ตอนที่ 32 — ตอนที่ 32 จักจั่นลอกคราบ

หากมีคูปองธัญพืช การซื้อเสบียงอาหารที่สหกรณ์จัดซื้อและจัดจำหน่ายย่อมถูกกว่ามาก

หลินจู๋จิ่วยังเห็นว่ามีเมล็ดพันธุ์ฝ้ายและเมล็ดพันธุ์ผักขายด้วย ทั้งยังมีลูกเป็ดวางขายอีกต่างหาก

เธอจึงซื้อเมล็ดพันธุ์ฝ้ายกับเมล็ดพันธุ์ผักมาจำนวนหนึ่ง และซื้อลูกเป็ดมาอีกสี่ตัว เป็นตัวผู้ตัวเมียสองคู่

โดยจะนำสองตัวไปเลี้ยงไว้ที่บ้าน และอีกสองตัวนำไปเลี้ยงไว้ในมิติวิเศษ

เป็ดออกไข่ ไข่ฟักเป็นเป็ด ผักกับฝ้ายก็ปลูกไป คราวนี้ในมิติวิเศษคงได้คึกคักไปอีกพักใหญ่

พรุ่งนี้ยังต้องล้อมรั้วขึ้นมาสักหน่อย ไม่ให้ลูกเป็ดวิ่งเพ่นพ่านไปทั่ว

นอกจากนี้ ที่บ้านก็ต้องเลี้ยงปศุสัตว์ด้วย ไม่ว่าจะเป็นหมู เป็ด หรือไก่ พอมีเงินแล้วก็ต้องเลี้ยงให้หมด เช่นนี้ชาวบ้านถึงจะมองว่าครอบครัวมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ และเธอก็จะได้ไม่ต้องคอยหาคำอธิบายว่าไข่หรือเนื้อพวกนี้ได้มาจากที่ไหนอยู่ตลอดเวลา

เพียงแต่วันนี้พากลับไปได้แค่ลูกเป็ดสองตัวเท่านั้น มิฉะนั้นคงอธิบายได้ยากว่าเธอเอาเงินจากไหนมาซื้อของตั้งมากมาย ต้องให้คุณปู่กับพี่สาวมีเวลาปรับตัวปรับใจเสียก่อน

หลินจู๋จิ่วคิดแผนการอย่างฉับไว มุมปากแต้มรอยยิ้ม เมื่อซื้อข้าวของที่จำเป็นครบถ้วนแล้ว เธอก็เดินออกจากตลาดมืด

เจ้าอ้วนน้อยกับพวกพ้องสองสามคนก็มารวมกลุ่มกัน พอเห็นหลินจู๋จิ่วเดินออกไป พวกมันก็ส่งสายตาให้กันแล้วเดินสะกดรอยตามออกไปทันที

นี่พวกมันคิดอยากจะรนหาที่ตายกันหรืออย่างไร

หลินจู๋จิ่วออกจากตลาดมืดแล้วก็ตรงไปยังร้านตัดผมก่อน เพื่อตัดแต่งทรงผมที่เธอเคยหั่นไว้จนแหว่งวิ่นไม่เป็นทรงให้เรียบร้อย

ช่างตัดผมสูงวัยเห็นแม่หนูคนนี้เปิดผ้าคลุมศีรษะออกมาแล้วกลายเป็นผมสั้นก็แปลกใจ ยุคสมัยนี้ผู้หญิงไม่นิยมไว้ผมสั้นกัน แต่ช่างคนนี้ไม่ใช่คนชอบจุ้นจ้านเรื่องชาวบ้าน บอกให้ตัดแต่งอย่างไรก็ทำตามนั้น พอตัดเสร็จหลินจู๋จิ่วก็จ่ายเงินไปสามเหมาเป็นอันเรียบร้อย

หลินจู๋จิ่วมองดูตัวเองในกระจก สภาพแบบนี้ดูทะมัดทะแมงและกระปรี้กระเปร่าดีแท้

เครื่องหน้าของเธอนับว่าหล่อเหลาคมคายทีเดียว คิ้วดกหนา นัยน์ตาล้ำลึก โครงหน้ามีมิติ คิ้วและหางตาเชิดขึ้นเล็กน้อย แฝงความสง่างามมาดมั่นอันเย็นชา ตัดผมสั้นก็ดูเป็นเด็กหนุ่ม ไว้ผมยาวก็เป็นหญิงสาว นับเป็นใบหน้าที่ดูดีไม่น้อย

