ตอนที่ 199 — ตอนที่ 199 ผมยินดีแต่งงานกับซิ่งเอ๋อร์ (2)

"หรือไม่ฟื้นขึ้นมาก็ตาม เธอก็ต้องคอยปรนนิบัติดูแลเขาไปชั่วชีวิตใช่หรือไม่? ฉันยังคงยืนยันคำเดิม เธอจะต้องย้ายไปอยู่ที่บ้านม่านชางของพวกเรา!"

โจวม่านชางเดินตรงเข้ามาดึงตัวจางเหอฮวาไว้ "แม่สุ่ยเชอ เด็กคนหนึ่งเพิ่งจะฟื้น อีกคนก็ยังไม่ได้สติ เธอจะมาพูดเรื่องพรรค์นี้ทำไมกันตอนนี้ อยู่กันอย่างสงบๆ สักหน่อยไม่ได้รึไง บ้านช่องแทบไม่เป็นบ้านอยู่แล้ว สงบปากสงบคำเถอะ ฉันแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้วนะ"

โจวม่านชางเอ่ยพลางน้ำตาไหลพราก

"ตาเฒ่า เรื่องนี้ถ้าไม่พูดจาสะสางให้กระจ่างชัดจะใช้ได้หรือ! ผู้เฒ่าหลิน ฉันขอเรียกว่าดองกันสักคำ! ปู่พูดมาสิว่าตอนนี้ซิ่งเอ๋อร์นับว่าเป็นสะใภ้ของบ้านม่านชางพวกเราหรือไม่?"

หลินฝูถังไม่มีวันยอมให้หลินซิ่งเอ๋อร์ย้ายไปอยู่บ้านโจวม่านชางเป็นอันขาด วันนี้ชายชราก็ตั้งใจจะแข็งข้อใส่จางเหอฮวาให้เห็นเช่นกัน

"จางเหอฮวา ฉันจะบอกแกให้ สุ่ยฟู่เกือบจะได้เป็นหลานเขยของฉัน ฉันเองก็เอ็นดูชอบพอสุ่ยฟู่ เสียดายเพียงแต่เขาจากไปแล้ว ทว่าหลานสาวของฉันยังไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับสุ่ยฟู่ แกไม่มีเหตุผลอันใดจะมาบังคับให้หลานสาวของฉันย้ายไปอยู่บ้านแกทั้งนั้น! ถ้าหากสุ่ยเชอพวกแกดูแลกันไม่ไหว ตระกูลหลินของพวกฉันก็ยินดีช่วยดูแล แต่ฉันไม่มีวันยอมให้ซิ่งเอ๋อร์ไปอยู่บ้านแกเด็ดขาด แกตัดใจเสียเถอะ! พอกลับไปฉันจะคืนสินสอดทั้งหมดให้พวกแก จะไม่เอาเปรียบตระกูลโจวของพวกแกแม้แต่นิดเดียว!"

จางเหอฮวาปล่อยโฮออกมาทันควัน นิ้วชี้สั่นระริกขณะชี้กราดไปทั่ว

"ดี! ดีจริงๆ ข้ามสะพานแล้วรื้อสะพานทิ้ง*! ตระกูลหลินของพวกแกช่างตลบตะแลงเก่งกาจสิ้นดี รับสินสอดไป 2 ครั้งก็คิดจะเบี้ยวการแต่งงานทั้ง 2 ครั้ง เห็นตระกูลโจวม่านชางของพวกเราเป็นคนรังแกง่ายงั้นรึ!"

จางเหอฮวาล้วงขวดยาฆ่าแมลงตีตีเว่ยออกมาแล้วเปิดฝาขวดออกทันที

นางหันไปเอ่ยกับไช่เสี่ยวกวง "เมื่อครู่นี้หลินจู๋จิ่วบอกว่าคุณเป็นรองผู้อำนวยการโรงพยาบาล ก็เท่ากับเป็นผู้บังคับบัญชาของสุ่ยฟู่ ฉันเป็นแม่ของโจวสุ่ยฟู่ วันนี้มีผู้นำอยู่ที่นี่ คุณช่วยตัดสินให้ความเป็นธรรมแก่ฉันหน่อยเถอะค่ะ!

หลินซิ่งเอ๋อร์เป็นสะใภ้ที่ยังไม่ได้แต่งเข้าบ้านของสุ่ยฟู่บ้านฉัน นางมาอยู่ที่บ้านฉันเพื่อไว้ทุกข์เป็นแม่ม่ายให้โจวสุ่ยฟู่ย่อมเป็นเรื่องที่สมควรใช่ไหมคะ! พอเห็นสุ่ยฟู่ตายจากไป คนบ้านนี้ก็ไม่ยอมรับการแต่งงาน มันมีเหตุผลที่ไหนกัน! พวกแกคิดว่าบ้านฉันไม่มีคนคอยหนุนหลังแล้วจะมารังแกกันได้ใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะขอดื่มยาตายต่อหน้าพวกแกตรงนี้แหละ!"

