ตอนที่ 13 — 013

บทที่ 13 ล้มลงในอ้อมแขนของเขา (1)

รถติดระหว่างวันทำงาน เมื่อฮั่วเอี้ยนเซียวกลับมาถึงบ้าน เนี่ยอันอันก็ได้ทำกับข้าวเสร็จไปสามอย่างแล้ว สิ่งที่เธอต้องทำที่เหลือก็แค่ผัดผักและอุ่นซุปซึ่งเธอทำไปก่อนหน้านี้แล้ว

เมื่อได้ยินเสียงบางอย่าง หญิงสาวจึงหันกลับมาและเห็นฮั่วเอี้ยนเซียวเดินเข้ามาข้างใน เขายังคงสวมสูทอยู่

คิ้วและดวงตาของเขาดูดุดันและแหลมคม รูปลักษณ์ของเขาดูเปิดเผยด้วยกลิ่นอายอันสูงส่งของเขาก่อให้เกิดความรู้สึกราวกับผู้บำเพ็ญตน แต่เนี่ยอันอันรู้ดีกว่าผู้อื่นว่าหนทางที่เขาปีนป่ายจนมาถึงทุกวันนี้เต็มไปด้วยเผด็จการและรุนแรง

ดวงตาของฮั่วเอี้ยนเซียวจับจ้องไปที่ใบหน้าเล็กๆที่สว่างสดใสของเนี่ยอันอันชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะเบือนหน้าออกไปและปรับท่าทีของตนเอง

“ต้าเกอ” เนี่ยอันอันเรียกขณะที่เงยหน้าขึ้น เธอยังคงสวมผ้ากันเปื้อน เมื่อเธอหันกลับมาอาจเป็นเพราะเธอยังคงไม่สบายอยู่และอาการน้ำตาลในเส้นเลือดต่ำของเธอ หญิงสาวจึงสะดุดเล็กน้อยก่อนที่จะหงายหลังลงไป

ชายหนุ่มยื่นแขนออกไปในจังหวะที่พอเหมาะโดยจับเธอไว้ และเนี่ยอันอันจึงกระแทกเข้ากับอกกว้างของเขา หน้าอกของเขามีกลิ่นหอมมะนาวและบางสิ่งที่ทำให้จมูกได้รับกลิ่นที่น่าพึงพอใจ

เนี่ยอันอันเงยหน้าขึ้น ใบหน้าของเธอซีดเซียวเล็กน้อย เธอดูราวกับว่าจะเป็นลมอีกครั้งในอีกไม่มีนาทีและแม้แต่คำพูดของเธอก็ดูอ่อนแอและช่วยเหลือตนเองไม่ได้ ราวกับเธอกำลังอ้อนวอนอยู่

“ฉันแค่สะดุดขาตัวเองน่ะค่ะ ต้าเกอ พี่แค่ไปล้างมือก่อนแล้วอีกแป๊ปเดียวอาหารก็พร้อมแล้วค่ะ”

แม้แต่แค่มองก็เห็นแล้วว่าท่าทีของเธอน่าสงสารเพียงใด เธออยู่ในอาการนี้แล้วหากแต่ก็ยังทำอาหารเย็นให้เขา เธอต้องเป็นน้องสาวที่ดีที่สุดในโลกแน่ มาดูกันว่าเขาจะตอบแทนหญิงสาวที่เพิ่งเข้ามาในโลกที่แปลกประหลาดนี้หรือเปล่า

มือของฮั่วเอี้ยนเซียวยังคงโอบเอวของเนี่ยอันอัน ราวกับไม่ได้เจตนา นิ้วของเขาปัดผ่านอย่างนุ่มนวลผ่านไปยังตำแหน่งพิเศษด้านหลังของเธอ

เพียงแค่สัมผัสเดียว ชายหนุ่มก็รู้สึกได้ถึงรอยนูนรูปทรงพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว นั่นคือรอยแผลเป็นที่หลงเหลือจากการต่อสู้เมื่อเธออายุเพียง 12 ปี

ฮั่วเอี้ยนเซียวไม่ได้แสดงสีหน้าอันใดหากแต่เศษเสี้ยวแห่งความสงสัยก็เกิดขึ้นในใจของเขา

เธอเป็นตัวเธอ หากแต่ก็ไม่ใช่ตัวเธอ?

หรือว่าเธอจะเหมือนเขา................

ฮั่วเอี้ยนเซียวปล่อยตัวเนี่ยอันอัน

เมื่อหญิงสาวปรับสมดุลของตนเองได้แล้ว ชายหนุ่มจึงกล่าวว่า

“ในอนาคตปล่อยให้คนรับใช้จัดการพวกนี้ไปเถอะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ เมื่อไม่นานมานี้ฉันพบว่าการทำอาหารเป็นเรื่องน่าสนใจน่ะ แล้วฉันก็คิดว่าตัวเองก็มีพรสวรรค์ในด้านนี้อยู่นะ”

เนี่ยอันอันอธิบายถึงความเปลี่ยนแปลงของตัวเธออย่างง่ายๆ

ฮั่วเอี้ยนเซียวไม่ได้ให้ความเห็นอันใดต่อสิ่งที่เธอพูด หากแต่หันกลับไปที่ห้องของเขาเพื่อไปเปลี่ยนชุด

หลังจากที่เขาลงมาชั้นล่าง ชายหนุ่มก็เห็นกับข้าวที่ทั้งน่าทานและประณีตวางอยู่บนโต๊ะทานอาหาร

ทั้งเนี่ยอันอันและฮั่วเอี้ยนเซียวทานกันอย่างเงียบๆ จนกระทั่งฮั่วเอี้ยนเซียวพูดขึ้นมาราวกับต้องการจะคุยเล่นกับเธอว่า

“อันอัน พี่พึ่งเซ็นสัญญากับตระกูลฉินวันนี้”

เนี่ยอันอันเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอเป็นประกายไร้เดียงสา หญิงสาวตอบไปว่า

“โอ้ เยี่ยมไปเลย ฟังดูเหมือนบริษัทของพี่จะดียิ่งๆขึ้นนะคะ”

ฮั่วเอี้ยนเซียวดื่มซุป ราวกับเขาจะเอ่ยขึ้นอย่างง่ายๆว่า

“มีตระกูลฉินเพียงหนึ่งตระกูลในเมืองหลวง ตอนนี้เรากำลังพูดถึงครอบครัวของฉินจื่อหมิง

อยู่น่ะ”

“โอ้” เนี่ยอันอันเอ่ยขณะที่เธอใส่ชิ้นเนื้อเข้าปาก ความสดใหม่ของปลาอบอวลไปทั่วในปาก หญิงสาวยิ้มให้ฮั่วเอี้ยนเซียวและกล่าวว่า

“ต้าเกอ ฉันไม่ชอบเขาแล้วล่ะ”

“อย่างนั้นหรือ” ฮั่วเอี้ยนเซียวจ้องไปที่ดวงตาของเนี่ยอันอันและกล่าวในสิ่งที่เขาอยากจะพิสูจน์มากที่สุด

“พี่ได้ยินมาว่าตระกูลฉินและตระกูลเนี่ยอยากจะร่วมมือกันผ่านการแต่งงาน ช่างน่าเสียดายที่เนี่ยเฉิงเฟิงไม่ชอบน้องสาวของฉินจื่อหมิง และตระกูลเนี่ยเองก็ไม่ได้มีลูกสาวให้มาแต่งงานกับฉินจื่อหมิงเสียด้วยสิ”

เนี่ยอันอันใคร่ครวญคำพูดของเขาในใจ และใจของเธอก็เกือบจะเต้นเป็นจังหวะ หญิงสาวจำได้บางอย่างที่เธอเคยอ่านจากการถกเถียงกันในฟอรั่ม

เธอไม่ได้อ่านหนังสือจนจบและเพราะเนี่ยอันอัน ตัวละครที่มีชื่อเดียวกับเธอตายไปอย่างน่าสะพรึงกลัว เธอค่อนข้างชอบฮั่วเอี้ยนเซียวตอนที่เธออ่านหนังสือ เว้นแต่ตอนที่เธออ่านจากการสปอลย์ว่าฮั่วเอี้ยนเซียวเองก็ตายจากโรคบางอย่างบนเตียงในท้ายที่สุด

นี่เป็นเหตุผลที่ทำไมเนี่ยอันอันข้ามเนื้อเรื่องที่เหลือไปหลังจากการตายของเจ้าของร่างเดิมและทำให้พลาดรายละเอียดหลายอย่าง

อย่างไรก็ตามเธอได้อ่านฟอรั่มสนทนาเกี่ยวกับหนังสือเล่มนี้ก่อนที่เธอจะประสบอุบัติเหตุบนเครื่องบิน

หนึ่งในความเห็นมีดังนี้

“โอ้ ชิท ฉันก็สงสัยแล้วว่าทำไมเนี่ยอันอันถึงมีนามสกุลเนี่ย เป็นเพราะว่าเธอเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเนี่ยนั่นเอง ให้ตายเหอะ นี่ถ้าเธอรู้เรื่องทั้งหมดนะ แล้วสิ่งที่เธอทำลงไปทั้งหมดเพื่ออะไรกัน ฮ่าๆๆๆ นักเขียนนี่ช่างใจร้ายจริงๆ”

ซึ่งหมายความว่า เนี่ยอันอันเจ้าของร่างเดิม อาจเป็นลูกสาวที่หายไปนานของตระกูลเนี่ยซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวง