ตอนที่ 89 — ตอนที่ 89 การแต่งงานของซิ่งเอ๋อร์ (2)

"พี่ พี่คิดดีแล้วจริงๆ นะ?"

หลินซิ่งเอ๋อร์พยักหน้า "รอดูว่าทางสุ่ยฟู่จะว่าอย่างไรเถอะ ไม่แน่ว่าคุณป้าอาจจะยังไม่ยอมตกลงก็ได้ ถ้าเขาสามารถเกลี้ยกล่อมแม่ของเขาได้ พี่ก็จะแต่ง"

นี่คือการตัดสินใจขั้นสุดท้ายของเธอแล้ว

หลินจู๋จิ่วถอนหายใจ ในเมื่อหลินซิ่งเอ๋อร์กับโจวสุ่ยฟู่มีใจตรงกัน ป่านนี้โจวสุ่ยฟู่คงกลับไปทะเลาะกับจางเหอฮวาที่บ้านเป็นแน่ เธอไม่อยากให้จางเหอฮวาบุกมาเอะอะโวยวายที่บ้านตระกูลหลินอีก หลังจากคิดดูแล้ว เธอจึงรวบรวมสมาธิเอ่ยคำทำนายออกมา เพื่อช่วยส่งเสริมให้การแต่งงานครั้งนี้สำเร็จลุล่วง

"จางเหอฮวาจะยอมตกลงเรื่องงานแต่งงาน"

ติ๊ดๆๆ ดัชนีความสมเหตุสมผลของคำทำนายสามดาว เข้าเกณฑ์มาตรฐานการสร้างคำทำนาย คำทำนายมีผลแล้ว!

หลินซิ่งเอ๋อร์ได้ยินหลินจู๋จิ่วพึมพำอะไรบางอย่าง แต่ฟังไม่ถนัด

"เสี่ยวจิ่ว เธอพึมพำอะไรอยู่น่ะ?"

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ อีกประเดี๋ยวพี่สุ่ยฟู่ก็คงจะมาที่บ้านเราเพื่อกินเกี๊ยวแล้วล่ะ พรุ่งนี้เข้าเมืองไปซื้อของ พี่อย่ามัวแต่คิดประหยัดเงินแทนพี่สุ่ยฟู่นะคะ หนูจะช่วยพี่เลือกของดีๆ อะไรที่ควรซื้อก็ซื้อให้หมด พวกเราจะปล่อยให้ตัวเองลำบากไม่ได้ค่ะ"

หลินซิ่งเอ๋อร์ก้มหน้าอย่างไม่คิดว่าจะเป็นจริง "เธอรู้ได้ยังไงล่ะว่าสุ่ยฟู่จะมา" จางเหอฮวาเปรียบเสมือนขวากหนามด่านใหญ่

หลินจู๋จิ่วยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไร พลางก้มหน้าห่อเกี๊ยวต่อไป

ทางฝั่งโจวสุ่ยฟู่ จางเหอฮวาปลดสายรัดเอวกางเกงออกแล้วโยนข้ามขื่อบ้าน พาดลงมาดึงปลายผูกเป็นปม

ขาข้างที่หักของหล่อนไม่กล้าแตะพื้น ยืนขาเดียวทำท่าจะสอดหัวเข้าไปในห่วงสายรัดเอว

โจวม่านชางตบต้นขาฉาดใหญ่พลางถอนหายใจไม่หยุด "แม่สุ่ยฟู่ เธอจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกัน!"

ชาตินี้ทั้งชาติ เขาถูกเมียคนนี้สร้างเรื่องวุ่นวายปั่นป่วนมาไม่น้อยเลยจริงๆ

โจวสุ่ยเชอเห็นเรื่องวุ่นวายก็ปรบมือหัวเราะร่า น้ำลายไหลย้อย

"สนุกจังเลย ฉันจะเล่นด้วย!"

