนวมมาคลี่ดู “เย็บได้ประณีตสวยงามจริงๆ หนาแน่นและเรียบร้อย ฝีมือยอดเยี่ยมมากเลย พี่สะใภ้ดูสิ ค่าจ้างก็ไม่ยอมรับ ยังต้องลำบากพี่เดินเอามาส่งให้อีก ฉันเกรงใจจริงๆ เลย”

“อย่าได้เกรงอกเกรงใจกันขนาดนั้นเลยน้องจู๋จิ่ว พวกเราคนบ้านใกล้เรือนเคียงกัน มีอะไรก็ต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกันเป็นธรรมดา ฉันได้ยินมาว่าบ้านเธอซื้อลูกวัวมาตัวหนึ่งใช่ไหมล่ะ เช่นนั้นรอให้วัวโตขึ้นแล้วพวกเราจำเป็นต้องใช้ไถนา เธอต้องให้พวกเรายืมด้วยนะ”

หมายเหตุ

• กิมจิผักกาดดองเผ็ด (辣白菜 — ล่าไป๋ไช่) ผักกาดขาวหมักพริกและเครื่องเทศรสเผ็ดเปรี้ยว นิยมรับประทานทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน

** ผ้าพันคอสีแดง (红领巾 — หงหลิ่งจิน) ผ้าพันคอสามเหลี่ยมสีแดง สัญลักษณ์ของขบวนการผู้เยาว์คอมมิวนิสต์ (Young Pioneers of China) ซึ่งเด็กนักเรียนระดับประถมศึกษาที่ประพฤติดีเด่นจะได้รับคัดเลือกให้ติดผ้าพันคอนี้