ตอนที่ 95 — ตอนที่ 95 ฉีกเป็นผุยผง

เผิงจ้งเฟยและหลิวเหวยรู้สึกเสียวสันหลังวาบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับแบบแปลนสามแผ่นนั้นด้วยเล่า”

“ย่อมเกี่ยวข้องแน่นอน ข้าจะบอกพวกเจ้าให้ ตอนที่ข้าอยู่ระหว่างเดินทาง ข้าได้พบกับตาเฒ่าประหลาดคนหนึ่ง” กู้หยุนตงแสดงให้เห็นว่า ขอเพียงมีจุดเริ่มต้นให้นางสักนิด นางก็สามารถแต่งเรื่องราวผูกเป็นตุเป็นตะขึ้นมาได้ทั้งเรื่อง “ตาเฒ่าคนนั้นก่อนตายได้มอบแบบแปลนสามแผ่นนั้นให้แก่ข้า บอกว่าเป็นหยาดเหงื่อแรงกายตลอดทั้งชีวิตของเขา ตอนนั้นข้ายังนึกในใจอยู่เลยว่า แค่ภาพสามภาพนี้ เจ้ายังต้องใช้เวลาวาดทั้งชีวิตเชียวหรือ ช่างไร้ความสามารถเกินไปแล้วกระมัง”

“…” ความคิดเจ้าช่างบรรเจิดเสียจริง

กู้หยุนตงช่ำชองเรื่องการสร้างบรรยากาศในการเล่าเรื่องเป็นพิเศษ น้ำเสียงของนางมีสูงมีต่ำสลับกันไป “หลังจากเขามอบแบบแปลนให้ข้าแล้ว ก็สั่งเสียให้ข้ารอจนกระทั่งลงหลักปักฐานได้ ให้เลือกทำเลบริเวณเชิงเขาแห่งหนึ่ง สร้างบ้านก่ออิฐถือกระเบื้องหลังใหญ่ตามแบบแปลน จากนั้นก็เว้นห้องไว้ให้เขาห้องหนึ่ง จุดธูปวันละสามดอกทั้งเช้าและเย็นเพื่อกราบไหว้เซ่นไหว้เขา”

“ตอนนั้นข้าก็บอกไปตามตรงว่า หนึ่งข้าไม่มีเงิน สองข้าไร้ความสามารถ สามแม้แต่ตัวเองจะยังมีชีวิตอยู่ได้อีกกี่วันก็ยังไม่แน่ใจ คงมิอาจช่วยเหลือเขาได้ นึกไม่ถึงว่าตาเฒ่าคนนั้นจะควักตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงออกมามอบให้แก่ข้า บอกว่านี่คือเงินสำหรับสร้างบ้าน อีกทั้งยังจะคุ้มครองให้ข้าเดินทางอย่างราบรื่นปลอดภัยจนไปถึงแดนสุขสงบ ทว่าข้าจำต้องทำตามข้อเรียกร้องของเขาให้จงได้ มิเช่นนั้นข้าจะต้องเคราะห์ร้าย หากร้ายแรงถึงขั้นเอาชีวิตข้าเลยทีเดียว”

“นี่มันคนต้มตุ๋นชัดๆ มิใช่หรือ แม้แต่นักพรตต้มตุ๋น* ยังไม่กล้าแต่งเรื่องเช่นนี้เลยกระมัง หากเขามีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่ปานนั้นจริง เหตุใดจึงยังต้องเกิด แก่ เจ็บ ตายเล่า ข้าไม่มีทางเชื่อหรอกว่าเขาจะมีความสามารถสูงส่งถึงเพียงนั้น ทว่าเห็นแก่ตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงนั่น หลังจากเขาตายข้าจึงยังช่วยจัดการเรื่องงานศพให้เขา ส่วนแบบแปลนสามแผ่นนั้น ข้ารู้สึกว่าพกติดตัวไปก็เป็นภาระเกะกะ จึงฉีกทิ้งไปเสีย”

“จากนั้น เรื่องที่น่าสะพรึงกลัวก็เกิดขึ้น” กู้หยุนตงเอ่ยพลางลอบกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อกอย่างยากลำบาก ดวงตากลมโตเบิกกว้าง สีหน้าตื่นตระหนกหวาดผวา จนทำให้อีกสองคนที่ฟังอยู่พลอยกลั้นหายใจตามไปด้วย

กู้หยุนตงเล่าต่อ “หลังจากฉีกแบบแปลนทิ้งไปแล้ว ข้าก็มิได้เก็บเอามาใส่ใจ ทว่าพอตกค่ำ ยามที่พวกเราหยิบผ้าห่มออกมาจากตะกร้าสะพายหลังเพื่อเตรียมจะพักผ่อน กลับพบว่าแบบแปลนสามแผ่นนั้นได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าข้าอีกครั้งในสภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วน!”