โจวม่านชางรีบเดินเข้าไปกอดจางเหอฮวาไว้แน่น ไม่ยอมให้หล่อนเอาคอสอดเข้าไป "แม่สุ่ยฟู่ มีอะไรก็ลงมาพูดจากันดีๆ สิ จะทำแบบนี้ทำไมกัน? สุ่ยฟู่ แกก็รีบเกลี้ยกล่อมแม่แกหน่อยสิ"

โจวสุ่ยฟู่นั่งอยู่บนหัวเตียงเตาโดยไม่ได้เข้าไปดึงตัวจางเหอฮวา เขารู้ดีว่าจางเหอฮวาไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายจริงๆ อุปนิสัยของแม่ตนเองเขาย่อมรู้แจ้งแก่ใจ คนที่ปกติแค่เจ็บป่วยนิดหน่อยก็กลัวตายแทบแย่ มีหรือจะกล้าฆ่าตัวตายจริงๆ!

โจวสุ่ยฟู่ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขาพูดกับจางเหอฮวาด้วยสีหน้าจริงจังเคร่งขรึม "แม่ เรื่องการแต่งงานของฉันกับหลินซิ่งเอ๋อร์ ต่อให้แม่อาละวาดแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ ฉันตั้งใจจะแต่งงานกับหลินซิ่งเอ๋อร์ให้ได้ ฉันทำอะไรพูดคำไหนคำนั้นเสมอ แม่ก็รู้นิสัยของฉันดี"

"แก…"

พูดยังไม่ทันจบประโยค จางเหอฮวาก็พลันหยุดอาละวาดลงดื้อๆ หล่อนก้าวลงมานั่งบนเตียงเตาแล้วเอ่ยถามโจวสุ่ยฟู่ "สุ่ยฟู่ แกปักใจเด็ดเดี่ยวว่าจะแต่งกับซิ่งเอ๋อร์จริงๆ ใช่ไหม?"

"แม่ ฉันจริงจังแน่นอนอยู่แล้ว ฉันจะบอกแม่ไว้ตรงนี้เลยนะ ถ้าแม่ไม่ยอมให้ฉันแต่งกับซิ่งเอ๋อร์ ชาตินี้ฉันก็จะไม่แต่งงานกับใครอีก แม่ก็อย่าหวังว่าจะได้อุ้มหลานชายเลย ความจริงเมื่อก่อนฉันก็ชอบซิ่งเอ๋อร์อยู่แล้ว ในละแวกสิบลี้แปดหมู่บ้านนี้หาหญิงสาวหน้าตาสะสวยขนาดนี้ไม่ได้อีกแล้ว นิสัยใจคอก็ดี แถมยังกตัญญู แม่ยังมีอะไรให้ไม่พอใจอีก"

"ฉัน… เอาเถอะ แกอยากไปสู่ขอก็ไปเถอะ ฉันไม่ยุ่งด้วยแล้ว"

โจวม่านชางยืนงงเป็นไก่ตาแตกเมื่อเห็นเมียตนจู่ๆ ก็ตอบตกลงง่ายดายปานนั้น แม่สุ่ยฟู่เป็นอะไรไปกันแน่? อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นคนมีเหตุมีผลขึ้นมาเสียอย่างนั้น ทั้งที่เมื่อครู่ยังคัดค้านหัวชนฝาแท้ๆ ตอนนี้กลับดูเหมือนคนโดนมนตร์สะกดไปเสียเฉยๆ

โจวสุ่ยฟู่เองก็มองจางเหอฮวาด้วยความประหลาดใจอยู่นานทีเดียว

"แม่ แม่ยอมตกลงจริงๆ แล้วเหรอ?"

"ตกลงแล้ว แกก็รีบไปสู่ขอเสียสิ"

"ครับ!"

โจวสุ่ยฟู่ดีใจจนเนื้อเต้น รีบถือของก้าวออกจากบ้านทันที ต้องรีบจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อนที่แม่จะเปลี่ยนใจ

จางเหอฮวามองแผ่นหลังของโจวสุ่ยฟู่ที่เดินจากไป ในใจรู้สึกอึดอัดขัดข้องจนต้องนอนครางหงิงๆ อยู่บนเตียงเตา

แต่ปากกลับพูดคำว่าไม่ยอมออกมาไม่ได้อีกเลย ราวกับถูกพลังลึกลับบางอย่างสะกดข่มเอาไว้

โจวม่านชางนั่งลงแล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก "แม่สุ่ยฟู่ เธอคิดตกได้ก็ดีแล้ว สุ่ยฟู่เขาเป็นหมอ ย่อมมีความคิดความอ่านเป็นของตัวเอง ไม่ฟังเธอหรอก ต่อให้เธอจะอาละวาดไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร"