ตอนที่ 46 — ตอนที่ 46 สัตว์วิเศษ (1)

หลินจู๋จิ่วเอ่ยพลางกอดแขนหลินฝูถังอย่างออดอ้อนออเซาะ หลินฝูถังหัวเราะฮ่าๆ พลางตบบ่าหลินจู๋จิ่วเบาๆ หลินซิ่งเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ก็พลอยแย้มยิ้มตามไปด้วย

คุณปู่และหลานสาวทั้งสามคนรู้สึกอบอุ่นและสุขใจยิ่งนัก แสงจากตะเกียงน้ำมันก๊าดสาดส่องทาบทาใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มของคนทั้งสาม ด้านนอกหน้าต่างมีพระจันทร์ดวงกลมโตลอยเด่น หิมะบนหลังคายังไม่ละลาย และมีเสียงสุนัขเห่าแว่วดังมาจากที่ไกลๆ

กองหิมะในลานบ้านถูกหลินจู๋จิ่วปั้นเป็นตุ๊กตาหิมะตัวหนึ่ง ยืนอ้าปากยิ้มร่าอยู่ใต้แสงจันทร์อันนวลตา

ตกดึก รอจนคุณปู่และพี่สาวหลับสนิทแล้ว หลินจู๋จิ่วก็แอบเข้าไปในมิติวิเศษ คืนนี้เธอคงต้องง่วนทำงานอยู่อีกพักใหญ่

อันดับแรกเธอใช้ไม้ไผ่ที่เหลือจากการสานตะกร้าของคุณปู่มาทำเป็นรั้ว ล้อมกักเจ้าลูกเป็ดตัวน้อยทั้งสองตัวเอาไว้

จากนั้นเธอตักน้ำพุโอสถมาป้อนให้พวกมันกิน เพื่อให้ลูกเป็ดทั้งสองตัวเติบโตอย่างรวดเร็ว เพียงสักห้าวันเป็ดตัวเมียก็น่าจะเริ่มออกไข่ได้แล้ว

ส่วนเป็ดตัวผู้ก็มีหน้าที่ผสมพันธุ์ เมื่อเป็ดตัวเมียออกไข่ก็สามารถนำไปฟักต่อได้ เพียงสิบกว่าวันเธอก็จะมีเป็ดนำไปขายที่ตลาดมืด แล้วค่อยนำเงินไปแลกซื้อสิ่งของอย่างอื่นต่อไป

เธออยากได้ผ้ามาตัดชุดนวมกันหนาวชุดใหม่ให้คุณปู่กับพี่สาว เสื้อนวมตัวเก่าของคุณปู่เก่าจนนุ่นข้างในหลุดลุ่ย ไม่กันหนาวมาตั้งนานแล้ว ส่วนพี่สาวก็ควรมีเสื้อผ้าใหม่ดีๆ ใส่สักชุด นอกจากนี้ยังต้องซื้อปลอกผ้านวมและตีเส้นใยฝ้ายทำฟูกนวมใหม่อีกสามผืน ฟูกนวมเก่าที่ใช้อยู่ก็ห่มแล้วไม่อบอุ่นเช่นกัน อย่างไรเสียฝ้ายก็มีอยู่แล้ว อีกไม่กี่วันฝ้ายที่ปลูกในแปลงดินก็จะโต เพียงพอให้ใช้ทำสิ่งเหล่านี้ได้อย่างแน่นอน

หลังจากจัดการเรื่องเป็ดเสร็จสิ้น หลินจู๋จิ่วก็นำข้าวสารที่นำเข้ามาไปแช่ในน้ำพุโอสถเพื่อกระตุ้นให้งอกหน่อต้นกล้า เพาะเป็นต้นกล้าข้าว โชคดีที่มีน้ำพุโอสถ มิเช่นนั้นข้าวสารที่ผ่านการขัดสีจนกะเทาะเปลือกออกไปแล้วและไม่มีจมูกข้าว ย่อมไม่อาจเพาะเป็นต้นกล้าข้าวขึ้นมาได้ คราวหน้าถ้าซื้อเมล็ดข้าวเปลือกมาได้คงจะรวดเร็วกว่านี้ ตอนนี้มีอะไรก็ต้องปลูกสิ่งนั้นไปก่อน

จากนั้นหลินจู๋จิ่วก็นำเมล็ดพันธุ์ผักทั้งหมดไปหว่านลงในแปลงดิน ส่วนเมล็ดพันธุ์ฝ้ายค่อยเก็บไว้ปลูกในคราวหน้า

