ตอนที่ 88 — ตอนที่ 88 การแต่งงานของซิ่งเอ๋อร์ (1)

พอได้ยินเสียงประตูลานบ้านดังขึ้น หลินฝูถังก็ลุกขึ้นไปเปิดประตู เห็นหลานสาวทั้งสองคนพาเติ้งเฉียวซานเดินเข้ามา เขาก็ยิ้มจนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยย่น

"เสี่ยวจิ่วกลับมาแล้วหรือ หายดีเป็นปกติแล้วใช่ไหม?"

"หายดีแล้วค่ะคุณปู่ หายสนิทแล้วค่ะ"

"ไอ้หยา อยู่โรงพยาบาลไม่กี่วันได้กินของดีๆ ดูอวบขึ้นแล้วก็สูงขึ้นด้วย หลานสาวปู่สวยขึ้นนะเนี่ย"

หลินจู๋จิ่วยิ้ม พลางรีบดึงตัวเติ้งเฉียวซานเข้ามา "เฉียวซาน เร็วเข้า โขกศีรษะให้คุณปู่สิ"

เติ้งเฉียวซานคุกเข่าลงโขกศีรษะ "คุณปู่ หลานชายคนโตโขกศีรษะให้คุณปู่ครับ ผมกับพวกพี่สาวจะกตัญญูต่อคุณปู่ ต่อไปนี้ผมจะชื่อหลินเฉียวซาน ผมจะพูดสำเนียงหมู่บ้านโจวจวง ผมเป็นคนตระกูลหลินแล้วครับ"

หลินฝูถังหัวเราะฮ่าๆ "เด็กคนนี้ปากหวานจริง แถมยังฉลาดรู้ความอีก แซ่น่ะไม่ต้องเปลี่ยนหรอก ต้องรักษาสายเลือดตระกูลเติ้งของหนูไว้ โตขึ้นมารู้จักกตัญญูก็พอแล้ว ลุกขึ้นเถอะ"

"ขอบคุณครับคุณปู่ แซ่นี้ต้องเปลี่ยนครับ โตขึ้นผมแต่งเมีย มีลูกชายสองคน คนหนึ่งแซ่หลิน อีกคนแซ่เติ้งก็ได้ครับ พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ผมอยากแซ่หลินครับ"

หลินฝูถังเดินเข้ามาจับมือเฉียวซานแล้วลูบศีรษะ "ดูเด็กคนนี้สิ ยังรู้จักเรื่องแต่งเมียเสียด้วย เอาสิ ถ้าอย่างนั้นต่อไปปู่ก็มีหลานชายคนโตจริงๆ แล้ว"

หลินจู๋จิ่วมองดูเติ้งเฉียวซาน ไม่สิ ตอนนี้ควรเรียกว่าหลินเฉียวซานแล้ว เจ้าเด็กน้อยคนนี้ฉลาดเฉลียวและน่าเอ็นดูยิ่งนัก ขอเพียงวันข้างหน้าเดินบนเส้นทางที่ถูกต้องย่อมมีอนาคตไกล ยังคงต้องอบรมสั่งสอนให้ดี พรุ่งนี้ค่อยไปสมัครเรียนที่โรงเรียนประถมในหมู่บ้าน ให้เขาได้ไปเล่าเรียนหนังสือ

มีเฉียวซานอยู่ ต่อไปถึงแม้พี่สาวจะต้องแต่งงานออกไป แล้วตัวเธอก็ต้องไปเมืองเอกของมณฑล ทางฝั่งคุณปู่ก็จะได้ไม่เหงาและมีคนคอยอยู่เป็นเพื่อน เฮ้อ ดีจริงๆ

"ไปเถอะ ข้างนอกมันหนาว รีบเข้าบ้านกัน ซิ่งเอ๋อร์ เกี๊ยวที่คราวก่อนยังไม่ได้ห่อ วันนี้ห่อกินกันเถอะ เนื้อกวางโรยังแขวนอยู่เลย รอให้เสี่ยวจิ่วกลับมากินนี่แหละ เธอไปเรียกย่าโจวข้างบ้านมาช่วยกันห่อเกี๊ยวด้วยกันสิ"

"ได้ค่ะ"

หลินซิ่งเอ๋อร์นำเนื้อกวางโรเข้ามาในบ้านแล้ววางลงในกะละมังกระเบื้องเคลือบลายซวงสี่ จากนั้นก็ออกไปเรียกย่าโจวข้างบ้านมา

จู๋จิ่วเดินเข้าบ้าน พอเห็นลูกสุนัขตัวน้อยก็เอ่ยถาม "คุณปู่คะ ลูกหมาตัวนี้มาจากไหนหรือคะ?"