“ซี๊ด…” หลิวเหวยสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวสะท้าน “จริงหรือเท็จกันแน่”

“ย่อมเป็นเรื่องจริงสิ ตอนนั้นข้าตกใจแทบตาย ราวกับเห็นผีก็มิปาน ด้วยความลนลานจึงฉีกพวกมันทิ้งอีกรอบ ทว่าเพียงพริบตาเดียว พวกมันก็กลับมาปรากฏใหม่อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ยิ่งไปกว่านั้นในคืนวันนั้น ข้าทั้งเดินสะดุดล้ม กินข้าวติดคอ ดื่มน้ำก็สำลัก ซ้ำยังเคราะห์ซ้ำกรรมซัดไปเจอกับโจรดักปล้นชิงทรัพย์หมายเอาชีวิต เกือบจะเอาชีวิตไม่รอดเสียแล้ว ประหนึ่งว่าเรื่องอัปมงคลเคราะห์ร้ายทุกอย่างประดังประเดเกิดขึ้นในวันนั้นทั้งหมด”

กู้หยุนตงยามเอ่ยถึงเรื่องนี้ ยังคงมีสีหน้าหวาดผวาไม่หาย “ตอนนั้นข้าจึงคิดว่าคำพูดของตาเฒ่าคนนั้นอาจจะเป็นเรื่องจริง มิกล้าลบหลู่ดูหมิ่นอีก จึงเก็บรักษาแบบแปลนเหล่านั้นเอาไว้อย่างดี ผลปรากฏว่า ข้าสามารถพาท่านแม่กับน้องชายและน้องสาวรอดชีวิตมาได้อย่างปลอดภัยจริงๆ ดังนั้นพอมาถึงหมู่บ้านหย่งฝู ข้าจึงรีบเลือกที่ดินติดภูเขาแปลงหนึ่งทันทีเพื่อสร้างบ้านขึ้นมาตามที่เขาสั่ง”

“แต่คาดไม่ถึงเลยว่า เมื่อเช้านี้พอข้าได้ยินว่าแบบแปลนนั้นถูกคุณชายเผิงเอาไป ในใจข้านี่กระวนกระวายตื่นตระหนกยิ่งนัก คุณชายเผิงเป็นถึงคุณชายน้อยผู้สูงศักดิ์ล้ำค่าแห่งตระกูลเผิงในอำเภอของเรา หากต้องมาประสบเคราะห์ร้ายเพราะข้าเป็นต้นเหตุ เช่นนั้นต่อให้ข้าตายหมื่นครั้งก็คงมิอาจชดใช้ความผิดนี้ได้กระมัง ข้าจึงต้องรีบเดินทางมาที่นี่ เพื่อจะชี้แจงกับคุณชายเผิงให้กระจ่างแจ้งโดยเร็ว ในยามที่สถานการณ์ยังไม่เลวร้ายจนเกินไป”

เผิงจ้งเฟยและหลิวเหวยฟังแล้วรู้สึกราวกับกำลังฟังคัมภีร์สวรรค์** บนใบหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อจนยากจะบรรยาย

ทว่าผู้คนในยุคนี้ยังคงมีความยำเกรงต่อภูตผีเทพเซียนอยู่มาก ยิ่งกู้หยุนตงเล่าด้วยน้ำเสียงและท่าทางชวนขนพองสยองเกล้า ก็ประหนึ่งว่ามีเรื่องราวดังกล่าวเกิดขึ้นจริงๆ เสียอย่างนั้น

ทว่า ก็มิใช่ว่านางเอ่ยสิ่งใดแล้วคนอื่นจะต้องปักใจเชื่อไปเสียทั้งหมด

เผิงจ้งเฟยแค่นเสียงหึ “เจ้าอย่าได้มาแต่งเรื่องหลอกข้าเสียให้ยาก ใครจะไปรู้ว่าจริงหรือเท็จ”

“นั่นก็ง่ายนิดเดียว หากคุณชายเผิงไม่เชื่อ ก็ลองเอาแบบแปลนนั้นออกมา แล้วฉีกทิ้งไปสักแผ่นดูสิเจ้าคะ ว่ามันจะปรากฏขึ้นมาใหม่อีกแผ่นในสภาพสมบูรณ์ไร้รอยขีดข่วนหรือไม่”

เผิงจ้งเฟยขมวดคิ้วมุ่น กัดฟันกรอด เดินไปหยิบแบบแปลนเหล่านั้นออกมาจริงๆ จากนั้นก็ฉีกทิ้งต่อหน้าหลิวเหวยและกู้หยุนตง เสียงฉีกกระดาษดังแคว่กๆ ฉีกจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง ชนิดที่ว่าต่อให้เอามาต่อกันก็ไม่มีทางปะติดปะต่อเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้อีกเลย

กู้หยุนตงเห็นดังนั้น จึงก้มหน้าลงพลางลอบคลี่ยิ้มน้อยๆ ออกมา

หมายเหตุ

• นักพรตต้มตุ๋น (神棍 — เสินกุ้น): หมายถึง ร่างทรง หมอผี หรือนักพรตกำมะลอที่แอบอ้างว่ามีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ติดต่อภูตผีเทพยดาได้ เพื่อหลอกลวงต้มตุ๋นเงินทองของผู้คน

** ฟังคัมภีร์สวรรค์ (听天书 — ทิงเทียนซู): สำนวนจีน เปรียบเปรยถึง การได้ยินได้ฟังเรื่องราวที่แปลกประหลาดพิสดารเหลือเชื่อ หรือยากเกินกว่าจะเข้าใจได้ ราวกับกำลังฟังคัมภีร์ของเหล่าทวยเทพบนสวรรค์