ตอนที่ 194 — ตอนที่ 194 เกิดเรื่องใหญ่แล้ว (7)

จะขาดศีลธรรมหรือไม่นางไม่สนใจทั้งนั้นแล้ว สุ่ยฟู่ตายไปแล้ว สุ่ยเชอก็แต่งเมียไม่ได้ ไม่มีหลานให้อุ้ม ซ้ำยังไม่มีใครคอยเลี้ยงดูยามแก่เฒ่า ตระกูลโจวของนางหมดสิ้นความหวังแล้ว นางจะมัวมาสนใจเรื่องศีลธรรมจรรยาไปทำไมกัน

เอาตามนี้แหละ!

"น้องชาย มัวยืนเซ่ออยู่ทำไม! ช่วยกันลากตัวหลินซิ่งเอ๋อร์กลับไปบ้านฉันก่อนค่อยว่ากัน"

น้องชาย 2 คนของจางเหอฮวาปรี่เข้ามาจะฉุดกระชากหลินซิ่งเอ๋อร์ หญิงสาวถอยกรูดไปจนชิดกำแพงจุดที่น้ำฝนรั่ว "คุณป้าคะ มีอะไรก็พูดจากันดีๆ สิคะ ทำไมต้องมาฉุดกระชากลากถูดึงดันกันแบบนี้ด้วย!"

เจ้าหวงเห่ากรรโชกใส่จางเหอฮวาอย่างเอาเป็นเอาตาย มันวิ่งวนไปวนมาด้วยความกระสับกระส่าย แล้ววิ่งไปคาบขากางเกงของหลินเฉียวซานและหลินซิ่งเอ๋อร์พยายามดึงรั้งให้ออกไปข้างนอก

"ถ้าฉันไม่ลากตัวเธอไป แล้วเธอจะยอมตามฉันไปดีๆ รึไง!"

หลินเฉียวซานปีนลุกขึ้นมาจากพื้น รีบเอาตัวเข้าขวางหน้าหลินซิ่งเอ๋อร์ไว้ด้านหลัง แล้วออกแรงผลักน้องชายของจางเหอฮวาสุดกำลัง "พวกคุณไม่มีเหตุผลเลย พี่สาวของผมทำไมต้องไปบ้านพวกคุณด้วย? พวกคุณอย่ามารังแกพี่ใหญ่ของผมนะ! พวกคุณออกไปเดี๋ยวนี้!"

โจวม่านยาปรี่เข้ามาช่วยผลักและช่วยตะโกนด่าทอ "จางเหอฮวา ป้ามันไร้เหตุผลเกินไปแล้ว! ตอนนั้นป้าไม่ยอมตกลงเรื่องแต่งงานของสุ่ยฟู่กับซิ่งเอ๋อร์ พอคนตายไปแล้ว นึกจะมาเกาะติดตระกูลหลินให้คอยเลี้ยงดูพวกป้ายามแก่เฒ่า ซ้ำยังจะบีบให้หลินซิ่งเอ๋อร์คอยดูแลปรนนิบัติโจวสุ่ยเชอไปชั่วชีวิตงั้นหรือ?

ผู้หญิงพรรค์ป้านี่มันหน้าหนาไร้ยางอายจริงๆ! ฉันไม่เคยเห็นใครต่ำช้าไร้คุณธรรมเท่าป้ามาก่อนเลย คนแบบพวกป้าเป็นครอบครัวทหารผ่านศึกผู้พลีชีพได้ยังไงกัน? ใต้ฟ้านี้ยังมีกฎหมายบ้านเมืองอยู่นะ พวกป้าคิดจะมาแย่งชิงตัวหลินซิ่งเอ๋อร์ไป คิดว่าจะมีประโยชน์งั้นหรือ!"

จางเหอฮวาแผดเสียงตวาดลั่น "โจวม่านยา นี่เป็นเรื่องของตระกูลโจวม่านชางกับตระกูลหลิน มันเกี่ยวอะไรกับแกด้วย? รีบไสหัวออกไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้!"

จางเหอฮวากับน้องชาย 2 คนของนางพากันรุมกระชากตัวหลินซิ่งเอ๋อร์ คนในห้องเกิดการฉุดกระชากยื้อยุดชุลมุน ระหว่างที่ยื้อยุดผลักดันอยู่นั้น ตัวคนก็เซถลันไปกระแทกเสาคานไม้ที่ค้ำอยู่ตรงกลางห้อง หลังคาบ้านส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะๆ ดังสนั่น

จางเหอฮวาผลักหลินเฉียวซานล้มคว่ำไปอีกครั้ง หลินเฉียวซานไม่ยอมแพ้หมายมั่นจะปกป้องพี่สาวคนโต เด็กชายจึงยันตัวลุกขึ้นพุ่งเข้าใส่ คว้ามือจางเหอฮวาแล้วอ้าปากกัดลงไปเต็มแรง จางเหอฮวาเจ็บปวดจนสะบัดหลินเฉียวซานกระเด็นพลางร้องลั่น "ไอ้เด็กบ้า แกเป็นหมาบ้ารึไง!"

นางเงื้อมือหมายจะฟาดหลินเฉียวซาน โจวสุ่ยเชอที่ยืนอยู่ข้างๆ ยังพอรู้ผิดชอบชั่วดี ครั้นเห็นแม่จะทุบตีเด็ก จึงรีบถลันเข้าไปขวาง "แม่ อย่าตี! อย่าตี!"

ในวินาทีนั้นเอง เสียงเปรี๊ยะดังลั่นขึ้นอย่างกะทันหัน หลังคาบ้านพลันถล่มครืนลงมา!

จางเหอฮวากับพวกน้องชายรีบวิ่งเตลิดหนีออกไปข้างนอกอย่างไม่คิดชีวิต

ทว่าหลินซิ่งเอ๋อร์ หลินเฉียวซาน รวมถึงโจวสุ่ยเชอวิ่งหนีออกมาไม่ทัน หลังคาถล่มทับลงมาตรงๆ ฝังร่างของคนทั้งสามไว้ใต้ซากปรักหักพัง แม้แต่เจ้าหวงก็ถูกซากดินฝังอยู่ข้างในนั้นด้วยเช่นกัน

โจวม่านยา จางเหอฮวา และคนอื่นๆ ที่ยืนตื่นตระหนกอยู่ในลานบ้านต่างพากันอ้าปากค้างตาค้าง เพียงชั่วพริบตาเดียวหลังคาก็พังทลายลงมา แล้วคนข้างในก็หายวับไปกับตา!

จางเหอฮวาร้องไห้โฮกรีดร้องลั่น "สุ่ยเชอ! สุ่ยเชอลูกแม่! สวรรค์ นี่เป็นหน่อเนื้อเชื้อไขคนเดียวที่เหลืออยู่ของบ้านม่านชางแล้วนะ จะทำยังไงดีเนี่ย!"

โจวม่านยาแผดเสียงด่าลั่น "จางเหอฮวา นังสารเลวเอ๊ย! ทั้งหมดเป็นเพราะพวกแกมาหาเรื่องอาละวาดแท้ๆ! ไม่ใช่แค่สุ่ยเชอคนเดียว แต่มีถึงสามคนที่ถูกทับอยู่ข้างในนะ ถ้าหลินซิ่งเอ๋อร์กับหลินเฉียวซานเป็นอะไรไป หลินจู๋จิ่วกลับมาจะต้องถลกหนังหัวพวกแกแน่! พวกแกยังไม่รีบช่วยคนอีก!"

จางเหอฮวากับน้องชายทั้งสองคนไม่อาจพูดแก้ตัวใดๆ ได้อีก หากเกิดมีคนตายขึ้นมาจริงๆ พวกเขาก็ไม่อาจรับผิดชอบไหว ใครจะไปคาดคิดเล่าว่าบ้านหลังนี้จะถล่มลงมาจริงๆ

"พวกแกยังมัวยืนบื้ออะไรอยู่ รีบช่วยคนเร็วเข้า สุ่ยเชอบ้านฉันก็อยู่ข้างในนั้นด้วย!"

พวกเขารีบช่วยกันขุดคุ้ยดินและเศษซากเพื่อช่วยชีวิตคนทันที

โจวม่านยาวิ่งถลันออกจากลานบ้านเพื่อไปตามหลินฝูถังกลับมา ประจวบเหมาะกับเห็นหลี่ชุ่ยฮวาที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ตรงประตูเห็นบ้านถล่มจนขวัญหนีดีฝ่อและกำลังคิดจะเผ่นหนี

"หลี่ชุ่ยฮวา จะเกิดเรื่องถึงตายอยู่แล้ว เธอยังจะวิ่งหนีอีก! รีบไปบอกผู้ใหญ่บ้านเร็วเข้า เตรียมคนมาช่วยชีวิตคนเดี๋ยวนี้!"

"ได้ๆ!"

หลี่ชุ่ยฮวาไม่กล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว รีบซอยเท้าวิ่งตรงไปยังบ้านผู้ใหญ่บ้านทันที ส่วนโจวม่านยาก็เร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังบ้านครูตู้เพื่อตามหาหลินฝูถัง