ที่ดินสองหมู่นี้สามารถเก็บเกี่ยวข้าวเปลือกได้ถึงสี่ห้าร้อยชั่ง ขอเพียงนำไปขายได้ ย่อมทำเงินได้ไม่น้อยเลยทีเดียว นอกจากนี้เมื่อผักในแปลงดินเติบโตเต็มที่ ก็เก็บส่วนหนึ่งไว้กินเอง ส่วนที่เหลือนำไปขาย ผักสดๆ ในช่วงกลางฤดูหนาวอันเหน็บหนาวเช่นนี้ ย่อมเป็นที่ต้องการและแย่งชิงกันอย่างดุเดือดในตลาดมืดแน่นอน

ช่วงนี้เธอคงต้องวิ่งรอกไปมาระหว่างเมืองเอกของมณฑลกับหมู่บ้านโจวจวง นั่งรถแทรกเตอร์กระเด้งกระดอนจนวิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่างเป็นแน่

เมื่อทำงานเสร็จสิ้น หลินจู๋จิ่วก็ลงไปแช่ในน้ำพุโอสถเพื่อฟื้นฟูกำลังวังชา การแช่น้ำพุโอสถนั้นดีเลิศจริงๆ ไม่เพียงช่วยคลายความเหนื่อยล้าได้ในพริบตา แต่ยังทำให้ผิวพรรณของเธอเนียนนุ่มลื่นมือ ครีมหิมะอะไรก็ไม่ต้องทาทั้งสิ้น ช่างประหยัดเงินได้ดีแท้ ทว่าเธอก็ทำได้เพียงแช่เป็นครั้งคราวเท่านั้น เพราะปัจจุบันเธออยู่ในฐานะผู้ชาย จะปล่อยให้ผิวพรรณขาวเนียนผุดผ่องไร้ความกร้านดั่งพวกหน้าขาวสำอางไม่ได้

เธอแช่ตัวอยู่ในน้ำพุโอสถพลางหยิบรังนกและไข่นกที่เก็บมาจากในถ้ำหินงอกหินย้อยเมื่อวันก่อนมาพินิจพิจารณาดูอย่างละเอียด ไข่ใบนี้เข้ามาอยู่ในมิติวิเศษตั้งหลายวันแล้ว แต่เธอกลับไม่มีเวลามาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย พอมาคิดดูในตอนนี้ รู้สึกว่าไข่ใบนี้ดูไม่ธรรมดาเอาเสียเลย นกชนิดใดกันถึงได้ออกไข่ฟองใหญ่ยักษ์ขนาดนี้ได้ แล้วนกประเภทไหนกันที่สามารถสร้างรังนกที่ประณีตสมบูรณ์แบบได้ถึงเพียงนี้

ช่างน่าประหลาดใจยิ่งนัก หลินจู๋จิ่วฉุกคิดขึ้นมาทันใดว่าไข่ใบนี้อาจจะเป็นของวิเศษที่ฟักออกมาเป็นนกวิเศษจำพวกหงส์ฟ้าอะไรเทือกนั้นหรือไม่ จากนั้นเธอก็หัวเราะออกมาเบาๆ ความคิดนี้ดูเหลวไหลเพ้อเจ้อเกินไปแล้ว ตอนนี้เธอควรจะทำอย่างไรกับไข่ใบนี้ดี หากนำไปต้มเป็นไข่หวานคงจะน่าเสียดายแย่

หลินจู๋จิ่วหยิบไข่ฟองนั้นขึ้นมาแนบหูฟัง ดูเหมือนข้างในจะมีเสียงคล้ายเสียงหัวใจเต้น ในไข่ใบนี้มีชีวิตอยู่ข้างในแน่นอน ถึงขั้นมีเสียงหัวใจเต้นแล้ว อีกไม่นานคงจะกะเทาะเปลือกออกมาได้ ไข่ใบนี้พรากจากแม่ของมันมานานถึงเพียงนี้ หากไม่ได้ไอวิเศษในมิติคอยหล่อเลี้ยงไว้ สิ่งมีชีวิตในไข่ก็คงจะสิ้นใจไปตั้งนานแล้ว ทว่าการฟักไข่จำเป็นต้องมีอุณหภูมิที่เหมาะสม และยังต้องเป็นอุณหภูมิเฉพาะเจาะจงอีกด้วย แต่ในปัจจุบันเงื่อนไขในการฟักไข่ของเธอยังไม่พร้อมเอาเสียเลย