"เอามาจากบ้านม่านยาน่ะ หมาบ้านนั้นคลอดออกมาคอกหนึ่ง เลยแบ่งให้พวกเรามาตัวหนึ่ง"

"ม่านยาคนนี้ก็เป็นคนดีอยู่หรอกค่ะ เสียแต่ว่าปากมาก ชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่นไปหน่อย"

หลินจู๋จิ่วยังคงเคืองที่ม่านยาพูดขัดคอเธอบนรถ เธออุตส่าห์ตระเตรียมผูกเชือกวัวคิดจะดึงพี่สาวกลับมาไม่ให้แต่งงานกับโจวสุ่ยฟู่ ผลคือม่านยากลับตัดเชือกวัวของเธอทิ้งเสียอย่างนั้น เธอจะไม่โมโหได้อย่างไร?

ช่างห้ามไม่ได้จริงๆ ฟ้าจะฝน พี่สาวจะออกเรือน

ต่อให้หลินจู๋จิ่วจะไม่ค่อยเต็มใจนัก แต่ถ้าซิ่งเอ๋อร์คิดว่าดี เธอก็ยากที่จะดึงดันห้ามปรามจนถึงที่สุด

ตอนที่ทุกคนช่วยกันนวดแป้ง สับไส้เกี๊ยว และนั่งล้อมวงห่อเกี๊ยวกันอยู่บนเตียงเตา หลินจู๋จิ่วก็ห่อเกี๊ยวไปพลาง เอ่ยพูดคุยกับคุณปู่ที่นั่งสูบยาเส้นอยู่ข้างเตาไฟไปพลาง

"คุณปู่คะ พี่สุ่ยฟู่บอกว่าจะแต่งงานกับพี่ค่ะ เขาบอกว่าหลังจากเกลี้ยกล่อมแม่ของเขาได้แล้ว จะมาสู่ขอที่บ้านเราอย่างเป็นทางการ หนูเห็นว่าพี่ชอบพี่สุ่ยฟู่อยู่ แล้วคุณปู่คิดเห็นอย่างไรบ้างล่ะคะ หนูไม่ค่อยพอใจกับการแต่งงานครั้งนี้เท่าไหร่ ถ้าคุณปู่คัดค้าน เรื่องของพี่หนูจะออกหน้าไปปฏิเสธให้เองค่ะ"

หลินฝูถังชะงักมือที่กำลังทำอยู่ เหลือบมองหลินซิ่งเอ๋อร์ที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาห่อเกี๊ยวแวบหนึ่ง "ซิ่งเอ๋อร์ เธอคิดดีแล้วหรือยัง?"

"คุณปู่คะ หนู… หนายังคิดไม่ตกเลยค่ะ"

ย่าโจวที่อยู่ข้างๆ มองทะลุความคิดของหลินซิ่งเอ๋อร์ จึงเอ่ยกับหลินจู๋จิ่วว่า

"จู๋จิ่ว ย่าว่าสุ่ยฟู่คนนี้ก็ใช้ได้ทีเดียวเชียวนะ ถ้าซิ่งเอ๋อร์กับสุ่ยฟู่พึงใจต่อกัน ซิ่งเอ๋อร์แต่งเข้าไปก็คงมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีได้ จางเหอฮวาไม่ดี พวกเราก็ไม่ต้องไปสนใจหล่อนเสียก็สิ้นเรื่อง ปู่ของซิ่งเอ๋อร์ คุณว่ามันเป็นเหตุผลนี้ไหมล่ะ?"

หลินฝูถังสูบยาเส้นพลางพยักหน้า "เรื่องราวบนโลกนี้น่ะนะ มีทั้งดีทั้งร้ายปนกันไปก็ถือว่าดีแล้ว ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบไร้ที่ติหรอก เจ้าสุ่ยฟู่ก็เป็นคนซื่อตรงดี ปู่ก็ไม่มีอะไรจะขัดหรอก"

หลินจู๋จิ่วเอ่ยทิ้งท้ายประโยคหนึ่ง "พี่ แล้วพี่ไม่กังวลเหรอว่าต่อไปจะต้องดูแลสุ่ยเชอน่ะ?"

หลินซิ่งเอ๋อร์นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าสบตาหลินจู๋จิ่ว "เสี่ยวจิ่ว ขอแค่สุ่ยฟู่ดีต่อพี่ พี่ก็คิดว่าเรื่องนี้ไม่มีอะไรหรอก แต่งกับหมอก็ยังดีกว่าแต่งกับชาวไร่ชาวนาทั่วไป อีกอย่าง สุ่ยฟู่เขา… ก็ดีมากจริงๆ"