ตอนที่ 59 — ตอนที่ 59 พึ่งขุนเขาหากินกับขุนเขา

ฟางซื่อเดินออกมาในจังหวะนั้นพอดี ด้านหลังของนางยังมีสตรีวัยกลางคนอีกคนหนึ่งเดินตามมา สตรีผู้นั้นมีเค้าหน้าละม้ายคล้ายกับบุรุษตรงหน้าอยู่หลายส่วน

ฟางซื่อเห็นกู้หยุนตงก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่แล้ว ยิ่งพอเหลือบไปเห็นว่าในมือนางถึงกับถือตะกร้าผักมาด้วยหนึ่งใบ คิ้วก็ยิ่งขมวดมุ่นเข้าหากันเป็นปมทันที

ทว่าเนื่องจากในบ้านยังมีแขกอยู่ บนใบหน้านางจึงยังคงฝืนปั้นยิ้มพลางเอ่ยแนะนำว่า "นี่ก็คือครอบครัวสกุลกู้ที่ข้าเพิ่งบอกเจ้าไปเมื่อครู่นี้ว่ามาขอพักอาศัยชั่วคราวที่บ้านข้า ทางบ้านพวกเขาไม่มีบุรุษที่โตเป็นผู้ใหญ่ มาพักอยู่บ้านพวกเราจึงสะดวกสบายยิ่งนัก อวี่หลานบ้านเราเองก็ไม่มีพี่น้อง พอในบ้านมีน้องชายและน้องสาวมาอยู่ด้วยเช่นนี้ ไม่รู้ว่าดีใจมากเพียงใด บอกว่าจะทำหน้าที่เป็นพี่สาวคอยดูแลพวกเขาให้ดีเลยเชียวล่ะ"

กู้หยุนตงแค่นยิ้มเย็น ไม่ได้เอ่ยคำใด

ฟางซื่อจึงหันมาเอ่ยกับนางต่อทันทีว่า "นี่คือป้าอู๋จากในตำบล ส่วนนั่นก็คือลูกชายคนเล็กของป้าอู๋ เพิ่งจะหมั้นหมายกับอวี่หลานบ้านเราไปเมื่อวันก่อนนี่เอง"

ยามที่เอ่ยถึงในตำบล สีหน้าของฟางซื่อเต็มไปด้วยความรู้สึกเหนือกว่าอย่างปิดไม่มิด

กู้หยุนตงทักทายว่า "ท่านป้าอู๋" คำหนึ่ง แล้วก็เดินกลับเข้าห้องไป

ป้าอู๋ขมวดคิ้ว "ทำไมถึงไม่มีมารยาทเช่นนี้"

"เฮ้อ" ฟางซื่อถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง "หนีภัยแล้งรอนแรมมาน่ะ ระหว่างทางเจอคนชั่วมาไม่น้อย ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องระแวดระวังคนแปลกหน้าอยู่บ้าง พวกเราอย่าไปพูดถึงนางเลย อยู่กินข้าวเย็นที่นี่เถิด เดี๋ยวข้าจะให้อวี่หลานไปแล่เนื้อมาสักชิ้น"

"เช่นนั้นก็ดียิ่ง ข้ายังไม่เคยลิ้มรสมือของอวี่หลานเลย"

ฟางซื่อจึงตะโกนเรียกเฉินอวี่หลานที่อยู่ในห้องให้ออกมา กู้หยุนตงยังคงได้ยินเสียงพูดคุยของพวกนางแว่วมาจากที่ไกลๆ นางขมวดคิ้วเล็กน้อย การอาศัยอยู่ใต้ชายคาบ้านผู้อื่นช่างไม่สะดวกเอาเสียเลยจริงๆ

ต้องรีบหาเงินให้เร็วเข้า จากนั้นค่อยให้ท่านอาเฝิงหาคนมาเพิ่มเพื่อเร่งมือก่อสร้างให้เร็วขึ้น

เพียงแต่จะทำอันใดดีเล่า สิ่งพื้นฐานที่สุดในชนบทย่อมเป็นการทำไร่ไถนา พวกนางมาอยู่ที่หมู่บ้านหย่งฝู สามารถได้รับการจัดสรรที่ดินรกร้างสองหมู่ ทว่านี่ก็ต้องถากถางบุกเบิกด้วยตนเอง

อย่าว่าแต่ที่ดินรกร้างต้องลงแรงบุกเบิกเลย ต่อให้กู้หยุนตงจะเป็นยอดฝีมือด้านการทำไร่ทำนา ก็ไม่มีทางหาเงินมาได้ภายในระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือนอยู่ดี

เช่นนั้นก็มีเพียง…

กู้หยุนตงเอี้ยวตัว หันมองตรงไปยังทิศทางของเขาจิ่วหู่

โบราณว่าไว้ พึ่งขุนเขาหากินกับขุนเขา พึ่งสายน้ำหากินกับสายน้ำ* หมู่บ้านหย่งฝูตั้งอยู่เชิงเขาจิ่วหู่ เล่าลือกันว่าทิวเขาจิ่วหู่ทอดตัวสลับซับซ้อนยาวเหยียดไม่สิ้นสุด ในป่าลึกมีสัตว์ร้ายนานาชนิดอาศัยอยู่ แม้แต่นายพรานที่เจนจัดที่สุดในละแวกนี้ก็ยังไม่กล้าเหยียบย่างเข้าไปข้างในลึกๆ

กู้หยุนตงคิดว่า ตนเองควรจะไปลองเสี่ยงหาโอกาสดูที่เขาจิ่วหู่สักหน่อย

เมื่อกำหนดเป้าหมายได้แล้ว นางจึงค่อยคลายใจลงชั่วคราว

ครั้นเวลาล่วงเลยไปจนค่ำ เฉินอวี่หลานก็มาเคาะประตูห้องของพวกนาง พลางกระซิบกระซาบปากหวานเยินยอว่ากู้หยุนตงมีฝีมือทำอาหารยอดเยี่ยม อยากให้นางแอบช่วยทำมื้อเย็นให้สองแม่ลูกสกุลอู๋กินหน่อย

กู้หยุนตงปฏิเสธไปในทันทีโดยไม่แม้แต่จะเสียเวลาหาข้ออ้าง

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น นางก็สะพายตะกร้าสะพายหลัง มุ่งหน้าตรงไปยังเขาจิ่วหู่

บริเวณเชิงเขามีเด็กๆ จำนวนไม่น้อยกำลังเก็บฟืนและขุดผักป่า พอเดินลึกเข้าไปอีกหน่อยก็มองเห็นสตรีหลายคนกำลังหาเห็ดป่า

เดิมทีกู้หยุนตงก็คิดจะหาเก็บเห็ดป่าอยู่บ้างเหมือนกัน ทว่าเมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ จึงทำได้เพียงก้าวเดินลึกเข้าไปด้านในต่อไป

จากนั้นก็พลันมองเห็นไก่ฟ้าตัวหนึ่ง กู้หยุนตงหัวเราะหึๆ "ดวงไม่เลวเลยนี่ ไก่ฟ้าตัวนี้อ้วนพีดีแท้"

นางหยิบหน้าไม้ที่ใส่เตรียมไว้ในตะกร้าสะพายหลังออกมา เล็งตรงไปที่ไก่ฟ้าแล้วยิงออกไปทันที

ในยุควันสิ้นโลกนางเคยประมือกับสัตว์กลายพันธุ์มาแล้ว การล่าไก่ฟ้าสักตัวจึงไม่นับเป็นเรื่องคณามืออันใด

นางโยนไก่ฟ้าลงในตะกร้าสะพายหลัง แล้วก้าวเดินลึกเข้าไปด้านในต่อ

ครั้นได้เห็นกระต่ายป่าอีกตัว กู้หยุนตงก็มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมขึ้นมาทันทีว่าจะรวบรวมเงินสร้างบ้านให้ครบภายในหนึ่งเดือนได้อย่างแน่นอน

ทว่าในยามที่นางยกหน้าไม้ขึ้น เล็งตรงไปยังกระต่ายหมายจะลั่นไกอีกครา ร่างกายพลันชาวาบและแข็งเกร็งขึ้นมาอย่างฉับพลัน ราวกับว่าแผ่นหลังของตนกำลังถูกสิ่งมีชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวบางอย่างจับจ้อง ขนทั่วร่างลุกชันขึ้นมาพร้อมเพรียงกันในทันใด

การเคลื่อนไหวของนางชะงักกึก พลิกตัวกลับไปขวับอย่างรวดเร็ว เล็งหน้าไม้ไปยังต้นไม้ด้านหลัง แล้วเหนี่ยวไกยิงออกไปทันที!

หมายเหตุ

• พึ่งขุนเขาหากินกับขุนเขา พึ่งสายน้ำหากินกับสายน้ำ (靠山吃山，靠水吃水) เป็นสำนวนอุปมาถึงการปรับตัวทำมาหากินโดยอาศัยทรัพยากรธรรมชาติที่มีอยู่รอบตัว อยู่ใกล้ภูเขาก็หาของป่าล่าสัตว์ อยู่ใกล้น้ำก็จับสัตว์น้ำ