เธอโพกผ้าคลุมศีรษะไว้ตามเดิมแล้วก้าวออกจากร้านตัดผม เดินตรงไปยังสหกรณ์จัดซื้อและจัดจำหน่าย ใช้คูปองผ้าซื้อชุดทหารผ้าเต๋อเชวี่ยเหลียง*และหมวก ชุดแบบนี้ใช้ได้ทั้งชายและหญิง ใครๆ ก็ใส่ได้ ทั้งยังซื้อเสื้อนวมตัวใหญ่แบบผู้ชายมาอีกหนึ่งตัว อากาศเวลานี้หนาวเหน็บยิ่งนัก หากไม่ใส่เสื้อนวมตัวใหญ่คงทนไม่ไหว

เธอใช้คูปองธัญพืชและเงินสิบหยวนที่ซ่งเซิ่งซีให้มา ซื้อข้าวสารห้าชั่งและแป้งสาลีห้าชั่ง ส่วนคูปองธัญพืชอีกสิบชั่งที่เหลือนั้นเก็บสำรองไว้ใช้ในภายหน้า

เธอยังซื้อถุงผ้ามาใบหนึ่งเพื่อเอาไว้ใส่ข้าวโพดที่อยู่ในมิติวิเศษ

เมื่อมีข้าวสารแล้ว ก็สามารถนำข้าวสารมาเป็นต้นเชื้อเพาะต้นกล้า แล้วค่อยนำไปปลูกเป็นข้าวต่อไปได้ เท่านี้ก็ครบถ้วนสมบูรณ์

รอจนถึงช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ เธอจะขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรมาเพาะพันธุ์ เมื่อขายสมุนไพรได้และสะสมเงินได้มากขึ้น ก็ค่อยปลูกสมุนไพรจีนชนิดอื่นๆ ที่ล้ำค่ายิ่งขึ้นไปอีก

หากมีเงินซื้อเมล็ดพันธุ์ อยากได้อะไรก็ปลูกอันนั้น ปัญหาปากท้องของคนตระกูลหลินในยามนี้ไม่เป็นปัญหาอีกต่อไปแล้ว

ทว่าหลังจากนี้คงต้องเข้าเมืองเอกของมณฑลอยู่บ่อยๆ และคงต้องซื้อม้าสักตัว มิเช่นนั้นหากต้องนั่งรถแทรกเตอร์ต่อไปเรื่อยๆ ไม่ช้าก็เร็วคงโดนเหวี่ยงจนวิญญาณหลุดออกจากร่างเป็นแน่

ก่อนที่หลินจู๋จิ่วจะเดินออกจากสหกรณ์จัดซื้อและจัดจำหน่าย เธอเดินเลี่ยงไปยังหัวมุมด้านหลัง อาศัยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกตเห็นแวบเข้าไปในมิติวิเศษ ขนเอาข้าวของที่ซื้อมาทั้งหมดเก็บเข้าไปข้างใน จากนั้นก็ผลัดเปลี่ยนชุดหญิงสาวชาวบ้านที่สวมอยู่ แล้วสวมชุดใหม่ที่เพิ่งซื้อมาแทน ทั้งยังนำข้าวโพดบรรจุลงในถุงผ้า เพื่อให้สะดวกในการนำออกมาตอนกลับถึงบ้าน

ด้วยเหตุนี้ เมื่อเธอก้าวออกมาจากหัวมุมตึก จึงกลายสภาพเป็นเด็กหนุ่มที่สวมหมวกทหารไปเรียบร้อยแล้ว

ขณะที่หลินจู๋จิ่วก้าวพ้นประตูสหกรณ์จัดซื้อและจัดจำหน่าย เธอหยุดฝีเท้าลงเล็กน้อยที่หน้าประตู หันกลับไปมองพวกของชายหนวดจิ๋มและเจ้าอ้วนที่ยืนดักอยู่ตรงหัวมุมแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมาพร้อมกับมุมปากที่ยกยิ้มขึ้น

เจ้าพวกเด็กเวรนี้สะกดรอยตามเธอมาตลอดทาง ไม่รู้ว่าคิดจะทำอะไร แต่วันนี้เธอไม่มีเวลามาเล่นตุกติกเสียเวลากับพวกมัน เธอต้องแวะไปดูที่ชุมชนบ้านพักทหารเสียหน่อย แล้วค่อยเดินทางกลับ

หมายเหตุ

• ผ้าเต๋อเชวี่ยเหลียง (的确良): ผ้าใยสังเคราะห์โพลีเอสเตอร์ ยอดนิยมอย่างยิ่งในจีนยุค 70s ด้วยคุณสมบัติที่ทนทาน ซักง่ายแห้งไว และไม่ต้องรีด