ตอนที่ 148 — ตอนที่ 148 ข้าเป็นน้องสาวของเจ้านะ

กู้เซียนเอ๋อร์กัดฟันกรอด “เจ้า… เจ้าไม่กลัวคนอื่นพูดกันจริงหรือว่ามีน้องสาวลูกพี่ลูกน้องเป็นบ่าวรับใช้? ไม่กลัวคนในหมู่บ้านจะคอยชี้นิ้วซุบซิบนินทาเอาหรือไร?”

“ไม่ใช่ข้าเป็นคนขายเจ้าเสียหน่อย ข้าต้องกลัวอะไรกัน? ในหมู่บ้านนี้ บ้านสกุลเกาก็มีลูกสาวคนหนึ่งไปเป็นสาวใช้ที่เมืองเอก ครอบครัวสกุลเกายังรู้สึกมีหน้ามีตาเสียด้วยซ้ำ เจ้าไม่อยากพยายามดูบ้างหรือ เผื่อภายหน้าจะได้เป็นสาวใช้ขั้นหนึ่ง* จะได้ทำให้ข้าพลอยได้หน้าได้ตากับเขาไปด้วย?”

“เจ้า…” กู้เซียนเอ๋อร์พบว่าไม่เพียงกู้หยุนตงจะใจกล้าบ้าบิ่นขึ้นเท่านั้น แม้แต่วาจายังเชือดเฉือนเหน็บแนมยิ่งนัก

นางไม่อยากเป็นบ่าวรับใช้เลยแม้แต่น้อย ทุกเมื่อเชื่อวันต้องตื่นนอนตามเวลา กวาดลานเรือนเสร็จยังต้องซักเสื้อผ้า ใครผ่านไปผ่านมาก็ชี้นิ้วสั่งนางได้ทั้งนั้น วันๆ หนึ่งวุ่นวายจนหัวหมุน แทบไม่มีเวลาได้หยุดพักเลยสักนิด

นางเองก็อยากอาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่ อยากสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ นางเห็นหมดแล้วว่าเนื้อผ้าของชุดที่กู้หยุนตงสวมใส่วันนี้เป็นผ้าชั้นดีอย่างยิ่ง

กู้เซียนเอ๋อร์นับว่าเป็นคนที่รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว พอคิดถึงตรงนี้ ‘ตุ้บ’ เสียงหนึ่ง นางพลันคุกเข่าลงกับพื้น หยาดน้ำตาพลอยไหลพรากราวสั่งได้ในพริบตา “พี่สาว ท่านเป็นถึงพี่ใหญ่ของข้านะ ช่วยข้าเถอะ จวนสกุลเผิงนั่นข้าทนอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ ทุกวันมีงานให้ทำไม่หวาดไม่ไหว ซ้ำยังต้องถูกทุบตีด่าทอ คนในครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวของข้าที่อยู่ที่นี่ก็มีแค่พวกท่านแล้ว ในกายพวกเราต่างไหลเวียนด้วยสายเลือดเดียวกันนะ ยิ่งไปกว่านั้น ต่างคนต่างก็ระหกระเหินพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอนมาพบกันที่นี่ นี่มิใช่สวรรค์กำลังบอกให้พวกเราพี่น้องต้องคอยดูแลช่วยเหลือ เกื้อกูลซึ่งกันและกันหรอกหรือ”

นางเอ่ยออกมาอย่างเปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึก น้ำตานองหน้าเสียงสั่นเครือ “พี่ใหญ่ ข้าเป็นน้องสาวของเจ้านะ”

กู้หยุนตงถอยหลังไปสองสามก้าว ‘ผาง’ เสียงผลักเปิดประตูดังขึ้น นางเปิดประตูเรือนปีกออกกว้าง สาวเท้าเดินออกไปด้านนอกพลางเอ่ยว่า “ข้าชักอยากจะไปถามเฉียนมามาผู้นั้นดูเสียแล้ว ว่าจวนสกุลเผิงรังแกเจ้าอย่างไรกันแน่ ถึงได้บีบคั้นเจ้าจนร้องห่มร้องไห้ถึงเพียงนี้”

กู้เซียนเอ๋อร์ไม่พูดพร่ำทำเพลง ลุกพรวดขึ้นมาทันที นางยกมือปาดน้ำตาทิ้ง แล้วสาวเท้าก้าวฉับๆ ออกไปข้างนอกเร็วกว่ากู้หยุนตงก้าวหนึ่ง

จากนั้นจึงหันขวับกลับมาอย่างดุร้าย “กู้หยุนตง นับว่าเจ้าแน่จริง! คอยดูเถอะ ข้าไม่มีวันปล่อยให้เจ้าได้อยู่อย่างสงบสุขแน่!”

กู้หยุนตงยกสองแขนขึ้นกอดอก ปรายตามองนางด้วยสายตาเย็นชา

กู้เซียนเอ๋อร์จัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่เรียบร้อย แล้วเดินตรงไปยังทิศทางที่เฉียนมามานั่งอยู่

แขกเหรื่อรอบด้านเห็นนางเดินออกมา ต่างพากันหันมองนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า

พวกนางต่างนึกสงสัยว่าคนผู้นี้เป็นใครกันแน่ ดูเหมือนจะรู้จักมักจี่กับแม่หนูกู้ เช่นนั้นก็เป็นคนที่มาจากบ้านเกิดเดิมก่อนที่แม่หนูกู้จะอพยพหนีภัยแล้งมางั้นหรือ?

พวกนางนึกอยากจะสอบถาม ทว่าอีกฝ่ายกลับเดินไปนั่งลงข้างกายเฉียนมามาเสียแล้ว สำหรับคนไม่กี่คนที่มาจากจวนสกุลเผิงเหล่านี้ พวกนางยังคงรักษาระยะห่างไว้อยู่บ้าง

ทว่าเมื่อไม่อาจสืบความจากนางได้ อีกทั้งยังมิอาจสะกดกลั้นไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นเรื่องซุบซิบที่ลุกโชนอยู่ในใจ แต่ละคนจึงคิดจะไปซักถามจากคนอื่นในบ้านสกุลกู้แทน

กู้หยุนตงนั้นย่อมไม่มีใครกล้าเข้าไปถาม ส่วนหยางซื่อก็กำลังช่วยงานอยู่ในครัว เช่นนั้นจึงเหลือเพียงเด็กน้อยสองคนเท่านั้น

มีคนขวางทางกู้หยุนซูไว้ แล้วกระซิบถามเสียงเบา “สาวใช้ที่มาจากจวนสกุลเผิงคนนั้น เป็นอะไรกับพวกเจ้างั้นหรือ?”

ก่อนหน้านี้กู้หยุนซูก็กังวลใจอยู่ตลอดเวลา ความทรงจำของเขายังคงติดตรึงอยู่ในภาพที่กู้เซียนเอ๋อร์คอยรังแกพี่ใหญ่ของตนเมื่อครั้งยังอยู่บ้านเดิมสกุลกู้ ยามนี้พอเห็นกู้เซียนเอ๋อร์เดินออกมา จึงรีบวิ่งปรี่ไปหาพี่ใหญ่ทันที

วิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็รีบร้อนย้อนกลับมาจูงมือกู้หยุนเข่อพาไปด้วยกัน

เขายังจำได้ดีว่าเมื่อก่อนกู้เซียนเอ๋อร์รังแกกู้หยุนเข่ออย่างไม่ละเว้นเลยสักนิด หากทิ้งนางไว้ตรงนี้ตามลำพังแล้วถูกทุบตีขึ้นมาจะทำอย่างไร?

ทุกคน “…” เจ้าตอบคำถามก่อนแล้วค่อยไปสิ!

ในใจทุกคนต่างนึกสงสัย ทางฝั่งเฉียนมามาเองก็สงสัยไม่แพ้กัน โดยเฉพาะเมื่อเห็นกู้เซียนเอ๋อร์เดินกลับมาด้วยขอบตากรึ่มแดง ท่าทางคล้ายถูกรังแกจนได้รับความอยุติธรรม

นางหรี่ตาลงทันควัน พลางกดเสียงต่ำเอ่ยถาม “เกิดเรื่องอันใดขึ้น เจ้าคุ้นเคยกับคนบ้านนี้งั้นหรือ?”

(ติดตามตอนต่อไป ตอนที่ 149 ต้องระวังตัวจากกู้เซียนเอ๋อร์)

หมายเหตุ

• สาวใช้ขั้นหนึ่ง (一等丫鬟 — อีเติ่งยาหวน): ในจวนขุนนางหรือตระกูลคหบดีใหญ่ของจีนโบราณ สาวใช้จะถูกแบ่งลำดับขั้นอย่างเข้มงวด โดย 'สาวใช้ขั้นหนึ่ง' เป็นลำดับสูงสุดในบรรดาสาวใช้ มีหน้าที่ปรนนิบัติรับใช้นายท่านหรือฮูหยินอย่างใกล้ชิด ได้รับเบี้ยหวัดสูง มีหน้ามีตาและมีอำนาจสั่งการสาวใช้ระดับล่างลงไป