จางเหอฮวานอกจากจะไม่ฟังเหตุผลแล้ว ยังพยายามยกตรรกะวิบัติของตนเองมาพูดจาให้ดูชอบธรรมที่สุด ช่างชวนให้ผู้คนเดือดดาลจนแทบกระอักเลือด

ใบหน้าของคนพรรค์นี้หนายิ่งกว่าหนังหมูชราที่เอาอะไรมาทิ่มแทงก็ไม่ระคายเคือง

หลินซิ่งเอ๋อร์พยุงกายยันตัวลุกขึ้นนั่ง

"คุณป้าคะ ป้า… ป้าอย่าทำแบบนี้เลยค่ะ"

"อย่างไรฉันก็พร้อมจะทุบหม้อดินที่ร้าวให้แตกไปเลย** ตายไปเสียได้ก็หมดเรื่องหมดราว ได้ตามสุ่ยฟู่ไปก็สิ้นเรื่อง! ซิ่งเอ๋อร์ ฉันจะพูดตรงๆ เลยนะ ถึงเธอจะยังไม่ได้แต่งเข้าบ้านอย่างเป็นทางการ เรื่องนี้ฉันรู้ดี แต่คนอย่างเธอที่ยังไม่ทันเข้าพิธีก็ต้องกลายเป็นแม่ม่าย ต่อไปใครเขาจะกล้ามาแต่งงานกับเธออีก! เธอบอกมาสิ ใครจะยอมแต่งกับตัวอัปมงคลอย่างเธอ? บ้านฉันยอมรับเธอเป็นสะใภ้นับว่าเธอได้จุดธูปไหว้พระขอบคุณสวรรค์แล้ว วันนี้เธอพูดมาคำเดียวเลย ว่าเธอจะยอมไปอยู่บ้านม่านชางของพวกเราหรือไม่!"

หลินซิ่งเอ๋อร์มองดูจางเหอฮวาที่ร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายจะฆ่าตัวตายแล้วทอดถอนใจยาว ตอนนั้นที่นางเลือกสุ่ยฟู่ ก็เพราะหวังจะคว้าฟางเส้นสุดท้ายเพื่อเอาชีวิตรอด ในเมื่อรู้อยู่แก่ใจว่าจางเหอฮวาเป็นแม่สามีที่ไร้เหตุผลพรรค์นี้ ทว่ายังคงเลือกที่จะแต่งงานกับโจวสุ่ยฟู่ ย่อมต้องยอมรับสภาพในวันนี้

นางไม่อยากให้คนในครอบครัวต้องมาถูกจางเหอฮวารังควานตามรังควานเช่นนี้อีกต่อไปแล้ว

"ตกลงค่ะคุณป้า ป้าอย่าเอะอะโวยวายอีกเลย ในเมื่อป้าดึงดันจะให้ฉันไปอยู่บ้านป้าให้ได้ ฉันก็จะไปค่ะ"

หลินจู๋จิ่วไม่ยินยอมเป็นร้อยเท่าพันทวี "พี่ พูดอะไรออกมาน่ะคะ กองเพลิงนี้พี่จะกระโดดลงไปไม่ได้เด็ดขาด ทำไมต้องยอมประนีประนอมด้วย! เหตุผลทั้งหมดอยู่ข้างพวกเรา อย่าให้นังหญิงหน้าด้านคนนี้คิดว่าอาละวาดฟาดงวงฟาดงาแล้วจะได้ทุกอย่างดั่งใจ! จางเหอฮวา ป้าดื่มยาตีตีเว่ยลงไปเลยสิ อย่างไรป้าก็อยากตายเองอยู่แล้ว คิดว่าพวกเราอยากให้ป้ามีชีวิตอยู่รึไง? ทำตัวเหมือนแมลงวันคอยบินวี่ๆ สร้างความเดือดร้อนเป็นตัวเสนียดจัญไรไปวันๆ!"

จางเหอฮวาตั้งท่าจะกระดกขวดยาดื่มลงไปจริงๆ

หมายเหตุ

• ข้ามแม่น้ำแล้วรื้อสะพานทิ้ง (过河拆桥)— สำนวนจีน หมายถึง การเนรคุณ เมื่อได้รับความช่วยเหลือจนผ่านพ้นความยากลำบากแล้วก็หักหลังหรือทอดทิ้งผู้มีพระคุณ

** ทุบหม้อดินร้าวให้แตก (破罐子破摔)— สำนวนจีน หมายถึง เมื่อสถานการณ์เลวร้ายหรือเสียชื่อเสียงไปแล้ว ก็ปล่อยปละละเลยไม่สนใจอะไรอีก ยอมทำเรื่องบ้าบิ่นจนถึงที่สุด